چگونه موفقیت‌های جهانی پزشکی در دیگر رشته‌ها هم اجرایی می‌شود؟

هرگز اينگونه نيست كه در پزشكي بيش از ساير رشته ها پيشرفت كرده ايم . بيشترين مقالات يعني دو سو مقالات درزمينه شيمي و صنايع وابسته است ( توجه داشته باشيم كه 90 دزصد صنايع شيميايي است) . اما در پزشكي همه چيز بولد مي شود . چه بسيار دستگاهها و مواد شيميايي پر ارزش كه در داخل توليد مي شوند و فقط كساني كه در آن صنعت دستي دارند مطلع مي شوند.
مثل توليد يك دارو كه كپي شده است و اينقدر سر و صدا كرده صدها ماده جديد كه قبلا و جود نداشته ( در هيچ جاي دنيا )در ايران توليد مي شود . اما مسئوليني كه بايد سواد و معني پيشرفت را بدانند را نداريم.
همه اينها بدين معني نيست كه ما در همه زمينه پيشرفت مي كنيم . نه ما در همه زمينه ها عقب هستيم حتي در پزشكي.
چرا؟ چون پول بادآورده نفت داريم وباعث مي شود آدمهاي بي لياقت مسئوليتها را به دست بگيرند و چاهها و چاله هاي ايجاد شده از تصميمات غلط آنها با اين پول پر شود . پس فقط سو مديريت هست وبس وگرنه امكانات نيروي انساتي و مالي فراوان است

برای ما این پیشرفت ها غرور آفرین است ولی برای بیمار وقتی ارزش دارد که :
1-دارو از حالت آزمایشگاهی به صورت تجاری در بیایدو در دسترس بیمار باشد
2-دارو پس از تجاری شدن هم کیفیت داشته و هم با جیب بیمار همخوانی داشته باشد و سازمان های بیمه گر آنهارا بیمه کرده و خوش حساب باشند تا دارو بدست آزاد فروشان نرسدو شرکت ها برای سود بیشتر صادرات داشنته و دولت هم کمکشان کند.

همه دلایل درستی که ذکرشد بجای خود،نقش بی بدیل خانم دکتر دستجردی و حمایت خوب وجدی ایشان از محققین را بایدکاملا جدی گرفت دربعضی وزارتخانه ها نظیر راه وشهرسازی(علیرغم کارخوب وانبوه مسکن مهر)متاسفانه در اکثر بخشهای ان و به ویزه سازمان راهداری وایمن سازی راهها هیچ حمایتی از نواوری وخلاقیت نمی شود. در این رابطه نقش ضعیف وزیر محترم راه ونیز نقش بسیارضعیف وبی انگیزه رییس سازمان راهداری ومعاون ذیربط وی کاملا قابل توجه می باشد!

متاسفانه صورت سوالی که تابناک مطرح کرده است غلط است. اصولا تولید چیزی در دنیا که از قبل وجود داشته است کار علمی درجه اول محسوب نمی شود البته تولید فاکتور 8 برای ایران که تاحدی ایزوله است و باید نیازهای خودش را خودش برطرف کند پیشرفت خیلی بزرگی است ولی با معیارهای علمی جهانی پیشرفت محسوب نمی شود چون نوآوری در آن نیست.
کارهای نوآورانه در تمام دنیا در مقالات ژورنال معتبر چاپ می شوند. ابتدا شما بیایید رشته پزشکی را با سایر رشته ها در این زمینه مقایسه کنید و ببینید که محققین ما در زمینه پزشکی در چاپ مقالات ژورنال معتبر که نشان دهنده انجام کار درجه اول علمی است آیا واقعا از محققین ما در سایر رشته ها از جمله رشته های فنی مهندسی جلوتر هستند یا خیر و بعد دلیل جلو بودنشان را بپرسید. به نظر من اتفاقا رشته های پزشکی در ایران در زمینه کار درجه اول علمی از سایر رشته ها عقبتر هستند چون بیشتر پزشکان مشغول در دانشگاه به جای اینکه مانند سایر رشته بیشتر وقتشان مشغول به تحقیقات در آزمایشگاه باشد بیشتر وقتشان مربوطه به فعالیتهای حرفه ای مانند درمان و بیمارستان و مطب است و ننشسته اند در آزمایشگاه تحقیقات انجام دهند.

بنده در رسته ای غبر از پزشکی درس خوندم و به جرات میتونم بگم که سما هیچوقت میتونید دانشجوی دومی مثل بنده پیدا کنید - من به خاطر مشکلات مالی که امکان حتی تامین یکی دو میلیون پول برای مسافرت از ایرات به یک کشور دیگر برای گرفتن مدرک دکتری نبود مجبور شدم دکترام ایران تموم کنم. بعد از چند سال کار بلافاصله تو یک کشور اروپایی کار پیدا کردم و الان هم امریکا زندگی می کنم و جزء بهترین های رشته خودم به حساب میام. ببینید واقعیت های مختلفی هست که یاعث میشه ما در بعضی رشته های عقب بمونیم - ۱- نبود اساتید خوب - متاسفانه استخدام در دانشگاهها بر اساس رایطه است ۲- نبود بودجه پژوهسی - من وقتی دانشجوی دکتری بودم مجبود بودم تو یک شرکت خصوص کار کنم و از اون طرف باید تا دو نصف شب بیدار میموندم تا کار پایان نامه رو انجام بدم - ۳ سیاسی بودن دانشگاهها و عدم وجود استقلال - نبود درامد و شغل مناسب پس از فارع التحصیلی ۴- تحریم های گسترده بین المللی که امکان دسترسی و همکاری با سایر دانشگاهها رو غیر ممکن می سازد ۵ - نبود امکانات مناسب تحقیقاتی و لوازم ازمایشگاههی - در پایان چیزی که در کشور ما بیشتر به جوک شباهت داره بودجه تحقیقاتی که در اختیاز سازمانها قرار می گیرد- این بودجه ها به شکل ناعادلانهو دلالی بیه اساتید و محققان توزیع می شه و بعد هر استادی اون به عنوان درامد شخصی در نظر میگیره و بعد چند دانشو مجبور می کنند که کارشون انجام بدند به صورت مجانی - در سایر کشور ها شما وقتی درخواست یا پروپوزال میفرستید مشخص می کنید که چند نفر استخدام خواهید کرد و چقدر از این پول برای حقوق خود شما منظور خواهد شد و تا ریال اخرش باید پاسخگو باشی ولی تو کشور ما پول می گیرن و چند تا دانشجو مجبور می کنند که چند تا گزارش تو خالی بنویسن و بعد هم زیر سبیلی همه چی درست میشه - هر چند منتشر نمی کنید ولی من فقط واقعیات گفتم

