0بازدید
۱۱
آیا می توان نماینده مجلس، وزیر و .... را امر به معروف کرد؟
هر کسی می‌تواند امر به معروف کند؛ حال این فرد می‌تواند نماینده مجلس، قاضی و یا فردی در یک ارگان نظامی باشد. اگر کسی وظیفه دارد و ببیند کسی واجبی را ترک کرد، امر به معروف کند و اگر دید کسی منکری را انجام می‌دهد، نهی از منکرش کند و وظیفه شرعی است. حال اینکه کسی توانش را داشته باشد یا نه، بحث دیگری است. شرایط امر به معروف هم در رساله‌ها آمده و نیازی به قانون در این باره نیست و شرایط آن در احکام شرعی آمده است.
پس از به شهادت رسیدن یکی از ناهیان منکر در روزهای آغازین سال جاری، رئیس قضا از روند قانون‌گذاری در مجلس شورای اسلامی گلایه کرد و با اشاره به اصل ۸ قانون اساسی گفت: هنوز در کشور قانونی برای امر به معروف و نهی از منکر و همچنین متعرضان به ناهیان منکر وجود ندارد. این گفته‌های رئیس قضا زمینه‌ای شد برای قوانین مربوط به امر به معروف و نهی از منکر، اما جالب این است که پس از گذشت بیش از ۳۵ سال از تصویب قانون اساسی، هنوز قانون مدونی برای ناهیان منکر و امر‌کنندگان معروف وجود ندارد و حدود و مشخصات آن روشن نشده است.
به هر حال با تأکید رئیس مجلس و سخنان رئیس قوه قضاییه، مقدماتی برای رسیدگی به این موضوع در مجلس شورای اسلامی شکل گرفت. با وجود این و با گذشت نزدیک دو ماه از این قضیه، هنوز اعضای کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس وارد این موضوع نشده‌اند و حتی مقدمات این کار نیز در کمیسون فراهم نشده است.
موسی غضنفر آبادی، عضو کمیسیون حقوقی و قضایی با اشاره به تدوین قانون درباره امر به معروف و نهی از منکر اظهار داشت: همان موقع قرار شد، پیشنهاد قوه قضاییه و مرکز پژوهش‌های مجلس به مجلس بیاید و پس از آن موضوع در کمیسون بررسی شود.
وی گفت: اصل قانون اساسی که در بند ۸ آن نوشته شده، با آنچه در کمیسیون می‌خواهد بررسی شود، فرق دارد. این قانونی که ما در پی آنیم، مربوط به کسانی است که در صورت امر به معروف و نهی از منکر مورد تعرض قرار گرفتند. در این باره، قصد داریم مجازات آن را شدید کنیم.
وی در پاسخ به اینکه آیا ما قانونی درباره امر به معروف و نهی از منکر داریم، گفت: شاید به این نام قانونی نداشته باشیم؛ اما اگر کسی متعرض شود، از مجموعه قوانین اسلامی می‌شود این را دریافت که جرمی رخ داده است یا نه.
وی در پاسخ به اینکه بنا بر قانون اساسی، مردم می‌توانند دولت را امر به معروف کنند، اما آیا به صورت عملی امکان چنین چیزی هست یا منظور از دولت حاکمیت است که شامل قوه قضاییه و نیروهای نظامی هم می‌شود یا نه، گفت: مردم می‌توانند از طریق نماینده‌های خود موارد را به آگاهی مسئولین برسانند یا خودشان به طریقی به این افراد دسترسی پیدا کنند.
این نماینده گفت: هر کسی می‌تواند امر به معروف کند؛ حال این فرد می‌تواند نماینده مجلس، قاضی و یا فردی در یک ارگان نظامی باشد. اگر کسی وظیفه دارد و ببیند کسی واجبی را ترک کرد، امر به معروف کند و اگر دید کسی منکری را انجام می‌دهد، نهی از منکرش کند و وظیفه شرعی است. حال اینکه کسی توانش را داشته باشد یا نه، بحث دیگری است. شرایط امر به معروف هم در رساله‌ها آمده و نیازی به قانون در این باره نیست و شرایط آن در احکام شرعی آمده است.
