باید نسخهشان را پیچید!/ زیرمیزی داریم اما.../ مقابل غیرانتفاعیها میایستیم
پزشکِ نظام یا رئیس زاده نظام پزشکی؟! میهمان ویژه سرویس اجتماعی تابناک، چگونه به این پرسش و پرسشهای دیگر پاسخ میدهد؟!

دکتر محمد رئیس زاده، رئیس سازمان نظام پزشکی ایران؛ در باغملک زاده شد. در اهواز، دبیرستان نمونه دکتر حسابی، جایی که بادهای خوزستان بوی نفت و دفتر کاهی دانشآموزان و امیدهای آینده را باهم میآمیخت، جوانی بود که با رتبه ۲۴ کنکور، آن هم با "سهمیهای بهنام استعداد و ممارست_ راهی تهران شد؛ دانشگاه علوم پزشکی تهران. پزشکی عمومی را آنجا خواند، سپس به دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی رفت، تخصص جراحی عمومی و فوقتخصص جراحی عروق و تروما را با مشورت دکتر ظفرقندی، در بیمارستان شهدای تجریش گذراند.
حالا بر مسند ریاست سازمان نظام پزشکی نشسته، مردی که میگویند صدای جامعه پزشکی را با قدرت به گوش قدرت میرساند. همین چند روز پیش در تهران، بر رقبای سرسخت چیره شد، بالاترین رأی جامعه پزشکی را در کشور و تهران از آن خود کرد و میگوید: «رأی، دلی بود.»
در دورهاش، بحث زیرمیزی چون زخمی کهنه همچنان گشوده است. ظرفیت پزشکی، خودکشی و افکار خودکشی جوانان سفیدپوش، سهمیههای خاص، ظرفیت پزشکی، عضویت علوم آزمایشگاهیها در نظام پزشکی، و اقتصاد سلامت، بخشی از چالشهای دیگر نظام سلامت منطبق بر دوره ریاست اوست.
او صریح سخن گفت، سیاستهای تعرفه را «کمونیستی» خواند. تاکید کرد در برابر دانشگاه غیرانتفاعی پزشکی میایستد و نیز، سهمیهها باید بازنگری شود. و گفت: نسخه این مسائل را باید پیچید و تجویز مؤثرتری کرد.
در پایان مصاحبه با دکتر روانه بیمارستان شدیم. عمل جراحی سه ساعته داشت. در مسیر پرسیدم: پزشکِ نظام یا رئیسزاده نظام پزشکی؟ او هم کوتاه گفت: هر دو اعتبار بزرگیاند.
اینک مشروح گفتوگوی دکتر محمد رئیس زاده رئیس سازمان نظام پزشکی ایران، را با مهدی محمدی کلاسر، دبیر سرویس اجتماعی تابناک، از نظر میگذرانید؛
آقای دکتر بحث را با پدیده زیرمیزی آغاز کنیم. ارزیابی شما از میزان و گستردگی این پدیده در سیستم جامعه پزشکی امروز ایران چیست؟
ما دو بحث داریم. همکاران بزرگوار ما که مثلاً متخصص اطفال، عفونی یا بیهوشی هستند، ارتباطی با انجام "اینجا پروسیجر" (اقدامات تهاجمی) ندارند. پزشکانی که در واقع اقدام انجام می دهند در قبال بیماران، در معرض زیر میزی قرار دارند. اینها ۱۵ درصد از جامعه پزشکی کشور هستند و در موقعیتی قرار دارند که اصطلاحاً میتوانند به این شکل [زیرمیزی] عمل کنند.
حالا از این ۱۵ درصد، اگر حساب کنیم، نهایتا ۴۰ تا ۵۰ درصد زیر میزی در این عده جریان دارد. حجم عظیمی از همکاران ما در هیئتهای علمی دانشگاه یا در بخشهای خصوصی - که فرقی نمیکند - با شرافت کامل و با رعایت تمام موازین در حال خدمت هستند. اگر آن را هم در نظر بگیریم، جمعاً چیزی نزدیک به ۷-۸ درصد از جامعه پزشکی ممکن است اهل زیرمیزی باشند. این عدد میشود تقریباً یک عدد شاید زیر ۱۳-۱۴ هزار نفر. اگر ۵۰ درصد [از آن ۱۵ درصد] را بگیریم - که باز هم از نظر ما عدد بالایی است - میشود کلاً نزدیک به ۷ درصد جامعه پزشکی.
ولی در واقع ۵۰درصد از آنهایی که در معرض زیر میزی قرار دارند، آن را انجام می دهد...
بله، ۱۳-۱۴ هزار نفر از جامعه پزشکی. البته عدد را من دست بالا میگیرم، شاید مثلاً به سمت گرفتن زیرمیزی حرکت کنند. در این میان تقریباً ۹۲ درصد پزشکان کشور ما خوب، با سلامت کامل و با شرافت کامل دارند به مردم خدمت میکنند.
