چرا اسکورسیزی و اسپیلبرگ باید در حسرت شاکردوست باشند؟
شاکردوست این فرصت را تنها به همین دو کارگردان بدهد تا دریابند، چه گنجی در سینمای خاورمیانه نهفته مانده و او را به سطح نخست سینمای جهان دعوت کنند و با کسب افتخار همکاری با شاکردوست، دیگر حسرت بهرهبرداری از چنین عقابهایی را در پروژههای جهانیشان نداشته باشند.
به گزارش «تابناک»، «...چرا وقتی کسی هست که میتواند چرخه سینما را به حرکت بیندازد، باید سرکوبش کنیم؟... امیدوارم روزی برسد قدر هنرمندانی را که هستند، بیشتر بدانیم... آقای گلزار نبودش شاید از نظر جسمی باشد اما مرگ هنرپیشه است در سینما و من بابت نداشتنش در سینما تسلیت میگویم!... اگر این اتفاق برای من هم بیفتد، این من نیستم که سینما را از دست میدهم، بلکه سینماست که من را از دست میدهد. من اینگونه فکر میکنم، چون این سینما، چیزی نبود که فکر میکردم قرار است به دست بیاورم. در این سینما هر چقدر هم بالهای بزرگی داشته باشی و بخواهی بلند بپری، آنقدر سقفش کوتاه است که جایی برای پرواز نیست».
اینها بخشی از اظهارات یکی از بازیگران برجسته سینمای ایران نیست و نگران از دست دادن یکی از ستارهها یا چهرههای شاخص سینمای ایران نباشید. این اظهارنظر، از سوی الناز شاکردوست، بازیگر نقشهای خاص سینمای ایران در گفتوگوی اخیرش مطرح شده و به نوعی با خودبزرگبینی به تحقیر سینمای ایران پرداخته شده؛ مسألهای که نباید در قبالش با هیچ مدعی شوخی داشت و بنابراین به رغم آنکه این شخص چهره جدی نیست، اظهاراتش، گفتههای پیدا و پنهان یک گروه خاص از همسطحهایش را تداعی میسازد که پاسخ به آن ضروری بود.
شاکردوست که در سال 1383 با «گل یخ» کیومرث پوراحمد توانست وارد فضای سینمای ایران شود، در هشت سال اخیر در حدود سی فیلم سینمایی حضور داشته است؛ فیلمهایی که وجه مشترک بیشتر آنها برخوردار نبودن از یک داستان جدی است و اگر با فیلم جدی نیز مواجه بودهایم، شاکردوست یا نقش محوری نداشته یا تنها تیپی که در بازیاش استاد است، به وی سپرده شده و چهرهاش نقشی پولساز را از طریق جذب مخاطب عام داشته است.
با همین تفسیر، قرار داشتن شاکردوست در کنار گروهی از به اصطلاح چشمآبیهای سینمای ایران انکارناشدنی است و این بازیگر جوان هر زمان به لحاظ چهره و فیزیک افت جدی داشته باشد، به سرعت فرصت حضور در همین سینمای عامهپسند را نیز از دست خواهد داد و چهرههای جذابتر جایش را خواهند گرفت. با این حال آن گونه که از اظهارات اشاره شده برداشت میشود، شاکردوست نه تنها سینمای ایران را نیازمند به خود تلقی میکند، بلکه ارتفاع سقف سینمای ایران را برای پریدنش کوتاه میداند و آنچنان از بالاهای بزرگش سخن به میان آورده و گلزار را هم در همین ردیف طبقه بندی کرده که تصور میشود، با دو عقاب روبهرو هستیم!

خوشبختانه محمدرضا گلزار که غیبتش روی پرده سالنهای سینما با تسلیت شاکردوست به سینمای ایران همراه شده با همین رویه حذف شد و در حالی که تصور میکرد حضورش در هر فیلم به منزله فروش قطعی آن فیلم خواهد بود، با تیپی (در خوشبینانه ترین برداشت) که بازی میکرد، ادامه داد و به هر حال در زیبایی ظاهری نیز دست بالای دست بسیار است و امثال مصطفی زمانی توانستند جایش را پرکنند تا فیلمهای آخر گلزار نتواند هزینههای تولیدش را بازگرداند و دقیقاً چرخه اقتصادی سینما، او را حذف کرده است.
در عین حال اگر الناز شاکردوست گمان میکند سقف سینمای ایران برایش کوتاه است و حقش در این سینما داده نشده، میتواند یک کپی از بازیهایش را به دفاتر مارتین اسکورسیزی و استیون اسپیلبرگ بفرستند و این فرصت را تنها به همین دو کارگردان بدهد تا دریابند چه گنجی در سینمای خاورمیانه نهفته مانده و او را به سطح نخست سینمای جهان دعوت نمایند و با کسب افتخار همکاری با شاکردوست، دیگر حسرت بهرهبرداری از چنین عقابهایی را در پروژههای جهانیشان نداشته باشند.
