آسیب جدید سیاست ورزی در ایران؛
«افشاگری» برای کسب محبوبیت؛ اما به چه قیمتی؟
پدیده افشاگری که تاکتیکی برای به محاق کشیدن رقیب در عرصههای گوناگون و کسب محبوبیت است، به فرهنگ سیاسی برخی از مقامات و شخصبت های کشور تبدیل شده است. در این فرایند، پردهدری و بیاخلاقیهایی صورت میگیرد و آبروهایی ریخته میشود و سرانجام هم هیچ ادعایی ثابت نمیشود و این مردم هستند که سرانجام، فریب خورده از یک شعار افشاگرانه جریان امور را به کسانی می سپارند که اگر بنا بر همان خوی افشاگرانه باشد، خود پروندهای نه چندان مقبول دارند.

سرویس فرهنگی ـ فرهنگ سیاست ورزان ایرانی، کم با دشواری و مشکل روبهرو بود که چند سالی است، پدیده افشاگری میان ایشان هم به آن اضافه شده است.
بنا به گزارش «تابناک»، نکته تلخ ماجرا اینجاست که در آخرین مورد و تلاش برای افشاگری، هزینه این کار را یک روزنامه داده و به دلیل انتشار سخنان یک مقام دولتی، این نشریه با تعطیلی موقت روبهرو شده است؛ البته این که میزان تقصیر این روزنامه به چه میزان است، موضوع این بحث نیست.
بر پایه این گزارش، پیشتر مواردی چون مدیریت قبیلهای، عمل بر پایه احساسات و نه عقل و تدبیر، فرافکنی مشکلات و ناکارآمدیها به بیرون از کشور و فراگیری تئوری توطئه و ....، از مشخصه های فرهنگ سیاسیون ایرانی بود؛ اما چند سالی است که این فرهنگ سیاسی، پدیده جدید و جذاب « افشاگری » را هم به مؤلفه های خود افزوده و اتفاقا این مورد در این چند سال پررنگتر از هر مؤلفه دیگر خود نمایی کرده است.
بنابراین، پدیده افشاگری که یک تاکتیک برای حذف یا به محاق کشیدن رقیب در عرصههای گوناگون است، گاه در نشریات و رسانههای غربی رواج دارد، اما هیچ گاه به فرهنگ سیاسی دولتمردان یک کشور با سابقه و تمدن ایران تبدیل نشده است. در واقع، افشاگری تاکتیکی خردمندانه برای ساختن و پیشبرد سیاستهای یک کشور نیست که بخواهد توسط مقامات آن مورد استفاده قرار گیرد.
اکنون بحث این نیست که مدارکی را که مقامات مدعیاند علیه دیگری دارند، اعتبار دارد یا نه و اگر دارد، چه باید کرد که این وظیفه سیاستگذاران است، بلکه بحث بر این است که افشاگری اکنون به جزیی از فرهنگ سیاس پیشگان ایرانی تبدیل شده است که از طریق آن کاسبی محبوبیت میشود.
در این فرایند، پرده دری و بی اخلاقهایی میشود که به کمک دسترسی برخی مقامات به رسانههای جمعی در سطح وسیعی گسترش مییابد و آبروهایی ریخته میشود و نهایت هم هیچ ادعایی ثابت نمیشود و این مردم هستند که سرانجام، فریب خورده از یک شعار افشاگرانه جریان امور را به کسانی سپردهاند که اگر بنا بر همان خوی افشاگرانه باشد، خود پروندهای نه چندان مقبول دارند.
طنز ماجرا این است که این افراد عمدتا در هنگام بروز ناکارآمدی خود و زمانی که استدلال و منطقی ندارند ، به افشاگری روی می آورند و گرنه اگر مزاحم ناکارامدی آنان در عرصه های مختلف نباشند ، کمتر خوی افشاگری به خود می گیرند .
این فرهنگ سیاسی تازه شکل گرفته در مسائل اقتصادی، اکنون در حال فراگیر شدن است که دشواریهای بسیاری آفریده است، اما هنگامی که این خوی افشاگرانه، پای خود را به مسائل امنیتی، سیاست خارجی کشور و امنیت داخلی مردم بکشاند و برای حذف رقیب، اطلاعات داشته را با انتشار در اختیار دشمن بگذارد، آنگاه ممکن است دیگر افشاگری به قیمت نابودی یک کشور تمام شود.