وی افزود: آنچه ما بررسی کردیم، این بود که اگر اتفاقی در حین امر به معروف روی داد و به فردی تعرض شد، مجازات تعرض‌کننده تشدید شود تا کسی آسیبی نبیند. ما در قانون اساسی داریم که اگر در مواردی قانون مشخصی نباشد، قاضی می‌تواند از شرع برای صدور حکم استفاده کند.
این نماینده در پایان گفت: مسئول تفسیر قانون اساسی، شورای نگهبان است. آن‌ها می‌توانند بگویند این قانون می‌تواند از طریق کتب شرعی استخراج شود، اما اینکه ما بخواهیم قانونی در رابطه با اصل۸ قانون اساسی در مجلس بنویسیم، چیزی از آن نمی‌دانم.
همچنین طباطبایی نائینی، دیگر عضو کمیسیون حقوقی مجلس در پاسخ به اینکه آیا کمیسیون حقوقی در حال تدوین قانونی در خصوص امر به معروف و نی از منکر است گفت: فقط صحبت‌هایی در این باره شده است؛ اما هنوز چیزی به کمیسیون ارجاع نشده. پس از سخنان رئیس قوه قضاییه و کشته شدن این فرد که امر به معروف کرده بود، صحبت‌هایی
در این باره شد، ولی هنوز طرح و یا لایحه‌ای به کمیسیون ارجاع نشده است.
وی در مورد این اصل قانون اساسی گفت: مردم می‌توانند مسئولان را از طریق رسانه‌ها امر به معروف کنند و راهکار طبیعی آن هم این است و عواقب آن هم مربوط به مقوله عملی است و باید در اجرا اصلاح شود؛ یعنی مشکلی ندارد چه کسی چه کسی را امر به معروف کند.
آنچه از سخنان این نمایندگان بر می‌آید، نشان‌دهنده این است که مجلس شورای اسلامی اصل قضیه و تدوین قانون برای امر‌کنندگان معروف و ناهیان منکر را کنار گذاشته و در فکر قانونی برای تشدید مجازات به معترضین به این افراد است، این در حالی است که این موضوع به صورت یک خلع در قانون اساسی و قوانین جمهوری اسلامی ایران احساس می‌شود.
هنوز مشخصات ناهیان در قانون واضح مشخص نیست و اینکه افرادی که می‌خواهند این کار را انجام دهند، باید دارای چه ویژگی‌هایی باشد؛ اما انتظار می‌رود در تدوین قانون در خصوص این موضوع به تمام ابعاد آن اشاره و نکات گنگ و نامفهوم رفع شود.
هم‌اکنون پرسشهای بسیاری در این باره هست، مبنی بر اینکه اگر فردی بخواهد یک نماینده مجلس را امر به معروف کند، چگونه می‌تواند، آیا فردی می‌تواند از یک قاضی انتقاد کند یا آیا می‌شود به فرد نظامی گفت، کاری را که انجام می‌دهی ایراد دارد؟ اگر می‌شود به این صورت و اگر نمی‌شود چرا؟
شاید اگر کسی این کارها را کرد، مورد غضب مسئولین واقع نشود، یا باید چه کاری را انجام داد که اتهام تلقی نشود؟ این‌ها پرسشهای اولیه‌ای هستند که در این باره مطرح است. به هر حال باید چاره‌ای برای آن اندیشیده شود و به گونه‌ای باشد که در آن قوانین دیگری مانند حریم خصوصی یا ملک شخصی هم در نظر گرفته شود.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظرات بینندگان
استادي دارم كه هميشه مي گويند هر وقت سخن از نص است يك بار ديگر نص را بخوانيم.
