شطرنج ایران و غرب در صفحه تحریم
تحلیلی از مدل کارکرد تحریمهای غرب علیه ایران، نشان میدهد که این تحریمها بر این اساس طراحی شده که هزینههای دستیابی به انرژی هستهای و تبدیل ایران به یک قدرت هستهای را تا به آنجا افزایش دهد که ایران در پایان از هدف خود دست بکشد؛ اما آیا این مدل پاسخگو خواهد بود؟

تحلیلی از مدل کارکرد تحریمهای غرب علیه ایران، نشان میدهد که این تحریمها بر این اساس طراحی شده که هزینههای دستیابی به انرژی هستهای و تبدیل ایران به یک قدرت هستهای را تا به آنجا افزایش دهد که ایران در پایان از هدف خود دست بکشد؛ اما آیا این مدل پاسخگو خواهد بود؟
به گزارش «تابناک»، امروز آغاز رسمی تحریمهای اتحادیه اروپا علیه کشور است که تکملهای است بر تحریمهای ایالات متحده که از چند روز پیش آغاز شده است. بی گمان، این تحریمها بر پایه «مدل بازیگر عقلانی» طراحی شده که بنا بر آن، غرب امیدوار است که ایران با بالا رفتن هزینهها، در پایان دست کشیدن از برنامه هستهای را به ادامه آن ترجیح دهد.بنا بر این گزارش، مشکل این مدل و استراتژی در آن است که هرچند ایران یک بازیگر غیر عقلانی نیست، ولی غرب در این مورد که ایران چه دیدگاهی از هزینه و فایده داشته و چه گزینههایی در پیش پای خود دارد، دچار اشتباه محاسباتی شده است.
پس از شکست تحریمهای سابق آمریکا علیه ایران، تحریمها جدید در وسعتی فراختر و در این جهت طراحی شدهاند که هزینه مقاومت ایران را در برابر هزینه تسلیم بیشتر کنند. این تحریمها با توجه به وابستگی اقتصاد کشور به نفت ـ یک ضعف ساختاری ـ در این راستا حرکت میکنند که نرخ تورم را به شدت بالا برند، رشد اقتصادی را به شدت کاهش داده و نرخ بیکاری را نیز به نهایت افزایش برسانند؛ اما آیا این هزینهها ایران را مجاب به تسلیم خواهد کرد؟
محاسبات متفاوت از هدف تحریمها
غرب و ایران درک یکسانی از اهداف تحریمهای اعمالی ندارند. هدف غرب از این تحریمها، جلوگیری از تبدیل ایران به یک قدرت هستهای است، اما با توجه به اوضاع کنونی، غرب تنها راه رسیدن به این مقصود را در تغییر سیاستهای ایران یا تغییر در خود رژیم جستجو میکند، که ابزار آن را در فشار داخلی میبیند. در این مسیر هدف تحریمها وارد ساختن فشار به قشر متوسط ایران و سرانجام، ایجاد نارضایتی و ناآرامی داخلی است (به یاد بیاوریم نوشتههای سریالی نیکلاس کریستوف در نیویورک تایمز را).
اما در سوی دیگر در نظر ایران، این تحریمها و هدف از آنها، جلوگیری از انتشار مدل ایرانی و انقلاب اسلامی در منطقه و القای این امر است که این مدل یک مدل شکست خورده است که انقلابیون منطقه نباید به آن توسل بجویند. در نتیجه، غرب ایران را در تنگنا میگذارد تا از این راه، مانع از تبدیل شدن ایران به یک قدرت منطقهای شود تا نتواند الگو و مدل خود را به دیگر کشورها معرفی کرده و موفقیت آن را نشان دهد.
هرچند در این راه، غرب بر پایه محاسبات خود، منتظر نتیجه گرفتن از این تحریمهاست، ایران با این دیدگاه، تسلیم در برابر غرب را به مثابه تسلیم همه آرمانها و اهداف میپندارد. در این فضا، هزینه اقتصادی به از دست رفتن یک چنین آرمانهایی مسلماً ارجح است.
از سویی ایران با گوشه چشمی به وضعیت اقتصادی اروپا و آمریکا، انتظار تغییراتی را میکشد که در پایان به سود اهداف هستهای کشور تمام شود. وابستگی اقتصادی غرب به سوخت فسیلی و نفت، ایران را امیدوار میکند که در آینده، هزینههای تحریم در یک بازخورد متوجه غرب شود و کشورهای غربی را مجاب کند که تا حد بسیاری از مواضع خود کوتاه بیایند.
