مدال‌های باارزش افغانستان و تاجیکستان

نیکپا که در المپیک پکن موفق به کسب مدال شد، از سوی رئیس‌جمهور افغانستان، کمیته ملی المپیک و تاجران افغان جوایز ارزشمندی را به دست آورد.

نیکپا دومین مدال خود و افغانستان را در تاریخ المپیک تصاحب کرد

در تکواندوی دسته ۶۸- کیلوگرم مردان المپیک لندن، محمد باقری معتمد از ایران به مدال نقره رسید و روح الله نیکپا از افغانستان مدال برنز گرفت؛ مدال نیکپا نخستین مدال افغانستان در المپیک لندن و دومین مدال این کشور در تاریخ المپیک است.

باقری در مبارزه نهایی با ثروت تازه گل از ترکیه مبارزه کرد و تا اواسط راند آخر با نتیجه پنج بر سه از حریف جلو بود.

او در دقیقه پایانی سه امتیاز از دست داد و در پایان با نتیجه شش بر پنج مبارزه را واگذار کرد.
مدال نقره باقری چهارمین مدال نقره ایران در المپیک لندن است که تا کنون با کسب ۹ مدال بهترین نتیجه تاریخ المپیک خود را رقم زده است.

نیکپا که در مرحله یک هشتم نهایی به باقری باخته بود، در گروه بازندگان دیوید بوئی از آفریقای مرکزی را شکست داد و به مبارزه برای مدال برنز رسید.

او برای مدال برنز وزن ۶۸- کیلوگرم با مارتین استمپر بریتانیایی در ساعت نه و چهل و پنج دقیقه به وقت لندن مبارزه‌اش را آغاز کرد.

هرچند «مارتین استمپر»، نخستین امتیاز در این مبارزه را به دست آورد اما نهایتا روح الله نیکپا با پنج امتیاز در برابر سه امیتاز حریف بریتانیایی‌اش پیروز این رقابت شد.

مارتین استمپر بر این باور بود، داور مسابقه یک ضربه او را حساب نکرده و خواستار بررسی دوباره فیلم این رقابت شد.

با این همه بررسی دوباره فیلم این رقابت هم نشان داد که ضربه آقای استمپر با فاصله کمی از روح‌الله نیکپا تنها هوا را هدف قرار داده است.

اچوریه وا در دور نخست با قرعه استراحت روبه‌رو شد و در مرحله دوم با مشت‌زن چینی مبارزه کرد. او در این مبارزه سیزده بر هشت، توانست چنگ دونگ چینی را شکست دهد و به مرحله نیمه نهایی این وزن راه پیدا کند. مشت زنان زن برای نخستین بار است که اجازه حضور در این مسابقات را پیدا می‌کنند. با راهیابی مشت‌زن تاجیک به مرحله نیمه نهایی، کسب مدال برنز او مسجل شده بود. چوریه وا، نخستین زن تاجیک است که به مدال المپیک دست پیدا می‌کند. این نخستین مدال تاجیکستان در این دوره از بازی‌های المپیک و سومین مدال آن کشور پس از استقلال در سال ۱۹۹۱ است.

کسب مدال توسط خانم چوریه وا در این دوره از بازی‌های المپیک بسیار برای آن کشور دارای اهمیت است. به گفته او، با این مدال موقعیت موزونه چوریه وا به عنوان تنها زن تاجیک صاحب مدال المپیک در تاجیکستان ارتقا خواهد یافت. تاجیکستان در المپیک لندن شانزده نماینده در رشته‌های کشتی، تیراندازی، جودو، مشت زنی، تکواندو، شنا و دوومیدانی داشت.
 

وقتی روز شنبه یازدهم اوت ۲۰۱۲ ـ ۲۱ مرداد ۱۳۹۱ روح‌الله نیکپا در المپیک لندن به مدال برنز دست یافت قسمت اعظم مطالب شنبه یازدهم آگوست/اوت روزنامه‌های کابل به موفقیت روح‌الله نیکپا و تلاش نثار احمد بهاوی برای کسب مدال اختصاص دادند. روح‌الله نیکپا دو روز پیش با شکست دادن حریفش از جمهوری آفریقای مرکزی دومین مدال برنز تاریخ افغانستان را به دست آورد.

