ما را مجاب کنید چرا ۱۵۰ میلیون نفر؟/ این هرمِ لعنتی ما را پیر کرد!
سی امِ اردیبهشت، «روز ملی جمعیت» ضرورتی را ایجاب می کند؛ توجیه و تبیین چرایی و چگونگی سیاست افزایش و جوانی جمعیت که مورد تاکید رهبر معظم انقلاب اسلامی است و اگر مسئولان درست تبیین نکنند، چه بسا به سرنوشت سند چشم انداز مبتلا شود. این مطلب از این زاویه، مطالبه گری می کند.

به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، سی ام اردیبهشت روز ملی جمعیت، امسال، در هفته جمعیت شعار تازه اش را فریاد میزنند: «همه برای ایرانِ جوان!»
من دوران نوجوانی و جوانی خود را در دبیرستان از جامعهشناسی تا جغرافیا را، با یک ننگ بزرگ گذشتم؛ هرمِ جمعیتی را به خاطر دارید؟ هرمی که جوانیِ ما را «علتِ تمامِ کمبودها» میخواند. میگفتند: «از همین هاست که صندلی نیست، گچ نیست، کار نیست، آینده نیست، جایِ نفس نیست!» و انصافا هم نبود.
و در مقابل، آمار کشورهایی را نشانمان میدادند با هرمِ پیر و جمعیتی «مناسب» همه در سن کار و تولید بودند و جمعیتشان حسرت به دل ما و کلاسهای درسی مان می گذاشتند.
حالا…ما، همان جوانانِ «آبروبَرِ» دیروز، به جایگاهِ همان کشورهای «مثالزدنی» رسیدیم. هرم را پیر کرده ایم و باز هم شده ایم ننگ هرم!
امروز، فریاد میزنند: «این سن پیرانگی و جوانانِ کمشمار، دردسرسازند!» ما را از اول به هرمی وارونه نهادند یا هرم و هرم سازانش درست نیندیشیده بودند؟ ما چه گناهی کردهایم؟ که نگاهِ سنگینِ تو، همواره بر شانههایمان خزیده است و سنگین و سهمگین می کوبد؟
تاریخ من، گویا تاریخ هیمن مشرق زمین بوده است که آن مورخ داستانی نوشته بود؛ به دنیا آمدیم، زجر کشیدیم و مردیم.
ما از بس که حرف نزدیم؛ حرف شنیدیم.
در رنج بالیدیم، شکوفه زدیم و نزدیک شده ایم به این که بی هیچ حرفی و در سکوتی تاریخی بمیریم. این بود تقدیرِ ما، در حلقهی تنگ تدبیرها… یعنی جایی نبود این جمعیت، به درد بخورد؟

حالا هم که از جمعیت ۱۵۰میلیون نفری سخن می گویند؛ من هر چه تقلا می کنم در نمی یابم چرا باید مشتاق افزودن بر تعداد «خودم» باشم. آخر، تولید مثل، یعنی تولید یکی مثل خودم. و من دوست ندارم دیگر کسی مثل من و با شرایط من به دنیا بیاید و مثل من زندگی کند. یکی که هر جای هرم ایستاده باشد، اشتباهی است و اضافی.
در دایره ای که تکلیفش با خودش مشخص نیست، چه نقطه های تازه ای از خود و به جای خود بر جای بگذارم که بیاید، کمی نفس بکشد و برود. اینجا همین الان هم جا تنگ است... جا نداریم... دست به نان، و نان به دندان نمی رسد. گرانی است و نگرانی. من نمیفهمم ۱۵۰میلیون نفر را... آقایان دانشگاهی و مدیران محترم، مجاب کنید ما را.
اگر نگران مایید که پیری مان بدون نیروی خدمت رسان و ... طی خواهد شد، ملالی نیست. این، خیلی بهتر است از اینکه نفری بعدی بیاید و تکرار دوباره من باشد و بدتر از من. و ما توقعی هم نداریم، فقط بر دردسرها نیفزایید. دستِ کم منطقش را بگویید شاید بیرزد تحملش.