اما بالاخره این ۷-۸ درصد خیلی برجسته است و تو چشم میآید. چرا؟ چون مردم عموماً از جامعه پزشکی چنین انتظاری ندارند. نکته بعدی هم عادت ذات بشر و ذات رسانه است. ذات خبر این است که موارد منفی را بیشتر توجه میکنند و میبینند. موارد منفی که انجام نمیشود را کسی کار ندارد. همه جای دنیا همین جور است. یک میلیون نفر آدم در امنیت دارند تردد میکنند در یک شهری، کار میکنند، و پلیس دارد امنیت آنها را تأمین میکند، اما آن یک نفری که به ضرب چاقو یا گلوله کشته میشود را رسانه میبیند و مردم توجه میکنند. این ذات بشر، ذات رسانه است. خب بحث روانشناختی عمیق بشری دارد. متوجهاید؟ چون نوعاً مردم آن چیزی را که برای خودشان تهدید میدانند، بیشتر توجه میکنند. چیزی که تهدید میدانند، آن چیزی که نعمت است نه، مجهول است معمولاً.
خب در حوزه سلامت هم همین است. نظام سلامت در ماه ما معمولاً ۹۰ میلیون خدمت حوزه سلامت به مردم ارائه میکند. ۹۰ میلیون خدمت. سالانه در واقع ۹۰۰ میلیون تا یک میلیارد خدمت دارد ارائه میشود. خب حالا در این عدد بزرگ، حجم زیرمیزی یک عدد خیلی ناچیزی است، اما قابل توجه میشود و به آن پرداخته میشود.
پس این جور نیست. من دفاع میکنم از قاطبه جامعه پزشکی، ولی مردم بالاخره زیرمیزی را میبینند. آنهایی که مراجعه میکنند به پزشک و پزشکی که زیرمیزی میگیرد، بالاخره این پدیده را میبینند. حجم عظیمی از مردم کخ به پزشکی مراجعه میکنند، دارند خدمت سالم و طبق تعرفه میگیرند. پس این بحث اول.
بحث دوم این است که حتماً باید در واقع این پدیده در کشور درمان شود و مدیریت شود. رابطه مالی بین پزشک و بیمار وجود نداشته باشد و این ایدهآل جامعه پزشکی است. یعنی قطعاً قاطبه جامعه پزشکی و ما آرزویمان این است که بحث مالی بین ما و بیمار وجود نداشته باشد. چرا؟ چون من پزشک باید تمام هنرم و تمام توانم و تمام علمم را معطوف کنم که بهترین درمان را به مریض بدهم. وقتی مریض به من مراجعه میکند، هنر طبابت من چیست؟ که بهترین روش درمانی را با بروزترین، در واقع پیشرفتهای علمی، به مریض ارائه بدهم، درمان کنم. من به هیچ وجه دوست ندارم ذهنم درگیر مسائل مالی باشد. این ایدهآل ماست.
ما عرضمان این است: کسانی که در کشور مسئول هستند و وظیفهشان است، مثل سازمانهای بیمهگر، مثل حکومت، مثل دولت، بیایند وظیفه تنظیم مالی بین بیمار و ارائهدهنده خدمت را به عهده بگیرند.
ما واقعاً آرزو داریم این کار را بکنند، دستشان را هم میبوسیم. اما وقتی آنها غایب هستند و نقش خودشان را درست انجام نمیدهند، این روابط ایجاد میشود. با این استدلال که راه برای همه ناهنجاریها باز می شود. مثلا فرض کنید بگوییم که دزدی معلول است و تا زمانی که به صورت کامل مطالعه دقیق نشود، جریان خواهد داشت. اما آیا این بحث باعث می شود کاری با سرقت ها و دزدی های جاری نداشته باشیم؟ آن هم در قشری فرهیخته همانند پزشکان...
بله باز توجیه نمیشود. اگر مریضی، هم وطنی، مراجعه میکند، نیاز دارد، یک کسی یا نهادی غایب بوده، کارش را انجام نداده، من بیایم از گرده مریض بکشم؟ ما میگوییم باید همکاران باید اخلاق حرفهای، تعهد پزشکیشان را و طبیب بودن و حکیم بودن را رعایت کنند.
حتماً باید این پدیده (زیرمیزی)در کشور درمان شود و مدیریت شود. رابطه مالی بین پزشک و بیمار وجود نداشته باشد و این ایدهآل جامعه پزشکی است
اما ... ببینید، حوزه اقتصاد سلامت و درمان یک صنعت است. این صنعت را شما نمیتوانی فقط با توصیه اخلاقی مدیریت کنی. بعضی جاها کار به عنوان"طبیب" اصلاً قابل تداوم نیست. خدمت است. مثلاً شما یک مطب داری. دیگر، مطب باید سر پا بماند. خب چون نهاد مربوطه "غایب" است [سازمانهای بیمهگر و دولت]، این مطب نمیتواند دوام بیاورد با این تعرفههای دستوری و کمونیستی. دوام نمیآورد. شما یا باید این کار را ترک کنید. یا یک کلینیک یا یک بیمارستان یا یک دیکلینیک کار کنی. این یک صنعت است. این صنعت را باید حفظ کرد. صنعت را که نمیشود گفت خب شما طبیبی باش، حکیم باش. اصلا "من طبیبم، حکیمم"، ولی این صنعت نمیچرخد. این مطب، این موسسه نمیچرخد. چرا؟ چون شما باید با تعرفه دستوری با ۶۰ درصد زیر قیمت باید بچرخانی.
