منظور آمریکا از «اعتمادسازی» در مقابل ایران چیست؟
این روزها و با نزدیک تر شدن به زمان آغاز به کار رسمی حسن روحانی به عنوان رئیس جمهور جدید ایران، مجموعه بحث هایی در غرب مطرح می شود مبنی بر اینکه «گام نخست اعتمادساز» از سوی آمریکا در قبال دولت جدید ایران چه باید باشد. با این حال، مطالعه اظهارنظرهای مطرح شده در این زمینه، نشانگر آن است که حسن نیت چندانی در این زمینه وجود ندارد.

این روزها و با نزدیک تر شدن به زمان آغاز به کار رسمی حسن روحانی به عنوان رئیس جمهور جدید ایران، مجموعه بحث هایی در غرب مطرح می شود مبنی بر اینکه «گام نخست اعتمادساز» از سوی آمریکا در قبال دولت جدید ایران چه باید باشد. با این حال، مطالعه اظهارنظرهای مطرح شده در این زمینه، نشانگر آن است که حسن نیت چندانی در این زمینه وجود ندارد.
به گزارش «تابناک»، سایت نشریه آمریکایی «نیشن» در مطلبی که روز گذشته منتشر کرده، به بررسی این موضوع پرداخته که نخستین اقدام اوباما در قبال دولت جدید ایران که زمینه اعتمادسازی و تعامل بیشتر را فراهم کند، چه باید باشد.
این سایت با اشاره به اقدام روزهای اخیر کنگره آمریکا در تهیه طرحی برای تشدید بیش از پیش تحریم ها علیه ایران و مورد تحریم قرار دادن همه بخش های اقتصاد ایران، می نویسد که بدون تردید، چنین اقدامی می تواند بدترین رفتار ممکن در آستانه روی کار آمدن دولت جدید باشد و به چشم انداز بهبود روابط آسیب بزند. بر این اساس، اقدامی که اوباما در حال حاضر باید انجام دهد، این است که در صورت تصویب نهایی این طرح در کنگره، آن را وتو کرده و از عملی شدن آن جلوگیری نماید.
البته مورد دیگری که این نشریه مورد اشاره قرار می دهد، این است که اوباما باید از فرصت مراسم تحلیف روحانی استفاده کرده و پیام رسمی تبریکی را برای وی ارسال کند. این امر می تواند جایگزین پیامی باشد که اوباما باید پس از انتخاب روحانی می فرستاد، اما از انجام این کار خودداری کرد.
اما نکته اصلی در این مطلب – که در اغلب تحلیل های دیگر از این دست نیز به چشم می خورد – همان پیشنهاد اول، یعنی جلوگیری از اعمال «تحریم های جدید» علیه ایران است. با نگاهی به تحلیل های اخیر در فضای رسانه ای و همچنین رویه چند سال گذشته دولت آمریکا، به ویژه در حوزه هسته ای، می توان دریافت که این امر به یکی از مبانی رویکرد این کشور در قبال ایران تبدیل شده است.
مهمترین مثال در این زمینه، رویکرد هسته ای ایالات متحده – و به طور کلی گروه 1+5 – در قبال ایران است که در قالب بسته های پیشنهادی این گروه به ایران نمود یافته است. آنچه که طی چند دور اخیر مذاکرات ایران و 1+5 به خوبی مشهود بوده، این است که در همه این موارد، طرف غربی پیشنهاد برداشته شدن تحریم هایی را ارائه می داده که به تازگی و شاید حتی چند روز پیش از آن دور از مذاکرات تصویب شده است.
جالب آنکه در همه این موارد، غرب برای این رویکرد خود، نام «اقدامات اعتمادساز» و «رویکرد گام به گام» گذاشته و انتظار دارد ایران با پذیرش آن، حاضر به پذیرش مصالحه ای بزرگ در قبال دریافت امتیازاتی کوچک (و در واقع دریافت چیزی که تا چند روز پیش واقعاً امتیاز نبوده) بشود.
اکنون همان گونه که مشاهده می شود، دقیقاً همین رویکرد در بحث نحوه اقدام دولت آمریکا در قبال دولت جدید ایران و فراهم کردن زمینه های تعامل دو طرف نیز مطرح می شود؛ بدین معنا که اگر اوباما جلوی اجرایی شدن تحریم های ناعادلانه ای را که هنوز تصویب نشده فراهم کند، حتماً اقدامی خیرخواهانه انجام داده و این اقدام باید از سوی ایران مورد استقبال قرار گیرد.
