گذری بر روند تدوین برنامه آمایش سرزمین

برنامه ریزی آمایش سرزمین با رویگردی همه سونگر در چارچوب توسعه فضایی، سعی دارد با پدیده عدم تعادل های منطقه ای برخورد کرده و راهکارهای مناسب را برای تحقق توسعه متوازن و همه جانبه و پایدار ارائه کند

به گزارش روابط عمومی مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی ، دفتر مطالعات برنامه و بودجه این مرکز اعلام کرده است که برنامه ریزی آمایش سرزمین با رویگردی همه سونگر در چارچوب توسعه فضایی، سعی دارد با پدیده عدم تعادل های منطقه ای برخورد کرده و راهکارهای مناسب را برای تحقق توسعه متوازن و همه جانبه و پایدار ارائه کند.

این نوع برنامه ریزی از زمان پیدایش (۱۳۴۵) تاکنون با فرصت ها و تهدیدات و نقاط قوت و ضعفی همراه بوده است و از شروع برنامه سوم توسعه بعد از انقلاب تاکنون، تقریبا در تمامی برنامه ها به نوعی از برنامه ریزی آمایش سرزمین سخن به میان آمده و متناسب با آن اهدافی تعیین شده ولی هیچ گاه این مهم به سرانجام نرسیده است.

در این گزارش برنامه ریزی آمایش سرزمین و اقداماتی که تاکنون در این خصوص صورت پذیرفته، به طور خلاصه بیان و بر اساس تجارب سایر کشورها و در جهت تقویت و اجرایی شدن برنامه ریزی آمایش سرزمین تاسیس یک نهاد ملی متولی امر آمایش سرزمین یا تاسیس صندوق ویژه با منابع لازم برای اجرای برنامه آمایش و ایجاد کمیسیون ویژه آمایش سرزمین و توسعه منطقه ای در مجلس ، ایجاد معاونت برنامه ریزی استان ها و تهیه نظریه پایه توسعه مناطق و... پیشنهاد داده شده است هر چند دیدگاه و نگرش آمایش سرزمین، باید درون سرزمین نهادینه و پذیرفته شود و صرف تهیه کردن سند، ضمانت اجرایی به دنبال ندارد و مشارکت جمعی در تهیه و مبنا قرار گرفتن آن در تصمیمات کوتاه مدت و بلندمدت، موفقیت آن را تضمین می کند.

در پایان این گزارش آمده است: آمایش سرزمین که مقوله ای حاصل از تلفیق سه علم جغرافیا، اقتصاد و جامعه شناسی در حوزه برنامه ریزی است، به مهندسی و چیدمان با نظام و ترتیب برای تعیین موقعیت مکانی دو عنصر جمعیت (انسان) و فعالیت در پهنه سرزمین می پردازد تا این که بهره وری فضایی سرزمین به حداکثر خود برسد.