یک کلام!
بهترین های کنکور 40 سال در پزشکی.

ملاك پيشرفت پزشكي ايران چيست ؟ ايا هر سال از برندگان جايزه نوبل در دنيا هستيم ؟ ايا روشهاي نوين تشخيص بيماري به جهانيان ارايه ميدهيم ؟ ايا پيشرفت هاي پزشكي ايران اقصي نقاط ايران را در نورديده است و مردم را از بهداشت و سلامتي قابل قبول بر خوردار كرده است ؟ ايا ميانگين سن را در كشور به ميزان كشورهاي پيشرفته مانند ژاپن و امريكا و اكثر كشورهاي اروپايي افزايش داده است ؟ وضع پزشكي از نظر سطح علمي از ديگر رشته ها به هيچوجه بالاتر نيست و فقط بازار خوبي از لحاظ كسب و كار و در امد پيدا كرده است . اگر پزشكي در ايران پيشرفت داشت سطح بهداشت مملكت خيلي بهتر از وضع موجود بود و اينهمه بيماريهاي رنگارنگ كريبانگير مردم نبود . بيجهت دل خود را به اين خيالات واهي خوش نكنيد و عزم خود را جهت پيشرفت در تمامي جزم كنيد . انشااله

رشته های زیر نظر وزارت بهداشت دوره های کارورزی واقعی دارن ولی در رشته های وزارت علوم حتی رشته های فنی مهندسی به سختی میتونن جایی پیدا کنن که بعد از فارغ التحصیلی برن اونجا مجانی کار کنن یا حتی پول بدن که کار یاد بگیرن رشته های علوم پایه و انسانی هم که دیگه هیچی.

اونایی که میگن پیشرفتی نداشتیم از پدربزرگ هاشون بپرسن 30 سال پیش چندتا پزشک و دندانپزشک هندی و پاکستانی تو ایران بودن بعد با الان مقایسه کنن که بعضی از بیماران برای درمان از کشورهای منطقه به ایران می ایند اینقدر افراط و تفریط نکنیم

در رشته پزشکی ما مصرف کننده ایم داروهای ایرانی همه مشکل ساخت دارند یک عفونت کافیه داروی ایرانی استفاده بشه ببینید چه بلایی سر مریض میاد فاجعه ای بنام تولید

به خاطر اینکه در پزشکی هر کسی علم بالاتری دارد درامدش هم بیشتر است وربطی به پارتی و رابطه و دلالی ندارد و همین باعث افزایش انگیزه می شود درست بر عکس مهندسی

سلام
به نظر من دلیل رشد رشته پزشکی نیاز مبرم به آن می باشد. زیرا اگر بیمار به پزشک مراجعه نکند یا متحمل درد زیادی می شود و یا فوت می کند.
اما در سایر رشته ها مثل رشته مدیریت صنعتی چنین نیازی احساس نمی شود.

بإسلام درمورور عادى درانترنت متوجه خوأهىدشد كه چه دانشمندانى در سراسردنىا دارىم مثلا پرفسور پىمان سرد ارى نىا فوق تخصص جراحي قلب عضو هيئة مدىره انجمن جراحان اروپا كه در موضوع سرطان رىه هم كشف مهمي داشته ودر خصوص استفاده از تكنولوژى لاپ راسكوپى جراحى قلب نىز تخصص ويژه دارد كه با صدا وسيما وهمچنىن خبرگزار فارس مصاحبه نموده اند چرا نباىد از اىنگونه أساتىد استفاده نمود تا با اموزش در ايران تكنولوژى به روز شود و با توجه به اين كه سطح علمى ايرانىان بالا ميباشد

با سلام و تشکر از موضوع مناسبتان!
باید روالی را که یک دانشجوی پزشکی با یک دانشجوی مهندسی طی می کنند را مقایسه کنیم:
یک دانشجوی پزشکی از سال چهارم یا پنجم وارد محیط کار می شود و تا پایان دوره هفت ساله خود در این محیط قرار دارد. به طوریکه پس از فارغ التحصیل شدن به عنوان یک پزشک عمومی توانایی ویزیت مریض دارد.

اما یک دانشجوی مهندسی تنها 2 واحد کارآموزی می گذراند که در بیشتر موارد به صورت فرمالیته طی می شود.
این امر آغاز اختلاف سطح پزشکان و مهندسان است.

یک کلام!
بهترین های کنکور 40 سال در پزشکی.

فراموش نکنیم که پیشرفتهای پزشکی لزوماً حاصل تلاش دانشجویان و اساتید همین رشته نیست، بلکه پزشکی ریشه در علوم پایۀ بسیار زیادی همانند گرایش‌های مختلف بیولوژی، بیوشیمی و مانند آن دارد. بنابراین پیشرفتها را فقط به حساب محصلین و شاغلین رشتۀ پزشکی نگذارید.