بنابراین، باید توجه داشت که ورود مقاماتی که با روحیه افشاگری در پی به دست آوردن محبوبیت و حذف رقیب هستند، خواه ناخواه به مسائل مهمی مانند امنیت کشور و حتی اطلاعات زندگی خصوصی اشخاص هم کشیده خواهد شد؛ پس آیا باید به این ناهنجاری سیاسی اجازه رشد داد و یا در برابر آن ایستاد؟
بنا به گزارش «تابناک»، نکته تلخ ماجرا اینجاست که در آخرین مورد و تلاش برای افشاگری، هزینه این کار را یک روزنامه داده و به دلیل انتشار سخنان یک مقام دولتی، این نشریه با تعطیلی موقت روبهرو شده است؛ البته این که میزان تقصیر این روزنامه به چه میزان است، موضوع این بحث نیست.
بر پایه این گزارش، پیشتر مواردی چون مدیریت قبیلهای، عمل بر پایه احساسات و نه عقل و تدبیر، فرافکنی مشکلات و ناکارآمدیها به بیرون از کشور و فراگیری تئوری توطئه و ....، از مشخصه های فرهنگ سیاسیون ایرانی بود؛ اما چند سالی است که این فرهنگ سیاسی، پدیده جدید و جذاب « افشاگری » را هم به مؤلفه های خود افزوده و اتفاقا این مورد در این چند سال پررنگتر از هر مؤلفه دیگر خود نمایی کرده است.
بنابراین، پدیده افشاگری که یک تاکتیک برای حذف یا به محاق کشیدن رقیب در عرصههای گوناگون است، گاه در نشریات و رسانههای غربی رواج دارد، اما هیچ گاه به فرهنگ سیاسی دولتمردان یک کشور با سابقه و تمدن ایران تبدیل نشده است. در واقع، افشاگری تاکتیکی خردمندانه برای ساختن و پیشبرد سیاستهای یک کشور نیست که بخواهد توسط مقامات آن مورد استفاده قرار گیرد.
اکنون بحث این نیست که مدارکی را که مقامات مدعیاند علیه دیگری دارند، اعتبار دارد یا نه و اگر دارد، چه باید کرد که این وظیفه سیاستگذاران است، بلکه بحث بر این است که افشاگری اکنون به جزیی از فرهنگ سیاس پیشگان ایرانی تبدیل شده است که از طریق آن کاسبی محبوبیت میشود.
در این فرایند، پرده دری و بی اخلاقهایی میشود که به کمک دسترسی برخی مقامات به رسانههای جمعی در سطح وسیعی گسترش مییابد و آبروهایی ریخته میشود و نهایت هم هیچ ادعایی ثابت نمیشود و این مردم هستند که سرانجام، فریب خورده از یک شعار افشاگرانه جریان امور را به کسانی سپردهاند که اگر بنا بر همان خوی افشاگرانه باشد، خود پروندهای نه چندان مقبول دارند.
طنز ماجرا این است که این افراد عمدتا در هنگام بروز ناکارآمدی خود و زمانی که استدلال و منطقی ندارند ، به افشاگری روی می آورند و گرنه اگر مزاحم ناکارامدی آنان در عرصه های مختلف نباشند ، کمتر خوی افشاگری به خود می گیرند .
این فرهنگ سیاسی تازه شکل گرفته در مسائل اقتصادی، اکنون در حال فراگیر شدن است که دشواریهای بسیاری آفریده است، اما هنگامی که این خوی افشاگرانه، پای خود را به مسائل امنیتی، سیاست خارجی کشور و امنیت داخلی مردم بکشاند و برای حذف رقیب، اطلاعات داشته را با انتشار در اختیار دشمن بگذارد، آنگاه ممکن است دیگر افشاگری به قیمت نابودی یک کشور تمام شود.
بنابراین، باید توجه داشت که ورود مقاماتی که با روحیه افشاگری در پی به دست آوردن محبوبیت و حذف رقیب هستند، خواه ناخواه به مسائل مهمی مانند امنیت کشور و حتی اطلاعات زندگی خصوصی اشخاص هم کشیده خواهد شد؛ پس آیا باید به این ناهنجاری سیاسی اجازه رشد داد و یا در برابر آن ایستاد؟
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
افشا گري اگر با دليل مدرك باشد خوب است و باعث پيشرفت جامعه است
اما اكنون فقط براي به زير كشيدن رقبا و محبوبيت خود استفاده مي شود .و متاسفانه هيچ ارگاني نيز پيگير اين موضوع نيست كه درسانها بصورت مستقيم به هم تهمت زده مي شود بدون انكه مدرك درستي در دست داشته باشند.وبعد هم انگار هيچ اتفاقي نيافتاده
و مسئولين براحتي از اين موضوع مي گذرند.اين گونه افشا گريها جديدا" بين مسئولين باب شده است.
افشاگري كه در چند سال اخيربه دست مسئولين براي حفظ قدرت و جمع آوري ثروت مد شده خود هم مي توانند .........