قرار است پیری ما از این بدتر باشد، باشد... که همیشه آينده ما، بدتر از حالمان بوده و عادت کرده ایم که همیشه حسرت درد و رنج های گذشته را بخوریم در برابر رنج های جدیدتر و شدیدتر.
دو روز دیگر، روزِ ملی جمعیت است. و ما، جمعِ پریشانیم که می گویند جمعیت. بنشینید! و از نخبگانتان بخواهید طرحی انسانی، برنامهای دوراندیشانه، و روزنهای از امید برای فردایی «دست کم نیمه روشن» بیندازند که در آن، هر انسانی، در هر کجای هرم که باشد، ارزشمند است و وبال گردن کسی نیست.
نسلِ گمشده ایم در میانِ ستونهای خشکِ هرم. بر بامِ خانههای کوچک شده و کم فرزند و بی فرزند شده ی این شهر، با شما حرف داریم -حرفی که بابت نوع بیانش عذرخواهم و قصد جسارت نیست... که شاید تلنگری باشد-. می گوییم: «جمعیت، آری! اما نه همچون گلهای رمیده که تنها شمارهاش را میشمارند. و بعد، رهایش میکنند در بیابانِ بیآبِ بی علفِ بی فرصتی…». ما جمعیت انسانی هستیم.

با کوچههایی پر از خندهی کودکان، با دانشگاههایی که درِشان به رویِ رویاها باز است، با زمینهایی که گرسنهمان نمیگذارند، و آسمانی که برای نفسکشیدن باشد، با اقتصادی که بتواند دو روز ثابت بماند و امنیت بیاورد… با اینها، توجیه دارد. ولی غیر از این، داستانی است برای خودش.
آمارها و هرم های شما می گویند من، خود، عدد اضافی روزگارم. چگونه شصت- هفتاد میلیون دیگر به تعداد خودم اضافه کنم؟ هفتاد میلیون تقاضای تازه تر؟ به امید کدام عَرضه و به امید کدام عُرضه؟ لطفا مرا مجاب کنید.

مهدی محمدی کلاسر- دبیر اجتماعی تابناک
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
دهه شصت وسط جنگ دنیا آمدند کلی ریاضت کشیدند کنکور ناعادلانه دادند وقتی خواستند برن سر کار آمریکای جنایتکار تحریم کرد دولت هم در کار دولتی رو بست رفتند کار آزاد بکنند وضع اقتصاد خراب شد آخه خارج گود نشستی میگی لنگش کن شما امکانات بدین روزی سه مرتبه اسفار اریعه رو ملت میرن و میان
برق 80 میلیون نفر تامین نمیشه. آب 80 میلیون نفر تامین نمیشه. اقتصاد 80 میلیون نفر تامین نشده. با 150 میلیون نفر دقیقا میخواین چیکا کنین؟
با افغانها شدیم۱۵۰میلیون
آمارها و هرم های شما می گویند من، خود، عدد اضافی روزگارم. چگونه شصت- هفتاد میلیون دیگر به تعداد خودم اضافه کنم؟ هفتاد میلیون تقاضای تازه تر؟ به امید کدام عَرضه و به امید کدام عُرضه؟ لطفا مرا مجاب کنید.??❤️?
غصه نخورید به زودی خواهران جهادگر افغان جمعیت ایران با این زادوولدی که دارند به بیش از 150 میلیون می رسانند.البته در آن زمان دیگر نامش را فغانستان شماره 2 خواهند گذاشت. سرزمین اصلی در حال نابودی است و ما در فکر این هستیم که خلیج فارس است یا چیز دیگر. خدایا از این همه لطفی که بابت مسئولین خوبمان به ما کردی سپاسگزاریم.