درسته پيشرفت كرديم ولي بايد خودمونو با دنيا بسنجيم در تمام خبر هاي علمي روز دنيا ميبينيم كه در كشورهاي غربي علمي را توليد ميكنند يعني يك علم جديدي كه قبلا نبوده نه اينكه يه علمي به وجود اومده بعد ما هم بهش برسيم بعد بگيم علم توليد كرديم اينكه توليد علم نيست تا حالا فكر كرديد كه چطوريه كه ما بعد از دانمارك دومين كشور توليد كننده فاكتور8 هستيم ولي چرا امريكا نتونسته توليدش بكنه؟ به خاطر اينكه امريكا هم ميتونه توليد بكنه ولي به جاي اينكه وقتشو بزاره برا توليد يه دارويي كه از قبل توليد شده ميره يه داروي جديدي كه تابه حال نبوده توليد ميكنه

کی می گوید در رشته های پزشکی فرار مغزها نداریم؟
مدارک پزشکی ایرانی در غرب اعتبار ندارند و به همین دلیل پزشکان تحصیل کرده ایران مجبورند در ایران کار کنند چرا که در غرب مدارکشان ارزشیابی معادل نمی شود.

من به عنوان یه مهندس فکر می کنم اگه پزشک بودم انگیزه ی بیشتری برای کار داشتم چرا که انسان دوستانه بودن آن و خدمتی که به نوع بشر می کند خیلی بیشتر به چشم می آید. اصلا من به طور جدی شک دارم که این همه توسعه ی تکنولوژی دردی از مردم دوا بکند اگر دردی به دردهایشان اضافه نکند. بنابراین آنچنان انگیزه ای برای جابه جا کردن مرز تکنولوژی فنی ندارم.
این بود انشای من

من یه مهندس مخابراتم فقط می تونم برای رشته خودم نطر بدم
متاسفانه ما تو زمینه مخابرات صرفا فقط یه مصرف کننده هستیم در حالی که این رشته یکی از پول ساز ترین رشته های دنیا محسوب می شه شرکت مخابرات و ایرانسل که دو بانی اصلی در این رشته هستن فقط و فقط و به صورت انحصاری در این زمینه فعالیت می کنن ما هیچ تولید قابل توجهی در این رشته نداریم البته باید برگردیم به ریشه این موضوع که بر می گرده به تحصیلات دانشگاهی دانشگاهیان ما در این رشته در دوران تحصیل صرفا بحثی تئوریک رو فرا می گیرند این رشته لازمه زیر ساخت های هست و مشکل بزرگ اون توجه نکردن اساتید به این موضوع و بروز کردن این رشته است
ما در زمینه برق صنعتی پیشرفت های قابل توجه ای داشتیم همینطور در زمینه کنترل
اما چرا در زمینه مخابرات هنوز 100 درصد وابسته هستیم؟
که باید بعد از دانشگاه ریشه آن را در انحصاری بودن این صنعت و در اختیار بودن آن در دست شرکت مخابرات دانست ما در زمینه آنتن های موبایل فیبر نوری و زیر ساخت های دیگر صد درصد وابسته هستیم و شرکت مخابرات و یا شرکت زیر ساخت هیچ تمایلی برای بومی سازی آن ندارند البته باید این موضوع را در نطر گرفت که علم این رشته در انحصار چندین کشور خاص است
با این حال آنها نیز از جایی شروع کرده اند شرکتی مانند هو وایی که در ایران فعالیت گسترده ای دارد ، در اول شرکتی کوچک و امکانات محدود بوده برای پیشرفت یک رشته نیاز به همگرایی شدید صنعت و دانشگاه در آن رشته هست همانطور که دانشجویان پزشکی از ترم 3 وارد بیمارستان و مراکز درمانی شده و رد آنجا به ادامه تحصیل میپردازند که خود نقش به سزایی در پیشبرد همسوی علم و صنعت خواهد داشت .
مشکل اساسی ما به نبود مدیریت واحد و ایجاد نقشه راهی تکمیلی و بروز شده و چاروبی عملی در کلیه رشته ها می باشد از آن جایی که خیلی از رشته ها نیاز به اصلاح و تجدید نطر دارند و حتی خیلی از رشته از جمله رشته ما نیاز به کار عملی و آزمایشگاهی دارد و نیاز به اسباب لازم و بروز تا دانشجویان بتوانند در آزمایشگاه به این باور برسند که خود آنها نیط می توانند به این تکنولوژی ها دسترسی پیدا کنند.
در آخر به نطر من که در این زمینه بهترین راه حل همگرایی دانش و صنعت است بقول یکی از همین چشم بادمی ها که ما رو بدجور در زمینه مخابرات به خودشون وابسته کردن
تا نیازی تعریف نشه علمی بوجود نمیاد .
باید صنعت نیاز خودشو در این زمینه در اختیار دانشگاه قرار بده تا دانشگاه بتونه اون نیاز و به واقعیت برسونه
ممنون از مطلب جالبتون

به نظر من موفقیت دانشجویان پزشکی به خاطر درگیری دائمی با مشکلات و مسائل پزشکی هست که در بیمارستانها با اونها روبه رو هستند. اگه دولت برای صنایع و کارخانه ها دانشگاه های معین، تعریف کنه که مسائل و مشکلات مثلن وزارت نیرو با سرپرستی دانشگاه صنعت اب و برق باشه و دانشجویان موظف باشن بخشی از واحد های عملی شون رو به صورت اجباری در این صنایع بگذرونن اون وقت میشه یه راه حلی پیدا کرد. متاسفانه در ادارات و صنایع ما جو کاملن حراستی و امنیتی حاکم است هیچکس نباید بدون اجازه مدیر کل نفس بکشد نتیجه اینکه صنایع به صورت جزیره ای در آمده و نیروهای شاغل در آنها فرصت بروز رسانی دانش و تجربیات خود را نخواهند داشت. وقتی در بیمارستان مریضی مراجعه میکند اول دانشجوی دکتری وی رو معاینه میکند اگر مشکل حل نشد اون وقت یه دکتر و بعد متخصص و ... اگر این اتفاق در صنایع هم رخ دهد باعث چرخش دانش و تجربیات در صنایع شده و از واردات تکنولوژی کشور بی نیاز میگردد.

