مجیدرضا حریری در گفتگو با تابناک؛
نباید همه تخممرغها را در سبد امارات میگذاشتیم/ جایگزین مناسب برای اقتصاد ایران کدام کشور است؟
درس بزرگ جنگ رمضان برای اقتصاد ایران
رئیس اتاق ایران و چین با اشاره به جنگ دوازده روزه و جنگ اخیر اظهار داشت: در این مدت بخشی از انتقال منابع ارزی ایران از دوبی دچار اختلال شد و همین موضوع یکی از عوامل تأثیرگذار در افزایش نرخ ارز تا محدوده ۱۶۰ هزار تومان بود و حالا زمان آن رسیده که به فکر مسیرهای مناسب باشیم.

اقتصاد ایران سالهاست که در حوزه تجارت خارجی پیوندی نسبتا مستقیم با امارات متحده عربی دارد؛ پیوندی که در طول زمان، چه در حوزه واردات و چه در بخش صادرات، نوعی وابستگی ایجاد کرده بود.
به گزارش سرویس اقتصادی تابناک؛ این وابستگی اگرچه در دورههایی به تسهیل تجارت خارجی کمک کرده، اما در کنار آن نگرانیهایی نیز به همراه داشته است؛ نگرانیهایی که ریشه در محدودیتهای بانکی، رفتار غیرقابل پیشبینی صرافیها در دوبی و همچنین نوسانات ناشی از شرایط سیاسی و اقتصادی منطقه دارد.
با گذشت چهل روز از «جنگ رمضان» و بالا گرفتن تنش آتش و جنگ میان ایران و امارات، بسیاری از کارشناسان اقتصادی و تجاری معتقدند که این جنگ یک هشدار جدی برای ساختار تجارت خارجی کشور بوده است. از نگاه این گروه، تنش جنگی اخیر به نوعی توفیق اجباری فراهم کرده تا ایران برای نخستینبار به شکل جدی به این پرسش بیندیشد که آیا منطقی است بخش مهمی از زنجیره تجارت خارجی خود را تنها بر یک کشور متمرکز کند؟ و اگر پاسخ منفی است، مسیرهای جایگزین چه هستند؟
برخی تحلیلگران تأکید میکنند که اکنون زمان آن رسیده که بخش قابلتوجهی از مبادلات تجاری به سمت کشورهای دیگری مانند عراق، ترکیه، عمان و حتی چین منتقل شود؛ کشورهایی که هم ظرفیت اقتصادی قابل توجهی دارند و هم میتوانند فشار ناشی از تمرکز بیش از حد تجارت بر امارات را کاهش دهند. به گفته این گروه، مشکلاتی که در سالهای اخیر از سوی برخی صرافیهای دوبی برای فعالان اقتصادی ایرانی ایجاد شد یا محدودیتهایی که برای انتقال ارز و صدور اسناد بانکی بهوجود آمد، نمونههایی از ریسکهایی است که نباید دوباره تجربه شود.
در این زمینه، مجیدرضا حریری، رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین در گفتگو با خبرنگار تابناک معتقد است که اقتصاد ایران باید مدتها پیش به فکر طراحی یک مسیر جایگزین برای تجارت از طریق دوبی میبود. او در این گفتوگو اظهار کرده است که انتخاب امارات بهعنوان مرکز واسط تجارت خارجی، در طول سالها ایران را در معرض ریسک قرار داده است؛ زیرا استفاده مداوم از این کشور بهعنوان مسیر اصلی مبادلات مالی و تجاری، بهطور طبیعی امکان ایجاد فشارهای ناگهانی و اختلالهای اقتصادی را افزایش میدهد. بنابراین «عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد» همین است و حالا باید به فکر جایگزین باشیم.
حریری با اشاره به اینکه مسیر مناسب تجاری برای ایران، کشور چین است، توضیح داد: سهم قابلتوجهی از تجارت خارجی ایران در جهان، یعنی حدود یکسوم مبادلات، بهطور مستقیم با چین انجام میشود. از نگاه او، همین موضوع یک ظرفیت بزرگ است که میتوان آن را گسترش داد و مبادلات مالی را از مسیرهای جدیدی در چین انجام داد؛ از جمله استفاده از یوان یا سایر سازوکارهای مالی و تسویهای که در سالهای گذشته نیز نمونههایی از آن وجود داشته است. او یادآور میشود که حتی بدون استفاده از شبکه بانکی رسمی، امکان مبادله با چین در شرایط خاص وجود داشته؛ همانگونه که در دوران شیوع کرونا، خرید یک میلیارد و دویست میلیون دلار واکسن از چین از طریق روشهای غیر بانکی انجام شد.