اینجا دیگر فقط بحث خودش نیست. من واقعاً دوست دارم، به قول دوستان، حکیم باشم، طبیبی باشم، اصلاً به درآمد و هزینه فکر نکنم. اما این صنعت اینطوری نمیچرخد. خب من باید تعطیل کنم مطبم را؟
ولی نباید هزینه ها را مردم بدهند. من هم حقوقم در رسانه بسیار پایین است، آیا مجازم از جیب شما بردارم؟
خب، بله، درست است و حتی یک درصد زیرمیزی هم نباید باشد. همکاران من تا حد ممکن باید رعایت کنند. اما یک جایی، خودشان [به لحاظ اقتصادی] تحت فشارند. اما آن ساختار و آن سامانه و صنعت سرپا میماند؟ حاکمیت میخواهد حوزه سلامت را به شکل کمونیستی و دستوری اداره کند. بیمه میگوید من خودم تعیین خدمت، تعیین قیمت میکنم. چقدر؟ ۶۰-۷۰ درصد زیر قیمت تمامشده. هر وقت هم خودم خواستم، انجام میدهم. هر وقت هم احساس کردم کسورات بزنم، کسورات میزنم. هر وقت خواستم جریمه میکنم. درسته؟
ما باید به پدیده زیرمیزی به عنوان یک پدیده اجتماعی نگاه و آنالیز کنیم. رسانه ما الان دارد چکار میکند؟ یا مسئولین ما؟ مسئولین ما شب تا صبح میگویند زیرمیزی بد است، زیرمیزی بد است، زیرمیزی خیلی بد است، زیرمیزی خیلی خیلی بد است. من میگویم تا ۲۰۰ سال دیگر هم این را بگوییم، با این شکل پرداختن، زیرمیزی حل نخواهد شد. چرا؟ چون داریم به معلول میپردازیم. علت را بررسی کنید. علت را بررسی کنیم. علت را آنالیز کنیم. در آن علت، هر چقدر تقصیر جامعه پزشکی بود، ما میپذیریم و برخورد میکنیم. الان هم داریم برخورد میکنیم. دیگر، هر چقدر هم مسئولش سایر کسانی بودند، جوابگو باشند. این که من بگویم زیرمیزی بد است و مضمونش این باشد که همه را خراب کنم بر سر جامعه پزشکی، این نه علمی است، نه منطقی است، نه عادلانه است. حل نخواهد شد.
عرض من این است ما متناسب با آن خدمت، آن ۹۲-۹۳ درصد را هم ببینیم. با این ۷-۸ درصد هم برخورد کنیم. برخورد هم کردیم. من روی شیوه برخورد الان اختلاف نظر دارم. اما انتظار نداشته باشیم با توصیههای اخلاقی حل شود.
آقای دکتر به نظر شما سخت و طولانی مدت شدن آموزش پزشکی به نحوی که افراد زیادی در آن ، اقدام به خودکشی می کنند یا به آن فکر می کنند، تاثیری در ایجاد گره ها و عقده هایی داشته باشد که در زمان طبابت به بروز پدیده های ناهنجار مثل زیر میزی و ... کمک کند؟
بله...مثلاً، اینقدر سخت شدن دوره پزشکی، این که در امتحان قبول شود، بعد هر سال هم امتحان بدهد ، بعد چهار سالش تمام شد، امتحان تخصصی، دیگر باید امتحان برد بدهد، بعد دوباره دو سال دیگر میفرستیمش طرح تخصصی با حقوق ماهی ۱۷ میلیون. یعنی این فرد را بعد از در واقع ۱۶-۱۷ سال راهی اش میکنیم، میگوییم با یک تعرفه حداقلی زندگیات را بچرخان. ناهنجاری که جنابعالی فرمودید اثر میگذارد.

ببینید، رشته پزشکی یکی از طولانیترین، پرهزینهترین و دشوارترین دورههای دانشگاهی است. متناسب با این دشواری، باید ارزش واقعی این کار نیز دیده شود. متأسفانه برخی از مسئولان کشور امروزه به این حرفه به صورت کمی و "کیلویی" نگاه میکنند که این همان نگرش راهبردی اشتباهی است که من اشاره کردم.
به عنوان مثال، میگویند: "شما پنج دقیقه وقت گذاشتید و دیگری نیز پنج دقیقه وقت گذاشته است." در حالی که این همکار ما در پشت آن پنج دقیقه، سرمایهای ۲۸ ساله از عمر و تلاش خود گذاشته است. او این پنج دقیقه را در شرایطی صرف میکند که اگر خدای نکرده کوچکترین خطایی رخ دهد، ممکن است بینایی بیمار از دست برود یا جان او به خطر بیفتد. این را باید به خوبی درک
اگر مجلس روند را اصلاح کند ما عضویت علوم آزمایشگاهی ها در نظام پزشکی را انجام می دهیم، فقط مشکل علوم آزمایشگاهی نیست، همه لیسانسههای حوزه سلامت هستند
فرمایش شما کاملاً درست است. اینها قطعاً در این نوع رویکرد، جوانان جامعه پزشکی را تحت تأثیر قرار میدهد و این اختلالاتی که ایجاد میشود، حتماً تأثیر دارد.
برای کاهش دوره و رفع مشکلات، نمی شود کاری کرد؟
بله، ما متناسب با شرایط، کارهایی را کردیم. ما یک هاتلاین راه انداختیم، در واقع یک خط مستقیم اورژانس راه انداختیم برای همکارانی که مشکلاتی دارند، تحت فشار هستند به لحاظ مسائل شخصی و روانی، که اینها را ۲۴ ساعته ما وصل میکنیم به روانپزشکهای برجسته که دارند کار میکنند. جلسات متعددی را هم با وزارت بهداشت، با خود نمایندهها، با روانپزشکها، با انجمن پیشگیری از خودکشی ایران، با مسئولین وزارتخانه و کمیسیون بهداشت برگزار کردیم. در حوزه آییننامههای دستیاری اصلاحاتی ایجاد شد. بحث معیشت دستیاران هم باید در واقع اصلاحات خوبی انجام شد که هنوز البته جای کار دارد.
