ابهام در تیم ملی کشتی آزاد پس از تغییر تابعیت معصومی؛ امیرحسین زارع تنها مدعی تیم ملی در منامه و ناگویا؟

بعد از پیوستن امیررضا معصومی به تیم ملی آذربایجان، حالا پرسش اینجاست در سالی که کشتی ایران علاوه بر مسابقات جهانی، بازی‌های آسیایی را هم در پیش دارد و برخلاف روتین؛ این بازی‌ها این‌بار چند روز پیش از جهانی در ژاپنِ مدعی برگزار می‌شود؛ نفر دوم سنگین‌وزن کشتی آزاد ایران چه کسی است؟

به گزارش سرویس ورزشی تابناک، امسال سالِ متفاوتی برای کشتی ایران خواهد بود؛ هرچند که هر چهار سال یک‌بار کشتی چنین شرایطی را تجربه می‌کند که با فاصله‌ای اندک از مسابقات جهانی، باید بازی‌های آسیایی را پشت سر بگذارد و مسابقه دوم از حیث مدال‌آوری برای دستگاه ورزش ایران اهمیت زیادی دارد.

مسابقات جهانی، در سالی که المپیک برگزار نمی‌شود، مهم‌ترین رویداد کشتی جهان است که نتیجه‌اش برای فدراسیون کشتی اهمیت بسیاری دارد و بازی‌های آسیایی نیز باتوجه به اینکه همچنان کشتی مدال‌آورترین رشته ورزشی ایران در ادوار المپیک تابستانی و بازی‌های آسیایی است، برای کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش از درجه اهمیت بسیار بالایی برخوردار است؛ بنابراین هر بار کشتی درگیر مسئله اعزام تیم اول یا دوم به دو مسابقه مهم با فاصله بسیار کم می‌شود.

فدراسیون علیرضا دبیر در این خصوص با دستگاه حاکم ورزش همکاری داشته و به نوعی تیم اول خود را هم به جهانی و هم بازی‌های آسیایی برده است، اما این بار شرایط متفاوت از قبل است چراکه برخلاف روتین، این بار اول بازی‌های آسیایی برگزار می‌شود و پس از آن مسابقات قهرمانی بزرگسالان جهان. دلیل آن هم دادن میزبانی مسابقات جهانی ۲۰۲۶ به منامه بحرین است. اتحادیه جهانی کشتی به واسطه گرمای منامه در ماه سپتامبر، تصمیم گرفت این رقابت‎‌ها را در سال ۲۰۲۶ طی روز‌های ۲۴ اکتبر تا اول نوامبر (۲ تا ۱۰ آبان) برگزار کند، در حالیکه ژاپن طی روز‌های ۳۰ سپتامبر تا ۳ اکتبر (۸ تا ۱۱ مهر) میزبان بازی‌های آسیایی است.

یعنی این بار فدراسیون کشتی اگر بخواهد تیم اول خود را به بازی‌های آسیایی بفرستد به نوعی ریسک بزرگی را برای قهرمانی جهان مرتکب شده و اگر خدای ناکرده کشتی‌گیری طی برگزاری مسابقات ناگویا دچار آسیب‌دیدگی شود و یا کشتی‌گیران اوزان سبک و وزن کم کن، دچار مشکل شوند تبعاتش گریبانِ تیم اعزامی به قهرمانی جهان را خواهد گرفت و طبعاً روی نتایج تأثیر منفی خواهد گذاشت.

در عین حال که طبق روال روتین، کشتی این روز‌ها از چرخه انتخابی ۲۰۲۶ خود نفرات دوم و زیر ۲۳ سال را هم برای شرکت در مسابقات جهانی امید برخواهد گزید که سال آینده در آمریکا برگزار می‌شود و باتوجه به میزبانی آمریکای مدعی و قهرمان در سه رده سنی نوجوانان، جوانان و امید سال ۲۰۲۵ جهان طبعاً این هم مسابقه‌ی به مراتب سخت‌تری در مقایسه با جهانی‌های اخیر خواهد بود؛ بنابراین چیزی که می‌تواند خیال کشتی ایران را تا حدودی در ۶ وزن المپیکی آزاد (۵۷، ۶۵، ۷۴، ۸۶، ۹۷ و ۱۲۵ کیلوگرم) و ۶ وزن المپیکی کشتی فرنگی (۶۰، ۶۷، ۷۷، ۸۷، ۹۷ و ۱۳۰ کیلوگرم) راحت کند، این است که مدعیانی هم‌سطح و یا با اختلاف کم در این اوزان داشته باشیم. ضمن اینکه در برخی اوزان مثل ۵۷ و ۷۴ آزاد و ۶۰ و ۷۷ فرنگی، صاحب وزن باثباتی نداشته‌ایم، امیدواری قطعاً به وزن‌هایی خواهد بود که در این سال‌ها برای‌مان مدال‌آور بوده‌اند و سنگین‌وزن آزاد و فرنگی از جمله آنهاست.

