آمار عجیب از فراموشکاری و حواسپرتی ایرانیان/ وقتی یک نوزاد هم در تاکسی جا میماند
اعداد و ارقام جدیدی که نمادی از شرایط فراموشکاری ایرانیان است، در نوع خود قابل تامل و تفکر است.
گزارش یک تاکسی اینترنتی از وسایل جامانده مسافران، در نگاه اول شاید بیشتر شبیه یک فهرست عجیب و سرگرمکننده باشد: ۲۶۱ هزار کارت بانکی، ۱۷۸ هزار کیف و ۱۳۷ هزار تلفن همراه؛ و عجیبتر از همه، حتی یک نوزاد شیرخوار! اما پشت این اعداد، واقعیتی بسیار جدیتر درباره سبک زندگی، حواسپرتی، هزینههای پنهان و حتی ابعاد اقتصادی «فراموشکاری» در زندگی شهری وجود دارد.
به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، ۲۶۱ هزار کارت بانکی، ۱۷۸ هزار کیف و ۱۳۷ هزار تلفن همراه و چیزهای دیگر از جمله جا ماندن یک نوزاد در تاکسی اینترنتی؛ در این باره اول از همه باید به یک نکته ساده اما مهم توجه کرد: این اعداد مربوط به فقط یک تاکسی اینترنتی است. یعنی اگر در یک پلتفرم، در طول فعالیت آن، صدها هزار کارت بانکی و دهها هزار تلفن همراه جامانده ثبت شده باشد، میتوان تصور کرد که در مجموع تاکسیهای اینترنتی، تاکسیهای سنتی، خودروهای شخصی و سایر وسایل حملونقل عمومی، چه حجم بزرگی از وسایل شخصی ممکن است روزانه یا سالانه جا بماند. البته نمیتوان بدون دادههای دقیق، این اعداد را مستقیماً به کل کشور تعمیم داد؛ اما همین یک نمونه، مقیاس مسئله را بهخوبی نشان میدهد.
کارت بانکی شاید در نگاه اول وسیلهای کوچک و کماهمیت باشد، اما گمشدن آن میتواند زنجیرهای از هزینهها را ایجاد کند: مسدود کردن کارت، درخواست کارت جدید، مراجعه یا پیگیری بانکی، از دست رفتن زمان و در برخی موارد نگرانی درباره برداشت غیرمجاز. درباره تلفن همراه، ماجرا جدیتر است؛ چون علاوه بر قیمت خود دستگاه، اطلاعات شخصی، عکسها، حسابهای کاربری، پیامها، شماره تلفنها و دسترسیهای بانکی هم ممکن است در معرض خطر قرار بگیرد.
هزینههای واقعی
بنابراین هزینه واقعی یک وسیله جامانده فقط قیمت خود آن وسیله نیست. میتوان از چیزی به نام «هزینه پنهان فراموشکاری» صحبت کرد؛ هزینهای که شامل زمان از دسترفته، هزینه رفتوآمد برای پسگرفتن وسیله، هزینه تعویض کارت یا سیمکارت، احتمال خسارت مالی، نگرانی و حتی اختلال در کارهای روزمره میشود.
حالا تصور کنید همین اتفاق در مقیاس میلیونها سفر تکرار شود. حتی اگر بخش بزرگی از وسایل جامانده در نهایت به صاحبانشان بازگردد، باز هم فرآیند پیدا کردن، ثبت، نگهداری و تحویل آنها برای راننده و پلتفرم هزینه و زمان ایجاد میکند. به عبارت دیگر، یک «موبایل جا مانده» فقط مشکل مسافر نیست؛ یک زنجیره کوچک اقتصادی و عملیاتی پشت آن شکل میگیرد.

اما شاید جذابترین بخش ماجرا همان نوزاد شیرخوار باشد. این اتفاق، فارغ از جزئیات مورد، یک تلنگر جدی است. ما در دورهای زندگی میکنیم که همزمان چندین کار انجام میدهیم؛ تماس میگیریم، پیام میخوانیم، خرید میکنیم، به جلسه بعدی فکر میکنیم و همزمان در حال رسیدن به مقصد هستیم. نتیجه این سبک زندگی، افزایش احتمال خطا و فراموشی است.
از این منظر، گزارش وسایل جامانده را میتوان یک «آینه کوچک از زندگی شهری» دانست. ما نه فقط کارت و موبایل، بلکه بخشی از توجه و تمرکز خودمان را هم در مسیرها جا میگذاریم.
