تصاویری از سومالي؛ سرزمين رنج‌هاي بي‌پايان

بميرم و اين تصاوير را نبينم

واقعا تصاویر رقت باری بود

کاش این ادم ها چیزی از تنظیم خانواده و جمعیت میدونستن.واقعا در نداری و نا اگاهی میسوزن.خدایا ما ادم ها هرچه پیشرفت کنیم به کره ماه و مریخ سفر کنند باز هم بدون تو و لطف تو هیچ ایم هیچ...

اللهم اغنی کل فقیر.

کمک ها موقتی هستش و به زودی سومالی هم به دست فراموشی سپرده میشه

انسانیت مرده است..به مولا اشکم دراومد..خدایا خودت کمکشون کن..

اگه پول داشتم واقعا پولام رو جمع میکردم و به این عزیزان میدادم فقط کافی هست کمی خود را جای آنها بذاریم :مثلا از گرسنگی و تشنه ای همه ی خانواده ات رو از دست داده باشی و امیدی به خردن غذا نداری واقعا سخته یه لحضه فکرش رو بکنی که چقدر خوب بود من و خانواده ام الان در کنار هم غذا میخوردیم و با هم حرف میزدیم درسته اون ها هم همچین حسی دارند اون ها هم آدم هستند تازه عزیزتر و اینکه سیاه و سفیدی فرقی نمیکنه ای کاش همه ی کشور ها به این کشور فقیر کمک میکردند.

انشالله خدا بهشون کمک کنه کسی که به تنهایی دائم به کمک تک تک آدم هاست.

انشالله ...