ولی مهمترین نکته، امید به آینده است. ببینید، اگر دستیار ما به آینده شغلیاش امیدوار باشد، سختترین دشواریها را هم تحمل میکند.
شما در ابتدا گفته بودید چتر سازمان نظام پزشکی باید گستردهتر باشد، اما بعد از وجود موانع قانونی برای عضویت علوم آزمایشگاهیها سخن گفتید. موضع نهایی شما چیست؟ الان چرا فقط دو نفر ازعلوم آزمایشگاهی ها عضو هستند و بقیه نیستند؟ اگر مانع قانونی است، باید برای همه باشد. و اگر این دو نفر مشکل خاصی ندارند و عضویتشان درست است، چرا اعضای سازمان نظام پزشکی از عضویت آنان شکایت کردند که البته نهایتاً هم به نفع علوم آزمایشگاهیها رای داده شد؟...
مواضع من منافاتی با هم ندارند. من عرض کردم که نظام پزشکی هرچه ساختارش وسیعتر و گستردهتر شود، استقبال میکنیم. تعداد اعضای ما بیشتر میشود، قدرت ما بیشتر میشود، تقویت میشویم. این حرف کلی است.
در خصوص عضویت علوم آزمایشگاهی، مشکل اصلی قانون سال ۸۳ مجلس در مورد نظام پزشکی است. قانون خاصی که در مجلس شورای اسلامی تصویب شده. آن قانون به من و به هیچکس دیگری این اجازه را الان نمیدهد. یعنی خود دوستان علوم آزمایشگاهی هم اگر الان مسئول سازمان نظام پزشکی باشند، این کار را نمیتوانند انجام دهند. چرا؟ چون قانون سازمان نظام به صراحت نوشته که چه کسانی میتوانند عضو سازمان نظام پزشکی باشند: پزشک، دندانپزشک، دکترای داروسازی، رشتههای مامایی، لیسانسیهای پروانهدار و دکترای علوم آزمایشگاهی.
ببینید: "دکترای علوم آزمایشگاهی" و "لیسانسیهای پروانهدار". "لیسانس پروانهدار" تعریفش بر عهده حوزه وزارت بهداشت است. درست است؟
حل مشکل دوستان علوم آزمایشگاهی دو مسیر دارد: لیسانسههای علوم آزمایشگاهی یا باید وزارت بهداشت به ما بگوید که اینها "لیسانس پروانهدار" هستند. ما طبق قانون فقط "لیسانس پروانهدار" را میتوانیم عضو نظام پزشکی کنیم و شماره نظام بدهیم. درست است؟ یا اینکه مجلس قانون را اصلاح کند. یعنی چیزی در اختیار من، رئیس سازمان نظام پزشکی، یا وزیر بهداشت نیست.

وزیر محترم بهداشت هم بر اساس یک سری ضوابط باید بتواند بگوید اینها "پروانهدار" هستند یا نیستند، که خوب تعریف خاص خودش را دارد. متوجه هستید؟
خیلی لیسانسههای دیگری داریم که آنها هم در واقع همین مشکل را دارند. خوب، آنها میتوانند بیایند تقاضا کنند. قانون باید اصلاح شود.
پروانه داری محدود به به داشتن مجوز میشود؟
"پروانهدار بودن" یعنی کسی که میتواند در واقع یک دفتر مستقل بزند و به ارائه خدمت بپردازد. خوب، مثل مثلاً بیناییسنج، مثل شنواییسنج، مثل فیزیوتراپی. پروانهدار یعنی میتوانند پروانه بگیرند، دفتر مستقل بزنند. لیسانسههای دیگر، مثلاً لیسانس هوشبری یا اتاق عمل، میتواند در خارج [از کشور] یک دفتر بزند؟ نه. پس مشمول "لیسانس پروانهدار" نمیشود.
اگر مجلس روند را اصلاح کند ما عضویت علوم آزمایشگاهی ها در نظام پزشکی را انجام می دهیم، فقط مشکل علوم آزمایشگاهی نیست، همه لیسانسههای حوزه سلامت هستند.
من گفتم هر چقدر چتر نظام پزشکی گستردهتر شود، ما استقبال میکنیم. ولی به شکل موردی، قانون اجازه را به من یا وزیر بهداشت نمیدهد. عرض کردم، دوستان اگر ما هم بتوانیم کمک کنیم این مشکل در مجلس حل شود، در خدمتیم. خیلی هم تلاش کردیم مشکلشان حل بشود، باز هم تلاش میکنیم.
بحث بعدی، افزایش ظرفیت پذیرش پزشکی است. در بین 10 رشته دانشگاهی با بازار کار اشباع، هیچ رشته پزشکی وجود ندارد، اما در بین رشته های دارای بازار کار خوب، تعداد پنج رشته پزشکی در 10 رشته اول دانشگاهی داریم. چرا آن رشته های اشباع شده، کنترل نمی شوند اما پزشکی کاملا تحت نظر شماست تا بازار اشباع نشوذ؟ این که همه بخش های اجرا و نظارت و اموزش در پزشکی در اختیار خود پزشکان است، باعث این کنترل شده است؟ منافع شخصی پزشکان عامل چنین اقدامی است؟
این بحث بسیار مفصلی است . دو سه تا مطلب را من تیتروار بگویم. یکی همین که... خوب، اینها... میگویند آقای مثلاً دکتر رئیسی، آقای دکتر ظفرقندی، آقای دکتر مرندی، آقای دکتر شهریاری، خودشان پزشکند، تعارض منافع دارند و نمیخواهند پزشکی ظرفیتش زیاد بشود. این حرف کاملاً نادرست و غلط است. کاملاً غلط.
