4بازدید
آیا روسیه اعراب را به نفع اسرائیل خلع سلاح می‌کند؟
کشورهای عربی همسایه اسرائیل نظیر سوریه و مصر، تنها عامل بازدارنده‌ای که در قبال اسرائیل برای حفظ امنیت ملی خود داشتند، سلاح شیمیایی بود؛ بنابراین، تاکنون به کنوانسیون مربوطه نپیوسته‌اند. اگر سوریه که هدف اول اسرائیل و آمریکاست، بازدارندگی خود را از دست دهد، جایگزین آن چه خواهد بود؟
به گزارش «تابناک»، در چند هفته اخیر و پس از انتشار خبر استفاده از گازهای شیمیایی در سوریه، موضع اعلامی غرب در قبال سوریه، دچار تغییرات بسیاری شد و سرانجام در سایه توافق کری و لاوروف در مورد چهارچوبی برای از بین بردن تسلیحات شیمیایی سوریه، سایه حمله و تجاوز به سوریه قدری کم رنگ‌تر شده است.
بنا بر این گزارش، خط قرمز اعلامی اوباما رئیس جمهور آمریکا، مبنی بر قابل تحمل نبودن استفاده از سلاح شیمیایی در سوریه شکسته شد و بدون این که عامل قطعی استفاده از این تسلیحات در سوریه تعیین شود، غرب خود را برای حمله و تجاوز غیرقانونی به این کشور آماده می‌کند؛ احتمالی که هرگز منتفی نخواهد شد.
این گزارش می افزاید: هرچند توافق بین آمریکا و روسیه بر سر تسلیحات شیمیایی، فعلا مداخله خارجی را از سوریه دور می‌کند، روند در پیش گفته شده از سوی غرب، می‌تواند راه را بر کاهش توان بازدارندگی سوریه و تجاوز در آینده به سوریه باز کند. تجربه سال‌ها فشار غرب بر عراق و خلع سلاح تدریجی این کشور پیش از حمله به آن در سال ۲۰۰۳، نمونه‌ای است که پیش روی تحلیلگران روابط و سیاست بین‌الملل است. در فاصله بیش از ده ساله حمله صدام به کویت تا حمله به عراق در سال ۲۰۰۳، آمریکا همواره تسلیحات عراق و نیز با بمباران‌های تدریجی، توان نظامی این کشور را از بین برد.
دکتر علی خرم، نماینده پیشین ایران در سازمان ملل، این موضوع را امروز در یادداشتی در روزنامه بهار بررسی کرده است: غرب و به ویژه آمریکا هیچ ابایی نداشته که نیات خود را درباره نظم دادن به جهان در قالب ایجاد حلقه محاصره اطراف روسیه و چین بگویند. این نیات از یک سو در دهه ۱۹۹۰ پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی سابق و نابودی نظام دوقطبی شکل گرفت و از سوی دیگر در سال ۲۰۰۰ با قوت گرفتن سریع اقتصاد چین و تبدیل این کشور به رقیب واقعی برای آمریکا الزام پیدا کرد.
بنا بر این گزارش، در دو دهه گذشته آمریکا تلاش کرد، قدم به قدم شرایط را برای این محاصره فراهم سازد که از جمله سامان دادن به خطوط سیاسی در خاور دور و خاورمیانه است، به گونه ای که کشورهای این مناطق نه تنها مانعی در راه این استراتژی جدید نباشند، بلکه خود تسریع‌کننده و تسری‌دهنده غرب و ناتو به سوی مرزهای جنوبی روسیه و چین باشند.
اما جنگ سرد دوران دوقطبی هیچ‌گاه متوقف نشد، بلکه به موازات سست و ضعیف شدن روسیه نسبت به دوران شوروی، آمریکا و غرب با ابزار ناتو جدی‌تر، امیدوار‌تر و تهاجمی‌تر شده، تلاش کردند کشورهای جهان را به گرد خود به عنوان تنها قطب جهان جمع کنند.
اینکه آمریکا و غرب از یک طرف و روسیه و چین از طرف دیگر چگونه به هم می‌نگرند و چه استراتژی آشکار و پنهانی در قبال یکدیگر دارند، موضوع قدرت‌های بزرگ است ولی آنچه به خاورمیانه مربوط می‌شود (منطقه‌ای که انبوهی از تنوع‌های فرهنگی، مذهبی، تاریخی، اجتماعی، اقتصادی و نظامی است)، این است که اگر کشورهای مستقل نخواهند در این بلوک‌بندی سرباز پیاده غرب باشند، چه راهی در پیش گیرند؟
عربستان که انتخاب خود را از ابتدا، بازی کردن در زمین غرب قرار داده ملاحظه می‌شود چگونه با پشتیبانی آمریکا در بحرین رسما نیرو پیاده می‌کند و به سرکوب مردم این کشور می‌پردازد و هیچ‌گونه واکنشی در غرب صورت نمی‌گیرد و سپس در چهارچوب ساماندهی خاورمیانه مورد نظر آمریکا، عربستان به تقویت تظاهرات و جنگ داخلی در مصر و سرنگونی دولت اخوان‌المسلمین می‌پردازد و باز هم واکنشی صورت نمی‌گیرد.
