تابناک گزارش می دهد؛
آبان هم گذشت، امید برنگشت / این را هم به لیست «انقراض» اضافه کنید
آبان هم در آستانه به روزهای پایانی خود رسید، اما خبری از پرواز امید در آسمان ایران نیست.
سالیان سال است که فعالان محیط زیست و کنشگران اجتماعی درباره خطر انقراض گونههای مهم و کمیاب ایران صحبت میکنند.
هرچند رسانههای ایرانی نیز درباره حیوانات در حال انقراض بسیار مطالب مهمی منتشر کردند، اما با این حال باز هستند موجوداتی که نسبت به سالهای گذشته در وضعیت خطرناکی قرار دارند.
به گزارش خبرنگار اجتماعی تابناک،ی کی از این نمونه حیوانات «درنای سیبری» است که سالهای پیش در فصل سرما و به روایت برخی از فعالان محیط زیست در اوایل آبان ماه به ایران مهاجرت میکرد، اما دو سال است که خبری از حضور این پرنده در حال انقراض نیست و همین موضوع باعث نگرانیهایی شده است.
«امید» نام تنها درنای سیبری در حال انقراض است، که تنها بازمانده گله خود است.
امید بدون آرزو
او سالهای پیش در فصل سرما به مازندران میآمد و مردم و رسانههای کشور نام این پرنده را امید نامگذاری کردند.
جمعیت این دسته از درناها از بیش از ۲۰۰ قطعه در سال ۱۹۳۰ به دو قطعه در سالیان اخیر و با مرگ «آرزو» به یک قطعه رسیدهاست. از سال ۱۳۸۵، امید (آخرین بازماندهٔ جمعیت غربی درناهای سیبری) به تنهایی به ایران میآید.
درنای امید به عنوان نماد تلاش برای حفاظت از این گونه، در سالهای مختلف به ایران مهاجرت کرد و به خاطر ویژگیهای خاصش، مورد توجه رسانهها و علاقهمندان به محیط زیست قرار گرفت.
حال که به انتهای آبان ماه رسیدهایم و هنوز هیچ خبری از امید در مازندران نشده است برخی از فعالان محیط زیست با ابراز نگرانی از وضعیت امید این احتمال را دادهاند که این درنای بازمانده، جان خودش را از دست داده است.
علیرضا شهرداری، فعال و کنشگر محیط زیست که خود زمانی پرستار و مراقب «پیروز ایرانی» بود در طی یادداشتی عنوان کرد: «داریم به انتهای آبان ماه میرسیم و این دومین سالیست که امید تک درنای سیبری به ایران مهاجرت نکرده قبل از این ۱۵ سال تنها برای زمستان به ایران آمده بود متاسفانه هیچ خبری از او گزارش نشده است و حتی نمیدانیم که زنده است یا مرده امیدواریم که اسیر نشده باشد.»
وی ادامه داد: «اگر خبری از امید نشود باید انقراض این گونه شگفت انگیز را در کشور اعلام کنیم تا در نهایت از لیست پرندگان ایران حذف بشود تا ابد.»
سابقه عدم بازگشت امید به تالاب فریدونکنار تنها به دو سال خلاصه نمیشود و در یکی از سالهای دهه ۸۰ نیز این اتفاق رخ داد و امید آن سال ترجیح داد زمستان گذرانی اش را در جای دیگر بغیر از این تالاب سپری کند.
درنای امید پنج آبان ۱۴۰۱ برای پانزدهمین سال متوالی در مازندران فرود آمد و در آن سال ۲روز زودتر نسبت به سال گذشته برای زمستانگذرانی به تالاب بین المللی فریدونکنار و سرخرود مهاجرت کرد و موجب خوشحالی علاقهمندان به محیط زیست و حیات وحش شد.
پاییز ۱۴۰۰ چهاردهمین سفر امیدِ تنها به مازندران آغاز شد و هفتم آبان در تالاب بین المللی فریدونکنار فرود آمد و یک هفته زودتر وارد مازندران شد تا دوره حدود چهار ماهه حضورش در این استان را بگذراند.

شاید تا نیمه آذر...
عطاالله کاویان مدیرکل حفاظت محیط زیست مازندران نیز با اشاره به اینکه درنای امید طی ۱۵ سال گذشته در بازه زمانی ۳۰ مهر تا ۱۴ آذر به استان سفر و مهاجرت کرده است، افزود: تغییرات اقلیم و شرایط جوی در مهاجرت این گونه پرنده تأثیر دارد و امیدواریم به استان مهاجرت داشته باشد.
در هر حال این اولین باری نیست که یک تلنگر و خبر بد در حوزه محیط زیست و حیات وحش منتشر میشود و فعالان این حوزه بارها به مسئولان و مردم توصیهها و هشدارهایی دادهاند تا جان این موجودات عزیز حفظ شود.