در شلوغ بازار انتخابات بازار افشاگری گرم میشه . اما بعدش که که همه چیز آروم شد همشون دور یه سفره میشینن و مردم رو ...
حالا توبیا پیداکن پرتقال فروش رو
افشا گری بسیار خوب است چراکه کسانی که خود را برتر و با دانش تر دانسته و زمام امور را در دست میگیرند باید در نظر داشته باشند که هیچ خلافی وقانون شکنی پنهان نخواهد ماند و باید پاسخ گو باشد شاید بدین منظور و برای حفظ آبروی خود و خانواده بیشتر مراقبب اعمال خود باشد تا در مقابل خداوند کمتر شرمنده باشد.
ما مردم هم پوست کلفت شده ایم !!! آنقدر افشاگری کنند تا خودشان خسته شوند> حالا این همه افشا کن وافشاشد چه نتیجه ای برای ملت داشت ؟!!!!!!
تحلیل امروز کیهان بهترین دلیل بر گناه کار بودن گروهی است که در مواقع حساس با صحبتهای حاشیه ای کشور را دچار بحران مصنوعی می کنند اینها یک نفر نیستند گروهی هستند که چونکه وابستگی دارند یا زخم خورده انتخابات هستند دست به دست هم دادند تعجبم زمانی است که وقتی این حاشیه ها در کشور شیوع پیدا می کند صدا و سیما سعی در نزدیکی به یک سوی این ماجرا می کند نمی شد سیمای بازار یک روز بعد یا قبل راه اندازی کرد از شورای نگهبان می خواهیم برای حفظ امنیت به وابستگان خارج و فتنه گران زخم خورده اجازه کسب قدرت ندهند اینها کاری با نظام خواهند کرد که گروه زخم خورده عرب با علی ع در صخیفه کردند درود بر کیهان افشائ گر
گفتن حقایق خوب است ولی تهمت زدن برای بیرون کردن رقیب ازمیدان سیاست کاری بسیار ناپسند است که متاسفانه با بگم بگم شروع شد
طلا که پاکه چه منتش به خاکه. رهبر فرمودند: با آغاز مبارزه جدي با فساد اقتصادي و مالي يقينا زمزمه ها و به تدريج فريادها و نعره هاي مخالفت با آن بلند خواهد شد. اين مخالفت ها عمدتا از سوي كساني خواهد بود كه از اين اقدام بزرگ متضرر مي شوند. اين مخالفت ها نبايد در عزم راسخ شما ترديد بيفكند. به مسئولان خير خواه در قواي سه گانه بياموزيد كه تسامح در مبارزه با فساد به نوعي هم دستي با فاسدان و مفسدان است . اعتماد عمومي به دستگاه ها در برخورد با مجرم و متخلف قاطعيت و عدم تزلزل خود را نشان دهد."
به نظر میاد گردانندگان تابناک از این افشاگریها خیلی داغونن. هر چند که پیامهای منو همشو تا بحال حذف کردید ولی نوشتم که شما هم بدانید که مردم هم میدانند.
خصلت پاک انسانی اجازه نمی دهد تا با شنیده های توام با سوگیری های غیر منصفانه آبروی کسی را تهدید کنیم. متاسفانه بی تجربگی برخی مدیران یا غرض های شخصی آنان باعث می شود نه تنها به مقابله با این پدیده شوم نروند که خود مروج آن می شوند. مثلا در بازرسی ها می نویسند شنیدهها حاکی است یا بر اساس اخبار تایید نشده اتهام اخلاقی، مالی و یا اداری به افراد می زنند و نه تنها با این افرادی که تهمت می زنند برخورد نمی شود بلکه در کمال بی انصافی افرادی که صادقانه خدمت می کنند را محکم جلوه می دهند تا منافع فردی و گروهی خود را تامین کنند. همه جا هم وجود دارد. از بالاترین نهادهای علمی تا پایین ترین نهادهای سیاسی. من افرادی را که با این حربه دست به اقدام مدیریتی می زنند بیشتر مقصر می دانم تا افرادی که عادت کرده اند تهمت بزنند تا خود را حفظ کنند. برخورد با این پدیده جز با اهتمام مدیران در تمام سطوح و تاکید بر اسناد عینی بجای ذهنی امکان پذیر نیست. اگر هم درج نکنید من نظرم را دادم مسولیت حفظ امانت و روشنگری با شماست.
بارتاب اولین بنیان گدار این شیوه افشاگری بوذی
جالا فکر کنم خیاط توی کوزه افتاده نه ؟؟
حصرت عباسی جرات داری اینو چاپ کن
افشا گری در مورد کارهای خصوصی مردم بد است اما در مورد کسانی که حقوق بیت المال را حیف و می کنند خوب است .
