آخرین خبرعکس: پنجره‌ای به گذشته؛ شهید لاریجانی در کنار سرلشگر محسن رضایی
5بازدید

در حاشیه اقدام درخور تقدیر شهرداری تهران؛

با کمک نکردن به گدایان سود خواهیم کرد یا ضرر؟

اگر بپذیریم در پشت پرده گدایانی که در سطح شهر پراکنده‌اند، گروهی سودجو هستند، هم پذیرفته‌ایم نهادهای حمایتی مانند بهزیستی و کمیته امداد از پس وظایف محوله به نیکی برآمده و نیازمندان را تحت پوشش خود قرار داده‌اند و هم پذیرفته‌ایم که جرمی سازمان یافته در جریان است که مسئولان انتظامی و حتی نهادهای امنیتی مانع تداوم آن نشده‌اند.

با کمک نکردن به گدایان سود خواهیم کرد یا ضرر؟
نه قرار است گدا بگیرند که ترس از رها شدن مطرح شود و نه بنا بر این گذاشته شده که منتظر بمانیم تا نهادهای که باید ورود کنند ـ اما نمی‌کنند ـ به خود آمده و تکانی به خود بدهند؛ همین تفاوت برای امیدواری به نتایج طرح کافی به نظر می‌رسد اما این همه ماجرا نیست.

به گزارش «تابناک»، ساکن تهران که باشید یا تازگی گذرتان به این شهر افتاده باشد، نیم نگاهی به تابلوهای تبلیغاتی پرشمار معابر کافی‌ است تا دریابید در سکوت کامل خبری، گونه‌ای جدید از طرح مقابله با متکدیان پر شمار خیابانی در کلانشهر پایتخت آغاز شده است.

این بار نه خبر از بگیر و ببند مقطعی در میان است و نه نقشی به بازیگران آن نمایش زودگذر سپرده شده است؛ به عبارت بهتر، نه قرار است گدایی به کمک نیروهای انتظامی از سطح شهر جمع شود و نه احتمال برگشت‌پذیری ایشان به خیابان‌ها قریب به یقین محاسبه می‌شود بلکه این بار جامعه هدف متفاوت تعریف شده و تغییراتی بنیادین متوجه طرح مقابله با تکدی‌گری شده است.

با کمک نکردن به گدایان سود خواهیم کرد یا ضرر؟

شهرداری تهران که در کاهلی نهادهای حمایتی مانند بهزیستی و کمیته امداد، ‌گاه با کارهایی مانند راه‌اندازی گرم‌خانه، سعی در زدودن زشتی‌های همراه با شهرنشینی مدرن داشته و کمتر توفیقی به دست آورده بود، بار دیگر با ابتکاری جدید، پا در این عرصه گذاشته و به کمک تبلیغات محیطی، مردم را به یاری فراخوانده است.

بسیاری از تابلوهای تبلیغاتی سطح شهر به ابتکار مسئولان شهرداری با مضامینی در نکوهش کمک به متکدیان خیابانی پوشانده شده‌ تا توجه شهروندان را به تبعات پدیده زشتی که عمیقا در جامعه‌مان ریشه دوانده، معطوف کرده و شاید در این رهگذار و ‌در دراز‌مدت، موجب کمرنگ شدن گدایی در جامعه شود.

بدین ترتیب، متولیان امر که چه بسا نه بر پایه قانون و نه ‌هیچ استدلال دیگری، الزام به ورود در این عرصه نداشتند، مسئولانه پا به میدان گذاشته و تلاش کرده‌اند ‌در اقدامی فرهنگی، با آگاه‌ کردن مشتریان این داد‌و‌ستد ـ اگر بتوان مردمی را که به گدایان کمک می‌کنند، مشتریان این کاسبی نامید‌ ـ یک ضلع این کسب و کار را از بین ببرند تا به دنبال آن، این حرفه رو به نابودی رود.

