آمریکا می‌خواهد محاصره و آزادسازی پول‌ها نتیجه مذاکره باشد / اختلاف بر سر چارچوب مذاکره است

احمد بخشایش اردستانی، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی، در گفت‌وگو با خبرنگار پارلمانی تابناک، درباره نامه اخیر جی‌دی ونس به محسن رضایی، گفت: حجم تجهیزات نظامی، نیروها و هواپیماهای سوخت‌رسانی که آمریکا در منطقه مستقر کرده، صرفاً برای ترساندن است.

به گفته وی، نامه اخیر ونس در مقایسه با نامه قبلی آمریکا که از طریق نخست‌وزیر وقت ژاپن به ایران ارسال شده بود، ادبیات مؤدبانه‌تری دارد؛ نامه‌ای که، رهبر شهید انقلاب به دلیل لحن توهین‌آمیز و تهدیدآمیز آن را نپذیرفتند و بازگرداندند.

بخشایش اردستانی با اشاره به تغییر رویکرد ایران در موضوع مذاکره اظهار کرد: راهبرد تهران اکنون بر این مبناست که تضمین‌های لازم در متن توافق گنجانده شود. بر این اساس، ابتدا باید محاصره دریایی برداشته شود، منابع مالی ایران آزاد شود و امکان فروش نفت فراهم آید؛ سپس در یک بازه پنج یا شش‌روزه درباره تنگه هرمز و موضوعات دیگر مذاکره صورت بگیرد و پس از آن، گفت‌وگوها وارد مباحث اصلی شود.

وی با بیان اینکه نامه ونس در واقع تلاش دارد ایران را به پای میز مذاکره بکشاند و گفت‌وگو درباره چارچوب مذاکرات را آغاز کند، افزود: به نظر می‌رسد آمریکایی‌ها از تفاهم اسلام‌آباد عبور کرده‌اند و دیگر آن چارچوب را مبنای کار نمی‌دانند. از سوی دیگر، آنها ظاهراً به دنبال مذاکره مستقیم با ایران و کنارگذاشتن نقش واسطه‌ها هستند. اختلاف اصلی نیز همین‌جاست؛ ایران می‌گوید ابتدا باید اقدامات عملی و تضمین‌های لازم انجام شود، اما آمریکا معتقد است رفع محاصره و آزادسازی منابع مالی ایران باید نتیجه مذاکرات باشد، نه پیش‌شرط آن.

• بیشتر بخوانید:

سیاست هویج و چماق آمریکا تغییر نکرده

عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس در ادامه، درباره اشاره به موضوع هسته‌ای در نامه ونس گفت: موضوع هسته‌ای نیز در چارچوب پیشنهادی آمریکا مطرح شده و یکی از محورهایی است که آنها می‌خواهند درباره آن مذاکره کنند.

به گفته بخشایش اردستانی، اختلاف تهران و واشنگتن صرفاً بر سر اصل مذاکره نیست، بلکه بر سر چارچوب، ترتیب اقدامات و تضمین‌هایی است که باید پیش از آغاز گفت‌وگوها یا در متن توافق لحاظ شود.

وی همچنین با اشاره به توضیح ترامپ درباره محتوای نامه و طرح موضوعات دارویی، این توضیح را با توجه به محورهای مطرح‌شده در نامه، ناظر به واقعیت اصلی مذاکرات ندانست و معتقد است محور اصلی، تعیین چارچوب گفت‌وگوهاست.