چالش‌هاي «اصلاح الگوي مصرف» در امور مذهبي- 3

با كمال تعجب بايد عرض كنم با اين متني كه نوشتيد معلوم شد كمترين شناختي از جامعه مذهبي نداريد. شما تمام فكر خودتون رو معطوف كرديد به هيئت رزمندگان، در حاليكه جامعه مذهبي كه شامل مسجدي ها و هيئتيها هستند همه از جنس سياسي نيستند و در بسياري از موارد اصلا از سياست متنفرند.نكته مهم ديگر اينكه بسياري از جواناني كه در جلسات هيئت رزمندگان شركت مي كنند فقط به قصد استفاده ميروند و هيچگونه برداشت سياسي و ... نميكنند.اي كاش كمي با مردم ارتباط داشتيد.

موازي كاري واستفاده سخاوتمندانه ازبيت المال كاري عادي شده است بطوريكه شهرداري ها دراين مسابقه گوي سبقت راازمتوليان دولتي درامور مذهب را ربوه اند

ای کاش مشکل هزینه های هنگفت واسراف در کشور ما مثل همین اجرای برنامه هی مذهبی بود اما متاسفانه تبلیغات در زمینه های غیر ضروری دیگر بیشتر از هزینه تبلیغاتی مذهبی است ودر هر مناسبتی چنین تبلیغات پر خرج وغیر ضروری را می بینیم اما نمی دانیم چرا بعضی فقط می خواهند همه چوبهای خود را بر سر امور دین ومذهب بزنند البته پر واضح است که اینان همه یک خط مشی را دنبال می کنند وآن هم خارج نمودن دین از زندگی مردم ودر مقیاس وسیع تر حذف نام مبارک اسلام از جمهوری اسلامی است در حالی که اینان فراموش کرده اند که آنچه که امروزه نام مقدس جمهوری اسلامی را در جهان سر بلند کرده است همان اسلام است به نظر من برنامه های پر بار ومتین صدا وسیما که از آموزه های دینی وقرآنی سرچشمه می گیرد واقعا مورد تایید خیل عظیمی از مخاطبان است وبهتر از رواج برنامه های غیر اخلاقی وبی مایه است وآنانی که دنبال چنین برنامه هایی می باشند بهتر است که به ماهواره وترانه های مبتذل آن رو بیاورند از طرفی دیگر واقعا اجرای برنا مه های دینی که اهداف قرآن واسلام را برای مردم بازگو می کنند ارزش تبلیغ و خرج هزینه را دارند .
واین را نمی شود از مصادیق اسراف دانست.آیا اگر یک خواننده مشهور به اجرای کنسرتی در فلان شهر دعوت شود وتبلیغات وسیعی برای برنامه او انجام شود به همین اندازه انتقاد می شد که برای یک برنامه دینی می شود ؟

هزينه هائي كه دولت نهم و در زمان تصدي شهرداري تهران براي برگزاري مراسم عزاداري به دسته ها اختصاص دادد بسيار چشم گير بود بطوري براي بعضي دسته ها نوعي كار و كاسبي بود و در اذهان دنيا نوعي تبليغات سو بهمراه داشت بهتر است از تبليغات ظاهري و عوامفريبي كاسته شود و بفكر كار و نان و مسكن و اشتغال و نوع آوري هاي جديد باشيم

من در یک شهر عربی زندگی میکنم که کنسولگری ایران در آن بسیار فعال است. سرکنسولی که توسط دولت نهم به اینجا آمد یکی از همان افرادی است که به شعائر و ظواهر دین اهمیت زیادی میدهد. مثلا ایشان بمحض ورود نماز جماعت را در کنسولگری ، تقریبا اجباری کرد ، برخی از کارمندان توی رودرواسی با رؤسایشان وبخاطر اینکه در صف نماز دیده شوند و مورد توجه رؤسا باشند در نماز جماعت حتی به امامت کسی که اعتقاد دارند عادل نیست حاضر میشوند. شاید در وهله اول این امر خوشایند باشد که مردم در ظاهر به نماز اهمیت دهند اما از آنجا که نماز اولین عملی است که از انسان سؤال میشود و از آنجا که حتی خواندن یک ذکر برای رضای غیرخدا کل نماز را باطل میکند خودتان حساب کنید که در طول این سالها چقدر نماز باطل بر گردن کارمندان بیچاره ای افتاده که شاید پیش از این با یک نماز آخر وقت خود در خانه اما قربة الی الله ،حداقل تکلیف خود را انجام داده و از آتش جهنم برکنار میماندند اما در طول این سالها همان هم در نامه اعمال نیکشان نیست و بجایش صدها رکعت نماز قربة الی غیرالله هست که در ازایش هم نه تنها ثوابی نیست بلکه آتش جهنم هست .
البته کسانی که مسئله را میدانند دعا میکنند که خداوند از سر تقصیرات اینگونه نمازگزاران که قطعا مسئله را نمیدانند بگذرد همانطور که امیدواریم از سر تقصیرات همه مؤمنان بگذرد، اما آن آقایانی که با ادعای فهم دین باعث نفوذ این ریاکاریها در میان مردم و حبط اعمال آنان و خسران دنیا و آخرت آنها میشوند ،خود از حقیقت کارشان آگاهند؟؟؟