با این دید، هزینه اقتصادی، برای ایران هزینهای است که در واقع یک سرمایهگذاری بلند مدت با هزینههای کوتاهمدت ارزیابی میشود. در واقع ایران بر سر یک صفحه شطرنجی با غرب نشسته است که قواعد و هدف بازی را به کل دگرگونه تفسیر میکند و آن عقلانیتی که غرب از این تحریمها ایفاد میکند، در شرایط کنونی بر ایران صدق نمیکند.
اکنون این بازی آغاز شده و محاسبات هر دو طرف از آینده بنا بر آن چیزی است که برداشت میکنند. در این میان، درک متفاوت از تحریمها و هدف پشت آنها، بازی را بسیار پیچیده کرده است. مسلماً آثار این تحریمها، بلافاصله مشخص نخواهد شد و حتی ممکن است چندین ماه زمان برای رسیدن به ارزیابی از آثار تحریم بر اقتصاد ایران لازم باشد.
هماکنون وضعیت به گونهای است که نمیتوان قطع به یقین گفت که اثر نهایی این تحریمها چگونه خواهد بود. این شطرنجی است که ما و غرب در دو سوی صفحه آن نشستهایم، ولی قواعد و عقلانیت متفاوتی را از آن برداشت میکنیم. حرکتهای آینده در این صفحه میتواند ابعاد مشخصی را از این بازی نشان دهد که هماکنون در ابهام کامل هستند.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
تحریم نفت اصلا خوب نیست اما شاید اگر مدیریتی در کار باشد بشه از سایر پتانسیل های کشور برای کسب درامد استفاده کرد و برای همیشه از شر این اقتصاد نفتی راحت شد. البته خیلی خوشبینانه است.
اين تحریمها با توجه به وابستگی اقتصاد کشور به نفت ـ یک ضعف ساختاری ـ در این راستا حرکت میکنند که نرخ تورم را به شدت بالا برند، رشد اقتصادی را به شدت کاهش داده و نرخ بیکاری را نیز به نهایت افزایش برسانند
جمهوري إسلامي ٣٣ سال است كه با تمام قدرت سر پا ايستاده است و البته اين را مديون مقاومت ملت ايران است قدرت هسته اي بودن كشور ما را در مقابل مشكلات بيمه نميكند
يادمان بأشد كه شوروي هم انرژي هسته اي داشت ولي.....
مسولان بهتر است به جاي اينكه مرتب از مردم بخواهند كه پايداري كنند كمي هم به فكر أنان باشند چون وقتي اين پشتوانه را از دست بدهند ديگر كار از كار مي گذرد
ما که هرجه بنویسیم در نظرها قرار نمیدهند پس جیزی نگیم بهتره فقط خدا اخر اقبتش رو بخیر برسونه
این تحریم ها هم فرصت است و هم تهدید! اگر بتوانیم با استفاده از این تحریم ها تولید داخلی را افزایش داده و وابستگی به نفت و واردات را کاهش دهیم، این تحریم قطعا به نفع ماست اما اگر با سو مدیریت مدیران کشور- چنان که تاکنون مشاهده شده- فقط دنبال برخورد انفعالی و انکار آثار تحریم باشیم قطعا به ضرر ما تمام خواهد شد. به عبارت بهتر دولت می تواند در این تحریم که علاوه بر فروش نفت، انتقال ارز حاصله از نفت را نیز نشانه گرفته دو رویکرد اتخاذ نماید:
1- نفت در برابر غذا: مانند آنچه در تحریم عراق شاهد بودیم و این عبارت است از تلاش برای فروش نفت به هر قیمت و شرایطی و واردات کالاهای نامرغوب چینی و هندی، مانند برنج و... جهت کاهش آثار تحریم و تورم. این رویکرد که ظاهرا تاکنون توسط دولت اتخاذ شده قطعا سبب تضعیف اقتصاد ایران می شود.
2- نفت در برابر طلا: این رویکرد عبارت خواهد بود از تلاش برای تولید مایحتاج مردم در داخل کشور و با پتانسیل داخلی که سبب حداقل شدن نیاز کشور به ارز خواهد شد. در نتیجه کشور قادر خواهد بود برای فروش نفت خود از موضع بالا چانه زنی کرده و نفت را در قبال ارز های معتبر و یا فلزات گرانبها نظیر طلا معامله نماید که در دراز مدت سبب تقویت پشتوانه بانک مرکزی خواهد شد.
ما ایرانیا وقتی تاریخمون رو میخونیم کلی لعنت نثار پادشاهای بی کفایت ایران عزیز میکنیم. ولی حالا که نوبت به خودمون رسیده، ناصرالدین شاه بودن رو به امیرکبیر بودن ترجیح میدیم و همش غُر مزنیم که چرا به جای 4 بار مرغ خوردن در ماه، باید 2 بار مرغ بخوریم!!!
