در حاشیه نمایش «پارادایس» در آمریکا؛
آیا قوانین سینمای ایران برای سینماگران فقط در مرزهای ایران لازم الاجراست؟ +ویدیو
پیش از این، نسخه ممیزی نشده فیلم یکی از کارگردانهای جوان در جشنوارههای اروپایی به نمایش درآمده بود... در این نسخه از فیلم، صحنه اعدام پایانی فیلم به نمایش درمیآمد که در نسخه به نمایش درآمده از این فیلم توقیف شده در جشنواره فجر، حذف شده بود. همچنین فیلم «بارکد» که در اکران عمومی با حذف برخی پلانها و با حذف موسیقی پایانی (با صدای یاسر بختیاری) به نمایش درآمد، در نمایشهای خارج کشور بدون اصلاحات اکران شد...
نمایش فیلم «پارادایس» در جشنواره چلسی آمریکا پس از سلسله رویدادهای دیگری که درباره سایر فیلمهای سینمایی رخ داد، این پرسش را پیش آورده که آیا قوانین سینمای ایران برای سینماگران فقط در مرزهای ایران لازم الاجراست یا این قوانین برای آثار سینمای ایران در هر جغرافیایی باید اجرا شود و ارتباطی با محدوده جغرافیایی نمایش آثار سینمایی ندارد؟
به گزارش «تابناک»؛ فیلم سینمایی «پارادایس» به کارگردانی علی عطشانی که امکان نمایش آن به واسطه مضمونش در سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر فراهم نشد و شرایط دشواری برای اکران عمومی در ایران پیش روی دارد، در چهاردهمین جشنواره فیلم «چلسی» آمریکا که از ۱۳ تا ۱۶ اکتبر توسط برخی ایرانیهای مقیم آمریکا برپا شده، نمایش داده میشود. فیلمهای ایرانی که توسط جشنوارههای بینالمللی معتبر پذیرفته نمیشوند، معمولاً در این دورهمیها به نمایش درمیآیند و فیلم تازه عطشانی نیز چنین وضعیتی دارد.
عطشانی در «پارادایس» که با نقش آفرینی جواد عزتی، مهران رجبی، محمد علی نجفیان، سامان صفاری و بیتا عطشانی از ایران و الیویا بورکارت و ماتیوس متس از آلمان ساخته شده، سفر چند روحانی به اروپا را دستمایه یک داستان کمیک قرار داده و برخی تناقضهای رفتاری را در متن داستان مورد توجه قرار داده است؛ رویکردی که در نهایت منجر به شکلگیری فیلمی پرحاشیه شده و بعید است این فیلم بدون ممیزی وسیع در ایران امکان اکران بیابد. در چنین شرایطی که «پارادایس» در ایران امکان نمایش پیدا نکرده و پروانه نمایش ندارد، نمایش این فیلم در جشنوارهای در آمریکا، یک چالش قدیمی را احیا کرده است.
این چالش از این گذشته مطرح بوده که ممیزیها و اصلاحات وارده بر فیلمهای سینمایی و همچنین پروانه نمایش فیلمهای سینمایی تنها در جغرافیای ایران لازم الاجراست و یا سینماگری که پروانه ساخت یک اثر سینمایی را از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت میکند، تنها میتواند نسخهای از فیلمش را در ایران یا خارج از ایران به نمایش درآورد که مجوز نمایشش را دریافت کرده باشد؟ به عبارت سادهتر این پرسش مطرح بوده که ممیزی به اصل اثر ـ بدون توجه به جغرافیای عرضه و نمایش فیلم ـ وارد است یا کسب مجوز نمایش و اعمال اصلاحات تنها در محدوده ایران برای سینماگران ضروری است و فیلمسازان در سایر کشورها میتوانند فیلمهایشان را وفق مقررات آن کشورها نمایش دهند؟
عطشانی در «پارادایس» که با نقش آفرینی جواد عزتی، مهران رجبی، محمد علی نجفیان، سامان صفاری و بیتا عطشانی از ایران و الیویا بورکارت و ماتیوس متس از آلمان ساخته شده، سفر چند روحانی به اروپا را دستمایه یک داستان کمیک قرار داده و برخی تناقضهای رفتاری را در متن داستان مورد توجه قرار داده است؛ رویکردی که در نهایت منجر به شکلگیری فیلمی پرحاشیه شده و بعید است این فیلم بدون ممیزی وسیع در ایران امکان اکران بیابد. در چنین شرایطی که «پارادایس» در ایران امکان نمایش پیدا نکرده و پروانه نمایش ندارد، نمایش این فیلم در جشنوارهای در آمریکا، یک چالش قدیمی را احیا کرده است.
این چالش از این گذشته مطرح بوده که ممیزیها و اصلاحات وارده بر فیلمهای سینمایی و همچنین پروانه نمایش فیلمهای سینمایی تنها در جغرافیای ایران لازم الاجراست و یا سینماگری که پروانه ساخت یک اثر سینمایی را از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت میکند، تنها میتواند نسخهای از فیلمش را در ایران یا خارج از ایران به نمایش درآورد که مجوز نمایشش را دریافت کرده باشد؟ به عبارت سادهتر این پرسش مطرح بوده که ممیزی به اصل اثر ـ بدون توجه به جغرافیای عرضه و نمایش فیلم ـ وارد است یا کسب مجوز نمایش و اعمال اصلاحات تنها در محدوده ایران برای سینماگران ضروری است و فیلمسازان در سایر کشورها میتوانند فیلمهایشان را وفق مقررات آن کشورها نمایش دهند؟
نمایش «پارادایس» در آمریکا در حالی رخ میدهد که پیش از این، نسخه ممیزی نشده فیلم یکی از کارگردانهای جوان سینمای ایران در جشنوارههای اروپایی به نمایش درآمده بود و همین حواشی را در پی داشت. در این نسخه از فیلم، صحنه اعدام پایانی فیلم به نمایش در میآمد که در نسخه به نمایش درآمده از این فیلم توقیف شده در جشنواره فجر، این صحنه حذف شده بود.