به نظر بنده دليل پيشرفت پزشكان اين است كه بخل فكري وعلمي ندارند و از دستاورد علوم ديگر و پزشكان ديگر استفاده مي كنند و دستاورد خود را به اشتراك مي گذارند. واجبارا بايد هميشه بهروز باشند.

با سلام
اینجانب له عنوان یک استاد رشته مهندسی مکانیک عرض می کنم که دلیل پیشرفت در رشته پزشکی، دندان پزشکی و نه بقیه علوم مرتبط با پزشکی این است که
1- نظام جامع آموزشی در وزارت بهداشت که تؤام با آموزش عملی است
2- دارا بودن نظام پزشکی بسیار کارآمد که به فکر تأمین منافع صنفی خود است، نه تأمین منافع جامعه
3- بهره مندی از متقاضیان زیاد برای هر پزشک (ماشاالله تعداد بیماران در ایران سر به فلک می زند)
4- ارتباط رودرروی پزشکان با افرادی که نیازمند خدمات آنها هستند
5-پزشکی یک حرفه است نه علم اصولاً رشد حرف بیشتر ارشد علم است. ما در پزشکی مدرک علمی در اندازه Ph.D یا MSC نداریم بالتبع نباید رشد در حرفه را مرتبط با رشد علمی دانست.
6- پزشکی یک امر بالینی است و به عبارت دیگر انتقال تجربیات است ولی چون خوب این تجربیات مدون شده هستند به کار تعداد بیشتری از افراد می آید.
7- ......
اما علت عدم موفقت در رشته های مهندسی
1- عدم وجود صنعت مستقل، روزآمد، بدون رانت و .... که خود را جهت حفظ در بازار مقید به پژوهش بداند.
2- عدم تخصیص بودجه های پژوهشی به دانشگاهها
3- تعدد متولیان پژوهش در کشور که اکثر قریب به اتفاق این متولیان معنی پژوهش را هم نمی دانند.
4- عدم وجود نظام مهندسی های کارآمد
5- اصولا برای صنعت ایران مهندس واژه غریبی است و دانشگاهها برای صنعت مونتاژ فقط باید تکنسینهای کاربلد تربیت کنند.
6- با این اوصاف بهتر است در دانشگاههای صنعتی و .... گل گرفت که نتیجه کار آنها تربیت نیرو برای کشورهای دیگر به هزینه ملت ایران است
7- امیدوارم پزشکان نیز رعایت انصاف در کسب درآمد را بکنند.

چون پزشکی تو خون ما ایرانی هاست

بنده دانشجوی سال چهارم یکی از دانشگاههای معتبر علوم پزشکی تهران هستم.
اول به دوستانی که میگن ایران پیشرفت نکرده بگم:
پیشرفت همش این نیست که حالا این دارو ثبت FDA نشده یا شده یا اینکه پس چی فاکتور 8.
نه .اشتباه نکنید.اینها شامل پیشرفت میشود اما نه همش.الان ایران میتونه تمام رشته های تخصصی رو در داخل کشور به دانشجو ارائه بده با بالاترین سطح.من خودم وقتی میبینم که استادای من فوق تخصص پیوند قرنیه هستند و همشونم ایران درس خوندن و کارشون درسته،مریض نیستم که پاشم برم خارج واسه ادامه تحصیل!ایا اینا پیشرفت نیست؟ما الان بهترین افراد پژوهشی رو داریم که از صبح تا شب نشستن پشت لپتاب و دارن کار پژوهشی انجام میدن.در سطح تخصصم که درامد واقعا نسبت به جامعه کنونی ایران خیلی بالاتره.البته حق بدین بابات درامد.اون دکتری که ماهی 50 میلیون درامد داره حداقل 15 سال درس خونده.بهترین سالهای زندگیشو گذاشته پای کتاب و درس.5 ماه از هفت سال تحصیلشو کشیک شب بوده.استرس مریض و تحقیر استاد کشیده.
اینم که دوستان میگن دکترا بد اخلاقند و اخلاق پزشکی ندارند بگم که اصلا یک دکتر حق نداره و بهش اموزش میدن که بیمار خیلی صمیمی نشه.ما ایرانیا عادت داریم که با هرکی رفیق شدیم شماره گوشی بدیم و این حرفا.درحالی که پزشک نه قانون نه اخلاق پزشکی بهش اجازه اینکارو نمیده.
واقعا ایران در علم پزشکی پیشرفت کرده.حرفی توش نیست.تا سال 68 خیلی از دکترای تو شهرهای ما هندی بودن.
البته باید گفت که نقایصی هم وجود داره مثلا طرح پزشک خانواده که اصلا به موفقیت نمیرسه بدلیل اینکه ساختاراش موجود نیست تو کشور و یه 20 سالی طول میکشه.ما در ایران تخت کافی داریم اما بد توزیع شده و باید این رو اصلاح کنیم.اموزش پزشکی خیلی داره به سمت پژوهش پیش میره.این اونقدرم خوب نیست.من دوستام هستن 20 ISI دارن اما نمیتونن یک سرماخوردگی ساده رو منیج کنن.
ممنون از توجهاتتون.امیدوارم چاپ بشه.