وی تأکید میکند که طی سالهای گذشته، برخی ذینفعان ترجیح میدادند گردش مالی ایران از مسیر دوبی انجام شود؛ موضوعی که به گفته او چالشهایی را در زمینه انتقال بهموقع ارز و تکمیل چرخه مالی تجارت کشور ایجاد کرده است. این مسئله در مقاطعی بهویژه در شرایط حساس اقتصادی، موجب ایجاد اختلالهایی در ورود ارز و تأمین مالی تجارت شده و تبعات آن مستقیماً در بازار ارز مشاهده میشد.
حریری با اشاره به دوره زمانی خرداد تا اسفندماه گذشته یعنی در فاصله بین جنگ دوازده روزه و جنگ اخیر، اظهار داشت: بخشی از انتقال منابع ارزی ایران از دوبی دچار اختلال شد و همین موضوع یکی از عوامل تأثیرگذار در افزایش نرخ ارز تا محدوده ۱۵۰ تا ۱۶۰ هزار تومان بود. او معتقد است که حتی اگر روابط اقتصادی ایران و امارات به شرایط عادی و بدون تنش و قبل از جنگ بازگردد، تجربههای اخیر نشان داده که نباید بخش اعظم تجارت کشور تنها بر یک مسیر استوار باشد. به بیان دیگر؛ نباید تخم مرغهایمان را در یک سبد خطرناکی به دنبال دوبی بگذاریم. به گفته وی، تنوعبخشی به مبادی تجاری اکنون نه یک انتخاب بلکه ضرورتی است که باید به سرعت مورد توجه قرار گیرد.
او همچنین به ظرفیتهای جدید پاکستان اشاره کرد و گفت: میتوان بخشی از فرآیندهایی که پیشتر در بندر جبلعلی انجام میشد، مانند عملیات سوئیچ بارنامه، به بنادر کراچی یا گوادر منتقل کرد. این بنادر به دلیل توسعه زیرساختها و نزدیکی جغرافیایی، قابلیت تبدیل شدن به مسیرهای جایگزین برای تجارت ایران را دارند و میتوانند بخشی از فشار وابستگی به دوبی را کاهش دهند.
به باور کارشناسان، مجموع این شرایط نشان میدهد که تجارت خارجی ایران به مرحلهای رسیده که بازطراحی مسیرهای مبادلات ارزی و تجاری، دیگر یک پیشنهاد یا هشدار نیست؛ بلکه ضرورتی استراتژیک برای حفظ ثبات اقتصادی کشور به شمار میرود.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
تهاتر کالا به کالا و استفاده از پول های کشورهای همسایه بهترین روش دور زدن تحریم ها و حذف امارات از مبادلات مالی کشور است.
سریعتر از طریق زمینی کالاهای ضروری رصد بشه مثل زمان جنگ از جاده ابریشم و ترکیه وارد کنید تهاتری یا ارزی به وسیله کمیته سطح بالا و یک وزارت بازرگانی در زمان جنگ این کار رو میکردزمان جنگ در ازای سوخت کامیونهای خارجی میاوردن سریعتر هم هست
در اصل این امارات بود که قیمت دلار را به اینجا کشاند . انشاالله بزودی باید تمامی خسارات جنگ را از حلقوم این شیخک های حقیر بگیریم . به امید خدا دیگر قیمت شاخص نفت " دبی" وجود ندارد بلکه قیمت " شاخص تنگه هرمز" تعیین کننده قیمت نفت جهانی است .
میشه توضیح بدین چرا نمیشه با یوان کار کنیم هر لوازمی که نیاز داریم از چین وارد کنیم مستقیم گوشی لب تاپ خودرو لوازم خانگی مشکل چیه که فقط باید با دلار باشه
دامن ترکیه رفتن از چاله به چاه افتادن هست. نظر من این هست با هیچ کشوری که به خاک ایران چشم داره رابطه شدید اقتصادی نداشنه باشید ،
نکته جالب افزایش نرخ دلار زمان عادی بود الان که جنگ شده فولاد و پتروشیمی ها صادرات ندارن تحریم دریایی شدیم و به اصطلاح محاصره هستیم چرا دلار ثابته؟ دلیل گرانی قبل و ثبات الان چیه ؟
حل میشه
به جای وابستگی به این کشور و آن کشور برای مسیر ارزی اقتصاد آزاد را بپذیرید اون وقت از هر جای دنیا می توانید مبادله ارزی داشته باشید
بندر چابهار سالها دست هندی ها بود هیچ سیستم تخلیه کانتینر درست حسابی اونجا نیست تنها بندر که این کار را انجام میداد بندر رجایی بود اونم آمریکا زد
الان برای کشتیهای بزرگ کانتینر بر ما امکانات کمی داریم
سواحل قشم این ظرفیت و پتانسیل را برای پهلو گیری کشتی های بزرگ دارد . البته خب باید چنین اسکله ای ساخته شود . ولی چون با منافع اقتصادی امارات در تضاد بود ، آقازاده ها همواره برای ساخت کارشکنی کردند . بیشتر از ۲۰ ساله !