سالیان پیش موجودات با ارزشی در ایران برای همیشه منقرض شدند؛ مانند شیر ایرانی، ببر مازندران و گورخر ایرانی.
متخصصین با راهکارها و توصیههای خود خواستار این هستند که دیگر حیوانات با ارزش در حال انقراض از خطر آن در امان بمانند.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
ضعیف ترین سازمان محیط زیست جهان رو ایران داره. با تشکر از مسولین متعهد و متخصص
همه جا برای ردیابی گونه ها جی پی اس نصب میکنن حالا اینها نشستن که امید کجاست آرزو رو کی دزدید به کی فروخت
به نظر من هزینه در بازگرداندن جلوگیری از انقراض حیوانات بصورت مصنوعی و دخالت یک کار بیهوده هست اگر محیط مناسب باشد موجود مورد نظر از بین نمیرود ۰حتی برای دریاچه نیز حیا هو برای پر کردن لازم نیست اگر خدا وند بخواهد وبارش زیاد شود براحتی پر میشود با افزایش جمعیت جهان به طور طبیعی محیط زیست و طبیعت کم کم از نظر کیفیت کاهش پیدا میکند اما میشود برای درست مصرف کردن و استفاده از طبیعت و فرهنگ سازی هزینه کرد این کار تخریب طبیعت را به تاخیر خواهد انداخت
اگر نسلش منقرض شده پس روحش شاد و یادش گرامی باد، باید بدانید در آمار جهانی سالانه بسیاری از موجودات منقرض می شوند ...
دهه 70 تعداد زیادی از همین درنا به مناطق مختلف شهرستان گچساران در استان کهکیلویه و بویر احمد. می آمدند وقتی می آمدند زیبایی خاصی به رود خانه ها میبخشیدند و با آمدنشان رسیدن پاییز را به وجود آدم تزریق میکردند ولی الان 30یال است که از آنها خبری نیست یادم میاد گاهی اوقات میرفتم پیاده روی میدیدم بعضی از آنها با خطوط فشار قوی برق تو روزهای بارونی برخورد میکردند و میمردند دلم به درد میومد
بنده چندساله نگهبان ساختمانی دراستان کرمانشاه هرسال چندتاشون بالای اداره آب گلستان هستن
درناها که هیچ حیات وحش کلا درحال نابودی است و انسانهای جای آنها را خواهند گرفت
امید یکهو و یکدفعه بر میگردد و دل تنگ آبان را شاد میکند
قطعا پایان شب سیه سپیداست
در نا امیدی هم بسی امید است
آرزو در فریدونکنار فسنجان شد و امید هم کباب ذغالی !
مرد حسابی اینهمه تو بازار های شهرهای شمال پرنده شکار شده کنار ماهی سفید و ماهی کپور وکفال هرساله فروخته میشه شما دنبال بغل مار میگردی !؟
به لطف مسئولان امید مدتهاست که از ایران رخت بربسته............
من۴عددازاین پرنده درشهرایذه بر روی دکل مخابراتی لانه گذاشته با امسال حدود ۳ساله که به شهر ایذه میاد
ای کاش یک ردیاب به این پرنده زیبا متصل میکردند تا ببینیم کجا رفته...حیفه واقعا طبیعت رو محروم کنیم از این حیوانات بغایت زیبا
ایم پرنده چند روز پیش در روستای کالیکلاه لفور رویت شد بنده دیدم در مزارع کشاورزی
بنظر من جریمه ای که برای شکارچی درنظر گرفته شده هیچی نیست
قانون باید خیلی قاطع برخورد کنه
چرا به خاطر جیب یه شکارچی نسل یه موجود منقرض بشه؟
باید نسل اون شکارچی هم منقرض کرد
متاسفانه مخصوصا مناطق شمالی کشور زیاد اهمیتی نمیدن
یا اینکه نیروهای محیط بان چون بومی هستن اکثرا با شکارچیان بومی برخورد ندارن
هر چند محیطبانان خیلی باشرف و اصیل هم داریم ...
به جای غصه خوردن فکر کنیم ببینیم چکار کنیم که اوضاع بدتر نشود.
دیگر هیچ امیدی نیست
با کمال تاسف،هیچ جنبنده ای از جمله شیر ، ببر ،پلنگ ، خرس،و پرندگان مهاجر در مازندران در امان نیست
15 سال اومد رفت یه اسپرم ازش میگرفتین و بصورت آزمایشگاهی لقاح و جوجه کشی میکردین... یعنی در این حد فشل بودین که فقط رفتو آمدشو نگاه میکردین؟
متاسفانه محیط زیست در کشور ما اولویت آخر است این درنای بیچاره به چه عشقی به ایرن میومده من نمیدونم.