اول اینکه موفقیت رشته پزشکی در حوزه تحقیقات در ایران ادعایی بدور از واقعیت است داروی ایدز ساخته شده چی شد؟ و چند نفر با آن بهبود یافتند؟ دوم اگر هم در رشته پزشکی در دنیا موفقیتی حاصل شود به مدد مهندسان مکانیک و برق است بطور کلی مهندسی سبب شده که فی المثل جراحی با قصابی تفاوت داشته باشد!!!!رشته پزشکی در ایران بدلیل سواستفاده پزشکان و وزارت بهداشت و درمان از بیماران رشته ای پولساز بوده و از این لحاظ موفقترین رشته است یک دندانپزشک با یک مطب 50 متری و یک منشی ماهیانه حداقل 20 میلیون درآمد دارد چرا؟ چون که تعداد دندانپزشکان کم و محدود هست و دانشگاه آزاد پشت سر هم دندانپزشک به جامعه تزریق نمی کند هر کسی در تعداد ورودی های کنکور این چند رشته خاص دخالت نمی کند جز خود پزشکان!!!! در یک رشته ای مثل مهندسی برق که هم جذابتر و هم برای یادگیری مطالب نیازمند هوش و استعداد بالایی هست دانشگاه آزاد علی آباد کتول سالیانه 100 مهندس برق بیرون می دهد کسانی که درصد متوسط ریاضی کنکورشان کمتر از 10 درصد بوده است!!! اخیرا وزارت علوم تصویب کرده است که برای دکترا گرفتن در رشته های فنی نیازمند فوق لیسانس فنی نمی باشید یعنی یک پرستار می تواند دکترای مهندسی برق بخواند! بنظر می رسد که دستهایی پشت پرده در وزارت علوم بدنبال نابودی رشته های مهندسی در ایران می باشند...

عمده نظراتی که در باره پزشکی یا مهندسی این جا نوشته شده به فعالیتهایی برمی گردد که اصولا فعالیتهای علمی و تحقیقاتی نیستند. اصولا سیستم پرورش پزشکان سیستم محقق پرور نیست بلکه آنها را برای مداوای بیماران تربیت می کنند. توفیقاتی که در همه رشته های علمی به دست آمده در حد یک کشور در حال توسعه قابل تقدیر است و تحقیقات پزشکی که به بخش کوچکی از جامعه پزشکی مربوط می شود نیز از این جمله است. ضمن تقدیر از همه محققین کشور امیدوارم که بزرگ نمایی بیش از حد مارا به طبل توخالی بدل نکند.

گردش مالی خوب در رشته های پزشکی و درامد خوب متخصصان این بخش موجب رونق آن شده است که اگر این درامد در بخش های دیگر نیز باشد رونق آن را بدنبال دارد.

از دیدگاه یک متخصص :
از آنجا که رشته پزشکی محدودیت در تکنولوژِی و ابزار پیشرفته ندارد و تنها مبتنی بر مهارت ، تخصص و دانش تیم پزشکی است. لذا پیشرفت ایرانیان در ان سریع خواهد بود. اما در رشته هایی مانند صنایع خودرو، مهندسی پزشکی، متالوژی، مکانیک ... بدلیل وابستگی بالای اینگونه رشته ها به ابزار پیشرفته علمی و تکنولوژیکی که در انحصار شرکتهای خاص است، امکان پیشرفت ما ایرانیان در آن بسیار ضعیف خواهد بود. از نظر اینجانب تنها در مهندسی کامپیوتر- نرم افزار و تاحدودی مهندسی الکترونیک، مخابرات و کنترل ما ایرانیان میتوانیم پیشرفتی در سطح پزشکی داشته باشیم

سلام
متاسفانه هم سوال اشتباه است و هم اینکه بسیاری از مخاطبان متوجه سوال نشده اند و پاسخ های غیر مرتبطی داده اند.
شما می بایست شاخص های پیشرفت پزشکی را تعریف نمایید و بگویید که در کدام شاخص ها موفقیت کسب شده است.
درضمن ، ساخت چند دارو را نباید به حساب پیشرفت پزشکی گذاشت. این داروها اگر از اثربخشی لازم برخوردار هستند از پزشکان ایرانی بخواهید آنها را تجویز نمایند.
چرا پزشکان ایرانی همیشه داروی های خارجی را تجویز می کنند علی رغم اینکه داروی مشابه آن وجود دارد؟

با سلام
به نظر ميرسد كه پرسش شما از اصل و پايه درست نيست، چرا كه شما پيشرفت هاي يك رشته ديگر به نام داروسازي (دانش و صنعت داروسازي) را خواسته يا ناخواست به رشته اي ديگر نسبت ميدهيد و به باور غلط جامعه كمك مي كنيد، كه هر آنچه با بهداشت، سلامت و درمان مربوط است ساخته و پرداخته پزشكان است. داروسازي در همه جاي دنيا رشته اي مستقل است و در ايران نيز هنگام ساخت مدرسه دارالفنون در زمان اميركبير ويا دانشگاه تهران، داروسازي و پزشكي دو رشته جدا از هم بودند (دندانپزشكي در آن زمان وجود نداشت و سالها بعد از رشته پزشكي جدا شد). چنانچه پرسش شما اين بود كه با توجه به زمينه هاي بزرگ پيشرفت داروسازي در ايران، دلايل عدم اين پيشرفت چيست؟ پاسخ هاي فراواني ميتوان براي آن داشت.
با تشكر

بسیاری از دلایلی که دوستان ذکر کردند موثر است به علاوه اینکه رشته های پزشکی در ایران خوشبختانه در سطح دکترا تدریس میشود که الزاما باید با پایان نامه تحقیقاتی خاتمه یابد .پایان نامه های تحقیقاتی روشی موثری برای تولید مقاله و چاپ آن در جورنال های خارجی میباشد. برای من که در خارج از کشور مشغول به کار هستم توان بسیار بالای علمی و عملی پزشکان ایرانی بسیار ملموس است

