309بازدید
۱۰۲
گزارش ویژه «تابناک»؛
بازگشت سیمرغ به آسمان ایران/ هر آنچه باید درباره هواپیمای تمام ایرانی بدانیم!
وقتی صدای موتورهایش در آسمان پیچید، یاد روز‌هایی افتادم که آسمان ایران ساکت شده بود. سال‌ها پس از زمین‌گیر شدن ایران-۱۴۰، مهندسان ایرانی با سیمرغ نشان دادند که پرواز هنوز در خون ما جاری است.
وقتی صدای غرش موتورهایش در آسمان پیچید، لرزشی در دلم نشست که فقط کسی آن را درک میکند که روزی در کاکپیت هواپیما در حال پرواز نشسته باشد. شاید، چون من هنوز درون خودم خلبانم، هرچند قلم را جای یوک گرفته‌ام. اما این روز‌ها دوباره آن حس قدیمی برگشته؛ با پرواز سیمرغ، پرنده‌ای که روی دوش متخصصان ایرانی از خاک برخاست تا یادمان بیاورد هنوز می‌شود در این آسمان پرواز کرد.
به گزارش «تابناک»؛ سیمرغ تازه‌ترین دستاورد صنایع هوایی وزارت دفاع است؛ هواپیمایی مسافربری سبک‌وزن که قابلیت تبدیل به هواپیمای ترابری و امدادرسانی را نیز دارد. این هواپیما از نظر طراحی شباهت‌هایی با نسخهٔ پیشین ایران-۱۴۰ (نسخهٔ تولید مشترک با اوکراین) دارد، اما تفاوت‌های مهم و برجسته‌ای نیز به همراه دارد. تغییرات در بال، دم، بدنه و اضافه‌شدن رمپ بار عقب برای تخلیه و بارگیری سریع، نشان از طراحیِ مجددی دارد که برای شرایط ایران مناسب‌سازی شده است.
سرعت 460 تا 533 کیلومتری پرنده ایرانی
طول تقریبی آن ۲۳ متر، عرض با بال‌ها حدود ۲۵ متر و ارتفاع نزدیک به ۸ متر گزارش شده است. بیشینه وزن برخاست (MTOW) آن تا حدود ۲۱ تُن اعلام شده است...
از نظر فنی، سیمرغ دارای مشخصات قابل توجهی است: طول تقریبی آن ۲۳ متر، عرض با بال‌ها حدود ۲۵ متر و ارتفاع نزدیک به ۸ متر گزارش شده است. بیشینه وزن برخاست (MTOW) آن تا حدود ۲۱ تُن اعلام شده است و توان حمل بار یا مأموریت‌های ویژه تا حدود ۶ تُن مهمترین مشخصاتی است که درباره این پرنده که امروز تمام ایرانی می خوانندش، منتشر شده است.
استاندارد سرعت کروزِ آن در حدود ۴۶۰ کیلومتر بر ساعت و سرعت بیشینه نزدیک به ۵۳۳ کیلومتر بر ساعت تخمین زده شده؛ اعدادی که برای هواپیمایی منطقه‌ای با موتور توربوپراپ و ساخت داخل قابل احترام‌اند. دارای تخت‌پرش کوتاهی (STOL) برای باند‌های کوتاه و خاکی نیز عنوان شده است به‌طوری که برخی گزارش‌ها بیان میکنند سیمرغ میتواند از باند‌هایی با طول تقریباً ۱۲۰۰ متر یا کمی بیشتر برخیزد.
موتور‌های هر دو سمت این هواپیما توربوپراپ هستند گفته می‌شود از نوعی برگرفته یا اقتباس‌شده از موتور کلیموف TV۳-۱۱۷ یا نسخه مشابه تولید داخل هستند که قدرتِ هرکدام برای این مدل در حدود ۲۵۰۰ اسب‌بخار تخمین زده شده است. این موتور‌ها در ترکیب با بال فوقانی و دم T شکل، طراحی شده‌اند تا انعطاف عملیاتی بالایی در محیط‌های متنوع مثل کوهستان، بیابان یا باند‌های فرعی داشته باشند. سامانهٔ ناوبری مدرن، کابین خلبان با رابط دیجیتال‌تر نسبت به نسل‌های قبلی، و طراحی بدنهٔ مقاوم در برابر خوردگی و شرایط سخت محیطی نیز از دیگر ویژگی‌های فنی این هواپیما هستند.