اگر از تصمیم در‌خور تقدیر مدیرانی که انفعال نگزیده‌اند بگذریم، مفاهیم تصویری و نوشتاری تابلوهای این طرح، ‌ابهاماتی دارد که باید به آن پرداخته شود؛ آن دسته از تابلوهایی که کمک به متکدیان را کمک به مستمندان ندانسته و رأی قطعی صادر کرده که در پس ماجرای تکدی‌گری، سودجویان نشسته‌اند.

با کمک نکردن به گدایان سود خواهیم کرد یا ضرر؟

این ادعا که حتما تا اندازه‌ای ریشه در واقعیت دارد، از این روی ابهام‌آفرین می‌شود که اگر بپذیریم ‌پشت پرده گدایان‌ ‌در سطح شهر، گروهی سودجو هستنند، هم پذیرفته‌ایم نهادهای حمایتی مانند بهزیستی و کمیته امداد از پس وظایف محوله به نیکی برآمده و نیازمندان را تحت پوشش خود قرار داده‌اند و هم این که جرمی سازمان یافته در جریان است که مسئولان انتظامی و حتی نهادهای امنیتی، مانع تداوم آن نشده‌اند.

این در حالی است که اگر میانه‌روی پیشه کنیم، هم کم‌کاری نهادهای حمایتی در تداوم و حتی گسترش پدیده گدایی نقش داشته، هم کوتاهی نیروی انتظامی در مقابله با این جرم (گدایی) دیده می‌شود و ‌چه بسا بتوان از کم‌‌کاری و کوتاهی چند نهاد دیگر هم یاد کرد.

بنابراین، با توجه به این گزاره‌ها، جا دارد که اقدام شهرداری را در حکم تلنگری ناخودآگاه برای مسئولانی به شمار آوریم که در مظان اتهام کم‌کاری و یا خدای ناکرده، غفلت به این امر مهم قرار دارند؛ تلنگری که می‌تواند نقطه مثبت دیگری در کارنامه مسئولان شهرداری تهران ثبت کند.

اما روی ناخوش ماجرا هنگامی آشکار می‌شود که بدانیم این طرح با همه فواید مستقیمی که می‌تواند ‌داشته باشد، دست‌کم ‌عارضه بزرگ و خاموشی در خود ‌دارد و آن چیزی نیست، جز سنگ‌دل کردن ‌شهروندان، چراکه باید بپذیریم هر بار زنجموره گدایی را شنیده و به او کمک نکنیم، ذره‌ای از انسان‌دوستی‌مان را جا گذاشته‌ایم!

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

محمد۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۱۵:۴۲

به نظر من شهرداری کاری رو کرد که درست هست ، و به نظرمن از همین الان این طرح شهرداری تاثیر خودش رو گذاشته

شما به جای این که از طرح شهرداری انتقاد کنید
برید رو بهزیستی و کمیته ی امداد ،
و رو طرح های انسان دوستی مثل جشن عاطفه ها و غیره مانور بدید .

شهریار۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۱۵:۱۹

گدایی کردن در هر شریط سختی هم باشی هیچ توجیهی نداره.
مردم شریف ایران،خواهشن برای مبارزه جدی با این پدیده زشت، به گدایان خیابانی کمک نکنید.متاسفانه از انجاییکه با این کمک کردنها احساس خوبی به کمک کننده دست میدهد لازمه یک کار فرهنگی پیوسته و کارشناسی شده برای مغابله با آن انجام شود.