هشت صبح گزارش اصلی صفحه نخست و چند مطلب دیگر شماره امروز خود را به پیروزی روح‌الله نیکپا و کسب مدال برونز به وسیله او اختصاص داده است.

این روزنامه نوشته که برخی از شهروندان در افغانستان هنگام دیدن پیروزی نیکپا اشک خوشی ریختند. روزنامه در گزارش دیگری نوشته که برخی نمایندگان مجلس پس از پیروزی نیکپا از ضرورت تشکیل «وزارت ورزش» سخن گفته‌اند.

به نوشته هشت صبح، نقیب‌الله فایق، رئیس کمیسیون جوانان و ورزش مجلس گفته که مجلس درباره طرح تشکیل این وزارت و حذف برخی وزارتخانه‌های دیگر کار می‌کند. این روزنامه در سرمقاله خود نوشته که پیروزی روح‌الله نیکپا گل لبخند را بر لبان مردم افغانستان نشاند و باعث تقویت حس همبستگی میان مردم شد. به نظر روزنامه، امروز پشتون، تاجیک، هزاره و ازبک، شیعه و سنی ورزشکاران کشور را قهرمانان خود می‌دانند.
وحدت در ادامه گفته است: المپیک به همه انسان‌ها به صرف هویت انسانی‌شان درسهای آموزنده می‌دهد؛ درسی که بیش از صد سال است کشور‌ها از المپیک گرفته و می‌‎گیرند و باید منتظر بود و دید که کی افغان‌ها می‌‎توانند ورای جست و خیز‌ها و بالا رفتن پرچم ملی، حقیقت پشت المپیک را از افتتاحیه تا اختتامیه درک کنند.

فیروز مشعوف عکاس افغان از هرات این مطلب را برای وبلاگ نوبت شما فرستاده است. من یک روزنامه نگارم؛ بیشترین چیزی که در روز با آن سر و کار دارم اینترنت و رسانه‌هاست. از وقتی یادم می‌آید و در رسانه‌ها کار می‌کنم، سرخط تمام اخبار افغانستان اخبار جنگ و کشتار و خون ریزی بوده، طوری که به این اوضاع عادت کردیم و حالا حالا باید در کنارش نفس بکشیم. در این میان برای دومین بار یک تیم ورزشی‌ شش نفره از افغانستان برای مهم‌ترین رویداد ورزشی دنیا به المپیک لندن اعزام می‌شود. چه باید گفت؟ چه را باید تصور کنم، جز اینکه شادمان باشم که پرچم کشورم برای دومین بار وارد دنیای ورزش می‌شود و به نشانهٔ صلح و عدالت به تمام دنیا سلام می‌کند؟

من یک افغانستانی‌ام و از اینکه تیم ورزشی کشورم، پرچممان را در دهکدهٔ المپیک به همهٔ دنیا نشان داد، سخت مغروم و خوشحال. از آغاز مسابقات المپیک و همهمه‌های به دهان آمده، منتظر دو نماینده بودم؛ نمایندگانی که در پهلوی همین مردم در خاک و خون بزرگ شدند و به کلی معنای واقعی درد و رنج را می‌فهمند. از چند روز پیش هر کسی را می‌دیدم از المپیک می‌گفت؛ از خبر‌ها، از حاشیه‌ها، از اینکه ما کی و با کدام کشور و نماینده بازی داریم.

شهروندان هراتی در حال دیدن مسابقه نیکپا در المپیک لندن هستند؛ عکس از فیروز مشعوف نیکپا وارد میدان مسابقه شد. پرچم افغانستان را در دستان مردم در سالن اکسل از تلویزیون می‌دیدم. در دفتر کارم بودم. سر و صدای دوستانم با چک چک دست و فریاد «زنده باد افغانستان» گوشم را نوازش می‌کرد. انگار همه مست بودیم و چیزی نمی‌فهمیدم. احساس می‌کردم به اندازهٔ عمرم گریه دارم و همه را باید همین جا بریزم. نیکپا بازی را برد. هر کس را می‌دیدم عادی نبود. انگار همه چیز را فراموش کرده بودیم؛ انگار یادمان رفته بود که در افغانستان زندگی کردیم. جالب است هنوز که هنوزه در افغانستان ما به صورت متدوام برق نداریم. بعد از ختم بازی اول نیکپا با جمعی از دوستانم بازی دوم نیکپا و باقری از ایران را از طریق یک موبایل می‌‌دیدیم و دست‌کم شانزده نفر چشمشان به یک اسکرین چند سانتی متری بود. شهروندان هراتی در حال دیدن مسابقه نیکپا در المپیک لندن؛ عکس از فیروز مشعوف اینکه وقتی وارد صفحهٔ فیس بوکم می‌شدم دیگر خبری از انتقاد و منفی بافی نبود. تمام دوستانم در فیس بوک طوری به ایراد سخن می‌پرداختند که گویا احساس مسئولیت و تکلیف می‌کردند.

