یک امضا به مجوز جای یک گل به آمریکا

باختی که طبق معمول چیزی از ارزش‌های‌مان کم نکرد برای بازیکنان تیم ملی فوتبال یک مجوز بدون سقف ارزی واردات خودروی خارجی به ارمغان آورد!

مجوز زودتر از موعد که قبل از بازی با آمریکا به دست‌شان رسید تا با انگیزه مضاعف به میدان بروند، تا دلشان به جایزه توی مشت‌شان گرم باشد و با یک مساوی برای اولین بار به جمع ۱۶ تیم برتر جهان بروند اما نشد.

حسرت باخت به آمریکا زمانی بیشتر اذیت‌مان کرد که ژاپن را دیدیم، استرالیا را، کره‌جنوبی را. دیدیم استرالیا با ۶ امتیاز در کنار فرانسه راهی مرحله بعد شد، ژاپن با شکست اسپانیا صدرنشین گروهش شد، کره‌جنوبی از پس پرتغال برآمد و بالاتر از اروگوئه قرار گرفت.

غنیمت زودتر از موعدشان وقتی بیشتر به چشم‌مان آمد که این هفته قیمت خودروهای داخلی چند میلیون گران شد، وقتی اذیت شدیم که بازیکن تیم ملی بعد باخت وارد ایران شد و از همان فرودگاه رجزخوانی را آغاز کرد. به دوربین‌ خبرنگاران زل زد و گفت که سرمربی تیم ملی را در ایران نگه می‌دارد! ادعایی فراتر از اختیارات طبیعی یک بازیکن فوتبال.

بازیکنی که یکی از ضعیف‌ترین عملکردهای خودش را در جام جهانی پشت سر گذاشته به خودش اجازه می‌دهد درباره ماندن یا رفتن سرمربی تیم ملی چنین ادعایی کند که خودش به تنهایی کی‌روش را در ایران حفظ خواهد کرد! ای کاش حالا که به قول سرمربی تیم ملی برای صعود به مرحله بعد تنها یک گل کم آوردیم، حواله‌های خودرو خارجی وارداتی بازیکنان تیم‌ ملی هم برای اجرایی شدن یک امضا کم داشته باشد! شاید آنوقت همه ما بیشتر ارزش «یک» ها را بفهمیم