دوست عزیز مهدی محمدی کلاسر
در جوامع رو به افول هر روزش بدتر از دیروز است و هر نسلش حسرت نسل قبل را می خورد. در حالی که باید برعکس باشد. عمرمان در این جامعه به هدر رفت. عمری که فقط یک بار به دست می آید و بعدش معلوم نیست چه شود. هر نسلی را نگاه کنی چنین حسرتی را می بینی. نسل ما فقط یک توپ داشت و زمینهای سنگلاخی که با هر بار زمین خوردن پوست کف دست و زانویمان ور می آمد و خونریزی که اصلا عین خیالمان نبود. حتی ضد عفونی اش هم نمی کردیم، چون برایمان مهم نبود. حال ما مانده ایم و کلی حسرت. حال نسل های بعد مانند شما هم چندان تعریفی ندارد. چرا مسئولین با این همه بی کفایتی حکومت را به اهلش نمی سپارند نمی دانم.
عالی گفتی مرد ، خدا حفظت کنه عالی عالی
مقاله خوبی بود ولی جمعیت کشور هرگز به ۱۵۰ میلیون نفر نخواهد رسید .
ما بعنوان شهروند نباید خود را سرزنش کنیم . ما بی تقصیریم.
شرط بچه دار شدن این است دغدغه معاش نداشته باشی دوران آنکه هر آنکس که دندان دهد نان دهد گذشته است. الان در دور افتاده ترین نقاط کشور هم بروی سطح خواسته ها مثل ۵۰ سال قبل نیست و مردم هم عاقل شده اند
در تامین آب برق مایحتاج عادی زندگی همین جمعیت فعلی مانده اید جمعیت زیادتر را میخواهید چه جوری اداره کنید؟ با شعار که شکم سیر نمیشود نیروگاه ساخته نمیشود هوا پاک نمیشود.
قوم بنی اسرائیل هم ناله زیاد میکردند مرغ بریان غذاشون بود میگفتند پیاز و سیر و عدس هم میخواهیم
اماده 80 میلیون ادم سالمند باشید ازدواج تولد دارد صفر می شود با این اقتصاد خراب مسولین وضع اقتصادی خوب خانواده شان صفر خارج ملک زمین هم در خارج وضعشان خوب مردم بدبخت این چه عدالتی است
البته منظورشون با صد میلیون افغانیه
زاد ولد نکنید. گول آقایان رشد جمعیت نخورید. این طفلای معصوم گناه دارن.
منظورتون افغانی های ایران هست دیگه وگرنه ایرانی آینده ای نمیبینه برای خودش
شما تو جمعیت فعلی موندی 150تا پیشکش ،قیمت مسکن و خوراک و دستت هست یا اونم گردن نمیگیرید ،بچه خرج داره
خانواده باید بتونه ساپورت کنه ،مثل دوران ما نیست زبان و باشگاه ، لباس خوب ،دولت حمایت میکنه بسم ا.
فعلا برقو وصل کنید
خیلی خوب پرداختی آقای تابناک. کاش بخونند آقایون
اولین شرط برای رسیدن به این جمعیت ایجاد شهرها و شغل در سواحل جنوبی کشور است و باید جمعیت ایران در کنار ساحل جنوب متمرکز شود تا با شیرین کردن آب دریا آب که مهمترین مانع توسعه کشور است تامین شود.
