تصاویر جالب: زندگی عشایر دشت مغان

خداييش من انقدر محو مناظر شده بودم كه ديش را نديديم و اگر كامنت ها را نخوانده بودم متوجه نميشدم. اصل قضيه را ول كردي چسبيديد به فرعيات

بسیار بسیار زیبا بود

...من تجربه ماندن تو اين كوهستان را دارم ... احساس مي كني بيشتر از هميشه به «خداوندگار» نزديك هستي

رنج و زحمت مال عشاير است اما تصاوير زيبا طبيعت و كپر زندگيشان براي ما شهر نشينهاست

به بركت افزايش قيمت پروتئين و درامد عشاير دامدار به نظر مي ايد گذران زندگي آنان بهتر شده است كه البته حق شان بيشتر هم هست

عشاير مردم غيور ايران
افتخار ميكنم عشاير بودام
عشاير به همين طبيعت زنده است

بخدا قسم من بچه عشایرم بخدا این ظاهر قضیه است هزاران کمه میلیونها مشکل داریم فقط اونی میفهمه که بیاد ببینه از کدوم مشکلش بگم اصلا چی بگم باورتون بشه باور نمیکنم این همه فاصله ها را این همه مظلومیتیکه فقط به ما عشایر وارد میشه

نظر دوستان بسيار معقول و محترم ، اما عكاس محترم كم لطفي كرده عكس نمي دونم كجا رو به عنوان عشاير موغان جا زده .
اولا : چادر عشاير موغان اصلا به اين شكل نيست و حتما فقط از آلاچيق استفاده ميكنن نه از چادر
دوما" : شماره وانت نسيان مال استان اردبيل نيست !!!!!

واقعا" محشر بود،کلی دلم باز شد.

چه اسمان ابی شفافی چقدر اکسیژن و یون منفی ... بگذریم جنابعالی ماهواره نگاه می کنی اما عشایر نگاه نکنند تازه شاید فقط شبکه های استانی نگاه می کنند الان در تهران هم اگه بخواهی حداقل 8 شبکه داخلی را صاف و بدو پارازیت بگیری انتن معمولی جواب نمی دهد.

بسیار زیبا بود. فقط آن دیش ماهواره مثل یک وصله ناجور به نظر میاد.

یک تنهایی یک خلوت

خيلي زيباست. اما خداييش يه مشكلات اساسي هميشه دارند. مثل آموزش. بهداشت و درمان و نيازهاي اوليه ديگه . اما ميدونيد حياطشان به اندازه كل دشت و كوههاي دور و برشون است. هيچ وقت آدم دلش نميگيره. من كه با همه سختي هاش خيلي دوست دارم جاي آنها باشم. آرام و بي خيال از زندگي صنعتي امروزي

شور واشتیاق زندگی با صفای عشایر به علت کمبود امکانات آموزشی وبهداشتی جای خودرا به زندگی شهری داده است.

ای خدا جون چرا من همین الان بیخیال کار نمیشم و نمیرم با اینا زندگی کنم ؟؟؟!

فقر بيداد ميكند. ضمنا عشاير فقط خانمها نيستن.

اينها نيز ملت ايران هستن و بايد از هر نظر " بهداشت و درمان و آموزش " رسيدگي شود