ترکیه بهترین جایگزین
شما اگر ذره ای توان این را داشتید که در عمان و ترکیه و چین کاری کنید میکردید. ترکیه خودش اقتصاد رو به نابودی دارد. در عمان یک دهم امارات هم ایرانی زندگی نمی کند و اصلا عمان نه اقتصاد گسترده دارد نه بندر درست و درمان که پناهگاه ایرانی بشه. چین هم خودتان بهتر می دانید در خصوص FATF بسیار سختگیر است. امارات هم سخت گیر بود اما ما میدیدم که در مقابل سایر کشورهای دیگه به ایرانی ها بسیار بسیار بسیار آسان می گرفت. ایرانی ها کارهایی انجام می دادند که ملل دیگه دهانشان باز می ماند.
حالا بگرد و جایگزین پیدا کن
حداقل می گفتید ۵۰۰ ال ۸۰۰ هزار ایرانی نم آمدند اینجا . اینها الان به مشکل خوردند
خیلی نباید های دیگر هم باید رعایت میکردیم و نکردیم! کاملا از وضعیت مملکت مشخصه که اکثر راهها را بی راهه رفتیم!
دقیقاً
فراموش نکنیم دوبی منطقه آزاد است و عوارض ندارد. این مزیتآن است. بقیه گزینه ها این ویژگی را ندارند. علاوه بر این، ما حتی در کشور چین برای مبادله با یوآن هم مشکلاتی داریم.
بیچاره مردم
فعلا که محاصره ایم
قطعا روابط با امارات ، عربستان ، بحرین و کویت تا سالیان متمادی بسیار تیره خواهد بود
کاش اول به فکر این همه گرانی تورم احتکار و... باشید تا لج و لجبازی و...
الان مسکن و آپارتمان در مشهد یکماهه هر روز گرانتر از دیروز با خوراک دام و طیور و...
باید طرحی نو در انداخت مبارزه جدی با فقر فلاکت فساد تبعیض رانت انحصار مافیا و تبعیض تفسیر قانون و...
اصلن چرا باید مدام با دنیا سرشاخ باشیم که منابع پولی و ارزی ما در کشورهای همسایه باشد ؟ چرا ارزهای ما در بانکهای خودمان نباشد؟ نه تدبیر بلدیم و نه تدبّر !!!
امارات کمترین هزینه ترانزیت و انتقال به بنادر کشور رو برای ما داشت
کنار گذاشتن امارات مثل داستان دور زدن تحریم ها هزینش روی دوش مردم خواهد بود ...
این انتخاب نبود که حالا تاسف بخوریم این اجبار بود .
جنگ باید تمام شود .
اینترنت را وصل کنید .
یک دست صدا ندارد. ناجار هستید با دنیا تعامل داشته باشید.
اول چین
دوم چین
سوم چین
فقط
بله طبق فرمایش شما وابسته کامل به چین بشیم و کشور رو دو دستی تقدیمش کنیم! اون هم چینی که هر کی وابستش شده اقتصادش داغون شده
هیییچ تلاشی واسه رفع اصلی مشکل نکنید خدای نکرده!
،فقط به فکر رفع موقت و دور زدن و ایجاد مشکلات جدید باشید تا ببینیم چی پیش میاد!!!!
تحریم نعمت است
البته برای کاسبان تحریم
مسیر جایگزین رفع تحریم هاست. الکی راه حل های بیخود ندید. این مسیرها فقط باعث پر شدن جیب اقازاده ها و رانت خورها و تراستی های بی اعتماد میشه. اینهمه هزینه می کنید و تهش مردم ناراضی میشن. اما حاضر نیستید تحریم رو بردارید مردم رو راضی کنید و قوی تر بشید. وقتی قویتر بشید کسی جرات نمیکنه هر وقت عشقش میکشه حمله کنه. نمونش قطر. اسراییل یه حمله کرد دو روز بعدش عذرخواهی کرد و تمام. کی مسئولین ما میفهمن که بازدارندگی تو قدرت اقتصادی و اجتماعی هم هست.
پاکستان و عمان...حداقل در کنار امارات ایران باید تجارت رو با چند تا کشور دیگه مثه عمان، پاکستان، عراق، ارمنستان و ترکیه تقسیم کنه...اینهمه وابستگی به امارات اسرائیلی چرا!!!
همین طوردر سبد چین و روسیه
منافع آقازاده ها و تراستی ها از منافع ملی مهمتر بود که امارات رو با همه دشمنی هایی که کرد ول نمی کردید
ترکیه بدتر از امارات است.