به عبارت دیگر، در این رویکرد هیچ بحثی از تحریم هایی که پیش از این بر ایران تحمیل شده به میان نمی آید و گویا این موارد پیشین، به عنوان واقعیتی پذیرفته شده در نظر گرفته می شود. بر این اساس، می توان گفت دولت آمریکا به هیچ وجه حاضر به دادن امتیازات متقابل به ایران نیست و صرفاً سعی دارد با تظاهر به چنین کاری، زمینه امتیازگیری از ایران را فراهم کند.
نام این رویکرد هر چه باشد، قطعاً «اعتمادسازی» نیست.
به گزارش «تابناک»، سایت نشریه آمریکایی «نیشن» در مطلبی که روز گذشته منتشر کرده، به بررسی این موضوع پرداخته که نخستین اقدام اوباما در قبال دولت جدید ایران که زمینه اعتمادسازی و تعامل بیشتر را فراهم کند، چه باید باشد.
این سایت با اشاره به اقدام روزهای اخیر کنگره آمریکا در تهیه طرحی برای تشدید بیش از پیش تحریم ها علیه ایران و مورد تحریم قرار دادن همه بخش های اقتصاد ایران، می نویسد که بدون تردید، چنین اقدامی می تواند بدترین رفتار ممکن در آستانه روی کار آمدن دولت جدید باشد و به چشم انداز بهبود روابط آسیب بزند. بر این اساس، اقدامی که اوباما در حال حاضر باید انجام دهد، این است که در صورت تصویب نهایی این طرح در کنگره، آن را وتو کرده و از عملی شدن آن جلوگیری نماید.
البته مورد دیگری که این نشریه مورد اشاره قرار می دهد، این است که اوباما باید از فرصت مراسم تحلیف روحانی استفاده کرده و پیام رسمی تبریکی را برای وی ارسال کند. این امر می تواند جایگزین پیامی باشد که اوباما باید پس از انتخاب روحانی می فرستاد، اما از انجام این کار خودداری کرد.
اما نکته اصلی در این مطلب – که در اغلب تحلیل های دیگر از این دست نیز به چشم می خورد – همان پیشنهاد اول، یعنی جلوگیری از اعمال «تحریم های جدید» علیه ایران است. با نگاهی به تحلیل های اخیر در فضای رسانه ای و همچنین رویه چند سال گذشته دولت آمریکا، به ویژه در حوزه هسته ای، می توان دریافت که این امر به یکی از مبانی رویکرد این کشور در قبال ایران تبدیل شده است.
مهمترین مثال در این زمینه، رویکرد هسته ای ایالات متحده – و به طور کلی گروه 1+5 – در قبال ایران است که در قالب بسته های پیشنهادی این گروه به ایران نمود یافته است. آنچه که طی چند دور اخیر مذاکرات ایران و 1+5 به خوبی مشهود بوده، این است که در همه این موارد، طرف غربی پیشنهاد برداشته شدن تحریم هایی را ارائه می داده که به تازگی و شاید حتی چند روز پیش از آن دور از مذاکرات تصویب شده است.
جالب آنکه در همه این موارد، غرب برای این رویکرد خود، نام «اقدامات اعتمادساز» و «رویکرد گام به گام» گذاشته و انتظار دارد ایران با پذیرش آن، حاضر به پذیرش مصالحه ای بزرگ در قبال دریافت امتیازاتی کوچک (و در واقع دریافت چیزی که تا چند روز پیش واقعاً امتیاز نبوده) بشود.
اکنون همان گونه که مشاهده می شود، دقیقاً همین رویکرد در بحث نحوه اقدام دولت آمریکا در قبال دولت جدید ایران و فراهم کردن زمینه های تعامل دو طرف نیز مطرح می شود؛ بدین معنا که اگر اوباما جلوی اجرایی شدن تحریم های ناعادلانه ای را که هنوز تصویب نشده فراهم کند، حتماً اقدامی خیرخواهانه انجام داده و این اقدام باید از سوی ایران مورد استقبال قرار گیرد.
به عبارت دیگر، در این رویکرد هیچ بحثی از تحریم هایی که پیش از این بر ایران تحمیل شده به میان نمی آید و گویا این موارد پیشین، به عنوان واقعیتی پذیرفته شده در نظر گرفته می شود. بر این اساس، می توان گفت دولت آمریکا به هیچ وجه حاضر به دادن امتیازات متقابل به ایران نیست و صرفاً سعی دارد با تظاهر به چنین کاری، زمینه امتیازگیری از ایران را فراهم کند.
