مَش غضنفر و قطارشهری

از شامسِ نامَقبول مو از دیشب نصفِ شبی ساعتُم چَندِقه یی به فِس فِس افتادُ صُب چَندِقه دیر زنگ زدُ بیدارُم کِرد.

تا وَرخاستُم دیدُم دیرُم رِفته، نِفهمیدُم چیجور تُنبون رِ به کِلَّم کیشیدُمُ جوراب رِ دستُم کِردُمُ زدُم تو میلان.
 
گفتُم بذار ای دِفه با ای قطارشهری بُرُم سرِ کار که مِگَن ترافیک نِدِره یُ ایقذَر زود مِرسونه. و از شامسِ نامَقبولتَرُم هَم ریسیدُم به ایسگاش دیدُم قطاره دَراش چِفت رَفتُ را افتاد ولی دِگه عینِ اُتوربوس دنبال سَرِش نَدُویدُم که نِگَر دِره یُ بِرَم دَرِش رِ واز کنه چون مِدِنِستُم هَم 5دِقه دِگه یَکی دِگَش میه.

تو هَمی فِکِر بودُم که ناسَن چشمُم به یَک تابلویِ افتاد که بالا سَرُم دِلَنگون بودُ روش نیویشته بود قطار بعدی 8دِقه دِگه مِرِسه.

تا ایره دیدُم یَخَنِ مامورِ که اونجه وایستِده بود رِ گیریفتُمُ گفتُم یَرِگه مَگِر ای 5دِقه یی نیستِگ؟

گفتِگ نه بِرار! گفتُم مو خودُم یَکسال پیش شُنُفتُم که گفتَن مِخه 5دِقه یی بِره. گفتِگ خب مُخواست بِره ولی نَرَفت. الان هَمو هفت هشت دِقه یی یَکبار میه، تازه یَک واگُنِشَم کم کِردَن.

خُلِصه که 8دِقه بعدِش اَمَدُ ایقذَرَم شولوغ بود که عاینَکُم از چشمُم افتاد زیرِ لنگِ مردم توخ توخ رَفت، خودُمَم دیر رسیدُم سَرِ کارُمُ رئیسُم یَکساعت اَزووَر اِضاف نِگَرُم داشت.

حالا مو یِ مَش غضنفر موندُم اگِر قِراره وعده 5دِقه یی رِفتن قطارشهری یَم عینِ وعده دُرُس رِفتنِ خودِش، یَک یازده سالی طول بیکیشه، بی تارُف بِزِما بِگَن که آمادِگیش رِ دِشته بِشِم!