کدام حوزه را در کشور میتوانید نام ببرید که به اندازه جامعه پزشکی رشد کیفی و کمی متناسب با نیازهای کشور داده باشد و به سقف چسبانده باشد؟
دلیل: آقای دکتر ظفرقندی و مرندی و شهریاری... دانشجوی پزشکی که امسال بیاید تا بخواهد به جایگاه هر کدام از این سه تا بزرگوار برسد، ۱۷-۱۸ سال طول میکشد، شاید ۲۰ سال طول میکشد. خب، این بزرگواران انشاءالله که عمرشان دراز باد، ۸۴-۸۵ ساله میشوند. دیگر، واقعاً یک انسانی که ۸۴-۸۵ سالش است، چه تعارض منافعی دارد با یک متخصصی که الان آمده در این حوزه میخواهد مثلاً کار کند؟ دکتر شهریاری مثلاً نگران این است که این پزشکی که الان میگیرید، ۲۰ سال دیگر چشم پزشک بشود جای من را بگیرد؟ پس این حرف، اگر هر کسی... اگر مرغ پرکنده هم یک ثانیه روی این حرف فکر کند، خندهاش میگیرد. خندهاش میگیرد.
شخصی نگاه نکنید که... جریان بازار کار یک صنف منظوره؟
کدام حوزه در کشور را میتوانید نام ببرید که به اندازهی جامعهی پزشکی، رشد کیفی و کمی متناسب با نیازهای کشور داشته و به حد اشباع رسیده باشد؟ ما در سال ۱۳۶۰ تنها ۷۷۰ پزشک متخصص زن داشتیم، در حالی که امروز این تعداد به ۳۰ هزار نفر رسیده است.
تربیت پزشک متخصص مانند خط تولید خودروی پیکان نیست که بتوان به سادگی ظرفیت آن را افزایش داد. مثلاً اگر من امروز به مدیران ایران خودرو یا سایپا دستور دهم که ظرفیت تولید را به سه میلیون دستگاه در سال برسانند، این کار امکانپذیر نیست. چرا؟ چون خط تولید ظرفیت بیشتری ندارد، جادهها گنجایش این حجم از ترافیک را ندارد و اقتصاد مردم نیز توان جذب چنین تعداد خودرویی را ندارد. درست است؟ تنها خودکفایی مطلق داریم، بلکه قابل عرضه به دنیا هم هستیم.
ما ظرفیت متخصص زنان را ۴۰ برابر کردیم. دانشجوی پزشکی را از ۷۰۰-۸۰۰ نفر در سال رساندیم به ۸۵۰۰ نفر .چرا بیشتر نکردیم؟ چون بیشتر از این دانشکده نداریم. چون بیشتر از این هیئت علمی نداریم. چون بیشتر از این خوابگاه نداریم. چون بیشتر از این تخت آموزشی نداریم که بیمار روی آن بخوابد.

می شد به جایش ظرفیت ایجاد کرد...
خب، نه که انجام ندادیم. ببینید، ۸ تا دانشکده را کردیم ۸۰ تا. اینها را کی انجام داد؟ همین آقای دکتر مرندی انجام داد. ببینید، همین آقایان... خب، انجام دادیم. چه جوری؟ ۸۷ سال ما ظرفیت پزشکی به ۸۵۰۰ نفر رسید. یعنی از سال ۱۳۱۳ که دانشگاه پزشکی دانشگاه تهران شروع شد تا ۱۴۰۰ که ۸۰ تا دانشکده پزشکی داریم، ما ظرفیت جذب دانشجوی پزشکی را با تدبیر، با خردمندی - که شما فرمودید "اشباع نیست" - رساندیم به ۸۵۰۰ تا. بهترین حوزهای که تناسب بین آموزشگیرندگان... یعنی ما کاری کردیم که بالاخره آدم بیکار و علاف در کشور نداریم، مثل خیلی از رشتهها. درسته. خب، این کار را کردیم در طی ۸۷ سال. درسته.
این ۸۷ سال... چقدر آدم عاقل، بالغ، حاکم مسئول در کشور وجود داشته است؟ چه جوری در طی چهار سال به اندازه ۸۷ سال افزایش ظرفیت میدهند؟ چه جوری چهار مساوی ۸۷؟ آیا در طی چهار سال به اندازه ۸۷ سال ما زیرساخت ایجاد کردیم؟
غیرانتفاعی ها را هم حساب کنید
نه. آنها که که هنوز راه نیفتاده و نباید راه بیفتد.
یعنی اجازه نخواهید داد؟
اصلاً نباید راه بیفتد. قطعاً جلویش را میگیریم. حتماً جلویش را میگیریم: هم غیرانتفاعی، هم تغییر در ضابطه تبدیل دانشجویان خارج به داخل.همین الان با این افزایش ظرفیتی در طی چهار سال داده شد - که کاملاً غیرمنطقی است - معادله ۴=۸۷ را انجام دادند... خوب، با همین کار، تقریباً من به شما عرض کنم برای کیفیت آموزش پزشکی کشور ما تابوت سفارش دادیم. از مرثیهسرایی و مرثیهخوانی و استدلال مؤثر گذشته.
