اين فوتبال آدم خراب كن

از ترس كميته انضباطى و مفاد منشور اخلاقى ديگه به موهاش ژل نمى زنه، مدل هم نمى ده، تازه مى خواد كوتاه ترش هم بكنه ولى ته دلش مى گه اگه يك فرصت گيربيارم مى دونم چه جورى تلافى كنم، ديگه خبرى از گردنبند و انگشتر و خيلى چيزاى ديگه هم نيست ولى خب هنوز مى شه لباسايى پوشيد كه اگه تو خيابون رفتى انگشت نما باشى ... هنوز مى شه سوار ماشين آخرين مدل شد و تو خيابونا گشت زد و به هر حال...

به نوشته جوان؛ راستى ما چرا بايد از همچين بازيكنايى توقع داشته باشيم يك ماه تموم روزه بگيرن؟ آهاى اونايى كه تو اين دو سه روزه گير دادين چرا اون ور دنيا بازيكنان فوتبال و مسلموناى شناسنامه اى روزه مى گيرن و بازيكناى ما نه، اصلاً شده به اين فكر كنيد كه مگه تا حالا براى بازيكناى فوتبال چيكار كرديد كه حالا ازشون توقع روزه گرفتن داريد؟

فوتبال ايران روزگارى نه چندان دور رو به ياد داره كه بازيكناى بزرگش، هم روزه مى گرفتن هم فوتبال بازى مى كردن، اونم نه بعد از افطار كه در طول روز؛ باور نمى كنيد؟ از على پروين بپرسيد. مى گيد خيلى قديميه از سيد مهدى ابطحى يا همين سيد عباسى و مجتبى جبارى كه اين روزها به بهونه مصدوميت قراره از ليست استقلال خارج بشه سؤال كنيد.

پس لازم نيست زياد راه دور بريد ولى خب واقعاً چه اتفاقى افتاده كه بايد افسوس بخوريم بابت اينكه بازيكناى فوتبال مثل آب خوردن روزه مى خورن؟

چه اتفاقى افتاده كه تو اروپا براى بازيكناى روزه گيرشون برنامه ويژه تدارك مى بينن اون وقت يه اروپايى مياد تو ايران، تو ماه مبارك رمضون نمى ذاره بازيكناى باشگاهى ما روزه بگيرن؟

خب ما درست كار نكرديم كه اوضاع اينجورى شد، ما اگه از اول پول بى خودى و زياد دست بچه ها نمى داديم و به امون خدا ولشون نمى كرديم كه برن هر جورى خواستن خرجش كنن حالا امروز ماتم اينو نمى گرفتيم كه چرا تو اين مملكت اسلامى بازيكناى فوتبال روزه نمى گيرن.

بله، در يك كلمه مقصر خودمونيم؛ از من و شماى همكار روزنامه نگار بگير تا مسؤولان باشگاه ها و فدراسيون فوتبال، ناسلامتى پيشوند اسم هر كدام از باشگاه ها يك كلمه فرهنگى وجود داره ولى اگه شما تا حالا كار فرهنگى ديديد ما هم ديديم چه برسه به كار عقيدتى.

خب احتمالاً با اين چند خط به خيلى ها تا حالا برخورده كه اى بابا اين فوتباليست ها هم تو خانواده هاى مسلمون و با قيد و بند بزرگ شدن و به هر حال به دينشون عقيده دارن؛ ما هم منكر اين قضيه نيستيم اتفاقاً درد هم همينه كه اين فوتبال بى در و پيكر بچه هايى رو خراب كرده كه تو خانواده شون سر به زير و آروم بودند؛ گفتيم كه پول زيادى و ادعاى حرفه اى گرى اين بلا رو سر فوتبال آورده تا جايى كه رئيس كميته فرهنگى فدراسيون فوتبال كه بايد روى همچين مسائلى اشراف داشته باشه قصه روزه خورى بازيكنا رو نه تاييد مى كنه نه تكذيب.

بگذريم واقعيت همينه، كاريش هم نمى شه كرد. فوتبال ما آدم خراب مى كنه، خيلى هم سخته كه بتونى توش سالم بمونى، يادش به خير، يه زمانى راجع به سينما اين حرف رو از يه استادى شنيدم ولى هيچ وقت فكرش رو نمى كردم كه يه روز مجبور باشم با قلم خودم فوتبال رو هم زير سؤال ببرم.