ناشناس۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۱۴:۴۷

واقعا اقدام شهرداری ارزشمنده. میتونست تابلوهای تبلیغاتی نصب کنه و درآمد داشته باشه. باید بهش آفرین گفت و حمایتش کرد. سنگدلی اینه که تکدی گری ادامه پیدا کنه هر روز آدمای سود جو بیشتر بچه های شیر خواره رو بهشون آرامبخش میدن میندازن تو بغل یه دختر بچه کم سن و سال و از این قبیل چیزا یه جنایت بزرگه. باید به اون آدمای ساده لوح هم یه جوری فهموند که دارن بر خلاف نیتشون به اینجور جنایتا به نوعی کمک میکنن. اون گدایی که سر چهاراست آموزش دیده که گولتون بزنه به شعورتون توهین کنه چند وقت دیگه بزرگ میشه معلوم نیست چی کار کنه. سنگدلی اینه که جلوی کمک به گداها گرفته نشه. آدمای محتاج آبرومند کم نداریم که نتونیم کار خیر کنیم دوروبر هممون هست. نترسین کسی سنگدل نمیشه فقط جلوی یک جناینت بزگ گرفته میشه و پولی که به جنایت کمک میکنه در راه درستی صرف میشه

ناشناس۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۱۳:۴۸

تابناک جان این یکیو منتشر کن دیگه!
دو سال پیش من از پل هوایی روی چمران خیلی استفاده می کردم. به عبارتی پل هوایی نزدیک تقاطع جلال و چمران. یه آقای جوونی روی یه سمت پل به ظاهر بساط پهن می کرد و کلاه و دستش می فروخت. و روی این پل و نواحی اطرافش همیشه چهار پنج تا بچه در حال تکری گری و فروش دستمال کاغذی بودن... اون آقا و اون بساطش در حقیقت مرکز نظارت و هماهنگی اون بچه های مظلوم بود. بچه ها هرچی جمع می کردن می رفتن می دادن بهش و دوباره بر میگشتن سرکار... اون آقا هم می نشست روی صندلی و خود پول می اومد میرفت توی جیبش...! از یه ساعتی که می گذشت همه ی بچه ها رو جمع می کرد و با یه وانت نیسان که می اومد سراغشون می رفتن.

ناشناس۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۱۲:۵۲

پشت پرده گدایان در شهرها باندهای تبهکاری هستند که سازمان یافته اند و با اجیر کردن افراد مسن و بچه ها حس انساندوستی مردم خوش باور ما را تحریک میکنند . پولهایی که به این افراد داده میشود در پایان روز توسط این باند ها جمع اوری میشود ! متاسفانه نیروی انتظامی در این مورد بسیار ضعیف عمل میکند . این افراد و بچه ها باید به محض مشاهده دستگیر شنود تا توسط انها اعصای باند هم دستگیر و مجازات شوند

ناشناس۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۱۲:۳۲

کمک به همنوع یک وظیفه همگانی است پس بهتر از کانال های خودش باشه
اما کمیته امداد و بهزیستی هم باید عملکرد شفاف تری رو به مردم ارائه بدن تااقناع عمومی حاصل آید.

ناشناس۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۱۲:۲۵

اگه به فرض هم جمع بشن بعداً بايد منتظر همينا باشيم كه زورگيري ميكنن حداقل الان مسالمت آميزه!

سجاد۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۱۱:۲۵

باید از تئوریسین های مسائل اجتماعی و فرهنگی کمک گرفت، تا برای همیشه این مشکل حل شود.

ناشناس۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۱۱:۰۸

ادامه كمك مالي شهروندان تهراني به اين متكديان راحت طلب تنها خاصيتي را كه براي شهروندان تهراني دارد اين است كه با خبر شدن سودآوري بي درد سر اين فعاليت در تهران، موج جديدي از مهاجران ايراني و خارجي را به سوي تهران روانه مي كند. فقط به آثار سوء آن در بلند مدت تفكر كنيد.

سهیل۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۱۱:۰۶

نفس کمک کردن بسیار خوب است اما اگه به صورت سازماندهی شده باشه و این کمکها به درستی تقسیم بشه به نفع جامعه هست و در صورتیکه تنها این کمکها به افرادی که در خیابان ها هستند و تکدی گری می کنندتعلق بگیره نه تنها عادلانه تقسیم نشده بلکه امکان سو استفادش هم خیلی زیاده

ناشناس۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۱۱:۰۰

در تبریز گدا نداریم البته بعضی ها که نیاز دارن سر میزنن اما نمیشه اسم گدا به اون شکلی که در تهران و مشهد و .. دیده ام گذاشت

