برای همیشه از ورزش می روم

ورود محمد علی آبادی به صحنه ورزش با رویدادهای تلخ و شیرینی همراه بود . 

مازیار ناظمی در وبلاگ خود نوشت: حذف پر حاشیه تیم ملی از مقدماتی جام جهانی آلمان و برکناری دادکان که تعلیق ۱۸ ماهه فوتبال ایران را بدنبال داشت و نتایج ضعیف ورزشکاران ایران در المپیک چین از شاخص ترین انها بود . البته از فعالیتهای عمرانی و توسعه اماکن و زیر بناها و افزایش سرانه ورزشی هر ایرانی هم باید به عنوان دست آوردهای مهم او یاد کرد.

فرصتی دست داد برای گفت وگوی نوروزی ۹۱ با علی آبادی دقایقی قبل از ضبط برنامه هم کلام شویم سوال کردم برای ریاست دور آینده کمیته ملی المپیک نامزد خواهید شد لبخند تلخی زد و گفت: ۳۷ سال سابقه مدیریتی دارم و سخت ترین دوران آن را در ورزش گذراندم ! دیگر تمایلی برای ماندن در ورزش ندارم حتی پیشنهاد نامزدی ریاست فدراسیون فوتبال را هم قبول نکردم و می خواهم بعد از این همه سال بیشتر با خانواده باشم من مهندس عمران و معماری هستم و زمینه برای کار و فعالیتم زیاد است. 

علی ابادی از تلاشهای زیادش برای آوردن بودجه چند برابری به ورزش ایران و راه اندازی طرح آمایش سرزمینی و چند مورد دیگر می گوید و معتقده موفقیت ورزش ایران و مقام چهارمی در بازیهای آسیایی گوانگ جو حاصل این برنامه ها بود . 

علی آبادی می گفت : بعد از رفتن من ، سازمان ورزش تقریبا فعالیتی نداشت و الان هم دکتر عباسی زمان کمی برای سامان دادن به چارت تشکیلاتی وزارت ورزش و جوانان دارد. 

از حواشی ورزش یاد کردیم نکته جالبی را یادآور شد. اگر کسی بتواند مشکل جریان لیدرها و نقش عجیب اونها را در فوتبال ایران حل کند کار بزرگی کرده است!