به هیچ وجه مصلحت بالاتر از حقیقت نیست

یک عضو جامعه روحانیت مبارز گفت: «حقیقت قانون عام است؛ در حالی که مصلحت حالت استثناء دارد و استثناء هیچ وقت حکم دائمی نیست. لذا به هیچ وجه نمی توان گفت مصلحت بالاتر از حقیقت است.»

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، سیدرضا اکرمی عضو جامعه روحانیت مبارز و نماینده مجلس هشتم  گفت: «بنده مصلحت را جزئی از حقیقت می‌دانم و نه اینکه حقیقت جزیی از مصلحت باشد.»

وی ادامه داد: «یعنی حقیقت یک مقوله عامی است که شامل فکر، فرهنگ، فلسفه، فقه، حقوق، اخلاق، دیانت، اقتصاد، سیاست و امانت می‌شود که در مسیر زندگی همه ما باید حق پذیر، حق مدار و حق محور باشیم و به میزانی که برای ما امکان پذیر است به دنبال حق برویم.»

این عضو جامعه روحانیت مبارز افزود: «شما اگر به قرآن مجید مراجعه کنید می‌بینید واژه حق که حقیقت ریشه و تابلویی از آن است به وفور ذکر شده است.»

اکرمی گفت: «اما درباره مصلحت ابتدا باید آن را معنا کرد. آیا مصلحت به این معنا است که ما هر حقی را تبدیل به باطل کنیم و هر حقیقتی را تبدیل به فریب کنیم یا اینکه آنجا که گفته‌اند مصلحت را نباید نادیده گرفت موارد آن مشخص است.»

وی خاطرنشان کرد: «مصلحت در جاهایی است که صداقت و حقیقت ضایعه‌ای فردی ایجاد می‌کند؛ اما اگر کتمان حقیقت به عموم ضربه وارد کند، نمی‌توان دست به کتمان حقیقت زد.»

وی ادامه داد: «به همین دلیل در منطق شیعه، تقیه وجود دارد؛ ولی اگر تقیه به مسئله خون برسد و مثلاً بگویند شما باید فلان شخص را بکشید و گرنه خودت را می‌کشیم، اینجا دیگر شما نمی‌توانید اقدام به کشتن آن فرد کنید.»

این نماینده سابق مجلس گفت: «امام(س) در جریان کاپیتولاسیون در سال 43 بدین مضمون فرمودند: والله در اینجا تقیه حرام است و هرکس تقیه کند مرتکب گناه کبیره شده است. در حالی که در سخنرانی روز عاشورا فرمودند: شاه من تو را نصیحت می‌کنم. لذا موارد مصلحت مختلف است.»

اکرمی با بیان اینکه حقیقت قانون عام است؛ در حالی که مصلحت حالت استثناء دارد و استثناء هیچ وقت حکم دائمی نیست گفت: «لذا به هیچ وجه نمی‌توان گفت مصلحت بالاتر از حقیقت است.»

وی ادامه داد: «زمانی که بنده در مجلس بودم هنگاهی که اختلافی میان مجلس و شورای نگهبان پیش می‌آمد امام(س) چند رهنمود دادند. اول فرمودند اگر دو سوم نمایندگان به قانونی رای دادند شورای نگهبان دیگر بپذیرد. و...

وی در پایان تاکید کرد: «مصلحت در یک مقطع خاص جزیی از حقیقت است؛ اما به هیچ وجه مصلحت بالاتر از حقیقت نیست.»