به شهری که مردم عصا از کور می دزدند من از خوش باوری آنجا محبت جستجو کردم
آیا اینگونه حیوانات که کمیاب هستند با ردیاب، پیگیری نمی شوند؟
مردم ایران سالهاست بدون امید هستند.
ضربه ای که شکارچیان غیرمجاز و بی دانش به حیات وحش و محیط زیست میزنند گاهی وقتها جبران ناپذیره. وای از نادانی
خیلی ناراحت کننده هست همسرش فوت کرد وتنها ماند وهمسر دوم را قبول نکرد به این میگن عشق
آرزو چون داخل پرورشگاه در بلژیک بدنیا آمد توان پرواز با امید رو نداشت وگرنه امید اون رو قبول کرد و پرواز کردن به سمت سیبری که چند ساعت بعد ارزو تو همون شمال نشست و نگهش داشتن برای سال بعد که امید برگرده و دوباره مهاجرت کنن که هم ارزو رو کشتن هم امید برنگشت
شاید به جای مازندران رفته گیلان یا گلستان یا یک جای دیگه از مازندران که شما ندیدیدش.
شایدم عمرش به پایان رسیده.
چیزی که نامش بود امید از پنجره خانه من پر کشید.
آیا قراره که امید عمر بی نهایت داشته باشه؟
کلا مردم ایران ناامید هستند بی خیال.
ما در اسارت سه یوز ماده بسیار جوان و یک یوز نر نسبتا پیر به نام فیروز داریم و ضروری است طی این یکی دو سال با تکثیر آنها تعداد آنها را افزایش دهیم و همچنین نواحی غیر توران و میاندشت را به دنبال یوز نر تنها رای تکثیر بررسی کنیم و همچنین در کنار آن با ایمن سازی و افزایش طعمه در توران و میاندشت و حد فاصل این دو و همچنین نواحی اطراف و ایمن سازی جاده ها احتمال تلفات آنها را به حداقل رسانده و تعداد آنها را افزایش دهیم.
در یزد ۵ یوز نر تنها با نامهای اردلان و ارسلان و اردوان و آرش همینو داشتیم که به علت منطقه گرایی و تعلل آنها را بی هیچ نتیجه ای از دست دادیم حالا لنگ بوز تر برای اسارت هستیم در حالی که یکی از آنها را به توران می آوردیم هم تنوع ژنتیکی را افزایش می دادیم هم مجبور نبودیم فیروز را از توران جدا کنیم الان هم برای تکثیر در اسارت می توان نواحی جدا از توران و میاندشت را برای یوز نر جستجو کرد.
در اسارت پنج یوز ماده وجود دارد یکی دلبر که البته پیر شده و دیگری ایران و همچنین توران و آذر و یک یوز ماده جوان که در منطقه پل ابریشم پیدا شده.
با توجه به بحرانی بودن چند جاندار مانند یوز و خرس سیاه و میش مرغ نیاز به اقدام عاجل برای آنها می باشد. برای مثال چند روز بود یعنی اوایل آذر صدها هزار دام و سگ گله وارد توران می شوند و احتمال تلفات یوزها ناشی از حذف یوزها مانند دو توله آذر و توران و همچنین کم شدن تعداد یوزها (که واقعه رخ داده برای آنها دیده نمی شود ولی احتمالا توسط سگها و یا فرار یوزها به نواحی اطراف و نابودی آنها) هستیم. در سنوات گذشته باز هر سال بکی دو تا مرتع نواحی امن توران از دامداری تخلیه می شود و طی دو سال گذشته در این باره جز خرید بک مرتع ن هم توسط یک خیر در ۱۴۰۲ اقدامی نشده است. برای میش مرغ و به ویژه خرس سیاه که شاهد هیچ اقدامی نیستیم.
خرس سیاه گونه ای به شدت در معرض انقراض بوده برای درک این مطلب لازم به ذکر است روزگاری نه چندان دوردر تمام آسیا و آفریقا و اروپا و در همه ایران ماند گیلان و مازندران و قم و تهران و خراسان و کرمانشاه و آذربایجان و اصفهان و کردستان و خوزستان و بوشهر و کل استانهای ایران بود ولی الان در چند زیستگاه منفصل در چند کشور آسیایی یافت می شود ولی در حال حاضر کوههای جنوب سیستان بلوچستان و کرمان و برخی نواحی هرمزگان مثل رودان و حاجی آباد غربی ترین زیستگاه این جاندار نادر در جهان می باشد. این خرس با یقه ای سفید رنگ و گوشهایی بسیار گرد به گفته دانشمندان قدیمی ترین خرس جهان و نیای خرسهای دیگر می باشد و عمده غذای آن خرما و به ویژه نوعی خرمای وحشی به نام داز می باشد و برای حفظ این گونه با شکوه و ارزشمند که جز گونه های به شدت در معرض خطر انقراض نیاز به توجه و تلاش می باشد.