از زمان ظهور امیرحسین زارع که از المپیک ۲۰۲۰ توکیو بود، او در همه مسابقات روی سکو رفته است. در کشتی فرنگی هم امین میرزازاده بعد از پنجمی در المپیک ۲۰۲۰ توکیو که با دو شکست مقابل غول‌های باتجربه این وزن میخایین لوپز کوبایی و رضا کایالپ از ترکیه اتفاق افتاد، در سنگین‌وزن فرنگی نیز مهره قابل اعتماد و سکونشینی داشتیم تا اینکه هر دو نفر سال ۲۰۲۳ قهرمان کشتی فرنگی جهان شدند. هر دو نیز در المپیک ۲۰۲۴ پاریس مدال گرفتند، زارع نقره و میرزازاده برنز.

سال ۲۰۲۵ هم دو طلای کشتی آزاد و فرنگی در زاگرب، در سنگین‌وزن بود؛ در کشتی فرنگی که همچنان فردین هدایتی سایه به سایه امین میرزازاده در حرکت است و قطعاً امسال هم رقابت بسیار نزدیکی با او برای دوبنده ۱۳۰ کیلوگرم خواهد داشت که طبعاً یکی به مسابقات جهانی خواهد رفت و دیگری به بازی‌های آسیایی، اما در کشتی آزاد بعد از پیوستن امیررضا معصومی به تیم ملی آذربایجان، نفر دومی نزدیک به امیرحسین زارع نداریم و این واقعاً نگران‌کننده است؛ در عین حال نیز همچنان این فرصت هست که مدعیان دیگری در چرخه مورد اعتماد قرار گرفته و در فرصت باقی‌مانده محک بخورند. هرچند امیرحسین زارع کشتی‌گیر وزن‌کم‌کنی نیست و در حالت عادی امکان حضورش در هر دو مسابقه جهانی و بازی‌های آسیایی وجود داشته باشد، اما احتمال مصدومیت نابهنگام را همیشه باید در نظر گرفت.

این موقعیت شبیه زمانی است که پرویز هادی به عنوان شانس اصلی مدال طلای سنگین‌وزن جهان، در آستانه اعزام به مسابقات جهانی ۲۰۱۹ نورسلطان دچار آسیب‌دیدگی شد و با انصراف از تیم اعزامی، در حالیکه همان وقت در جلسه کمیته فنی وقت، نام امیرحسین زارع به عنوان قهرمان جوانان جهان هم برای جایگزینی با او مطرح شد، اما در نهایت این یدالله (شیروان) محبی بود که به قزاقستان رفت و هفتم جهان شد. البته در پی دوپینگ یکی از نفرات برتر این وزن، چند ماه بعد از مسابقات هم رده محبی در جدول انفرادی تغییر کرد تا سهمیه سنگین‌وزن المپیک به ایران تعلق بگیرد و هم اینکه جایگاه تیمی ایران از چهارمی به سومی جهان تغییر کند.

سال ۲۰۲۳ هم در حالیکه کامران قاسم‌پور شانس صد درصد مدال طلای ۹۲ کیلوگرم بود، به دلیل آسیب‌دیدگی کشاله ران، این رقابت‌ها را از دست داد و امیرعلی آذرپیرا جایگزینش شد؛ بنابراین مسابقات فراوانی بوده که شانس اصلی کسب مدال، در آستانه مسابقه دچار آسیب‌دیدگی شده و شانس حضور در مسابقات را از دست داده است.

در مسابقات قهرمان کشوری کشتی آزاد که دی ماه در تبریز برگزار شد، مرتضی جان‌محمدزاده از تیم میزبان به قهرمانی رسید. او در فینال علی‌تبار را شکست داد. جان‌محمدزاده در حالی قهرمان شد که روز قبلش در کشتی بحث‌برانگیزی که بعداً مورد بازبینی کمیسیون داوران هم قرار گرفت و اشتباه داوری آن تأیید شد، مقابل سیدمهدی هاشمی دستش بالا برده شد. جان‌محمدزاده در زاگرب عملکرد قابل قبولی نداشت. او با ضربه فنی مغلوب وایت هندریکسون آمریکایی شد. ابوالفضل محمدنژاد هم که قهرمان سال ۲۰۲۵ امیدهای جهان شد، مشخصاً فاصله زیادی تا سطح اول سنگین‌وزن بزرگسالان جهان دارد و باید همچنان کسب تجربه کند.

باتوجه به اینکه نفر دیگری در این وزن به تورنمنت رنکینگ آلبانی اعزام نشده تا محک بخورد، به نظر امیرحسین زارع قرار است نماینده سنگین‌وزن کشتی آزاد در قهرمانی آسیا باشد و بعد از آن هم در ناگویا و هم منامه نماینده وزن المپیکی ایران باشد. با این حال اگر او آسیب ببیند نفر دوم سنگین‌وزن ایران، کسی که توان رفتن روی سکوی جهانی و بازی‌های آسیایی -نه قهرمانی- را داشته باشد؛ چه کسی است؟ آن هم در وضعیتی که اکنون دیگر در سنگین‌وزن جهان خبری از غول‌های و مدعیان سنتی این وزن -طا‌ها آکگول و گنو پتریاشویلی- نیست و این بهترین وضعیت را تا سال‌ها برای کشتی ما ایجاد می‌کند که خیال‌مان را بابت کسب مدال راحت کند.