خب، حالا یک عده میخواهند روی همین تابوت با کمیتفروشی کاسبی کنند. یعنی بیایند چکار کنند؟ می خواهند برای منفعت خودشان دانشگاه علوم پزشکی غیرانتفاعی بزنند. یعنی بیایند چکار کنند؟ ضوابط تبدیل دانشجویی خارج به داخل را به هم بزنند. معلوم است که این اجازه نباید داده شود.
آقای دکتر اتفاقا نهادهای بین المللی نیز رتبه مناسب ایران در پژوهش و پیشرفت های دانشگاهی را تایید می کنند و رتبه خوبی داریم. اما در بحث تجربه کاربران از جامعغه پزشکی اصلا رتبه مناسبی نداریم.
خب اگر قرار باشد آن کسانی که آسیب دیدند، دچار قصور پزشکی شدند، دچار عارضه شدند - که هستند - ما از بین اینها تجربهسنجی کنیم، خب معلوم است، حتماً میزان بالا خواهد بود
نه آن وقت که آمار صد در صد می شود. منظور همه کاربران است ....
ببینید، میزان ایمنی بیمار در دنیا شاخص دارد. خوب، در دنیا شاخص دارد. بحث رضایتمندی هم شاخص دارد. بحثهای قصور پزشکی و میزان پروندههایی هم که هست، شاخص دارد. شاخص دارند.
اینها عمدتاً در سازمان پزشکی قانونی، کار کارشناسا استن، جای دیگری وجود ندارد. جمع اینها را اگر حساب کنیم، در سال چیزی نزدیک ۲۵ تا ۳۰ هزار پرونده قصور پزشکی واصل میشود. البته این به این معنی نیست که قصور پزشکی همین است. نه، خیلیها ممکن است شکایت نکنند و دنبال نکنند. اما این ۳۰ هزار یک برآوردی به ما میدهد. و این ۳۰ هزار به نسبت حجم در واقع خدماتی که دارد ارائه میشود، از نرم دنیا کمتر است. عدد داریم، از نرم دنیا کمتر است. ما معتقدیم همین هم نباید باشد. حتی یک آسیب به یک بیمار برای ما تلخ و ناگوار است. بگویم، کیفیت پزشکی ما و خدمات پزشکی ما به لحاظ این آماری که من خدمتتان عرض کردم، قابل قبول است.
می خواهند برای منفعت خودشان دانشگاه علوم پزشکی غیرانتفاعی بزنند. یعنی بیایند چکار کنند؟ ضوابط تبدیل دانشجویی خارج به داخل را به هم بزنند. معلوم است که این اجازه نباید داده شود
هرچند ما، بله، قصوری هم داریم در حوزه سلامت که غیرقابل قبول است، آنها را در هیئتهای انتظامی بررسی میشود. در دنیا هم بررسی میشود. در دنیا به همین شکل بررسی میشود و چیزی متفاوت از دنیا نیستیم.
و سوال پایانی درباره سهمیههای خاص برای پزشکی... برخی از مسئولان از تخصیص دو سوم ظرفیت در رده تخصص پزشکی به سهمیه ها صحبت کرده اند. شما چه موضعی دارید؟ آیا این، ضربه سخت تری به کیفیت پزشکی وارد نمی کند؟
این که دو سوم متخصصین به سهمیه ها اختصاص یابد آمار دقیقش را ندارم... ولی این عدد به این شکل قطعاً نیست... ولی من به جد معتقدم که کیفیت آموزش پزشکی فدای هیچ سهمیهای نباید بشود، فدای هیچ تبدیل خارج به داخلی نشود، فدای هیچ دانشگاه علوم پزشکی غیرانتفاعی نشود. کیفیت آموزش پزشکی یعنی سلامتی مردم، و سلامتی مردم خط قرمز ماست.
خب، بنابراین کیفیت آموزش، هر کسی که با ضابطه وارد رشته پزشکی شد، باید استانداردها را ما رعایت کنیم. اگر ما استانداردها را رعایت کنیم، حالا هر کسی با هر شکلی که آمد، آن باید بررسی بشود، آن باید بازبینی بشود. من بحثی ندارم. اما اگر ما استانداردها را رعایت کنیم، خروجی را باید ما محکم روی آن بایستیم و این خروجی باید یک خروجی کاملاً قابل قبولی باشد که ما کیفیت پزشکیمان افت نکند.