داستان سرباز پیاده بودن برای آمریکا به همین‌جا خاتمه نمی‌پذیرد، بلکه عربستان با صرف بودجه کلانی به بی‌ثباتی عراق و سپس سوریه می‌پردازد و برای سرنگونی دولت سوریه به ارسال پول و سلاح برای معارضین و به ویژه نیروهای القاعده اقدام می‌کند.
عربستان آمریکا را تشویق می کند که به خونخواهی به کارگیری سلاح شیمیایی ـ که منشأ آن به استناد روسیه، معارضین سوریه بوده ـ به این کشور حمله نظامی کند، ولی در پایان سناریو، بخت با عربستان، ترکیه و قطر و آقای اوباما یاری نمی‌کند. رئیس‌جمهوری آمریکا در داخل کشورش با جبهه‌ای متحد از مردم مخالف حمله به سوریه روبه‌رو می‌شود و در خارج هم متحدان کمی از او حمایت می‌کنند، زیرا همگی می‌دانند این یک صحنه نه چندان واقعی است که حمله به سوریه نه توجیه انسانی دارد که به خونخواهی ۱۴۰۰ تن ده‌ها هزار کشته شوند و نه توجیه حقوقی قانونی دارد که از دایره اجماع شورای امنیت بتوان عدول کرد.
البته به کارگیری سلاح شیمیایی در هر کجا توسط هرکسی و به هر دلیل، قویا محکوم است و باید مورد تعقیب بین‌المللی قرار گیرد ولی به‌کارگیری زور در این مقطع نه برای اهداف انسانی بلکه برای اهداف خاص سیاسی آمریکاست.
هدف نخست، اعمال نظم مورد نظر آمریکا در جهان از طریق استثنا بر قاعده شدن اجماع در شورای امنیت است که ویژه تنها ابرقدرت جهان یعنی آمریکا باشد.
هدف دوم از میان بردن حکومت سوریه است که در نگاه آمریکا یک هم‌پیمان روسیه است.
هدف سوم، تقویت برتری اسرائیل در منطقه از طریق تضعیف سوریه است.
هدف چهارم برآورده کردن سیاست منطقه‌ای عربستان در سوریه است که هزینه این جنگ را می‌پردازد، مبنی بر تضعیف علوی‌ها و شیعیان و جایگزین کردن آن با حکومت سلفی‌ها و وهابی‌ها.
و هدف پنجم آن گونه که اعلام کرده‌اند، نشان دادن الگو به ایران درباره پرونده هسته‌ای است.
آنچه در این میان مفهوم نیست این که آیا روسیه و چین استراتژی محاصره‌ای خود را به خوبی درک و برنامه‌ریزی کرده‌اند؟ اگر چنین بود، انتظار می‌رفت حضور آنان در صحنه سوریه پررنگ‌تر باشد؛ مثلا فرستادن موشک‌های اس ۳۰۰ روسیه به سوریه مدت‌ها قبل بدون «لیت و لعل» باید صورت می‌گرفت که آمریکا و اسرائیل به این آسانی حاکمیت و تمامیت ارزی سوریه را با حمله هوایی و موشکی مورد نقض قرار ندهند.