ناشناس۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۱۱:۰۰

گل گفتی باور کن از پنج و ششم به بعد که حقوق 600 هزارتومانی ما ( 300 هزراتومانش به کرایه منزل 50 هزارتومانش به پول آب - برق - گاز و تلفن اختصاص داده میشه و 250 هزارتومان دیگر برای کل خرج خانه - دانش اموز - کرایه رفت و برگشت - پوشاک - درمان و غیره اختصاص داده میشه خیلی از وقتها وسوسه همین تکدی گری به سرم می زند و با خود می گویم بهتره آیرو و شخصیت را زیر پا بگذارم و بروم گدایی تا اینکه هر روز جلوی بچه هایم بگویم پولی برای میوه - گردش و یا حتی بستنی نیست - بهتره مگه نه

ساسان۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۱۰:۱۶

انصافا شهرداری متن های خوب و مفیدی رو بیلبوردهای تهران نصب کرده .متشکرم

ابوذر۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۱۰:۰۹

سلام.
فیلم گدایان رو دیده بودید تو اون فیلم که مهران غفوریان به زیبایی نقش گدا رو بازی میکنه.
خیلی فیلم جالبی بود حتما ببینید موضوش همینه که تو مقاله امده

ناشناس۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۱۰:۰۳

با سلام شخصا حضور این متکدیان و خصوصا بچه های سر چهارراه رو از مهمترین عوامل بر هم خوردن آرامش روانی شهروندان میدونم. من شخصا یادم نمیاد که سر خیابون به این بچه ها پول داده باشم ولی بارها براشون ساندویچ و خوراکی خریدم. من چندان به مافیای گدایی و سودجویی سازمان یافته تو این شرایط معتقد نیستم ولی با پول نقد ندادن به این بچه ها به طرز فکر کثیف پشت این ماجرا پایان میدیم ضمن اینکه محبت خد را دریغ نکردیامم البته خب میدونم درد سر و خرجش از یه 500 تومنی نقد بیشتره! زنده باشید

محمد۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۰۹:۳۵

مطمئناً تا چند سال ديگه بيش ازنيمي جمعيت ايران به شغل شريف تكدي گري روي خواهيم آورد. من كه فكر كنم تكدي گري شغل دومم خواهد شد.

ناشناس۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۰۹:۳۴

به نظرم اين كار شهرداري خيلي خوبه و باعث جا افتادن اين فرهنگ ميشه كه نبايد اين افراد سودجو به خواسته شون كه همون بهره وري از ديگرانه برسند و در مورد كم شدن از انسان دوستي مان هم فقط كافيه كه هر بار كه اين به گدايي كمك نميكنيم به جاي اون پولي را براي نيازمندي كه ميشناسيم( و البته همه مان عده اي از خانواده هاي نيازمند در كنارمان و يا كساني را كه مطمئن هستيم به آنها كمك مي كنند را ميشناسيم ) كنار گذاشته و به آنها برسانيم تا هم سنگدل نشويم و هم اين فرهنگ را در جامعه نهادينه كنيم

نکته بین۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۰۹:۳۳

پاراگراف آخر را قبول ندارم. شهروندان می توانند انسان دوستی خود را از طریق موسسه های خیریه معتبر و تحت نظارت و کنترل جا نگذارند که هیچ بلکه انسان دوست تر نیز بشوند.
فقط امیدوارم سازمان های محترم نظارتی حداقل این توان را داشته باشند که نگذارند همان افراد سودجو موسسه خیریه برپا کنند!

حمیرا۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۰۹:۳۳

مطمئن باشید از انسان دوستی مان ذره ای کاسته نخواهد شد
در خیابان ولیعصر خانم مسنی روی ویلچر چنان التماس کمک میکرد که هیچکس توان گذشتن از کنارش را نداشت در کمال تعجب هنگاهی که بازگشتم تا به او کمکی کنم دستش را داخل کیفش برد که فکر میکنم حقوق کل ماه منو اونروز در آورده بود از اون مهمتر عصر آنروز بود هنگام بازگشت به منزل در طرف دیگر خیابان دیدم یک پسر جوان آمد خانم از روی ویلچر بلند شد و کلیه عایدی روزش را به جوان تحویل داد.
من به شخصه از این اقدام زیبای شهرداری کمال تشکر را دارم بهتر است کمک کردن به مستمندان را به نهادی بسپاریم نه خود افراد اقدام نمایند .