اصل هشتم - در جمهوری اسلامی ایران دعوت به خیر، امر به معروف و نهی از منکر وظیفه ای است همگانی و متقابل برعهده مردم نسبت به یکدیگر، دولت نسبت به مردم و مردم نسبت به دولت . شرایط وحدود و کیفیت آن را قانون معین می کند. « و المومنون و المومنات بعضهم اولیاء بعض یامرون بالمعروف و ینهون عن المنکر».
خوب حالا اولا بايد پرسيد دوست نماينده امان به اشتباه اصل هشت را بند 8 قيد فرمودند و بعد هم بفرمائيد در اين مدت از سال 1358 تاكنون چه قانوني براي تعيين شرايط و مصاديق مطابق آنچه در اصل8 قانون اساسي بشرح فوق آمده است. از طرف ديگه فقط يك ستاد احياي امر به معروف و نهي از منكر و شوراهاي اجرايي آن را داريم و خوب بايد و بايد شرايط را قانون داشته باشيم نه اينكه هر كس با هر شرايطي به خود اجازه ي دخالت در امور خصوصي و عمومي مردم و دولت و غيره را به خود بدهد .
سوال اساسي اينه كه آيا در دوزان ما پيشنهادات و انتقادات نمي تونن نقش امر به معروف و نهي از منكر را اجرايي كنند؟
به نظرم در اين مورد نبايد سريع قضاوت كرد و نبايد امر به معروف و نهي از منكر به دستاويزي براي عده اي تبديل شود.
يكي از شرايطي كه علما ذكر كرده اند گوش شنوا داشتن است. طبيعي است وقتي قتلي رخ مي دهد شخصي كه قصد داشته امر به معروف و نهي از منكر كند از حد و حدود آن عبور نموده.
به هر حال تفاوتي است ميان جرم و منكر كه بايد مد نظر باشد.
نماینده مجلس رانه!
امر به معروف اصولا برای کسانیست که صاحب قدرت و منصب هستند وگر نه امر به معروف کردن مردم عامی چه تاثیری بر جامعه دارد؟
آیا امر به معروف و نهی از منکر تنها محدود به رابطه فرد به فرد است؟
آیا امر به معروف و نهی از منکر تنها محدود به بحث حجاب بانوان است؟
البته که اینگونه نیست.
در واقع امر به معروف و نهی از منکر یکی از بزرگترین دستاوردهای دین اسلام در حوزه زندگی اجتماعی است که متاسفانه مورد غفلتی تاریخی قرارگرفته و اگر به خوبی مورد توجه محققان و صاحب نظران قرار می گرفت چه بسا که زیربنای بسیاری از جنبه های حقوق عمومی و حقوق بشر در جهان امروز بود.
بله امر به معروف تنها به رابطه فرد به فرد و بحث حجاب محدود نمی شود.
با اینکار درواقع شان و ارزش واقعی این تاسیس ارزشمند را تقلیل می دهیم.
بهترین و عالی ترین جنبه امر به معروف و نهی از منکر بدون تردید" نقد حاکمیت" از طرف مردم است.
در جهان امروز امر به معروف و نهی از منکر تنها به زبان گفتاری محدود نمی شود یک روزنامه مستقل و منصف که در جهت منافع عمومی تلاش می کند در واقع به امر به معروف و نهی از منکر اشتغال دارد
و تو خود بخوان حدیث مفصل ........
ممکن است نماینده وزیر و....رابیشترتوضیح دهید.
این قانون به ضرر خود مسئولانه و هیچ وقت تصویب نخواهد شد.
خبر آمد که خری در راه است
زهی خیال باطل تو این کشور چسبیدی به بالا مصونیت داری
مسؤولين جلو دزدي هاي كلان رابگيرند جلو دروغگويي وفساد را اعتياد رابگبرند بقيه خود بخود جامعه إصلاح ميشود ايا براي اين هاهم قانون نداريم
آیا می توان نماینده مجلس، وزیر و .... را امر به معروف کرد؟
خیر !
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.