دیروز مطلبی درباره یوز منتشر شده بود که کلا ۱۷ یوز مانده و مشاهدات مدتها است تکراری است یعنی احتمال وجود یوز دیگر کم است از این ۱۷ تا ۱۰ تا توله و دو یوز با نامهای فراز و فقه نر و مهشاد با چهار توله و هلیا و هرب و تلخاب با دو توله و هیوا یوز ماده فاقد توله می باشد و وضع یوز بسیار شکننده و بحرانی و در لبه انقراض است لطفا در این باره هم پیگیری کنید..
در گذشته بشر فکر می کرد هرچه زمین به درخور و آب و منابع طبیعی وجود دارد باید برای کشاورزی مصرف کند ولی الان فهمیده اند مثلا ۴۰ درصد آب را مصرف کن یا همه زمینها را نباید بکارد یا وحوش کمیاب ارزش دارند و بایستی حفظ شود
هشت درصد توران پارک ملی ۱۷ درصد پناهگاه حیات وحش و باقی منطقه حفاظت شده است. در پارک ملی که هر نوع بهره برداری برای حفظ و احیای اکوسیستم ممنوع است که البته در توران پنج شش سال است که دامها از آن خارج شده اند و پوشش گیاهی آن هنوز احیا نشده و پوشش علفخوران و طعمه های یوز آن نیز هنوز ضعیف است. پناهگاه حیات وحش هم یک سری مناطق و اکوسیستمهای نمونه یک یا چند جاندار (مثل زیستگاه منحصر به فرد یوز) با وسعت کافی که نیازهای جانور را تامین کند می باشد که برای حفاظت و احیا مورد حفاظت قرار می گیرد که در توران در حال حاضر تحت تعلیف دامها بوده و در بسیاری مناطق شدید تخریب شده و پوشش جانوری چندانی ندارد. منطقه حفاظت شده هم که بیشتر توران از این نوع است به مناطق و اکوسیستمهای نسبتا ارزشمند وسیعتر از دو منطقه فوق الذکر گفته می شود که برای استفاده پایدار و فعالیتهای تفریحی تحت حفاظت قرار دارند که در توران به علت دامداری زیاد وضع مناسبی ندارند. در آخر لازم به ذکر طبق قانون ۲۰ درصد کل منطقه حفاظت شده برای احیای گیاهی و جانوری باید تعلیف ممنوع باشد که اگر این کار سریع انجام شود در کنار احیای آبشخورها و علوفه کاری و پخش علوفه و حتی آوردن علفخوران از جاهای دیگر، به یوزها و دیگر وحوش کمک شایانی می کند.
جایگزینی اقدامات اساسی مثل فنس کشی جاده یا ایجاد زیرگذر یا رو گذر یا تخلیه دام از مناطق امن یا حساس با اقدامات کم هزینه تر مانند تابلوی کنترل سرعت یا آموزش دامداران در این شرایط بحرانی یوز تاثیر چندانی ندارد و نتیجه این خط مشی در چند سال گذشته مشخص است و نبود بودجه با کمکهای مردمی مثل یوز تا ابد و یا جذب اسپانسر و تبلیغات قابل حل می باشد
الان ۲۰ سال است که برای یوز برنامه ها و کارهایی اعلام می شود ولی به علت اجرایی نشدن تعداد یوزها که قبلا حدود ۴۰ تا اعلام می شد الان شده ۱۷ تا
به لطف میزبان نوازی،بی نظیر مردم محلی نسلش منقرض شد
این پرنده هم فهمیده که ایران دیگه جای زندگی نیست
چرا تو منطقه ما امسال پر شده از این پرنده ها
روی تیر برق لونه میسازن
احتمالا شکارچیان محلی با نار دون میل کردن
جمعیت ایرانی ها خیلی بیشتر از این پرنده اهمیت دارد که با نون 100 هزار تومانی دارد صفر می شه
جمعیت این درناها زیاد بودن ولی تو سالیان گذشته به دو عدد رسید این دکم شدن جمعیت دلایل خیلی زیادی داره که یکیش شکار بوده لزوما شکار همیشه تو ایران نبوده توی کشور مقصد هم بوده ولی آخرین درنای ماده که ارزو نام داشت احتمالا توی فریدونکنار زده شد من یادمه اون سال محیط بانی به همراه نیروی انتظامی خونه به خونه رو گشتن تا پیداش کنن ولی اثری از درنای بخت برگشته نبود
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.