تابناک عزیز بهتره کمی واقع بین باشیم در دنیای صنعتی و تجاری امروز یک دقیقه غفلت از رشد اقتصادی و رقابت به مثابه سالها عقبگرد است مسئله فقط تحمل هزینه ها و سختی این تحریم نیست آنچه که این تحریم ها باعث خسارات غیر قابل جبران میشود رشد منفی اقتصاد و رقابت تجاری کشور است که غیر قالب جبران در این عصر می باشد و متاسفانه ب ه سمتی خواهیم رفت که شاید از صدها سال استعمار منافع کشور هم نتواند با این موضوع قیاس شود .
بهتر است کمی عینک واقع بینی خود را نسبت به دنیا گسترش دهیم و مانند کشورهای سابق کمونیستی تنها حیطه خود را نگاه نکنیم
امیدورام مطالب ناخوشایند را هم چاپ نمایید .
قرار شد در برابر سختی های تحریم آخ نگیم... نگید دیگه ... تو رو خدا
هيجي نميشه سي سال پيش كه ايران كاملا وابسطه به غرب بود هم اين تحر يم ها رو ديديم تازه جنگ هم بود هيجي نشد تازه بهتر هم شد (امريكا هيج غلطي نميتو اند بكند امام خميني)
بدبختی ما اینجاست که دشمنی با دشمنان رو بلد نیستیم...
مسوولین میگویند که تحریم ها باعث استقلال ما میشود پس خدا پدر و مادر 5+1 را بیامرزد که باعث میشوند ما استقلال پیدا کنیم. بنابراین گفتار ما باید پیش از این اتفاق ها خودمان غرب را تحریم می کردیم تا آنها دچار بحران شوند. زیرا کسی که از این تحریم ها ضرر می کند ما نیستسم بلکه غرب است. در عجبم که مسوولان چرا 11تیرماه را چرا جشن نمی گیرند؟
موافقم. صد درصد. زنده باشی نسرین خانم که گل گفتی.
گل گفتی باید روز 11 تیر را جشن گرفت همانطور که 29 اسفند را جشن می گیریم . اون موقع هم فشار اقتصادی زیادی به دولت مصدق وارد کردند که متاسفانه آخرسر هم برنده شدند ولی اینبار نوبت ماست که برنده بشیم
عجب نکته مهمی را اشاره کردی!
چند روز است که تلاش می کنم این صحبت شما را به گوش برخی مسئولین برسانم ولی موفق نشدم.
براستی امروز را باید جشن گرفت جشنی توام با رسانه ای شدن ماجرا؛ اگر چه بنده چشم بر مشکلات مردم نمی بندم ولی باید لطفی که اوباما و اتحادیه اروپا در 11 تیرماه 1391 کردند را برای همیشه در ذهن و تقویم ایرانیان درج کرد زیرا امروز روز پروژه ژاپن دیگر است امروز روزی خواهد بود که ایرانیان را به زاپنی دیگر می تواند تبدیل کند.
البته درایت و فرصت طلبی از سوی مدیران لایق مکمل این واقعه خواهد بود.
در حال فقط به ضرر قشر متوسط ایران میشه. همه فشارا اعصاب خوردیا و نگرانیا برا این قشره بقیه هم فقط دارن خرج میکنن
مهم نیست به سر مردم بیچاره چی بیاد
عزیزم. این اینایی که میگی به فکر همین مردمی هستن که فرمودی. اگه تو خانوادت مریض سرطانی داشتی و طعم قیمت بالای داروهای هسته ای خارجی رو چشیده بودی حاضر بودی بمیری اما حق انرژی هسته ای کشورت مسجل بشه. خجالت داره والا
فعلا که اونا زور میگن و اینا هم لجبازی می کنن . چیزی هم که اهمیت نداره منافع ملی و زندگی مردمه ...
اونا هی ما رو کیش میکنند ..هی ما رفع کیش میکنیم...اخرش پات میشه ...اگر انها امکانات دارند ...ما هم منابع داریم...اگر منابع ما برایشان مهم نیست پس چرا خاور میانه برایشان مهم است؟
ناشناس عزیز بسم الله، شروع کنیم به تبدیل شدن به یک قدرت اقتصادی
تولید در صنعت و کشاورزی
این حرفای کلیشه ای برای مردم نون و آب نمیشه.اون زور داره زورم میگه.ما که شیر نفتمون ببندند از گشنگی می میریم یا باید کوتاه بیایم که نمیشه چون اونا از اتمی دست بکشند به یه چیز دیگه گیر می دند یا اینکه مثل چین اول قدرت اقتصادی غیر وابسته به نفت پیدا کنیم بعد غلدری کنیم.
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.