ولی آن بحثی که فرمودید، باید بررسی بشود. من آمار دقیق ندارم. اختصاص دادن برخی سهمیهها به برخی دیگر... به نظر من کاری است که باید بازبینی مجدد بشود. مجلس هم باید یک ورود مجدد کند و اینها را تعدیل کند که در واقع این جور نشود که نخبههای کشور ما نتوانند در دانشگاههای درجه یک تحصیل کنند.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
با اعداد و ارقام بازی کردن دردی رو دوا نمیکنه . در ضمن مگر جراح ها مشکل مالی دارند یا زیاده خواهند؟
آماری که در خصوص زیر میزی پزشکان اعلام شده خیلی کم اعلام شده پزشکان با امکاناتی که مردم فراهم نموده اند تحصیل کرده اند و این خیانت آشکار در حق مردم است فساد در کشور فراگیر شده وکسی به فریاد مردم جواب نمیدهد
بنظر من برو اول دندانسازها د دندانپزشک های غیر مجاز را که زیر زمینی تعدادشان وحشتناک شده بازرسی کن و پلمپ کن بعد بیا این آرایشگرهایی که جراحی و تزریق زیبایی میکنند غیرمجاز جمع کن بعد برو این شکسته بندها وماساژورهایی که کارهای ار تولدی و جراحی میکنند را قدغن کن و در آخر برو عطاری ها که بیشترشان در حال معامله دارو هستند را ببند و بنظر من اول این بی قانونی ها را جمع کن با جریمه های سنگین و مجازات زندان و حبس بعد بیا راجب مسائل دیگر صحبت کن چون الان کشور ایران در بدترین حالت بی قانونی قرار داره
یک پزشک برای دخل و خرج زندگی ش مونده یکی پول پارو میکنه.از اونجایی که من خودم دست اندر کارم این زیر میزی رو همین پزشکان مشهور دولتی باب کردن.الان هم سوگند بقراط فقط تا همون چند سال اول طبابت کار ساز.
پر از مغلطه
مردم شما را به خدا واگذار می کنند
صبر کنید این سهمیه ای ها مدرک بگیرن اونوقت حاضرین همه زندگیتون رو زیر میزی بدین که زیر دست اونها نیافتین.
در یک عمل با هزینه 566 میلیونی 300 میلیون آن زیر میزی حساب شد و رسیدی بابت استفاده از بیمه تکمیلی داده نشد
جناب دکنر رئیسی خواهشا جلوی انواع سهمیه ها و رانت ها در پذیرش رشته های پزشکی و داروسازی و دندانپزشکی اعم عمومی و تخصصی رو بگیر چون با جان و حیات انسان ها ارتباط مستقیم دارند...
آفرین
بیمه ها را درست بکنید تا بین پزشک و داروخانه با بیمار هیچ رابطه مالی نباشه
این راه علاج است والسلام
سلام از وکالت وهزینه های میلیاردی آن هم بنویسید کاش آنها هم تعرفه داشتند وزیر میزی می گرفتند .
خود نظام پزشکی از همه بدتر است
جان مردم و سهمیه؟
جناب دکتر دوره ی پزشکی سخت تر و پر هزینه تره یا دوره خلبانی جنگنده؟
راه حل خیلی سادست همین پزشکها ی فعلی رو حفظ کنید نیازی به افزایش ظرفیت و تولید پزشک بی کیفبت نیست . رتبه هایی که ۱۵ سال قبل نگهبان در بیمارستان هم قبول نمیشدن با ظرفیتهای فعلی دارن پزشک میشن .خوب ۱۰ تا ۱۵ سال دیگه که این اساتید فارغ التحصیل بشن اونجا امار قصور و اشتباهات پزشکی رو هر خانواده ایرانی عملا لمس و درک خواهد کرد هر خانواده یک قصور . اما در مورد ویزیت و خدمات پزشکی خیلی سادت برای اون عزیزی که کارمند یا کارگر یا معلم هست یه کارت بدید که ویزیت ایشون مثلا ۱۰۰ هزار تومن باشه ولی اما اون اقای طلا فروش که سکه ۱ میلیونیش شده ۱۰۰ میلیون خوب ویزیتش باید ۲ میلیون باشه ایضا اون عزیز آهن فروش یا سنگ فروش که سرمایه های میلیاردی به هم زدن یا اون مغازه دار و بازاری که جنسش رو به دلار میفروشه ویزیت باید به قیمت واقعی باشه .هم به عدالت نزدیکه و قطعا زیر میزی هم به سمت صفر میل میکنددد.
جناب دکتر به پا نسخه تورا نپیچند
سلام من عملی که توسط ایشان برای خانواده انجام داد خودشان فکر کنید چقدر گرفت برید بپرسیددر بیمارستان خصوصی چقدر دریافت میکند ایشان خودشان اهل زیر میزی است.
۹۰ درصد زیرمیزی میگیرن،
مشکل نظام بهداشت و درمان کشور ضعف شدید بیمه هاست
بیمار بایدبیمه درست حسابی
پزشک خدا تومن زیرمیزی میگیره چه ربطی به بیمه داره؟!
بیمه های دولتی و خصوصی، سرمایه داران زورگویی هستند که از روابط بیمار و درمان سودهای هنگفت می برند و به بیمار و کادر درمان ظلم می کنند ، مقصر اصلی در مسائل مالی درمان دولت و بیمه های دولتی و خصوصی هستند
چند ماهه برای جراحی زانوی مادرم پیش چند مثلا دکتر سوگند یاد کرده رفتیم ، از ۴۰ و ۶۰ تا ۱۲۰ میلیون تومن زیرمیزی خواستند. تو این چندین سال گذشته بارها جراحی در خانواده داشتیم و زیرمیزی گرفتند ،فقط ۲ نفر دکتر واقعی اینکار را نکردند . با این حرفها اصل ماجرا را کم رنگ نکنید ، مادر من با داشتن بیمه تکمیلی و با حقوق بازنشستگی از کجا این ارقام را میتواند پرداخت کند یا من که بازنشسته هستم ، به خدا همین اواخر طلا فروختیم ولی باز جور نشد که نشد و هر روز بدتر میشود ...
یعنی من جراحی رو نمیشناسم که زیر میزی نگیره ، در چند سال گذشته از هرکسی که در اطرافیان و دوست و آشنا عمل جراحی کرده از هر نوعش، سوال کردم همگی گفتن مجبور به پرداخت زیر میزی شدن .
