AFC منطق سرش می‌شود و با ما همکاری می‌کند/ در جام جهانی دورنمای موفقیت‌آمیزی نداریم اما نرفتن بدتر از رفتن است

۴۰ روز جنگ با دشمن آمریکایی – صهیونیستی به پایان رسید و حالا روز نوزدهم آتش بس را هم پشت سر می‌گذاریم، اما همچنان دو موضوع اصلی و مهم فوتبال ایران، یعنی ادامه لیگ برتر و حضور تیم ملی در جام جهانی، تعیین تکلیف نشده و ابهاماتی درباره آنها وجود دارد.

به گزارش سرویس ورزشی تابناک، از نهم اسفند سال گذشته و همزمان با آغاز تجاوز به خاک کشورمان، مسابقات فوتبال باشگاهی به حالت تعلیق در آمد. ۴۰ روز جنگ با دشمن آمریکایی – صهیونیستی به پایان رسید و حالا روز نوزدهم آتش بس را هم پشت سر می‌گذاریم اما همچنان دو موضوع اصلی و مهم فوتبال ایران، تعیین تکلیف نشده و ابهامات زیادی درباره آنها وجود دارد.

در واقع همچنان موضوعاتی چون؛ ادامه بازی‌های لیگ برتر که از هفته بیست و سوم متوقف شد، نمایندگان ایران در مسابقات آسیایی فصل آینده و حضور یا عدم حضور تیم ملی در جام جهانی ۲۰۲۶ کانادا، مکزیک و ایالات متحده آمریکا، همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. در این بین، اعلام شده که ادامه دیدارهای لیگ برتر بعد از جام جهانی برگزار می‌شود اما واقعیت آن است که این مسئله هم قطعی نیست چون هم مخالفان زیادی دارد و هم اینکه چنین اتفاقی، دردسرهای جدیدی را برای فوتبال‌مان به همراه خواهد داشت.

در این شرایط، مجید جلالی به پرسش‌هایی درباره مسائل مهم و چالش‌برانگیز این روزهای فوتبال ایران پاسخ داد. این کارشناس در گفت‌وگو با «تابناک» تأکید کرد که نرفتن به جام جهانی ۲۰۲۶، تبعاتی دارد که ممکن است آثار منفی آن تا سال‌ها گریبان‌گیر فوتبال‌مان شود.

تابناک: بعد از جلسات هم‌اندیشی سازمان لیگ با مدیران عامل باشگاه‌ها و نظرات مختلف، بالاخره تصمیم گرفته شد که ادامه دیدارهای لیگ برتر برگزار نشود. به نظر شما تصمیم درستی گرفته شد؟

به نظر من بهتر بود که لیگ برگزار شود. به خصوص که نمی‌شود لیگ را نیمه‌کاره رها کرد و اگر قرار باشد همانطور که اعلام شده، لیگ را بعد از جام جهانی برگزار کنند، دردسر آن بیشتر هم خواهد بود.

تابناک: بنابراین شما معتقدید باید در همین مدت زمانی که آتش بس اعلام شد، ادامه بازی‌های لیگ برتر را برگزار می‌کردند؟

واقعیت این است که برگزاری لیگ هم تبعات دارد چون واقعاً چیزی مشخص نیست. از سویی تصمیم معقولی بود که تیم ملی در اولویت قرار گرفت، اما مشخص نیست که تیم بتواند به جام جهانی برود. در حقیقت در شرایط جنگی نمی‌شود مسابقات را برگزار کرد و در چنین اوضاعی، تعطیل کردن ساده‌ترین تصمیم است و راه دیگری نیست.

تابناک: براساس همین شرایط و نظرات شما، می‌توان برگزاری ادامه لیگ بعد از جام جهانی را ایده مناسبی دانست؟

بعد از جام جهانی دردسرها به مراتب بیشتر خواهد بود. با این حال شاید بتوانند در فرصت بسیار کوتاه، مسابقات را برگزار کنند. در ضمن اگر بتوانند برای معرفی نمایندگان ایران در مسابقات آسیایی سال آینده، مهلت بیشتری بگیرند، حداقل از این لحاظ مشکل حل می‌شود. به نظرم چون AFC شرایط را می‌داند، همکاری می‌کند. AFC منطق سرش می‌شود و ممکن است استثنائاً به فوتبال ایران دو ماه وقت بدهد.

تابناک: برخی هم معتقدند بهتر است لیگ فصل آینده بدون سقوط تیمی از لیگ برتر با ۱۸ تیم برگزار شود. البته این پیشنهاد، مخالفانی هم دارد!

موضوع فقط لیگ برتر نیست؛ بنابراین برای دیگر لیگ‌هایی که فعال است، باید این اتفاق بیفتد. به هر حال لیگ یک، دو و لیگ سه به هم وصل هستند.

تابناک: درباره رفتن یا نرفتن تیم ملی به جام جهانی ۲۰۲۶ چه نظری دارید؟

در وهله اول بگویم که من و دیگر کارشناس‌ها، دیدمان به این قضیه فوتبالی است و از این منظر حرف می‌زنیم و برای همین برخلاف زاویه‌ای خواهد بود که تعدادی از سیاستمداران و سیاست‌گذاران به موضوع نگاه می‌کنند. من معتقدم نرفتن به جام جهانی بیشتر به فوتبال‌مان ضربه می‌زند.

تابناک: خیلی‌ از اهالی فوتبال از جمله امیر قلعه‌نویی سرمربی تیم ملی، به صعود تیم از گروه و حتی صعود از مرحله اول حذفی هم بسیار امیدوار و خوشبین هستند!

واقعیت این است که آنجا چه از لحاظ روحی-روانی و چه از لحاظ فنی، مشکلاتی خواهیم داشت. با شرایط فعلی، چه فوتبالی و چه غیرفوتبالی نمی‌توان برای تیم ملی در جام جهانی دورنمای موفقیت‌آمیزی متصور بود، اما باز هم تأکید می‌کنم که نرفتن بدتر از رفتن است.

تابناک: منظورتان تبعات منفی اقتصادی، فنی و حتی محرومیت‌های احتمالی در صورت عدم حضور تیم ملی در جام جهانی است؟

این موارد که هست و برای همین است که گاهی یک بازی خاص مثلاً با آلمان یا اسپانیا می‌تواند به اندازه دو سال باعث پیشرفت فوتبال یک کشور شود. چنین مواردی فنی است اما به نظرم در نهایت عقب‌ماندگی‌های فنی و اقتصادی قابل جبران است. ولی نرفتن به جام جهانی می‌تواند تبعاتی داشته باشد که آثار آن تا سال‌ها باقی بماند. ما دو دوره المپیک نرفتیم و الان ۵۰ سال است که تیم فوتبال‌مان نتوانسته سهمیه کسب کند.