ناشناس۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۰۹:۲۴

من تا قسمتی مخالف حرفتان هستم، چه بسا بسیاری از خانواده های نیازمندی هستند که این کار را مذمت می کنند و با آبرو زندگی میکنند.

ناشناس۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۰۹:۲۲

من خودم پیرزنی رو میشناسم که روزی نزدیک صدهزار تومن کاسبی میکنه . بهتره که مردم به این جور افراد کمک نکنن . ربطی هم به سنگ دل شدن نداره

ناشناس۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۰۹:۱۱

اگر در این زمینه درست عمل شود جایی نباید برای زنجموره باقی بماند که انسانیت کسی به واسطه آن زیر سوال رود!شهرداری هم بهتر است اقدامات عملی را از خودش شروع کند!تا هر ماه کارگران شهرداری جهت دریافت حق ماهیانه به درب منازل مراجعه نکنند .در این وانفسای مشکلات اقتصادی همه مردم خودشان نیازمندندو ای بسا نیازمند تر از کارگران شهرداری!این وظیفه مسئولان است که مشکلات را حل کنند.

ناشناس۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۰۹:۱۰

لطفا از تجربه شهرتبریز بعنوان تنها کلانشهر بی گدای ایران استفاده نمائید . در تمام ورودی های اصلی تبریز این جمله مواجه می شوید . "به تبریز شهر بی گدا ایران خوش آمدید." البته اینکار میسر نشده جز با همت اهالی شهر ومسئولین ذیربط .

امید۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۰۸:۵۵

کار بسیار خوبی است عمل شهرداری.
بسیاری از مشکلات در کشور عزیز ما به جای اقدامات قهری و مقطعی نیاز به اقدامات فرهنگی و تدریجی دارد.

ناشناس۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۰۸:۴۶

انسان دوستی پول دادن به سودجویان نیست. شما می توانید ماهانه به فامیل و دوست و آشنا که وضع مالی خوبی ندارند و از مشکلات معیشتی زنج می برند کمک بکنید که من ماهانه مبلغی را به دوتا دختر خانم که پدر ومادرشان را از دست داده اند و همزداگاهی بنده هستند کمک میکنم و هیچ پولی به گدای خیابان نشین نمی کنم.

ناشناس۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۱۱:۲۵

احسنت

Habib۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۰۸:۴۴

سلام

پول دادن به گدایان قطعا اشتباه است و هیچ بحثی در آن نیست

خواهشا به متکدیان کمک نکنید

ناشناس۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۰۸:۳۹

با سلام نقدتان اصلا منصفانه نیست. می توان با کمک به نیازمندانی که می شناسیم و یا کمک به نهادهای خیریه از سنگ شدن دل جلوگیری کنیم. این تحلیل شما با مطلبی که چند مدت قبل گداشته بودید که چرا در تبریز گدا نیست در تناقض اشکار است. لطفا دقت کنید

ناشناس۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۰۸:۳۶

بنده نیز تشکر ویژه ای از اقدام ارزنده شهرداری تهران مینمایم در ضمن توضیح کار صورت گرفته مربوط به اداره فرهنگی سازمان زیبا سازی شهرداری تهران میباشد.