بهترین جایگزین بنادر ایران اگر دربهای ان به روی جهان باز شود
مگر تولید امارات چیه که ما تخم مرغها را یکجا در ان گذاشتیم جز ارتباط با دنیا
عمان + قطر صحیح است
ترکیه + عراق اشتباه بدتر از امارات است
عمان + قطر اصلا می فهمی چی میگی؟ دوتا کشور با مجموع قوانین متفاوت با بافت جمعیتی متفاوت ایرانی بدون هیچ بندر موثر همینطور الکی
وقتش رسیده تاجران بیشتر با بازار چین آشنا شوند و محصولات چینی را مستقیما از چین وارد کنند نه با واسطه امارات
اینطوری که بیش از پیش به چین وابسته میشیم و این خیلی خطرناکتره برلی ما. چون چین قدرتمندتر از کشورهایی مثل اماراته و میتونه هر ضربه ای بهمون بزنه هروقت خواست
جایگزین یا جایگزین ها؟
سوال خیلی مهمی مطرح شده
روابط تجاری و اقتصادی تحت هر شرایطی همیشه با نزدیکترین و بزرگترین با زبان مشترک باید برقرار باشه .
این یعنی دور زدن تحریم ها نه با واسطه گری عربها و اروپایی ها یی که فقط بدنبال منافع خودشان هستند .
اما رات باید حذف کامل گردد.چه از نظر تجاری و چه از نظر توریستی.پرواز ایران ایر قطع شود.. ابتدا باید سعی در تجارت از طریق ایران گردد و موانع رفع شود.کشور چین که خود. تولید کننده توریست پذیر و دیدنی است و مالزی و عراق و اذربایجان و پاکستان و ترکیه چنانچه طرفین مایل باشند
تنها جایی که میشد تحریمها دور زد امارات بود بقیه کشورها مثل ترکیه کمتر همکاری میکردن
ترکيه خودش اقتصادش نابوده از پس خودش بر نمیاد چیو همکاری نمی کرد اصلا در حدی نیست بتونه یک اقتصاد دیگه رو یدک بکشه.
چين
کشور دوست و برادر افغانستان را به جای امارات انتخاب کنید.
تنها راه برای ایران خودکفاییه چون هیچ دوست و متحد واقعی نداره
مشخصه، بهترین جایگزین عمانه
اینم همون اشتباهه ، مشکل تک سبدی بودنه
اونا همکاری نخواهند کرد اگر چراغ سبز امریکا را نداشته باشند حتی چین
هبچ کشوری یک بار واسه همیشه درست مذاکره کنید تحریمها برداشته بشه
تا هم بقیه کشورها پر وار نشن از پول ما هم دلالان تحریم تا کی تحربم بودن و دور زدن پرهزینه اخه ؟
اتفاقا همین چند روز پیش تحریم های بانکی ونزوئلا را لغو کرد
تحریمها هیچوقت رفع نمیشه آمریکا ونزوئلا رو بلعید هنوز تحریمهاش و رفع نکرده و پول نفت ونزوئلا میره تو خزانه داری آمریکا با منت باید ازش بگیرن در مورد عراق هم همینه ، لیبی هم همینه بفهمید
تنها راه همکاری اقتصادی با امریکا و عدم غنی سازی هست. بعد از ده پانزده سال عادی. فرار کردن ساخت نیروگاه و غنی سازی همراه با خود امریکایی ها این راه رو بیست سال پیش. فتنه بودیم الان هم اقتصاد قوی داشتیم هم در سیاست قوی بودیم و هم غنی سازی بزرگ فکر کنید و آینده رو ببینید.
دبی بیشتر برای دور زدن تحریم ها و در دسترس بودن انتخاب شده بود
این فرایند منطقی نبود ؛ ولی امارات با یک استراتژی حساب شده و موذیانه ، منافع اقتصادی برخی آقا زاده ها را به این ماجرا. گره زد .
نهاد های امنیتی هم سکوت کامل کردند .
سالهاست که در احداث راه ابریشم به دلیل کارشکنی همین کشورهای عربی و آمریکا بلا تکلیف مانده راه ریلی ابریشم همان راه صلح بوده که هند و پاکستان به دنبال آن هستند شرکتهای کشتیرانی نیز بسیار در جلو گیری از احداث چنین کریدور دخیل هستند
تمام دولتها نتوانستند جلو تورم را بگیرند و در این دوران جنگ شاهدیم خانوارها به زیر خط فقر رفته اند دولت نیز اهمیتی به معیشت خانوارها نمی دهد به نوعی بخش عظیمی از جامعه دچار قحطی واقعی شده اند
احسنت پس سیاست درگیری با کشورهای همسایه مشکلی نداشت اتکا بیش از حد به یک کشور برای دور زدن تحریم ها مشکل بود،
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.