سیمرغ تامین‌کننده نیاز داخلی است؛ نه رقیب نمونه‌های خارجی
می‌توان سیمرغ را در خانوادهٔ هواپیماهای منطقه‌ایِ ترابری سبک همچون CN-۲۳۵، An-۱۴۰ و یا برخی مدل‌های Dornier ۲۲۸ دانست؛ با این تفاوت که در شرایط ایران، طراحی شده برای باند‌های کوتاه، نگهداری ساده‌تر و توان تولید داخلی بیشتر. اگرچه هنوز نمی‌تواند از همهٔ جهات به بهترین‌های جهانی برسد، اما هدفش نه رقابت مستقیم با نمونه‌های بزرگِ بین‌المللی، بلکه تأمین نیاز داخلی با تکیه بر توان بومی است.
من نمی‌دانم تست‌پایلوت این پرنده کیست، اما حرفم این است که «او کسی است که باید پرنده‌ای را در آسمان بالا ببرد و قرار است روزی مردم سیل‌زده یا زلزله‌زده را نجات دهد، یا کودکی را به آغوش مادر نگرانش برساند. شاید روزی وزیری یا پزشکی را به شهری ببرد که باندش خاکی است. پس امید مردم در صدای موتور‌های پرنده تو خلاصه می‌شود. پس مشت‌هایت را گره کن، تراتل را با اقتدار بفشار و یوک پرنده‌ات را با همان عشق تکان بده که یک نقاش عاشق، قلمش را بر بوم می‌کشد. چون تو در حال زنده کردن طنین غرورانگیز آهنی هستی که با اراده ساخته شده، نه با سفارش و قرارداد خارجی.»
از ایران–۱۴۰ تا سیمرغ؛ مسیری دشوار اما سربلند
«شاید امروز نتوانیم از اوکراین یا روسیه کمک بگیریم، اما همین خودباوری مهندسان ایرانی بود که دوباره پرنده‌ای ۵۰ نفره را از دل خاک برخیزاند.»
ساخت چنین هواپیمایی در دل تحریم‌ها یعنی شکستن دیوار ناممکن. در زمانی که حتی واردات ساده‌ترین تراشه‌ها یا تجهیزات پروازی با هزار مانع مواجه است، «سیمرغ» نماد جسارت است. مهندسان ایرانی نه‌تنها مسیر گذشته را تکرار نکردند، بلکه از اشتباهات پروژهٔ ایران-۱۴۰ درس گرفتند و به سمت خودکفایی واقعی رفتند.
سیمرغ شاید هنوز فاصله‌ای تا مدل‌های غربی مانند ATR-۴۲ یا Dash ۸ داشته باشد، اما هدفش رقابت جهانی نیست. هدفش این است که مردم ایران را در مناطق دورافتاده، بدون وابستگی به خطوط خارجی، جابه‌جا کند. این پرنده با اتکا به مهندسی بومی و اراده‌ای که در چهرهٔ سازندگانش موج می‌زند، قرار است پلی باشد بین زمین و آسمان، بین نیاز و توان؛ و من امیدوارم این تنها آغاز باشد.
امیدوارم روزی ایران نه فقط هواپیمای مسافربری توربوپراپ، بلکه هواپیمای جت مسافربری را هم بسازد. همان‌طور که بچه‌های جهاد خودکفایی و صنعت پهپاد‌ها از علاقهٔ مردم الهام گرفتند و پهپاد‌های با موتور جت ساختند، چرا سیمرغ نتواند جرقهٔ یک رؤیای بزرگ‌تر باشد؟ بهرحال امروز ایران با تکیه بر توان مهندسان جوان، قدرت علمی داخلی و بر بلندای دیوار تحریم توانسته اند پرنده ای به نام «سیمرغ» را برای هموطنان شان به پرواز در بیاورند و به جمع 20 کشوری که امروز سازنده هواپیما در دنیا هستند، اضافه شود. امید که این سیمرغ همپای همان پرنده اساطیر ایرانی خوشی و شادکامی را برای مردمان ایران زمین به ارمغان بیاورد.
من به این پروژه خوش‌بینم، چون در هر پیچ و مهره‌اش عشق به وطن را می‌بینم. این پرنده فقط یک سازه فلزی نیست، حاصل ایمان است؛ و هر بار که صدای چرخ‌هایش روی باند برخاسته از خاک وطن می‌پیچد، به خودم می‌گویم: «هنوز می‌شود پرواز کرد، اگر بخواهیم.»