ضمن استقبال از زدوده شدن سایه شوم جنگ و استقبال از پیوستن سوریه به کنوانسیون منع سلاح‌های شیمیایی، اکنون که به پیشنهاد روسیه قرار شده سلاح‌های شیمیایی سوریه تحت نظارت سازمان ملل متحد قرار گیرد، آیا روسیه فکری برای توازن قوا در خاورمیانه کرده است که به فشار بیشتر غرب بر کشورهای مستقل نینجامد؟
کشورهای عربی همسایه اسرائیل نظیر سوریه و مصر تنها عامل بازدارنده‌ای که در قبال اسرائیل برای حفظ امنیت ملی خود داشتند سلاح شیمیایی بود، بنابراین تاکنون به کنوانسیون مربوطه نپیوسته‌اند. اگر سوریه که هدف اول اسرائیل و آمریکاست بازدارندگی خود را از دست دهد، جایگزین آن چه خواهد بود؟
مذاکرات صلح اسرائیل با اعراب یکجانبه در اختیار آمریکاست و سوریه و چین نقشی در آن ندارند؛بنابراین، لابی اسرائیل توانسته در نیم قرن گذشته این صلح را یک‌طرفه بر اعراب تحمیل کند. اگر روسیه بنا بر آنچه اعلام کرده منافع اساسی در سوریه به عنوان دروازه اصلی جنوب شرقی مدیترانه دارد، برای حفظ این دروازه، مستقل از بشار اسد، چه فرمول و راهکاری دارد؟
با توجه به اینکه اسرائیل دارای مخازن بزرگی از سلاح‌های هسته‌ای، شیمیایی و میکروبی است، آیا وقت آن نرسیده که روسیه و چین خاورمیانه عاری از سلاح‌های کشتار جمعی را جدی پیگیری کنند و مذاکرات بین‌المللی را به سمت و سویی ببرند که اسرائیل را هم وادار کنند در زرادخانه‌های خود در زمینه‌های هسته‌ای، شیمیایی و میکروبی را روی بازرسان و ناظران بین‌المللی باز کنند؟
گفتنی است، در صورتی صلح پایدار در خاورمیانه برقرار خواهد شد که قوانین و فرمول‌های جهانی بدون تبعیض روی کشورهای منطقه پیاده شود، وگرنه ساختن و تراشیدن ابرقدرت منطقه‌ای برای خاورمیانه، نتیجه‌ای جز بی‌ثباتی و افراطی‌گری به بار نخواهد آورد. خوشبختانه کشور ما نخستین پیشنهاددهنده خاورمیانه عاری از سلاح‌های هسته‌ای در سال ۱۳۵۲ بوده و ضمن استفاده از انرژی صلاح‌آمیز هسته‌ای به هر دو کنوانسیون شیمیایی و میکروبی پیوسته و در عمل، خود را جزو این طرح می‌داند.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظرات بینندگان
خب سوریه و اسد فقط حمایت روسیه رو دارند؛روسیه هم میدونه که اونقدر قوی نیست که به تنهایی بتونه عامل تعیین کننده ای باشه ولی اگر چین رو هم اضافه کنیم قدرت بیشتر پیدا خواهند کرد؛به نظر من روسیه و چین تا سال 2016-2017 صبر خواهند کرد تا بیشتر قدرت بگیرند و اون جا حرفشونو بزنن
برای همین دوست ندارند الان نه منافعشونو از دست بدنند نه اصطحکاک شدیدی با غرب داشته باشند که این توافق اینو خیلی روشن نشون میده
خدا به داد سوریه برسه
به نظر من توی این قضیه رکب خوردند.....
واقعیت اینه که جنگ ابزاری است اقتصادی که در جهت منافع کمپانی های بزرگ آغاز می شود و پایان می یابد.
یقینا کشوری مثل روسیه که در دهه گذشته تبدیل به یک قدرت اقتصادی نوظهور شده است از الطاف سرمایه داران جهانی بی نصیب نبوده و نخواهد بود.
اندکی دقیق که نگاه کنی یک کاسه را می بینی که دست همه این دولت ها با هم در آن است
اصل شماره یک: در هیچ کاری به روسها اعتماد نکنید
اصل شماره دو: هرگز اصل شماره یک را فراموش نکنید.
خلع سلاح شیمیایی سوریه نقشه پشت پرده امریکا وروسیه از قبل بوده است
دیگه کم هزینه تر از این نمی شد. با هزینه و همراهی بشار اسد و متحدانش ،خیال رژیم اشغالگر قدس از سلاح های شیمیایی که سپر موشکی اش در برابر آن آسیب پذیر بود راحت شد.به همین سادگی، با یک تهدید و سیاستی زیرکانه با همکاری غرب و شرق بر سر یک میز مذاکره بدون حضور اسد و...
هميشه قدرتهاي بزرگ روي كشورهاباهم معامله ميكنندوبراي آنهامطرح نيست كه چه ميشوداينهابعدازسوريه حتماروي موشكهاي ايران معامله خواهندكردمردم ايران به هوش باشيدروسيه اگرراست ميگويدتحويل بمبهاي شيميايي سوريه رامنوط به تحويل بمبهاي اتمي اسراييل به سازمان ملل كندايكاش جنگ ميشد تاتوطئه هاي پنهان آشكارميشد
منظور شما اینست که برای بازدارندگی می توان سلاح شیمیایی داشت؟سلاحی که در صورت حمله برای کشتار مردم بی دفاع کشور حمله کننده استفاده کرد؟
پس بقیه کشورها هم برای بازدارندگی سلاح هسته ای و شیمیایی داشته باشند؟
روسیه اصلا قابل اعتماد نیست و مطمئن باشیم اگه آمریکا جدی ایران را تهدید کند همین روسیه از آب گل آلود ماهی می گیرد و چه امتیازهایی بخاطر وتو کردن از ایران نمی گیرد!!
