راز قهر ناگهاني سيما با «پدر ورزش ايران»؟!

ابتدا خواهش ميکنم نظر من را حتما درج نماييد
من نمی خواهم در مورد اوردو و هزینه آماده سازی فنی و بدنی صحبت کنم بلکه از این متعجبم که چرا از همان توانایی موجود در این المپیک هم نمی توانیم نتیجه بگیریم
آيا فکر نميکنيد مشکل اصلی ما در موفقیت ورزشی عدم تسلط بر ذهن باشد
چند مهاجم فوتبال سراغ داریم که در تمرینات بهترین گلزن هستند ولی در زمین نمیتواند گل بزنند چه در لیگ خودمان و چه بازیکن محبوبمان در لیگ آلمان !!
یا در همین المپیک کشتیگیرمان در 10 ثانیه آخر با گرفتن یک زیر اشتباه خود را حذف میکند
هنوز یادمان هست فوتبالیست های حرفه ای و محبوبمان را که با یک ناسزای فلان بازیکن بحرینی یا ... ازکوره در رفتند و با یک کار بچه گانه نه تنها کمکی به تیم نکردند که شاید باعث شکست حتمی نیز شدند ولی همان ناسزا اگر به یک بازیکن حرفه ای واقعی دنیا داده میشد او با حفظ آرامش درونی و دقت بیشتر بدون از دست دادن تمرکز کار خودش را انجام میداد و ...
به نظر من مدیریت ذهن چیزیست که به آن توجه نمی کنیم

بي تعارف بگوييم اگر در مسابقه اي و يا رشته اي ما در ميادين بين المللي درخشش داشته ايم نه براي برنامه ريزي و سعي دستگاه ورزش كه مديون تك بودن ورزشكارانمان بوده است از قبيل تختي و موحد و نصيري و رضا زاده و دايي و امثالهم .
و يا زماني بوده كه بچه ها از روي عرق و حميت و تعصب پا به عرصه رقابت گذاشته اند .مانند بازي فوتبال با استراليا و يا امريكا .
برنامه ريزي زماني است كه ما ورزشهاي بومي خودمان كه با خون مردم ما عجين است تقويت كنيم مانند كشتي ، وزنه برداري، اسب سواري و ... ولي ما به اين ورزشها كه در خون مردممان جاري است بي توجه شديم بچه ها بجاي كشتي گرفتن و دويدن در مدارس آپارتماني و بازي هاي رايانه اي كه هيچ تحركي ندارد جز فرسودگي اعصاب ، درگير شده اند . شما ديگر بازي بچه ها در كوچه ها را كمتر مي بينيد در منزل و يا كلوپها بازي يارانه اي مي كنند كه جز خمودگي و فرسودگي اعصاب چيزي ندارد . باشگاههاي ما جز به بدنسازي فعاليت نمي كنند . ورزشهاي نوين گران است و پرداختن به آنها در وسع همگان نيست پس ورزشكاران و حتي قهرمانان آنها قابل اعتنا نخواهند بود . ورزش بايد نهادينه شود مدارس بو محلات بايد براي بازي بچه ها جا داشته باشد تا ورزشكاران از دل اين كوچه ها و مدارس و باشگاههاي ورزشي بيرون بيايند . علم ورزش بايد تدريس شود در غير اينصورت بايد انتظار بكشيم تا كي ورزشكاري مثل رضا زاده با اتكاي به نعمت خدادادي وجود خود ظهور كند .

به جاي انتقاد غير سازنده بهتر است متخصصان ورزشي در هر رشته با تشكيل گروههاي كارشناسي و مطالعه دقيق 4 سال گذشته اشكالات موجود را شناسايي كرده و براي المپيك بعدي برنامه ريزي كنند.به خدا كار سختي نيست.فقط كمي همت و بلند نظري لازم دارد.

این عادت ما ایرانی هاس که خیلی احساساتی هستیم و کافیه یک ماه از المپیک بگذره بعدش همه چی فراموش میشه و روز از نو روزی از نو ....مثلا" همین الان خیلی واضحه که تیم فوتبال به جام جهانی نمیره اما آقایون هیچ فکری به حال و روز ورزش بیمار کشور نمیکنن !!!

متاسفانه ورزشکاران تا می بازند مشکلات کادر فنی و ... را عنوان می کنند با فرض واقعیت پس مردم ایران و ایران و پرچم ایران و هزینه هایی که از جیب مردم مستضعف انجام شد چه می شود ؟

متاسفانه رسانه ملي رسالت خود را كه انعكاس و تحليل واقعي مطالب است انجام نمي دهد. بهر حال اين امانتي از سوي مردم بدست عده اي سپرده شده است. اميدوارم امانت دار خوبي باشيم.

هم آن لقب نابجا بود و هم اين انتقادها غير سازنده ولي يك تحليل و كارشناسي منطقي و مستمر از سوي سيما لازم است تا به نتيجه شايسته كه آن هم ارتقاع تمام سطوح ورزش است برسيم

اگه قبل از المپیک انتقاد میکردند که میگفتید کاروان ورزشی رو تضعیف نکنید!!! بعدش هم در مورد پدر ورزش !!!!!!! ایران آقای فیروز کریمی در نمیدونم چی چی شیشه ای فرمودند ایشان مدیر ورزشی خیلی خوبی هستند ولی در شهرداری.

واقعا آقای علی آبادی پدر ورزش هستند یادمون هست که با نامزدی برای ریاست فدراسیون فوتبال چگونه حق پدری این فدراسیون را به جا آورد!

در دوحه قطر هم کاری نکردند چون ورزشکاران به نامی نبودند . به جای چند مدال المپیک اتن باید روی چندین مدال این دوره حساب باز می کردیم نه اینکه بگوییم حداقل 2 مدال و حداکثر 4 مدال !!!!!!!!
در این مواقع کسی پاسخ گو نیست . و بعد از هر شکستی روال بر این است که همه شکس خوردگان اخبار پشت پرده را بازگو خواند کرد . عادت کرده ایممممممممممممممم

تبریک می گوییم
افغانستان اولین مدال خود را ( برنز ) در تاریخ المپیک در شرایطی گرفت که احتمالا ورزشکار اعزامی آن قبل از عزیمت با مشکلات بسیاری دست و پنجه نرم می کرد و با توجه به وضع کشورش کسی برای او پولی خرج نکرده بود. ورزشکاران کشور ما با نزدیک به 16 میلیارد تومان پولی که به اسم آنان هزینه شد ، هم به یک مدال برنز دست یافتند.

به نظرم اکه اشتباه نکنم علی ابادی در بازیهای دوحه که تازه رییس سازمان شده بود و ورزش مملکت رو به دست گرفته بود وعده داد که کاری میکنه که بیش از 50 مدال المپک بذارن واسه ایران این در حالی بود که برای اولین بار تیمهای ورزشی گروهی مثل والیبال هندبال بسکتبال... داشتن دوحه مقامهای اول تا سوم رو میاوردن......

واقعا" متاسفيم لازم است به ايشان بفرماييد پدرورزش ايران كساني هستند كه بدون هيچ امكاناتي توانستندابروي مملكت راحفظ كنندوهم اكنون بي نام ونشان هستندنه اقاياني كه ميلياردهاتومان ازسرمايه بيچارگان وملت مستضعف ايران بدون نتيجه خرج المپيك كردند.