از شوخی گذشته، حقیقت آن است که حضور امثال شاکردوست در بطن سینمای ایران و ساخت آثاری با بازی امثال او که بخشی از بودجهشان را از دولت دریافت کرده بودند، یکی از بزرگترین ظلم هایی است که به سینمای ایران شده، چرا که این بودجهها میتوانست صرف تولید آثار جدیتر شود که بزرگان سینما و بازیگران شاخص در آن باشند؛ بازیگران مرجعی همچون عزت الله انتظامی، علی نصیریان و گلاب آدینه که این هشت سال، کم کارترین روزهای عمرشان را پشت سر گذاشتهاند.
تصور میشود، یکی از مهمترین رویکردهایی که از سوی اهالی سینما و منتقدان میبایست مورد توجه قرار دهند، بازگرداندن بزرگان به ویژه در عرصههای کارگردانی و بازیگری به صحنه است تا با ساخت آثار جدی، هم تماشاگر سینما آشتی کند و سقوط فروش فیلمها پایان یابد و هم جایگاه برخی در سینمای مملکتمان مشخصتر شود و برخی با چنین سازوکاری، عملاً به جایگاهی که لیاقتش را دارند، هدایت شده و این گونه متوجه سطح خود شوند.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
کاملا موافقم با شما.
درد من یه چیزه. یک سوال دارم. سوپر استار به بازیگرانی می گویند که در سطح جهانی شناخته شده اند و نه فقط در سطح یک کشور و یا یک شهر.
حتی به بهترین بازیگران کشور که فقط در سطح همان کشور مشهور هستند و جایزه برده اند نمی توان گفت سوپر استار.
چه برسه به الناز جان که در سالن سینما هم چندان شناخته شده نیست. چون بازیگری خاصی نداره.
یه زیرنویس از نظرت میذاشتی ببینیم چی نوشتی!
استعداد رو خوب اومدی!
به مختاباد چیکار داری ؟مگه اونایی که رفتند چیکار کردن؟
ناشناس دومی درست گفته اصلا هنر دیگه چیه فقط بیل و کلنگ و عشقه!!!!!!!!!!!
وقتی تمام فیلمهای سینما شده دوست دختری وپسری معلومه همه دنبال خوشکلها یند نه بازیگر حیف اسم بازیگر تاچه رسد به هنرمند دریغا از ....
وقتی بعضی ها نمی خواهند سینما پیشرفت کنه" تا آخر همینجوری عقب مونده میمونه
مچکرم آقای نویسنده...بالاخره یک نفر پیدا شد که توی یک مکان رسمی جواب این هنرپیش ههای دست هشتم و به قول خودتون چشم آبی رو بده. کاملا با حرفاتون موافقم اینا میان و میرن همونطور که گلزار ...
اما فقط یک مورد که به مصطفی زمانی اشاره کردید، اگه من برداشت غلط کردم ببخشید اما مصطفی زمانی فرقش با گلزار و امثالش اینه که داره بازیگری رو یاد میگیره و این استعداد رو داره که بازیهای خوب داشته باشه علاوه بر تیپ خوبش. الانم بازیگر تجاری نیست زمانی و خوب بود که اینو اشاره میکردید
البته و صد البته که در سالهای اخیر دست پخت بزرگانی چون داریوش مهرجویی را هم در سینمایی دم دستی چشیده ایم.
آفرین به روشن فکریت
اتفاقه دقیق حرفهاشو بخونید راست میگه حق داره برا شغل و محیطی که در اونه اظهار نظر کنه
متچكر؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! هستي؟؟؟؟
کسی مخالف نظر دادن ایشون نیست! وهمین که اای هنرمند!نظرشونومیدن معنیش اینه که به راحتی میشه نظر داد. اما به نظر میاد این آقای ناشناس از نظر مردم ناراحتند!آقای ناشناس بگذارید مردم نظرشونو بدن!!همونطوری که که این خانم نظرشونو میدن!!
سینمای ما با همه وضع داغونش شرف داره به سینمای ترکیه جناب
تابناك عزيز سلام گله دارم هيچ وقت نظر منونميگذاري راستش من اين گفتگوي خانم بازيگررادر سايت ديگر ي خوانده بودم و الان ميبينم حرف دل من تماشاگر وعلاقه مندسينما رازديد اميدوارم روزي برسد كه دوباره شاهد فيلمهايي مثل هامون ومادر باشيم
کاملا موافقم به نظر من هم شاید منظور خودش از این حرفها هم همین بوده که به این وسیله خودش رو زورکی مطرح کنه! همین صفحه رو ببینین...
دلبندم اونی که دیدی شما گریم بود ! گول هر چیزی رو تو اینترنت نخورین
عقابی که نتونه سقف هنر رو بابلا ببره عقاب نیست ! کفتر چاهیه ! جاشم ته چاهه ! چاهی رو چه به بلندای آسمان هنر !
گل گفتی جانم
نخیر جناب، فیلمای سینمایی کره خیلی پیشرفت کردن، یه سر به IMDB بزن چند تا فیلم کره ای سرچ کن توش متوجه میشی
البته از سینمای ایران فقط جدایی امتیاز خیلی خوب داره 8.5 ولی از کره بسیارن فیلمایی که امتیازای خوب دارن
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.