 امشب تلویزیون ملی کشورم سرخط اخبارش نه از رئیس جمهور بود و نه از قتل و تروریسم.:
«نثار احمد بهاوی پرچمدار افغانستان در المپیک جهانی لندن، حریف مراکشی‌اش را به زانو در آورد».

می‌خواهم بگوم اینجا افغانستان است؛ کشوری که حرف‌های زیادی برای گفتن دارد، اگر دستانشان را از روی دهان‌هایمان بردارند. در هلمند ده نفر غیر نظامی کشته می‌شود، ما در المپیک مدال می‌گیریم؛ هرات در صدر شهرهایی قرار می‌گیرد که بیشترین واقعات آدم ربایی در آن است ولی ما با بازیکن مصدوم خود پیروز می‌شویم و جنگده می‌جنگیم. نمی‌دانم می‌توان جای خون ریزی و مدال آوری را با هم عوض کرد یا نه؟ همسایه‌های «همدل» مدال‌های تکواندو را درو کردند ستار سعیدی بی‌بی سی فارسی به روز شده: ۰۲: ۱۱ گرینویچ - جمعه ۱۰ اوت ۲۰۱۲ - ۲۰ مرداد ۱۳۹۱ رقابت نزدیک و تنگاتنگ نیکپا و باقری ۴ بر ۴ مساوی شد و امتیاز وقت اضافه را، باقری از آن خود کرد و به مرحله نیمه نهایی راه یافت اگر بپذیریم که هدف المپیک، نزدیک کردن ملت هاست، نمونه روشن این نزدیکی را، پنجشنبه شب و در جریان تکاپوی روح الله نیکپا از افغانستان و محمد باقری از ایران، برای رسیدن به فینال مسابقات تکواندو، می‌شد به خوبی در میان افغان‌ها و ایرانی‌ها مشاهده کرد؛ دست کم در حلقه کسانی که من، از نزدیک یا از طریق شبکه‌های اجتماعی با آن‌ها در تماس بودم. یک دوست تاجیک در فیسبوکش نوشته بود امشب محمد باقری از ایران و روح الله نیکپا از افغانستان مسابقه دارند، هر کدام ببرند، ما شادی می‌کنیم؛ و همین‌گونه هم شد.

