دولت ائتلافی استفاده حداکثری از عناصر نظام است

بايد گفت كه دولت ائتلافي و دولت وحدت ملي دو بحث، كاملا جدا از هم هستند و هر كدام وضعيت و مقتضيات ويژه خود را دارند.

جواد جهانگيرزاده در گفت‌وگو با خبرنگار «تابناك» اظهار داشت: هنگامي كه بحث دولت وحدت ملي پيش مي‌آيد، گويي كشور دچار شرايط ويژه و حاد و فوق‌العاده شده است؛ ثبات سياسي نيست و بايد براي رفع آن چاره‌اي انديشيد. دولت وحدت ملي، تقريبا چيزي شبيه به دولت نجات ملي است كه در كشورهايي كه ثبات سياسي مستحكمي ندارند و احزاب به اندازه‌اي متفاوت و پراكنده‌اند كه هيچ يك از آنها نمي‌‌تواند به اكثريت موجود دست يابد، بنابراین بحث دولت وحدت ملي پيش مي‌آيد.

اما دولت ائتلافی یعنی دولتي كه مبتني بر انسجام و كارآمدي و استفاده از نيروهاي اجتماعي با در نظر گرفتن چهارچوب‌هاي ملي و داشتن شرايطي همچون سابقه و اعتقاد نسبت به نظام و انقلاب تشكيل مي‌شود تا بتواند از عناصر معتقد به نظام به صورت حداكثري استفاده كند.

دولت ائتلافي مبتني بر شرايط فوق‌العاده نيست، بلكه بنا بر نيازمندي‌هاي سياسي و اجتماعي کشور تشکیل می یابد.

نماينده مردم اروميه در مجلس هشتم، با بيان اين مطلب كه برای توسعه هر کشوری بايد گردش نخبگان در آن جوامع روي دهد و نيروهاي جديد سياسي و اجتماعي هم وارد ميدان شوند، اظهار داشت: اگر ساختار مجالس دوره‌هاي گوناگون را بررسي کنیم می بینیم كه بيشتر مواقع دو سوم نمايندگان هر دوره از چهره‌هاي جديد بوده‌‌اند و با بررسي ساختار كابينه‌هاي دولت‌هاي گوناگون، مي‌بينیم كه بيش از 70 تا 80 درصد از عناصر جديد هستند، اما نكته مهم اين است كه بايد از هر نظر و ايده‌اي كه به پالايش نيروهاي ناتوان و رويش نيروهاي توانمند كمك كند، استقبال كنيم، چون به سود اجتماع خواهد بود.

وي در پايان يادآور شد: بايد كانال و مكانيزمي براي استفاده از نخبگان در عرصه‌هاي سياسي و اجتماعي تعريف شود كه البته مسلما يكي از مكانيزم‌ها و راهكارها، مي‌‌تواند تقويت احزاب باشد.

ما نبايد با احزاب برخورد دفعي داشته باشيم. تقويت احزاب به تقويت جريانات سياسي كمك مي‌‌كند.