ناشناس۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۰۸:۳۳

اقدام خيلي خوبيه
اصلن آدم تو خيابون که راه ميره حالش بد ميشه.
خيلي خوبه آفرررين شهرداري

عسل حبیبی۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۰۸:۲۸

در اداره ای که بنده شاغل هستم روزانه 7 یا 8 نفر گدا میاد خب واقعاً سازمان هایی مربوطه طرحی برای این افراد ندارن؟

بابك۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۱۱:۳۳

شرعا كمك به سه گداي اول تكليف است بعد از آن تكليف از شما ساقط مي شود

داش حامد۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۰۸:۲۸

همه ی ما شهروندان ایرانی از این پارادوکس ها خسته شدیم.
واقعآ قدرت تحلیل از همه ی ما گرفته شده.
از یه طرف توی شهر پر شده از گداهایی که نسخه به دست دنبال پول هستن و میگن بهزیستی فقط اندازه یه ویزیت معمولی پول میده و نسخه میلونی دارن از یه طرف بهزیستی میگه همه چیز خوب ما چقدر خوشبختیم

مفاخري۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۰۸:۲۵

با كمال تاسف بايد عرض كنم كه وجود اين همه افراد متكدي در شهرهاي ما متاثر از فرهنگ ما ميباشد.... بايد قبول كرد اين ارزش فرهنگي ما (نوع دوستي و يا كمك به همديگر....) با وصف اينكه في النسه و در ذات خود امري پنسديده است اما در اعمال كاملا اشتباه ميباشد.... كمك كردن ما ناشي از احساس ما است اما عمل ما و اكنش ما نبايد ناشي از احساس باشد بلكه بايد عاقلانه و منطقي باشد.... به جاي اينكه اين درد را دوا كنيم دردي به اين درد اضافه مكنيم ... اين هم باز فقر نشانه فقر فرهنگي ماست ... ابراز احساسات محبت كردن كمك كردن و...و راه و روش درست خود را ميخواد..

ناشناس۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۰۸:۲۲

اگر خیلی ناراحت انسان دوستی مان باشیم این خرده پول هایی را که می خواهیم کمک کنیم جدا کرده و در پایان ماه به حساب موسسه های حمایتی نظیر محک و غیره واریز می کنیم. والسلام گدا پروری تمام

محمدرضا۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۰۸:۲۲

با جمله آخرت مخالفم!!!

ناشناس۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۱۲:۵۳

من شدیدا موافقم که بی تفاوتی نسبت به متکدی موجد سنگدلی است.
اگر به 100 سودجو کمک کنیم بهتر از آنست که در بین آن 100 نفر یک نیازمن باشد و محروم بماند از کمکمان.

ناشناس۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۰۸:۱۹

عزیز من. واقعاً به نظرت این که کسی به گدا پول نده سنگ دلیه؟! این همه موسسه خیریه هست. شما با این نوشته داری تا حدی زحمت شهرداری رو خنثی می‌کنی! من جای شما بودم این متن رو حذف می‌کردم.

س62۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۰۸:۱۳

بالاخره تکلیف شهروندان چیه؟؟؟ کمک کنند یا نکنند؟ تشخیص موقعیت تو این موارد بسیار مشکله!!!

ناشناس۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۱۱:۴۵

هروقت گدایی دست تکدی‌گری به من دراز می‌کند برای اینکه خدای ناکرده جمله آخر مقاله فوق شامل حال من نشود و نسبت به درد مردم بی‌تفاوت نشده باشم، به جای اینکه مبلغی را به آن گدا بدهم، آن مبلغ را کنار می‌گذارم و به موسسه خیریه قابل اطمینان یا مستمندی که می‌دانم محتاج است می‌دهم.

حسین جاودانی۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۰۷:۱۲

موسسه حمایت از مستمندان تبریز از سال 1351 این کار پفید را شروع کرده و با فعالیت مردم و اعضای خود جوش و افتخاری- و همکاری نیروی انتظامی الان کاملا موفق در جمع آوری گدایان حرفه ای تبریز و حمایت از قشر مدد جو بوده است.

reza۱۳۹۲/۰۷/۲۹ ۱۳:۰۲

علت موفقیت این موسسه در مدیریت لایق و صالح بخش خصوصی نهفته است که توانسته به خوبی اعتماد عموم شهروندان را جلب کند.

نظر شما

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.