وقتی روح الله نیکپا، نماینده افغانستان در وزن ۶۸ کیلوگرم تکواندو، در نخستین مسابقه‌اش، قاطعانه و با نتیجه ۱۲ بر ۵، حریف لهستانی را پشت سر گذاشت، پا به پای افغان‌ها، ایرانی هم شادی کردند و حتی بعضی‌ها نگران بودند که در صورت صعود ایران در مسابقه بعدی مقابل جمهوری آفریقای مرکزی، نیکپا و باقری رو در روی هم قرار گیرند و چه سخت است انتخاب بین دو محبوب. «هر کدام ببرند، ما خوشحالیم» باز‌‌ همان جمله دوست تاجیک دست به دست و زبان به زبان می‌گشت که چه باقری، چه نیکپا، هر کدام ببرند، ما برنده‌ایم. محمد باقری از ایران، حریفش، دیوید بوئی از آفریقای مرکزی را شکست داد و ساعتی بعد، مقابل روح الله نیکپا قرار گرفت. حالا دیگر حرف فقط این نبود که» هرکدام ببرند ما خوشحالیم «؛ شاید باورش برای خیلی‌ها سخت باشد، اما کم نبودند ایرانی‌هایی که می‌گفتند ما دوست داریم روح الله نیکپا ببرد، تا همزبانان افغان ما هم به نخستین مدال این المپیک دست یابند. رقابت نزدیک و تناتنگ نیکپا و باقری ۴ بر ۴ مساوی شد و امتیاز وقت اضافه را، باقری از آن خود کرد و به مرحله نیمه نهایی راه یافت.اما باقری با یک پیروزی شیرین دیگر در مقابل دیگو سیلوای برزیلی، خودش به فینال رفت و یک شانس دیگر برای کسب مدال برنز، پیش پای نیکپا گذاشت؛ شانسی که روح الله به خوبی از آن استفاده کرد و با دو پیروزی (۱۴ بر ۲ مقابل دیوید بوئی و ۵ بر ۳ مقابل مارتین استمپر بریتانیایی)، یک مدال برنز برای کشورش به دست آورد. سه همسایه، سه مدال مدال برنز نیکپا، اشک شوق را در چشمان افغان‌ها جاری کرد و لبخند رضایت بر لبان ایرانی‌ها نشاند. در پایان، مدال طلای این وزن از مسابقات تکواندو، به ثروت تازه‌گل از ترکیه رسید که ۶ بر ۴، باقری از ایران را شکست داده بود. رفتار دوستانه و همدلانه ثروت که در پایان مسابقه، دست باقری را هم به نشانه پیروزی بالا برد، باعث شد ایرانی‌ها، مقاوم دومی این مسابقات را با پیشانی باز‌تر بپذیرند؛ هرچند خود باقری، در هنگام دریافت مدال، زیاد خوشحال به نظر نمی‌رسید. مسابقات تکواندو، دو مدال برنز دارد که یکی نصیب روح الله نیکپا شد و دیگری، به ورزشکاری از آمریکا رسید؛ ترکیب و ترتیب مدال‌ها را، یک کاربر ایرانی فیسبوک، با بیانی طنز، اینگونه تعبیر کرده است: «امشب هم شب خوبی بود، مدال‌ها رو خودمون و همسایه‌هامون (ترکیه و افغانستان) درو کردیم، آمریکا هم که خوب نخود آش کرد خودش رو.

باقری برای ایران نقره گرفت، نیکپا برای افغانستان برنز

روح الله نیکپا نیکپا دومین مدال خود و افغانستان را در تاریخ المپیک تصاحب کرد در تکواندوی دسته ۶۸- کیلوگرم مردان المپیک لندن، محمد باقری معتمد از ایران به مدال نقره رسید و روح الله نیکپا از افغانستان مدال برنز گرفت. مدال نیکپا نخستین مدال افغانستان در المپیک لندن و دومین مدال این کشور در تاریخ المپیک است. باقری در مبارزه نهایی با ثروت تازه گل از ترکیه مبارزه کرد و تا اواسط راند آخر با نتیجه ۵-۳ از حریف جلو بود. او در دقیقه آخر سه امتیاز از دست داد و در پایان با نتیجه ۶-۵ مبارزه را واگذار کرد. مدال نقره باقری چهارمین مدال نقره ایران در المپیک لندن است که تا کنون با کسب ۹ مدال بهترین نتیجه تاریخ المپیک خود را رقم زده است.

نیکپا که در مرحله یک هشتم نهایی به باقری باخته بود، در گروه بازندگان دیوید بوئی از آفریقای مرکزی را شکست داد و به مبارزه برای مدال برنز رسید. او برای مدال برنز وزن ۶۸-کیلوگرم با مارتین استمپر بریتانیایی در ساعت نه و چهل و پنج دقیقه به وقت لندن مبارزه‌اش را آغاز کرد. اگرچه مارتین استمپر اولین امتیاز در این مبارزه را به دست آورد اما نهایتا روح الله نیک پا با ۵ امتیاز در برابر سه امیتاز حریف بریتانیایی‌اش پیروز این رقابت شد. مارتین استمپر معتقد بود داور مسابقه یک ضربه او را حساب نکرده و خواستار بررسی دوباره فیلم این رقابت شد. با این همه بررسی مجدد فیلم این رقابت هم نشان داد که ضربه آقای استمپر با فاصله کمی از روح الله نیک پا تنها هوا را هدف قرار داده است.