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
هرچه سریعتر این هواپیمارا به پرواز در اورید
بیشتر شبیه هواپیمای برادران رایت هست
به به روحم تازه شد ، کیف کردم یعنی اصلا هر چیزی مربوط به پرواز حس آزادی زیادی به انسان میده.
روح شهید ستّاری یکی از کسانی که موفقیت های خوبی برای بومی سازی علوم استراتژیک و پیشرفته هوایی برای کشور بدست آورد شاد یادش گرامی.
خواهشمند است از پروژه ساخت جنگنده پیشرفته بومی ایرانمان ، و کار کردها و انواع ماموریت قابل انجام توسطش و نیز از اویونیک و الکترونیکش و وسعط تخریب بمبهاش هم مطلبی تهیه و در سایت ننتشر کنید.
سلام بر تابناک ، خواسته ما از شما اینه که به مسئولین بگید ما مردم ایران درخواست پیشرفت و گسترش صنعت هوایی مسافری و هوافضای(ماهواره و ....) کشور هستیم چون این صنعت مایه مباهات و هیجان ما است و یکی از افتخاراتمون عدم وابستگی در این صنعت به آمریکا یا چین است.
با تشکر
به عنوان یک دانشگاهی عرض می کنم بهتر است در حوزه ای که سواد و اطلاعات نداریم اظهار نظر نکنیم . گفتن نمی دانم یک مهارت و شجاعت است اگر به موقع استفاده کنیم
آفرین از نخبه های خودمان کنک بگیریم
خوبه ولی ۱۰۰ سال فاصله داریم
کجای این هواپیما دقیقا از صفر توسط ایران ساخته شده که اسمش تماما ایرانی هست ؟
موتور ؟ بال ها ؟ بدنه ؟ کابین ؟ تجهیزات الکترونیک ؟!
زمان احمدی نژاد یک هواپیمای جنگی پیشرفته هم ساخته بودیم F314 . الان باید به تولید انبوه می رسید.
شروع خوبیست ، انشاالله به سفینه فضایی برسیم و در ماه و مریخ سیر کنیم ، زنده یاد ایران
نود درصد زیر سیستم ها وارداتی است نه فقط هم چینی و روس حتی از تالس و رولزرویس و امبرائر غربی میتواند خریداری شده باشد.اویونیک و آئرودینامیک پرواز کار هر کسی نیست
اینکه یک کشور بتواند خودکفا در صنعت هوایی پیشرفت کند انقدر چیز با ارزشی است که هر فردی به ان دستاورد افتخار میکند، اما گویا برخی از افراد که انگار حقوقشار را از جای خاصی تامین میکنند وظیفه دارند با تمام قدرت، دروغ میان مردم پخش کنند و این افتخار ملی را بی ارزش کنند
پلتفورم ATR-72 ، TU-154 و فکوکر - 100 هم برای تحقیقات گسترش بیشتر این صنعت تو کشور خوبنا(چون تو کشور موجود داریم)
هسا کار بزرگی کرده
هر وقت مسوولین محترم سوار این هواپیما شدند ما هم میشیم
((من به این پروژه خوش‌بینم، چون در هر پیچ و مهره‌اش عشق به وطن را می‌بینم))
ایول تابناک همواره اخبار ساخت هواپیماهای مسافربری رو پیگیری و منتشر کن.
مسئولی بدانند صنعت هوایی مثل خودروسازی شوخی بردار نیستا چون خودرو به هرصورت چارتا چرخش رو زمینه ولی کوچکترین اشتباه تو صنایع پیچیده و مهم هوانوردی یعنی سقوط هواپیما و کشته شدن سرنشینان خودش و افرادی در محل برخورد با زمین و نیز خسارت سنگین مالی.
ایرانی می تواند و می سازد نا امیدی کمکی به ایران نمیکنه
این همان هواپیمای اکراینی نیست که در هسا اصفهان چندین ساله به خاطر قطعه زمین گیر شده
ای کاش میگفتید زمان احمدی نژاد هلیکوپتر ساختن، دولت آقای روحانی برای خوشحالی ارباب غربیشون اون منهدم کردن، از هواپیمای ایران 140که زمان خاتمی رونمایی شد چه خبر که باز زمان روحانی کلا ناپدید شد،
الان دست چه شرکته و به کجا بار حمل میکنه ؟؟؟؟!!