نام این رویکرد هر چه باشد، قطعاً «اعتمادسازی» نیست.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
تا زور را به چه چیزی تعبیر کنیم .اگر زور به تجهیزات نظامی باشد که این موضوع وضعیتش معلوم است ، عربستان .اگر زور سیاسی به بی اخلاقی است هیچ وقت نباید انتظار داشته باشیم از امریکا سیستمدار تر شویم .پس بهتر است برادر یا خواهر عزیز به قول خود شما کمی با واقعیت ها روبرو شویم فرض کنیم با آمریکا در این شرایط توافق شد . وزیر امور خارجه این کشور می آید ایران ، کشوری که دستش در خون بسیاری از مسلمانان فرو رفته است و جنایتهای بسیاری مرتکب شده .در آن زمان به دولت ما دیکته می کند در فلان منطقه شما نباید فلان کار را بکنید چون منافع اسرائیل در خطر قرار می گیرد در صورتی که منافع ما در آن است .آمریکا دیگر با لحن هایی که امروز صحبت می کند صحبت نخواهد کرد این امر را دیکته می کند همانطور که به فرانسه ، انگلیس و حتی کشورهای آفریقایی که در جغرافیای سیاسی دنیا نقشی نداشتند دیکته کرد .آلمان با اینهمه دک و پوزش دوام نیاورد .اگر در آن زمان از این توافق پشیمان بشویم دیگر راه برگشتی نداریم .عراق قبل از جنگ با آمریکا را فراموش نکنیم .صدام احمق یک روز می گفت در صورتی که آمریکا حمله کند چنین و چنان می کنیم فردای آنروز می گفت نه ما تمام شرایط آمریکا را قبول می کنیم همین امر باعث طمع آمریکا و حمله آنها شد .در مقابل آمریکا یا باید قوی باشی و تا آخرین درجه مقاومت کنی منظور از مقاومت هم فقط مقاومت در زمان جنگ نیست ،آن موقع مقاومتها باید به اوج برسد ، مقاومت در تمام زمینه ها از سیاسی و اقتصادی گرفته تا فرهنگی و اجتماعی .اگر شما هم باور کردید که تمام مشکلات ما از تحریم است و رابطه نداشتن با آمریکا چون در اینجا جایش نیست فقط در اینجا بدون دلیل و مدرک از ما قبول کن اینگونه نیست .ما زمانی محاصره اقتصادی کامل شدیم من این زمان را دیدم نقل قول نمی کنم محال است کشوری با با اینگونه فشارها از پا درآید . اگر صنایع داخلی ما بتوانند که در بسیاری موارد می توانند جای صنایع تحریمی را بگیرند اثر تحریم ها چگونه می شود ؟ فقط جای خالی برندهای بیگانه را خواهیم دید و شاید در برخی موارد کیفیت به چشم آید .ولی در این شرایط عالی برخی صنایع داخلی را می بینیم که به یکباره قیمتهایشان از اجناس وارداتی هم بالاتر می روند .در این شرایط به مردم چه القاء می شود؟ ما در تله تحریم ها افتادیم . در این شرایط آیا اصلا مذاکره درست است ؟ بله آمریکا در حال حاضر مستی است که تیغ دستش است آیا با مست شما مذاکره می کنید ؟
یک زمانی ما مسئله نفت را به عنوان برگ برنده در اختیار داشتیم کم وزیادی که میشد از کاهش تولید خود و تاثیر گذاری بر بازار جهانی صحبت می کردیم الان کار به جایی رسیده که باید امتیاز بدیم تا دارو واردکنیم امتیاز بدیم تا صادارات نفتمون از این پایین تر نره تا دیر نشده فکری اساسی باید کرد
تحلیل بسیار هوشمندانه ایست
شما بهتر است فقط از خودتان مایه بگذارید