بهتر نیست دیگر باج ندهیم؟
قطعا" سوريه با تحويل دادن سلاح خود تضعيف خواهد شد .
روسيه ، آدم اسرائيل و آمريكاست .
اسد نبايد به پيشنهاد روسيه براي خلع سلاح خودش اقدام ميكرد .
روسيه از پشت به سوريه خنجر زد .
در مورد سوريه ؛ روسيه خائن ، به نفع آمريكا و اسرائيل كار كرد .
سوريه ، سلاح جمع نكرد كه با يك تهديد ، آنها را تحويل دهد .
اسد اشتباه كرد .
یعنی شما می فرمایید این طرح روسیه نوعی امتیازدهی برای غرب است و عقب نشینی به حساب می آید اگر اینطور است ایران به عنوان یک کشور مستقل باید وارد عمل شود و مانع از این اتفاق یعنی خلع سلاح سوریه شود
تـــــــــــــــــــــرس ؛ برادر مـــــــــــــــــــــرگ است .
دوستي روسيه براي سوريه ، دوستي خاله خرسه است .
اول بشار اسد را خلع سلاح ميكنند و بعد وقتي اسد سلاحي نداشت براي مقاوت ، ضربه كاري را به او خواهند زد .
اسد نبايستي با طناب پوتين به چاه ميرفت .
با طناب پوسیده وروسیه داخل چاه رفتن خطر ناک است همان بلای که سر لیبی آوردند سر سوریه خواهند آورد
بشار اسد نبايد قبول ميكرد تا سلاح هاي شيميايي اش را تحويل دهد .
اسد بايد تا آخرين لحظه مقاومت ميكرد حتي اگر كشته ميشد .
تحويل دادن سلاح ها ، با اصل مقامت در برابر دشمن ، در تضاد كامل است .
روسيه ، سوريه را به نفع آمريكا و اسرائيل خلع سلاح كرد .
يه نفر بايد پيدا شه و به اسد بگه : باباجون ! روسيه دوست تو نيست ، دشمن توست .
یعنی شما می فرمایید این طرح روسیه نوعی امتیازدهی برای غرب است و عقب نشینی به حساب می آید اگر اینطور است ایران به عنوان یک کشور مستقل باید وارد عمل شود و مانع از این اتفاق یعنی خلع سلاح سوریه شود
سوريه با تحويل دادن سلاح هاي شيميايي خود ، دستش را در برابر اسرائيل خالي كرد .
بزرگترين اشتباه بشار اسد همين بود .
گذشته روسیه نسبت به ایران را فراموش نکنیم بخصوص قردتد اس 300. روسیه در مقابل امریکا همیشه کم اورده .
دوستان نگران نباشید چون غرب از ترس سلاح شیمیایی نیست که به سوریه حمله نکرده بلکه ترس ازاقدام غافلگیرکننده حزب الله وایران بوده
ما به جای اینکه چشممون به کمک روسیه باشه باید خودمون رو این قدر از نظر دفاعی تقویت کنیم که نه تنها خودمون به روس ها وابسته نباشیم بلکه بتونیم از متحدهامون هم دفاع کنیم
یعنی شما می فرمایید این طرح روسیه نوعی امتیازدهی برای غرب است و عقب نشینی به حساب می آید اگر اینطور است ایران به عنوان یک کشور مستقل باید وارد عمل شود و مانع از این اتفاق یعنی خلع سلاح سوریه شود
در هر صورت اگر آمریکا حمله می کرد این تسلیحات نابود می شد. حالا چه بهتر که این تسلیحات بدون حمله امریکا نابود بشه. اسراییل هم برخلاف کشور ما سال هاست به مردمش راجع به حملات شیمیایی آموزش داده و بین مردمش ماسک توزیع کرده و بیشتر از بمب اتم می ترسن تا سلاح شیمیایی.
البته بماند که روس ها ثابت کردن برای هیچکس رفیق نمی شن ولی روسیه هم هیچ وقت پایگاهی بهتر از سوریه در مدیترانه پیدا نمی کنه و بقیه کشورهای این حوزه همگی در جبهه غرب هستند.
هااااا یواش یواش داره دوزاریتون میو فته که روسیه داره چیکار میکنه!!!!!
روسها برای بزرگ کردن منافع خود هر کاری انجام میدهند حتی کوچک کردن کشورشان
تحلیل خوبی بود تقریبا بیطرف و منصفانه ... لطفا اسم نویسنده هم ذکر شود
اسم نویسنده دکترعلی خرم است لطفا دقت کن
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.