با تأسیس آزمایشگاه درروستاهاتوسط کارشناسان علوم آزمایشگاهی مشکل پروانه حل می شودوچندین میلیون روستایی ازخدمات آزمایشگاهی بهره مند می شوند
با تشکر از شما ولی در موارد جراحی تقریبا همه پزشکان زیر میزی میگیرند. و عده خیلی کمی شاید نگیرند. بنده اصفهان هستم خانمم عمل مینیسک زانو داشت زیر میزی از ۲۵ تا ۶۰ میلیون تومن به شش پزشک مطرح هم مراجعه و سوال کردیم. البته میگن حق العمل و سکه و ربع سکه هم میگیرند که اثری از انتقال پول نباشه .
نکته دیگر اینکه همین افراد نیازمند عمل جراحی بیشترین هزینه را باید پرداخت کنند . وگرنه پزشک اطفال که فقط ویزیت میکند. در واقع باید دقت کرد شاید تعداد کم باشد ولی بیشترین گردش مالی حوزه پزشکی مربوط به همین گروه است.
همون پزشک اطفال هم خبردارم که موغمراجعه به مطب منشی زنگ میزنه و میگه پول نقد همراه بیارید. فرار مالیاتی هم دزدیه
همان ۷ درصد سبب می شوند بقیه ای که سالم هستند هم وسوسه شوند. یک بر گر گله را گر می کند. باید جلوی زیر میزی را گرفت.
اکثر پزشکان متخصص با کمال تاسف اول چند تا سکه را بدین بد بنویسم برا عمل مقصر آنها نیستند مسولان بی توجهیندوقتی متوجه میشوند که مردم خود وارد عمل بشوند آنوقت دیگر دیر شده است پس بسه این کوتاهی مردم خسته شده اند.
زمان رای گیری برای شورای عالی چها که نمیشنوی و نمیبیننی؟
معلومه از ادمای شورای عالی و مهندس شورای عالی هستی. فعلا که مهندستون نیومد
آقای در مورد رشته بیهوشی که خیلی هم مسولیت اش در قبال مریض زیاده و اطفال و عفونی اصلا صحبت نکردن که درآمد و ضریب کا یک کمتری نسبت به بقیه می گیرند
بزور که اینها را نبرده اند تو اون رشته ها عموجان
میرفت رشته دیگر
جناب دکتر باید بدانند که هر بیماری برای جراحی مراجعه کند باید زیرمیزی پرداخت کند و لذا آمار بالاتر از اینهاست که ایشان اشاره میکنند.
متاسفانه بیش از ۹۰ درصد زیرمیزی می گیرند
اگر ۷ درصد بود براحتی اخراج می شدند
در خوزستان مه جراح ها زیر میزی میگرن ثابت میکنم در شیراز اینطوری نیست
جنایت وخیانت را توصیه می کند ، پزشک این کشور با پول این مردم درس خوانده وپزشک شده باید در چار چوبی که قانون مشخص می کند خدمت نکند
طبق قانون اساسی کشور تحصیل دانشگاهی دولتی رایگان جزو حقوق مردم هست و حق مردم هست نه منت
شما حاضری تا ۴۰ سالگی درس بخونی بعدش درامدت از سبزی فروش سرکوچه کمتر باشه ؟؟؟؟
چرا نرفتی؟
شما هم می خوندی با پول این ملت
متاسفانه آماری از میزان تلفات در اشتباهات پزشکی وجود ندارد اشتباه در طبابت و تجویز دارو تا اشتباه در جراحی چون این موارد را باید پزشکانی تایید و منتشر کنند که خودشان هم بخشی از این چرخه هستند
سوال سوم و چهارم لایک داشت.
من همه صحبتهای آقای دکتر را نخواندم چون وقتشو ندارم اما در بحث زیر میزی باید بگم درصد ها خیلی بیشتر از اینهاست .کلا هر بیماری که کارش به جراحی برسد باید زیر میزی پرداخت کند .برای نمونه مادرم برای جراحی کیسه صفرا رفتیم پیش یک دکتر که در بیمارستان دولتی کار می کند و از قضا رییس بخش جراحی این بیمارستان دولتی هم هست.دو سال پیش با کلی چونه زدن حدود 12 میلیون از ما گرفت و درهمون بیمارستان دولتی عمل کرد . تازه برای برداشتن بخیه دوباره ارجاع داد به مطب خودش و به نوعی همون مبلغ زیر میزی را که به ما تخفیف داد در موقع بخیه کشیدن از ما گرفت . من که از هرکسی شنیدم کارش به جراحی کشیده بود مجبور به پرداخت زیر میزی شد .
بحث زیر میزی سابقه طولانی دارد،و از طرفی هم تبدیل ب یکی از روشهای رایج پرداخت نظام درمان کشور شده،آقای دکتر هم سعی کرده ی جورایی سفید شویی کنه.البته پزشکان شریف هیچ وقت شرافت خود را با پول عوض نمیکنن هر چند تعدادشان در حال کم شدن است
تنها رسانه ای که خیلی جدی به داد علوم آزمایشگاهی ها رسیده و مسیر رو هموارتر کرده همین تابناکه و بسیار ممنونیم
برای چند میلیون مالیات ندادن مارو با درد و زخم مجبور کردن بریم کارت به کارت کنیم ته مسخره بازی
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.