کشورهای سردسیر برای آفتاب گرفتن تو همین هوای گرد و خاک و شرجی حاضرن پول هم بدن
توو عمرت اومدی جنوب؟ هوای تابستوناش میدونی چجوریه؟ گرما و گرد و خاک و شرجی رو تجربه کردی؟
با افغانها شدیم ۱۵۰میلیون
توی سی و هشت سالگی پسر دار شدم به خاطر کودکی مزخرفی که داشتم فکر میکردم دیرتر ازدواج کنم ،دیرتر بچه دار بشم بهتره. که شاید عصبی بودنم کم بشه .ولی الان پسرم هشت سالشه ،اندازه یک آدم چهارده ساله میفهمه .هر روز درخواستی ازم داره که نمیتونم فراهم کنم خلاصه اکثرا اوقات ناراحته منم موندم وقتی خودم به هیچکدوم از آرزوهام نرسیدم چرا یکی دیگه رو آوردم ؟
این سوال من از پدر و مادرمه. چون اعتقاد دارم صلاحیت پدر و مادر شدن نداشتن. منم ازدواج نکردم یک دهه شصتی مجرد که البته بدم نمی اومد حداقل متاهل باشم تنها نباشم
جمعیت این کشور حداکثر باید چهل میلیون نفر انسان روشنفکر متمدن ومترقی باشد
بسیار زیبا گفتید، عالی بود. سپاس از فهم والای شما هموطن اندیشمند و فهمیده
برابرآمار وزارت کشور ایران دارای 1243 شهر می باشد . حالا اگر با یک محاسبه سرانگشتی فقط 300 شهر از میان شهرهای موجود را انتخاب می کردیم و فقط هرکدام از این سیصد شهر را در چند مرحله برای سکونت 500 هزار نفر تجهیز می کردیم در پایان مراحل مثلا پس از20 سال فقط در این سیصد شهر 150 میلیون نفر زندگی می کردند . اما تجهیز این سیصد شهر چگونه می بایست بود .؟ دولت فقط برای افراد مسکن و مغازه ای ایجاد می کرد که مغازه ها با شغل های یکسان در فاصله تعریف شده قرار می گرفت مثلا مشخص می شد این 500 هزار نفر به چند خشکشویی نیاز دارند؟ به چند بقالی؟ چند میوه فروشی؟ چند سلمانی و الی آخر . زیر ساخت ها و کارمندهای بخش های دولتی این سیصد شهر هم که از قبل وجود داشته اند و نیاز به اضافه کردن کارمند نبود . کافی بود این سیصد شهر معرفی می شدند و اعلام می شد هرکس برای کسب خود نیازمند مدرک فنی و حرفه ای است و درخواست بدهند در کدامیک از این شهر ها می خواهند زندگی کنند . در آنجا به آنان خانه و محل کسب داده می شد با اجاره به شرط تملیک طویل المدت . نیاز هم نبود این شهرها در گام نخست به ظرفیت 500 هزار نفر باشد در گام نخست اگر 100 هزار نفر هم بود . به راحتی 30 میلیون از 90 میلیون نفر جمعیت ایران را پوشش می داد و از سوی دیگر حقوق بگیران دولت تبدیل می شدند به محل درآمد دولت از تغییر کارمندی به کسبه و دادن مالیات . فقط کافی بود به جای مسکن مهر با آن همه مشکلات که هنوز در بسیاری از نقاط که در بیابان ساخته شده و فاقد زیر ساخت است این طرح ایجاد می شد و امروز ما کاملا ظرفیت 150 میلیون نفر جمعیت آن هم فقط در سیصد شهر را داشتیم . خود حساب کتید در 1700 شهر بقیه چقدر جمعیت پوشش داده می شد آن هم بدون تصدی گری دولت ؟
شما چه گلی سر این ۸۰ میلیون نفر زدید که می خواهید افزایش هم پیدا کنن
ما رکورد زدیم
فاجعه بشری است
پدرم همسن من بود سه تا بچه داشت
من ولی چند ده میلیون پول هم توی حسابم ندارم
بچه که هیچ
ازدواج که هیچ
آشنایی برای ازدواج هم هیچ
نیازهای روزمره رو چه باید کرد؟
لطف کنند و بگویند برنامه برای این ۱۵۰ میلیون نفر فرضی چیست. وضعیت زیرساخت ها در هنگام رسیدن به این جمعیت چگونه است. تامین آب، برق، گاز و سایر اقلام ضروری چه برنامه ای وجود دارد؟ نمی شود که جمعیت ۱۵۰ میلیونی داسته باشیم بدون آب برق گاز همه دارای سوء تغذیه وعده ای حاکم. لطف کنید بگوئید.