با سلام

به نظر بنده علت اصلی این روند مدیریت متمرکزتر در حوزه تحقیقات علوم پزشکی است.
امروز معاونت تحقیقات و فن آوری وزارت بهداشت به خوبی با بدنه پژوهشی دانشگاهها ارتباط برقرار کرده و به خوبی با رصد نیازهای اصلی کشور و اولویت بندی متناسب با امکانات موجود، به خوبی از عهده وظایف محوله برمی آیند. البته معاونت علمی ریاست جمهوری هم در این زمینه نقش دارد اما با توجه به اشراف و برنامه ریزی دقیق معاونت تحقیقات وزارت بهداشت، معاونت علمی ریاست جمهوری هم بر اساس آن روال حرکت می کند.البته در این میان مدیریت دکتر قانعی هم بسیار برجسته است.
نکته بعدی این است که در دانشگاههای علوم پزشکی به خوبی روند انجام فرآیندهای تحقیقاتی به دانشجویان در قالب های مختلف امتقال داده می شود و دانشجویان در پایان دوره به خوبی با فرآیندهای تحقیقات علمی آشنا هستند.
نکته بعدی تسلط بسیار بالای این دانشجویان به زبان انگلیسی است که باعث می شود همواره در جریان جدیدترین تحقیقات و پیشرفت ها در عرصه علوم پزشکی باشند و به اصطلاح به روز باشند.
امروز علوم پزشکی با حدود 5 درصد بودجه تحقیقاتی حدود 40 درصد علم کشور را تولید می کند که به نظر می رسد دانشگاههای علوم پزشکی در این عرصه به بهره وری در فرآیند تحقیقات هم دست یافته اند.
البته نکات دیگری هم هست که در حوصله این مجال نیست.
با تشکر

با مجید موافقم. علوم انسانی مغفول مانده ، علم که فقط پزشکی نیست.

چنانچه به آمار رشد علمی کشور و میزان مشارکت هر رشته نگاه کنیم مشاهده می شود که دانشمندان رشته شیمی جایگاه نخست را دارند و بیش از 70 درصد از رشد علمی کشور مدیون این رشته است که نشان دهنده پتانسیل بالای این رشته نسبت به رشته پزشکی می باشد اما متاسفانه بدلیل دولتی بودن و وارداتی بودن بیشتر مواد شیمیایی در کشور سرمایه گذاری مناسب روی این رشته انجام نمی شود. همچنین برای رشد سایر رشته ها در کشور بودجه محدود این رشته نیز روز به روز کاهش می یابد تا سایر رشته ها به آن برسند!!!! جا دارد از تمام دانشمندانی که تمام وقت و زندگی خود را برای پیشرفت و اعتلای کشور عزیزمان ایران گذاشته اند و علی رغم دریافت حقوق بسیار ناچیز در برابر کار بزرگی که انجام می دهند تشکر نمایم.

وقتی کلاس سوم راهنمایی تموم میشه برای ورود به دبیرستان
میگن معدل 17 تا 20 میتونن رشته علوم تجربی یا ریاضی فیزیک برن
و معدلهای 14 تا 17علوم انسانی و
زیر 14 فنی حرفه ای!
خوب معلومه الان حدود 35 سال یا بیشتره که این رسم غلط در نظام آموزش و پرورش جاریه و متاسفانه بسیار افراد نخبه بودن که میخواستن علوم انسانی یا فنی حرفه ای بخونن ولی با سرزنش والدین یا اطرافیان روبرو میشدند
و تا این رسم غلط هست همین آش وکاسه هم هست خودم عاشق رشته حقوق بودم ولی چون معدل راهنمایی 19 بود با اصرار والدین و مدیر مدرسه علوم تجربی خوندم ودر کنکور پزشکی هم قبول شدم و بعد از دو سال انصراف دادم !!
و هنوز نه بصورت کلاسیک بلکه جسته گریخته مطالب علوم انسانی را دنبال میکنم
و تاسف میخورم برای مدیران نظام آموزش و پرورش در قدیم که این بنای کج را پایه ریزی
کردند و مدیران فعلی که راه آنها را ادامه دادند

ای کاش مصداق موفقیت ها را می آوردید. شرکتهای داروسازی چند قلم دارو را عرضه می کنند که با مشارکت غیر پزشکان هست و یک گروه متشکل از زیست شناسان و شیمدانها و به همان نسبت داروسازان و در دیگر سو شاید فعالیت های رویان باشد که به طور یقین رد پای متخصصین پزشکی در آن کمتر است و بیشتر رشته های ژنتیک و رشته های که در بیرون و در مطب نمی توانند تجارت کنند دیده می شود و گرنه عزیزان متخصص گرایشهای پزشکی در مطب ها یشان فرصت فکر کردن به غیر در آمد میلیاردی ندارند البته یک نیم نگاهی به بازار ابوه سازی و.... هم دارند باز هم البته پزشکان بیکارشان

اصلا بر اساس کدام ملاک و معیار ادعا می شود که ایران در پزشکی موفقیت جهانی داشته است؟ این که دارویی تولید بشود به خودی خود ملاک پیشرفت نیست و باید دید کیفیت و اثر بخشی آن دارو چقدر است. این هم تنها در طول زمان و کاربرد مداوم آن دارو و مطالعه آماری نتایج حاصل از آن ممکن است. یعنی سال ها بعد از تولید یک دارو تازه اثرات مثبت یا منفی آن در عمل معلوم می شود. در ایران همین که مثلا یک دارو در مرحله آزمایشگاهی یا تجربه محدود روی عده ای از بیماران نتیجه مثبت داشته باشد فورا آن را یک موفقیت بزرگ اعلام می کنند در حالی که در کشورهای پیشرفته حتی بعد از سال ها اثرات مثبت یک دارو هنوز هم در باره آن با احتیاط برخورد می شود چون ممکن است بعد از سالیان متمادی معلوم بشود که آن دارو یک چیز را درست کرده و چند چیز دیگر را یا خراب کرده یا اصلا ایجاد کرده. به نظر من ایران در اعلام موفقیت های علمی اش به دلائل سیاسی خیلی غلو می کند. ما که در خارج هستیم نمی بینیم که وسائل ارتباطی عمومی یا حتی تخصصی هیچ گاه از این موفقیت های علمی مشعشع ایران حرفی بزنند در حالی که اگر موفقیتی جدید و نو باشد همه وسائل ارتباطی دنیا آن را اعلام می کنند نه فقط در داخل خود ایران.