باید قبول کرد تا با دنیا دست دوستی ندیم فقط تعمیر کاریم
قبول کنیم این هواپیما مال ایران نیست و ی نسخه از همون اکراینی هستش که ی سری کارا روش انجام شده
اولین قدم از پیشرفت پذیرش عقب افتادگی و وجود مشکلات هستش که خیلی ساله تو کشور دیده نمیشه
این همون طیاره ای نیست که رییس جمهور شهید گفت میسازیم؟
دوباره شروع شد الان باید جان یه عده دوباره به خطر بیفته تا جلوی پروازش گرفته بشه
بعضی صنایع رو اگر بخریم مقرون به صرفه تر هست
الان هواپیماسازی مهمتره یا تحول در صنایع ماشین سازی
دقت کردین با تولید این همه دود داریم دچار خشکسالی میشیم
دو سه تا از اینها مونده آنهم تا آخر امسال سقوط میکنند و تمام. اگر می‌خواهید هواپیما ساز شویم،هواپیما سازی هسا را تعطیل کنید
همواپیمای بسیارزیبایست.چرا بطور انبوه تولید نمیشه
نسل جدید بسیار با هوش است مطمعنا اگر بدرستی از آنها استفاده شود و رابطه با کشور های جهان خوب شود ایران جا پای حداقل کره جنوبی خواهد گذاشت.
باید از سازنده هاش تقدیر بشه و بهشون مدال طلا بدن
بوس به بالش
وای خدا ما هواپیما ساختیم خیلی هیجان انگیزه.
ایول ، صها باید روی عربای خاورمیانه رو کم کنه ببینم دیگه.
ای جانم، درود بر شرف تان مهندس های سرافراز میهن
چقد هزینه ی ساخت این هواپیما شده؟
به خاطر تعداد زیاد قطعات هواپیما به تنهایی نمیشه هواپیمای پیشرفته ساخت مگر اینکه به کمک چین و روسیه راه صد ساله تو۱۰سال طی کنیم
خیلی هواپیمای خوبی هست، درسته که سری قبلی تولیدش همشون سقوط کرد ولی اصلا به این معنی نیست که هواپیما بد هست، اتفاقا خیلی خوبه، با اعتماد به نفس کامل تولید کنید و بخصوص چون خیلی خوبه مسئولین رو سوارش کنید که از تولیدات با کیفیت بهره مند بشن.
مسیر توسعه و پیشرفت با فکر مثبت و جهادی طی میشه و نباید توی یک نقطه بمونند. تجربه های اول هست و انشالله این تجربه ها سرمایه کارهای بزرگ بعدی بشوند.
ساخت هواپیمای مسافربری شوخی نیست . تکنولوژی بسیاررررر بالایی میطلبه .الان چین و هند چنتا هواپیمای مسافربری تولید کردن؟ چقدر تونستن بازار بگیرن؟ رییس جمهور چین خودش با بویینگ سفر میکنه . وقتی موتور سمندو رو پژو موتور پژو رو رو ال نود و ... میزاریم بایدم سیمرغ بسازیم.
پراید هوایی
در زمینه خودروسازی موفق بودیم...انشالاه در زمینه هواپیما هم موفق خواهیم بود...کور بشه چشم حسودان
مپنا قرار بود موتور بومی تولید کنه ، اون چی شد ؟
خدا همه مارو ببحشه.
باریکلا ببینم میتونیم ایران زمین رو طی ۱۵ سال آینده به مقام اول ساخت هواپیماهای مسافری منطقه ای(مسافری کوجک) برسونیم.
حتما ایمنی این پرنده دوست داشتنی رو به سطح استانداردهای EASA برسونید و گواهی ایننی EASA رو براش بگیرید.
مطمئنم مهندسین ایرانی می تونن، فقط باید خودشونو باور داشته باشن، ما هیچ چیزی از کشورهای که برروی منابع سایر کشورها چمبره زدن و چتر سلطه شونو اونجا گستروندن کم نداریم، فثط باید خودمونو باور داشته باشیم. پیش بسوی ایران آباد و آزاد و مستقل و بدون وابستگی به شرق و غرب. به امید آن روز
همانقدر که در خودروسازی پیشرفت کردیم اینجا هم پیشرفت خواهیم کرد
دمشان گرم
بالآخره یکی یه کاری کرد
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.