ضمن تقدیر از نظریه آقای وحید کاربری که بسیار زیبا مشکل روز ما را تحلیل کرده اند ، در تکمیل فرماشات ایشان میبایستی عرض کنم چه ما بخواهیم و چه نخواهیم نفوذ عوامل سهیونیست اسرائیل در رگ و پی سیستم سیاسی آمریکا و حتی اروپا چنان زیاد است که مقابله با آنها حتی در قدرت روسای آمریکا و کشورهای اروپائی نیست و همانها بعلت عدم تمایل به آزاد کردن ایران از قید مشکلات از هیچ کاری فروگزار نمیکنند و هم آنها هستند که اکنون شدیدترین و بی سابقه ترین برنامه تحریمها را که حتی در مورد عراق اعمال نشد در کنگره آمریکا مطرح و در شرف تصویب آن هستند و اگر بتوانند مصوبه اعمال تحریمهای جدید را بگیرند حتی تعلیق آنهم از اختیار اوباما خارج بوده و بطور قطع راه نابودی ایران برای آنها فراهم و هموار میشود ، بنابراین حال که تاکنون فرصت سوزی کرده ایم اگر اینبار هم فرصت را از دست بدهیم قطعا و بدون ذره ای شک هم بایستی زجر بیشتر مردم مظلوم این مملکت را شاهد باشیم و هم پذیرای تسلیم بدون قید و شرط و در اوج ضعف ایران در مقابل خواسته جهانی حداکثر تا دوسال بعد ، فقط خدا کند هرچه میشود روزکار عراق و افغانستان و سوریه عاقبت کارمان نباشد
ایران نباید گول چند تا دروغ اینو و آنور را بخورد. هدف جنگ است و بس. همه کشک است. آمریکا فکر می کند می تواند برنامه "حکومت جهانی" که اسراییل را در بر دارد را بطور کامل اجرا کند. اوباما نوکری پست و فرو مایه و دروغگو و بچه کش و جنایتکار صهیونیست بیش نیست. او خود می داند که صهیونیستها برای پیاده کردن "حکومت جهانی" بطریقه اودت اینون که همان پروتوکال باشد آورده اند. او از خودفروشی خود برای کسب "قدرت" و قاطی شدن جزو زرسالاران یهودی لذت می برد زیرا اوباما پست تر از آنست که فکر می کنید.
پس به نظر جنابعالی فعلا بریم تسلیم بشیم !!!!!!!!!!!!!
سری به داروخانه ها بزنید ووضعیت بیمارانی که با مرگ دست وپنجه نرم میکنند وبر اثر تحریم دارویی گیرشان نم اید ببنیدو بعد قضاوت کنید
شما از جان و مال خودت مایه بزار لطفا!!
پیش شرط ما برای ادامه مذاکرات باید لغو تمامی تحریم های غیر قانونی باشد.
من نمی دونم پروفسور راسل کیه . اما ما اسلام رو داریم که یک شیوه زندگی کامل است. قران می گوید یهود و نصارا هرگز از تو راضی نخواهند شد مگر آنکه از آیینشان پیروی کنی ؛ این خط خیلی روشن است و نیاز به تحلیل های فلسفی هم ندارد. لهاذا هیچ وقت آمریکا از ما راضی نخواهد شد. روز به روز امتیازات بیشتری میخواهد و در مقابل هیچ هم نمی دهد.
ژاپن را در نظر بگیرید که با بمب تسلیم شدولی بعدها با یک سیاست درست بلند مدت به هر جایی رسید،باید قدرت تعامل داشت ولی بایک سیاست درست
سعی کن یکبار تاریخ مذاکراتو بخونی تا بفهمی عواقب عقب نشینی چیه ؟ یک بار برای ما بس بود تا بفهمیم عقب نشینی کنیم چی میشه
واقعا این آمریکا کشور زورگویی است.واقعا متا سفم که در زمانی زندگی میکنم که کشوری به این ناجوانمردانه ای وجود داردکه فقط دم از حقوق بشر میزند ولی در عمل ضد هرعامل انسان دوستانه ای است
دوست عزیز مشکل امریکا با ایران فقط بحث هسته ای نیست این فقط یه بهانه است امریکا به طور کلی با سیستمی که تو ایران حاکم مشکل داره
به نظر من تنها راه مقاومت و تلاش برای پیشرفت بدون کمک گرفتن از غربه
مشکل ما اینجاست که هنوز به این خودباوری نرسیدیم که میشه بدونه این چندتا کشور میتونیم پیشرفت کنیم میدونم خیلی خیلی سخته اما توکل بر خدا میتونیم.
شما فکر میکنید ما چه امتیازی در مقابل طرف مقابل داریم که بتوانیم در مذاکرات از آنها استفاده کنیم. اگه امتیاز خاصی داشتیم که تحریمها روز به روز بیشتر نمیشد عزیزم.
نیاز نیست کسی رو دید!
تحلیل اقا وحید کاملا درست است.
میدونید چی جالبه ما از کره شمالی که بمب هسته ای داره و امتحانشم کرده خیلی بیشتر تحریم شدیم . یا کلن جمش کنید یا از NPT خارج بشید
صحبت کردن در مورد تعامل ایران و غرب خیلی خنده دار و غیرممکنه چون لابی های اسرائیلی هرگز اجازه چنین تعاملی را نخواهند داد.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.