چرا ایران به اسرائیل حمله کرد؟ / مختصات معادله جدید ایران برای منطقه

به گزارش سرویس بین الملل تابناک، جمهوری اسلامی ایران در واکنش به تجاوز رژیم صهیونیستی به ضاحیه جنوبی بیروت، این رژیم را هدف موشک قرار داد.

اما معنای این حمله چیست؟

چند روز پیش و متعاقب اعلام رژیم صهیونیستی مبنی بر آمادگی برای حمله به ضاحیه حنوبی بیروت، ایران اعلام کرد حمله به جنوب بیروت خط قرمز تهران محسوب می‌شود و در صورت چنین اقدامی این رژیم را هدف قرار می‌دهد.

متعاقب این تهدید، «دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا با «بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر رژیم صهیونیستی رایزنی کرد و سپس اعلام کرد توافقی حاصل شد که بر اساس آن اسرائیل به جنوب بیروت حمله نخواهد کرد و نیرو‌های آن باز خواهند گشت. در مقابل حزب الله نیز حملات خود را به اسرائیل متوقف خواهد کرد.

به رغم این توافق اعلامی ترامپ، اسرائیل حملات به جنوب لبنان را ادامه داد و حزب الله در واکنش به تجاوزات مکرر این رژیم حملاتی را علیه رژیم انجام داد.

در واقع رژیم صهیونیستی درصدد بود تا این معادله را جا بیندازد که جنوب لبنان را هم اگر هدف قرار دهد، حزب الله نباید اقدامی انجام دهد. معادله‌ای که ترامپ نیز بر آن صحه گذاشته بود.

بر این اساس رژیم صهیونیستی متعاقب تداوم حملات به جنوب لبنان پس از توافق اعلامی ترامپ، یک گام دیگر نیز به جلو گذاشت و با حمله به جنوب بیروت درصدد تحمیل معادله جدیدی بود.

این حمله در زمانی صورت گرفت که شاید یک ارزیابی این بود که با توجه به سفر وزیر کشور پاکستان به ایران و ارائه پیشنهاد جدید که می‌تواند گره مذاکرات را باز کند، حمله اسرائیل به جنوب بیروت بدون پاسخ از سوی ایران می‌ماند. چرا که ایران برای اینکه توافق احتمالی بر هم نخورد، واکنشی به این حمله نشان نمی‌دهد.

اما این ارزیابی اشتباه از آب درآمد و متعاقب حمله امروز عصر این رژیم به جنوب بیروت و به فاصله تنها چند ساعت، ایران به اسرائیل حمله کرد.

سرعت اقدام ایران در این حمله چنان بود که برخی کاربران لبنانی در شبکه‌های اجتماعی عنوان کردند که تصور چنین سرعت عملی را از سوی ایران نداشتند.

اما معادله جدیدی که ایران رقم زده چیست؟

ایران از ابتدا اعلام کرده بود که آتش بس یا همه جبهه‌ها است یا هیچ جا. به عبارت دیگر از نظر ایران «وحدت جبهه ها» باید حفظ شود. این در حالی بود که آمریکا و رژیم صهیونیستی درصدد بودند تا موضوع آتش بس با ایران را از موضوع حملات به حزب الله لبنان جدا کنند.

این در حالی بود که یکی از شروط اصلی ایران برای تفاهم با آمریکا، آتش بس در لبنان و توقف حملات تل آویو به حزب الله لبنان بود. همین موضوع یکی از دلایل طولانی شدن مذاکرات با آمریکا و البته در کنار برخی مشکلات دیگر بود.

ولی توقف حملات رژیم صهیونیستی به حزب الله لبنان در این میان برای ایران حائز اهمیت بود تا جائیکه حمله به جنوب بیروت نیز خط قرمز اعلامی ایران بود.

بر این اساس واکنش ایران به تجاوز اسرائیل به جنوب بیروت معادله جدیدی را ترسیم می‌کند که بر اساس آن در صورت تخطی از خطوط قرمز ترسیمی چه در منطقه و چه در جبهه مقاومت، ایران دست به اقدام نظامی جدیدی علیه مبدا هرگونه تحرک و تحریک می‌زند.

در واقع برای اولین بار بود که ایران پس از حمله اسرائیل به خاک یک کشور غیر از خود پاسخ می دهد. ایران حمله به خاک خود توسط اسرائیل را پیش از این پاسخ داده بود. حال بر اساس معادله جدید حمله به همپیمان خود در لبنان نیز از سوی ایران پاسخ داده می شود.

معادله جدید از منظر اسراییل و غرب بسیار خطرناک عنوان می‌شود، اما متحدان ایران و گروه‌های منطقه‌ای حامی ایران این موضوع را حاکی از قدرت نظامی و دکترین جدید نظامی ایران عنوان می‌کنند که جنگ رمضان نیز از ارکان تحکیم کننده آن بوده است.

همین معادله باعث شده دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا بعد از پاسخ قاطعانه ایران به تجاوز اسرائیل به جنوب بیروت اعلام کند که از نتانیاهو خواهد خواست که به ایران واکنش نشان ندهد چرا که اگر چنین کند جنگ ادامه خواهد داشت.

اتفاقا ترامپ معادله جدید را خوب درک کرده است و بر همین اساس عنوان می‌کند اگر اسرائیل واکنش نشان دهد جنگ تداوم خواهد یافت. یعنی ایران به حمله اسرائیل واکنش نشان می‌دهد.

همچنین اگر صحبت «باراک راوید» خبرنگار آکسیوس که رابطه نزدیکی با صهیونیست‌ها دارد را که گفته ارزیابی اش این است که آمریکا از حملات اسرائیل حمایت نخواهد کرد را مد نظر قرار دهیم معادله‌ای که در جنگ رمضان توسط ایران تثبیت شد را به یاد خواهیم آورد. یعنی گسترده کردن جنگ و تئوری «مرد دیوانه تر» در مقابل تئوری «مرد دیوانه» ترامپ.

یعنی معادله «چشم در مقابل چشم» که نوعی تناسب به حمله متجاوز است از سوی ایران لحاظ نخواهد شد و در مقابل هر حمله ممکن است اهدافی فراتر از حتی خطوط قرمز تعیین شده مورد هدف قرار گیرد؛ یعنی متنوع سازی اهداف از سوی ایران.

یعنی ایران در معادله جدید چه در «تشدید افقی» (گسترده کردن جنگ) و چه در «تشدید عمودی» (متنوع سازی اهداف مورد حمله) تردیدی به خود راه نخواهد داد؛ آنگونه که در جنگ رمضان نیز شاهد بودیم.