فقط توجه می خواهد توجه مثل آفتاب است که بر هر گیاهی که بیافتد باعث رشد می شود . بعبارتی مقامات بر هر چیزی تمرکز و توجه کنند باعث رشد می شود

یه سری به بیمارستان ها بزنید بعد ادعای پیشرفت کنید ما که هنوز داروهای رایجی که تولید میکنیم از لحاظ کیفیت زمین تا اسمون با مشابه خارجیش اختلاف داره حالا فاکتور هشت خدا میدونه چی از اب در میاد

اشتباه نکنید!!! این ها پیشرفت نیست، عمدتا تبلیغات است! تعجب کردید؟ عرض می کنم:
- بسیاری از افتتاح های انجام شده از خطوط تولید، در شرایط غیر عملیاتی انجام شده است. مثلا ماده موثره دارویی از خارج از کشور، خریداری و فقط در داخل کشور، پر شده است. (نمونه: افتتاح بهمن 85 که اگر بنویسم کجا، هیچوقت چاپ نخواهد شد)
- بانک بند ناف و سلولهای بنیادی، از یکی از کشورهای قاره امریکا خریداری شد و در حال حاضر هم ...
- رونمایی های انجام شده اخیر، اغلب از طریق خرید ماده موثره (البته به اسم خرید دانش فنی) اما در قالب طرح های پژوهشی گرانقیمت (با هدف ارتقا توانایی مالی پژوهشگران خاص!) انجام شده است.
- حتی چندی پیش در جریان رونمایی فرآورده های مجموعه تامین اجتماعی، این فرآورده ها امکان تولید داخل نداشتند بلکه تاییدیه آنها از طریق جابجا کردن نمونه های خارجی به جای تولید داخل انجام شد...
جالب است نه؟ کلیه مستندات موجود است. ارزش یک رپرتاژ خبری را دارد ولی انعکاس آن، رسانه مستقل می خواهد ... می توان گفت که در هیچ صنعتی در کشور، این تراکم از هنرپیشگان (!) را نداریم...

تا حالا استامینوفن مصرف کردید؟هر چقدر اثر داشت همون قدر این پیشرفت های ما هم تو پزشکی واقعیت داره

یک پزشک ملزم به کار عملی میباشد و درصد بالایی از زمان آموزش یک پزشک در بیمارستان و به صورت کار عملی میگذرددر حالی که در رشته های مهندسی در ایران اکثر درسها تئوری استو یک مهندس کار عملی در طی تحصیل نمیبیند به همین دلیل در محیط کار یک مهندس تسلطی در کار نداردبحث اینکه چرا در صنعت ما دانش فنی تولید نمیشود به دلیل ناتوانی مهندسان در کار میباشد به عنوان مثال برای طراحی ماشین آلات اگر دستگاهی در ایران ساخته شده حتما کپی شده است چون مهندس مربوطه توان طراحی آنرا ندارد و کار عملی نمیکند چرا چون در فرهنگ صنعتی ما جا افتاده که یک مهندس نباید کار عملی بکند و افت دارد برای شخصیت یک مهندس که مثلا دستش روغنی شود یک مهندس در فرهنگ ما شخصی است اتو کشیده که همیشه پشت میز نشسته است ولی یک جراح در اتاق عمل ساعتها کار میکند

همش تو بوق و کورنا کردن هست...کدوم موفقیت؟داروی ایدز رو یادتون هست؟چی شد ...کدوم داروی ما رو fda تایید کرده؟دوستم msداره میگم از داروی اینترفرون ایرانی استفاده میکنی میگه چند ماه اول استفاده میکردم حملاتم چند برابر شد مجبورم خارجیشو استفاده میکنم..بیچاره بیماران سرطانی که از داروهای ایرانی استفاده میکنن وقتی فوت میکنن میگن سرطان داشت نمیگن دارو ایرانی استفاده میکرد....این خبرها دو بشنوید ولی باور نکنید...یادتون هست درمان ضایعات نخاعی رو.........