مگر امیر المومنین نسبت به استانداران خود که تخلف می کردند نمی فرمودند که اینها را در شهر بچرخانید؟
داداش تو خودت اولینی هستی که این کارو باب کردی تو سایتت.
توبه کن داداش
فراوون
ای کاش مسئولین محترم به جای این کار به فکر مردم باشند
اگر دروغ و اتهام نباشد چرا باید اشکال داشته باشد .مگر از بیل کلینتون بخاطر دروغ گویی بی آبرو نکردند
مشکل ، ما مردمی هستیم که هر ادعایی را باور می کنیم و ذاتاً دنبال ماجرا هستیم تا حقیقت . افشا گران ، این امر را ابزاری برای اثبات و اعاده ی حق خود قرار داده اند . چون مشکلشان حل شد می گویند : « سوء تفاهم بود ، مردم دیگه معطل نشید برین دنبال کارتون »
آقایان تابناکی عزیر، حالا که همه آرزوهایتان بر باد رفته به یاد بد اخلاقی افتاده اید؟ چرا روزی که دهن های گشاد! با بی انصافی تمام ابروی عزیز ترین دوستان امام را هدف گرفته بود ساکت بودید. در هر حال باشید تا دولتتان بدمد.
تابناک عزیز نوش جان
ای کشته چرا کشتی تا کشته شوی باز
افشاگري اگر براي آناني كه ضد ما هستند باشد خيلي خوب است؛اصلا واجب است؛اما واي به آنانكه عليه ما افشاگري كنند!
ای ول! رفتار غالب سیاسیون ما همین است که مرگ خوبه ولی برای همسایه!
به نظر من افشا گري بينهايت هم در اين حوزه لازمه. كسي كه اسمش مسئوله نبايد از سوال و جواب و حقيقت فرار كنه. ريختن آبروي كسي كه مسئوليتي نداره و اموال بيت المال دستش نيست مسلما غلطه اما كسي كه بالا ميره بايد پاك باشه تا بتونه الگو همه باشه.
تابی جون تو که خودت لالائی بلدی پس چرا خوابت نمیبره ؟ مگه خودت صبح تا شب دنبال افشاگری نیستی ؟
کاش افشا گری بود نه تهمت و دروغ و افترا بهر صورت از ماست که بر ماست
اینها مثل روز برای مردم روشن است والا اینها گریبان چاک دادن که برای خدمت به مردم نیست . دیگر کسی این ادعا که ما شیفتگان خدمتیم نه تشنگان قدرت را باور نمی کند.
افشا گری با اتهام زنی و دروغ پراکنی متفاوت است. البته حدود و مرزهای افشاگری باید مشخص باشد و درجائی که هیچ ارتباطی به منافع ملی ندارد، لزومی به افشاگری نیست، مثلا مواردی که حریم خصوصی افراد است و به منافع ملی آسیبی نمی رساند، چرا باید افشا شود؟!!
در مقابل وقتی با افشاگری و روشن کردن حقیقت، تصمیمات و خرد جمعی رشد می کند، چرا باید جلوی افشاگری را گرفت؟
افشاگری با سند و مدرک معتبر خیلی هم خوبه....
تا سیه روی شود هر که درو غش باشد......
البته نه فقط بگم بگم باشه
البته افشاگری به شرطی خوب است که افشاگر در صورت عدم اثبات ادعاهایش مجازات گردد، و طرف مقابل هم حق دفاع از خودش را داشته باشد، در غیر این صورت تبدیل به اتهام زنی و ترور شخصیت ظالمانه میگردد.
افشاگری خیلی هم خوب است. همه جای دنیا هم انجام می شود. مسئولان باید یاد بگیرند نقطه ضعف نداشته باشند.
به خيليا فرصت دفاع هم دادند..منتها چون چيزي براي دفاع نداشتن شروع كردن به فرافكني و اينكه اين انقلاب مديون ماست!!!!!
افشاگری خوبه ناشناس خوب
اما تهمت که با اسم افشاگری باشه هم خوبه؟
و اما آیا به نظرت نباید در افشاگری برای طرف مقابل هم رسانه های افشاگر فرصتی حداقل برای دفاع بدهند؟
همش تقصیر مادر زنمه
فکر میکنید کی این بدعت را گذاشت؟
چی شد تابناک در خطر افتاد؟
کلی گویی فایده ای ندارد وقتی میگویید فرهنگ ایرانیان یعنی همه چنین مشکلی دارند و آنکس که شروع کننده بوده به خود میگوید من هم مثل بقیه پس بهتر است مورد را دقیقاً ذکر کنید تا اثرش بیشتر باشد
این جنگ زرگری ست.
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.