و شاید سؤال اصلی این نباشد که «چرا مردم اینقدر وسایلشان را جا میگذارند؟»؛ سؤال جالبتر این است: اگر فقط یک تاکسی اینترنتی ۲۶۱ هزار کارت بانکی پیدا کرده، در کل اکوسیستم حملونقل شهری چه تعداد وسیله هر سال جا میماند و هزینه واقعی این فراموشکاری برای اقتصاد و زندگی مردم چقدر است؟
شاید وقت آن رسیده باشد که «وسایل جامانده» را فقط یک بخش خدمات مشتری ندانیم؛ بلکه آن را بهعنوان یک شاخص جالب برای سنجش حواسپرتی، سبک زندگی و حتی هزینههای پنهان زندگی مدرن بررسی کنیم.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
و چقدر استفاده از پلتفرم های جدید بجای ساختار سنتی در همین یک قلم (پیدا شدن وسایل فراموش شده) کمک کرده
من دستشویی دارم به نظر شما علتش اوضاع بد اقتصادی نیست؟
انتشار این نوع نظرات باعث میشه دیگه مخاطبین نظرات رو نخوانند
مردم از فقر و ناچاری نوزاد را سر راه مدرن میگذارند والا بچه شیر خوار در آغوش مادر یا پدر جای دارد نه روی صندلی تاکسی که جا بمونه، نوزاد سر راهی مدرن اسمشه نه حواس پرتی
شاید باوتون نشه دلیلیش تورم هست
خیلیا اتفاق نظر دارن که بعد از کرونا یا تزریق واکسن یکی از عوارض فراموشی بوده
حواس پرتی هم یک دردی است که به درد های مان اضافه شد قابل توجه مسئولانی که دائم درحال ایجاد استرس ونگرانی در جامعه میباشند لازم است یک مقدار هم انصاف داشته درمسیر کاهش تنش گام بردارید وبه مردم امید ببخشید
هم استرس هم سوءتغذیه حافظه رو خراب میکنن
من که هم تو مغازه هم تو تاکسی راهمو میگیرم میرم از پشت سر صدام میزنن میگن انگار یه حسابی یادتون رفته.
مطلب جالب و تامل برانگیزی هست و لطفا نام نویسنده مقالات نوشته شود
درود و سپاس از نظر شما و همه مخاطبان گرامی. بخشی از یک تحلیل بود که منتشر شد و انشالله ابعاد دیگری هم داره که در روزهای بعد منتشر میکنم.
ممنونم.
دبیر سرویس اجتماعی تابناک
اون نوزاد شیرخوار جا نمونده ، سرراه قرارداده شده !!
وقتی 20 میلیون حقوق داری و 100 میلیون مخارج
زنده بودن و زندگی کردن شما شبیه معجزه است
حالا کارت بانکی جا گذاشتی، زیاد مهم نیست
شما قهرمانان تاریخ ساز ایران هستید
سلام .. ممنون موضوع بسیار جالبی مطرح کردید و این موضوع را به حواس پرتی های حین کار و شغل افراد تعمیم دهید که میلیونها و میلیاردها به دیگران و بیت المال لطمه میزند و روی کیفیت محصولات اثر می گذارد.
با این وضعی که مسوولین درست کردن جنگ و تورم و بیکاری و عدم ازدواج و و و ... هممون آلزایمر شدید گرفتیم
هیچ جا همین نیست اصلا شبیه هم نیست
۱۲:۴۲ - ۱۴۰۵/۰۵/۲۶
همه جای دنیا جنگه؟ همه جای دنیا تورم سیصد در صد داریم؟ همه جای دنیا پراید 200 میلیونی یه شبه میشه یک میلیاردو دویست؟ همه جای دنیا قیمتها هر روز تغییر میکنه؟ همه جای دنیا حقوق کارگر و کارمندش پنجم ماه تموم میشه و 25 روز استرس می گیره؟ خود تحقیری چه واژ هایه افتاده دهن شماها؟ شما که با پرچم جای دیگه اومدی نظر میدی یه تک پا بیا ایران ببینم میتونی با این وضع زندگی کنی؟ چی میگی؟ حالت خوشه؟
کی گفته همه جای دنیا همینه ؟
۱۲:۴۲
همه جای دنیا خرید تخم مرغ چالش هست؟ ملت نگران تغییر روزانه قیمت ماست و پنیر هستن؟
شما چرا فیلترشکن وصلی اصلا؟
اینکه از آمار ارئه شده توسط اسنپ استفاده میکنید و نامی ازش نمیبرید خارج از اصول و رفتار حرفه ای است!
همه جای دنباهمینه، حود تحقیری رو باب نکنید و حتی میشه بد تر از این را هم گفت، طرف با چزخ خرید به اون بزرگی وارد مترو شده، موقع پیاده شدن فراموش کرده و رفته خونه، من خودم چندین بار اپ تاپ موبایل کیسه خوراکی و غیره رو تحویل دادم
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.