ایران خودرو و سایپا مهم‌ترند یا تداوم نسل ایرانیان؟!

کاش مسئولان به این پرسش پاسخ دهند که در دو سه سال اخیر ـ که نشانه های کهنسالی جمعیت کشور خودنمایی کرده و با تذکرات رهبر انقلاب، تغییر سیاست های جمعیتی در دستور کار قرار گرفته ـ چه اقدامی عملی‌ای برای عبور از این مشکل تدارک دیده‌اند؟

به گزارش «تابناک»، پس از آنکه به روایت آمار و ارقام، کاهش چشمگیر نرخ ازدواج و فرزندآوری در کشور مسجل شد و نگرانی هایی آفرید، آنچنان تکاپویی میان مسئولان به راه افتاد که به نظر می‌رسید، به زودی شاهد تحولاتی چشمگیر در این عرصه باشیم؛ به این صورت که مسئولان تلاش کنند، ریشه های این اتفاق را شناسایی کرده و با تدابیر مناسب در راستای رفع مشکلات اقدام کنند اما این گونه نشد.

چند سالی می‌شود، همه از کاهش نرخ رشد رشد جمعیت در کشور و مخاطراتی که این امر در آینده برای کشورمان به همراه خواهد آورد، سخن می‌گویند و حتی فراتر از آن، گاه از رها شدن این موضوع گلایه می‌کنند؛ اما در مقام عمل یا شاهد اتفاق مثبتی نیستیم و یا با مواردی مواجه می‌شویم که مثبت به نظر می‌رسند، ولی فرجامشان خوب نمی‌شود.

نمونه بارز این اقداماتِ غیر موثر، افزایش مرخصی زایمان بود که اینقدر سردستی به آن پرداخته شد که قابلیت هایش از دست رفت و به قانونی غیرعملیاتی منجر شد که برخی آرزو می‌کنند، کاش هرگز اجرایش فراگیر نشود، چون موجب بیکاری مادران باردار می‌شود!

این در حالی است که همچنان مشکلات دیگری که گریبان جوانان را گرفته و تأثیر بسزایی در کاهش نرخ ازدواج، افزایش طلاق و در نتیجه کاهش نرخ رشد جمعیت دارد، به وضع سابق برقرار هستند؛ مشکلاتی مانند بیکاری، نرخ بالای خرید و اجاره مسکن و امثال آن که هیچ تدبیری برای رفعشان صورت نگرفته است.

تلخ‌تر اینجاست که به یاد می‌آوریم، در یکی دو سال اخیر، اندک یاری هایی که جوانان در امر ازدواج دریافت می‌کرده‌اند، هم گاه قطع شده است. منظورمان وام ازدواج است که مبلغ آن بسیار اندک است، برای دریافتش باید هفت خوان را پیمود و زمان زیادی در صف ماند و نه تنها این اشکالاتش رفع و رجوع نمی‌شود، که بارها پیش آمده به دلیل کمبود منابع، پرداخت آن به زوج های جوان متوقف هم شده است.

با این حساب اگر نتیجه بگیریم که مسئولان موضوع مهم زادآوری و تهدیدهای آن را که در آینده بروز خواهد کرد، ندید گرفته‌اند، به نظر منصفانه سخن گفته‌ایم، چراکه می‌بینیم نه دولتمردان برای برداشتن سنگ از پیش پای جوانان در ازدواج پیش قدم می‌شوند و تلاش می‌کنند که داشتن چند فرزند را جایگزین تک فرزندی کنند و نه نمایندگان مجلس که برای همه چیز طرح و ایده دارند و راهکار ارائه می‌دهند، برای رفع موانع فرزندآوری اقدامی صورت می‌دهند.

این در حالی است که همین مسئولان در مواجهه با مشکلات دیگر به شدت کوشا ظاهر می‌شوند. به عنوان مثال می‌بینیم که پس از آشکار شدن نشانه های اثرگذاری تحریم خرید خودروی صفر، همگی با همه توان پا به میدان گذاشته و تلاش کردند که نظر مردم را نسبت به خرید محصولاتی که معتقدند کیفیت بسیار پایینی دارد، تغییر دهند.

البته این تغییر از جنس افزایش کیفیت محصولات خودروسازان وطنی نبود بلکه راهکار ارائه شده برای بازگشت رونق به بازار خودرو، ارائه تسهیلات در نظر گرفته شد، تا دریابیم که ظاهرا بی پولی ها تنها برای امثال وام ازدواج است، وگرنه وام خرید خودرو 25 میلیون تعیین نمی‌شد و در قیاس با وام سه میلیون تومانی ازدواج، این همه متفاوت و آزاردهنده به نظر نمی‌رسید.

با این حساب، آیا جا ندارد که از مسئولان بپرسیم هدف گذاری شان از اختصاص منابع به این صورت چیست و افق آینده ایران را چگونه ترسیم می‌کنند که نرخ پایین زادآوری برایشان نگرانی کمتری از فروش نرفتن خودروهای سایپا و ایران خودرو دارد؟ براستی چگونه است که یک بار هم شده چنین حمایت هایی از اشتغال و ازدواج که با تداوم نسل ایرانیان ارتباط مستقیمی دارد به عمل نمی‌آورند؟!