شما امنیت شغلی - غذایی - آسایش روانی- اجتماعی - رفع نیازهای مسکن- درآمد و غیره رو رفع کن بچه خودش میاد نیاز به تذکر و روزگذاشتن و بزرگداشت هم نیست
اصلا همه چی درست و ما اقتصاد و رفاه اول خاورمیانه و کهکشان راه شیری
بی آبی و بی برقی که با افزایش جمعیت چندین برابر بدتر می شود
اول این مشکلات را چاره کنید
بعد تبدیل به یک کشور معمولی مثل اکثر کشورهای دنیا بشوید
بعد اقتصاد و ... را بهبود ببخشید
بعد مردم کارشان را بلدند
مسئله اینه که این بساط جوانی جمعیت الان یک نون دونی برای عده ای شده
کنکور ، جمعیت ، ورزش ، زبان فارسی ، خودرو و ... همه مهمه اما اینها نمای ساختمان است . تا فکری به حال زیرسازی و اسکلت ساختمان نشود ، هر طرحی برای روکاری ساختمان جز اتلاف وقت و سرکار گذاشتن جماعت ، اثر دیگری ندارد . تحریمها گریبانمان را گرفته . گریبان را آزاد کنید ، بقیه راه را ایران خودش بلد است که برود .
طبق وعده مسئولان قرار بود مردم بعد از تحمل انواع سختی ها و تحریم ها کشور در سال 1404 اقتصاد اول منطقه باشد حالا در سال 1404 قرار شده مردم مانند قدیم بدون برق و گاز و ..... زندگی کنند با این مسئولان و مدیریت فوق پیشرفته آنها 70 میلیون نفر جمعیت فعلی هم اضافه هستند
دویست سالم زندگی کنم یه دونه بچه نمیارم
خودمم اشتباهی اومدم
متولد ۶۲
فعلا برق مارو نمیتونن تامین کنن آزمون نمیتونن تامین کنن ریس جمهور مثلا دکترش میگه پنکه و کولر میخواین چیکار بندازین دور از بادبزن استفاده کنین
عالی! واقعا همین طور بوده و هست. در این جا هیچ کس حواسش به دیگری نیست. فقط وقتی که موقع سربازی ات شود یا خدای نکرده خلافی از تو سربزند یا مالیات ندهی به سراعت می آیند و می فهمند که تو هم وجود داری. اگر یک سال در آمدت نسبتا خوب باشد سریع اداره مالیات متوجه می شود اما اگر پنج سال در گرسنگی به سر ببری کسی سراغت نمی اید که مرده ای یا زنده.در ادارات ،سازما نها و ...به تو به چشم متهم و یک دروغگوی بالفطره نگاه می کنند مگر آن که بتوانی عکسش را ثابت کنی. انسان نه یک عدد و نه یک کدملی است که در سرشماری بیاید انسان برای بالیدن باید قدر و احترام ببیند. باید حداقل ها را بتواند با یک کار و اشتغال متعادل به دست بیاورد. بتواند لااقل سالی دوبار در همین کشور به مسافرت برود نباید یک عمر بدود تا یک سرپناه کوچک به دست بیاورد یا نیاورد. این همه استرس و نگرانی و تبعیض شایسته وجود انسان نیست. اگر این مسائل رو به حل شدن برود نیازی به این همه هزینه و تبلیغات برای فزرندآوری نیست خود جامعه به سمت بچه دار شدن می رود.
لطفا مجاب کنید. مطالبه جدی و مهمی است
هرگز هرگز نمیخوام یکی مثل خودم به دنیا بیاد که هر چقدر دست و پا بزنه کمتر گیرش بیاد ، خداوند عقل داده برای همین روزها ، این مملکت با این ظرفیت آب و محصولات و توانایی تهش برای 35 میلیون نفره ، هر چقدر بیشتر بشه بدبختی ها هم بیشتر میشه و مشکلات بیشتر میشه
بله مجاب كنيد ١٠٠ ميليون افغانى وارد كنيم.
جمعیت زیاد میخوایم چیکار. همین جمیعت هم کلی ناترازی و آلودگی و از بین رفتن منابع طبیعی رو باعث شده
برای خیلی چیزها باید ما را مجاب کنند و حتی مهمتر از موضوع جمعیت
اکثریت این جمعیت ۹۰ میلیون الان حال خوشی ندارند نه اقتصاد خوب نه ارزونی نه مهار تورم لحظه به لحظه باید قیمت ارز سکه را دنبال کنند تا مبادا باخت بدن . بی برقی بی ابی بی گازی وووو چرا با این همه مشکل باید فرزند اوری کرد و اینده و زندگی سختی را برایشان داشته باشیم این جنایت است
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.