با سلام. اینجانب دانشجوی ترم آخر فوق لیسانس در دانشگاه تربیت مدرس می باشم. موفقیت در هر رشته و گرایشی یک مسئلۀ چند فاکتوری است. یعنی شما برای اینکه در رشته ای مثل پزشکی موفق باشید باید در تمام جهات آن تا حد بسیار زیادی موفق باشید مثلاً تربیت دانشجویان با سواد، امکانات دانشگاههای علوم پزشکی، امکاانت بیمارستانهای دولتی (که وضعیت بد خیلی از آنها را همه می دانند و نیازی به بیان نیست)، استناد به مقالات در مجلات معتبر بین المللی (citation)، میزان ارسال مقالات (کنفرانس، علمی ترویجی- علمی پژوهشی و ISI)، تربیت دکترهای با وجدان کاری (که در ایران از این دست بسیار کم داریم)، برگزاری معتبرترین گردهمایی ها، کنفرانس ها، همایش ها و .... در زمینۀ پزشکی، تولید داروهای کمیاب (به جای وارد کردن آنها)، برگزاری مناسب آزمونهای پزشکی (قضیه لو رفتن سوالات و اعمال نفوذ در آزمون دستیاری 2، 3 سال پیش را کسی فراموش نکرده)، امکان ادامۀ تحصیل برای فارغ التحصیلان این رشته در خارج از کشور و بالاخص کشورهای پیشرفته (زیرا همانطور که همه می دانند مدرک یک پزشک عمومی فارغ التحصیل در یکی از دانشگاههای ایران را، در کشورهایی مثل آمریکا، کانادا و یا حتی کشورهای اروپایی قبول ندارند و آن طرف باید امتحان پزشکی آن کشور را بدهد و 2 یا 3 سال بعد درس بخواند تا به عنوان پزشک عمومی شناخته شود.) و چندین و چند معیار و شاخص دیگر که شاید یکی از مهمترین آنها، تدوین یک برنامه بلند مدت قابل اجرا توسط وزارت بهداشت در همه مسائل مرتبط با زمینه های پزشکی (اعم از دانشجویان این رشته و ....) می باشد. یک نکتۀ بسیار مهم این که هیچ فردی نمی تواند یک حرف بزرگ در علم بزند مگر سند و مدرک معتبر به اندازۀ کافی داشته باشد. اینکه ما در رشتۀ پزشکی نسبت به سایر رشته ها در ایران موفقتر هستیم یک حرف بزرگی از طرف نویسندۀ آن است که من فکر نمی کنم ایشان تمام معیارهای گفته شده در بالا را برای موفق بودن رشته ای مثل پزشکی و سایر رشته ها بررسی کرده باشد و اینکه مثلاً ما در یک زمینه مثل تولید فاکتور هشت موفق بوده ایم، دلیل بر موفقیت ما در کل رشته پزشکی نسبت به سایر رشته ها نیست. و اینکه آیا نویسنده بررسی کرده که ما در رشته¬های دیگر (مثل انواع مهندسی، علوم پایه و ....) در تولید علم چقدر موفق بوده ایم؟ پس بیایید عادت کنیم علمی و مستند حرف بزنیم مانند نوشتن یک مقاله مناسب. و اینکه از قدیم هم گفته اند با یک گل بهار نمیشه.
با تشکر از قضاوت عادلانۀ شما از این دیدگاه

تو بحثی مثل سلامت دهان و دندان و عمومی شدن خدمات آن صفر هستیم. به طوری که به خاطر هزینه های آن خیلی از افرادی که هنوز به شصت سال هم نرسیدند مجبور میشند دندان مصنوعی بکارند و حتی دندان شیری بچه های کوچک هم اگر دقت کنید بیشتر مواقع خراب است. در همین کشور به ظاهر پیشرفته از نظر پزشکی چندین نفر را میشناسم که به علت سرایت عفونت دندان فوت کردند (نمونه اش مادر یکی از دوستانم)پوکی استخوان در ایران بیداد میکند و چند سال بعد که اثر گران شدن شیر خود را نمایان ساخت به وضع اسفناکی میرسد. بیماران ما کنار خیابان رها می شوند . هر روزه اخبار زیادی از روزنامه ها در زمینه ی مرگ به دلیل سهل انگاری های پزشکی می شنویم و ... با اینهمه عقب ماندگی فاکتور هشت! را کجای دلمان جا دهیم؟

دلیل اصلی وجود مقتدر نظام پزشکی و جلوگیری از دخالت تخصص های غیر مرتبط در این حوزه می باشد .
اما تا وقتی نظام مهندسی و سایر صنوف این استقلال و اقتدار رو نداشته باشند و به عنوان مثال پزشکها بساز بفروش باشن امیدی نیست!

دوستان عزیز، حرفخ پزشکی را با تحقیقات پزشکی اشتباه نکنید. تحقیقلت پزشکی بدون پیشرفت رشته های دیگر مثل روییدن چند گل در شوره زار است. کدامیک از این داروها که میگیویید به تولید صنعتی می رسند! مشکل ما این است که ما رشته های دانشگاهیمان رشته های اژدها شناسی هستند که فقط به درد کار تدریس می خورند. بروید کشوری مثل مالری را نگاه کنید تا بفهمید تحقیق در مقطع دانشگاهی چه معنی دارد. بدون اغراق تقریبا همه پایان نامه های ارشد و دکتری در مالزی از یک مشکل عینی سرچشمه می گیرند.

یه سری به بیمارستان ها بزنید بعد ادعای پیشرفت کنید ما که هنوز داروهای رایجی که تولید میکنیم از لحاظ کیفیت زمین تا اسمون با مشابه خارجیش اختلاف داره حالا فاکتور هشت خدا میدونه چی از اب در میاد

با عرض سلام
بنده بع عنوان یک فارغ التحصیل مقظع phd حوزه سلامت که مطالعات زیادی در زمینه خطاهای پزشکی و عدالت در سلامت و کارآیی حوزه سلامت انجام داده ام با این مسطله که حوزه پزشکی در ایران پیشرفت کرده شدیدا مخالفم بنا بر این دلایل:
در بازار بخش سلامت پدیده ای به نام Asymmetric information یا عدم تقارن اطلاعاتی وجود دارد که اطلاعات بیمار نسبت به بیماری خود و خدمات دریافتی در مقایسه با ارائه کننده(پزشک) خیلی کم است. بنابراین پزشکان اگر خطا هم بکنند مریض متوجه نمی شود. مطالعه بنده نشون داده بین 60تا70 درصد تشخیصهای اولیه در ایران اشتباه است.
خدمات پزشکی ارائه شده بوسیله ابزارهای تشخیصی پیشرفته که از خارج وارد می شوند . یا از کیتهای آزمایشگاهی ساده که ما از خارج وارد میکنیم معلوم است که ما فقط رانندگی با ماشین را بلدیم نه تولید ماشین این همه مقاله چاپ میشه مواد اولیه شان از خارج وارد می شود بنابراین ما صنعت پزشکیمون ماتدر نیست بلکه دست سوم و یا چارم اسیت!