كاش دنيا به زيبايي روزهاي كودكي مي شد

جهان، بي خنده هاي كودكان بي معناست و اگر كودكان نبودند نه پدر معنا داشت و نه هيچ مادري بهشتي مي شد.

اگر كودكان نبودند، شكوفه هاي زندگي به بهار نمي رسيدند و خانواده، بي مفهوم ترين واژه اي بود كه در لغت نامه ها مي توانستي پيدا كني.

كودكان، باغچه هايي از اميدند كه از شكوفه هاي انار لبريز است.

هر كودك، گلداني است از زيباترين گل هاي معطر كه خانه ها را به نزديك ترين بهارها گره زده است.

كودكان، نزديك ترين راه هاي رسيدن به عشق هستند و از تمام ستارگان و پرندگان به آسمان نزديك ترند.

اگر روزي مي آمد كه جهان خواب هيچ كودكي را نمي ديد، بي شك صداقت به آخر مي رسيد و دوستي و مهرباني، پشت اندوه هاي بزرگ بزرگسالي مان گم مي شد.

دنيا با كودكان هميشه زيباست؛ زيباتر از همه روزهايي كه سراغ داريم.

دنياي كودكانه، صميمي ترين دنيايي است كه گاهي اوقات آرزو مي كنيم كاش مي شد يك بار ديگر به اين دنياي كودكانه قدم بگذاريم.

كاش دنيا نيز هميشه كودك بماند و ترانه هاي عاشقانه اش را كودكانه لالايي شب هاي بي خوابي مان كند.

كاش كودكان، صميميت شان را همچون دوستي هاي بي ريايشان فراگير مي كردند.

كاش دنيا سراسر كودكانه مي شد و ما كودك؛ و كاش دنيا به زيبايي روزهاي كودكي مي شد.

روز جهاني كودك (هشتم اكتبر) بهانه اي است براي ورود به دنياي كودكان؛ دنيايي كه بايد با ناآگاهي هاي كودكانمان همراه شويم و زبان كودكانه آنها را بياموزيم تا آنان را درك كنيم و همراهشان شويم.

منبع: ایرنا