همچنین فیلم «بارکد» که در اکران عمومی با حذف برخی پلانها و با حذف موسیقی پایانی (با صدای یاسر بختیاری) به نمایش درآمد، در نمایشهای خارج کشور بدون اصلاحات اکران شد. درباره یک فیلم دیگر که برای نمایش در ایران، شاهد تغییر کامل چند سکانس بودیم نیز همین رویه دوگانه رقم خورده است.
با این اوصاف، هرچند پیش از این تصور میشد کسب مجوز برای نمایش فیلم در خارج از ایران ضروری است و نسخه مورد تأیید سازمان سینمایی امکان نمایش در خارج از ایران را دارد، مطابق با رویه مورد اشاره، این مجوزها در جغرافیای ایران مورد توجه قرار میگیرد و سینماگران در خارج از ایران به هر ترتیب که اراده کننده، فیلمهایشان را با هر محتوایی که شخصاٌ تشخیص دهند در سطح عمومی یا در جشنوارههای سینمایی به نمایش میگذارند. البته این وضعیت میتواند حواشی برای سینماگران و حتی سینمای ایران داشته باشد و نمیتوان تصور کرد نمایش فیلمها در خارج از ایران، کاملاً منفک از نمایش فیلمها در مرزهای کشورمان است.
شاید مهمترین دلیل رقم خوردن چنین شرایطی، نبود مقررات روزآمد درباره روند دریافت پروانه نمایش و حدود جغرافیایی موثر این پروانه نمایش است. قوانین سینمایی متعلق به سیزده سال پیش است و با وجود تحولات گسترده سینما به خصوص در یک دهه اخیر و رشد سینمای دیجیتال که فیلمسازی را به امری سهل الوصول مبدل کرده، در زمینه بازنویسی و به روزرسانی قوانین سینمایی، شاهد اقدامات جدی نبودهایم.
به نظر میرسد، وقت آن رسیده تا اقدامات مؤثری برای تطبیق قوانین با قواعد تازه سینما در دستور کار قرار گیرد و رویه دوگانه کنونی که برگرفته از خلأ قانونی است، برای شماری از فیلمسازان کشورمان حواشی غیرقابل کنترلی در پی نداشته باشد. اگر این قانونگذاری دارای جامعیت لازم باشد و علاوه بر مصوبه هیأت وزیران، این بار مصوبه مجلس شورای اسلامی را نیز داشته باشد، میتواند برخی موازیکاریها و اجرای سلیقهای قانون در حوزه اکران را نیز به کاهش دهد.
همچنین فیلم «بارکد» که در اکران عمومی با حذف برخی پلانها و با حذف موسیقی پایانی (با صدای یاسر بختیاری) به نمایش درآمد، در نمایشهای خارج کشور بدون اصلاحات اکران شد. درباره یک فیلم دیگر که برای نمایش در ایران، شاهد تغییر کامل چند سکانس بودیم نیز همین رویه دوگانه رقم خورده است.
با این اوصاف، هرچند پیش از این تصور میشد کسب مجوز برای نمایش فیلم در خارج از ایران ضروری است و نسخه مورد تأیید سازمان سینمایی امکان نمایش در خارج از ایران را دارد، مطابق با رویه مورد اشاره، این مجوزها در جغرافیای ایران مورد توجه قرار میگیرد و سینماگران در خارج از ایران به هر ترتیب که اراده کننده، فیلمهایشان را با هر محتوایی که شخصاٌ تشخیص دهند در سطح عمومی یا در جشنوارههای سینمایی به نمایش میگذارند. البته این وضعیت میتواند حواشی برای سینماگران و حتی سینمای ایران داشته باشد و نمیتوان تصور کرد نمایش فیلمها در خارج از ایران، کاملاً منفک از نمایش فیلمها در مرزهای کشورمان است.
شاید مهمترین دلیل رقم خوردن چنین شرایطی، نبود مقررات روزآمد درباره روند دریافت پروانه نمایش و حدود جغرافیایی موثر این پروانه نمایش است. قوانین سینمایی متعلق به سیزده سال پیش است و با وجود تحولات گسترده سینما به خصوص در یک دهه اخیر و رشد سینمای دیجیتال که فیلمسازی را به امری سهل الوصول مبدل کرده، در زمینه بازنویسی و به روزرسانی قوانین سینمایی، شاهد اقدامات جدی نبودهایم.
به نظر میرسد، وقت آن رسیده تا اقدامات مؤثری برای تطبیق قوانین با قواعد تازه سینما در دستور کار قرار گیرد و رویه دوگانه کنونی که برگرفته از خلأ قانونی است، برای شماری از فیلمسازان کشورمان حواشی غیرقابل کنترلی در پی نداشته باشد. اگر این قانونگذاری دارای جامعیت لازم باشد و علاوه بر مصوبه هیأت وزیران، این بار مصوبه مجلس شورای اسلامی را نیز داشته باشد، میتواند برخی موازیکاریها و اجرای سلیقهای قانون در حوزه اکران را نیز به کاهش دهد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
آقا شورشو در آوردن اون از فیلم طلا و مس که همسر روحانی رو بد حجاب کرده بودن و این فیلم که اون خانم بی حجاب رو در کنار روحانی قرار دادن !!!!!!!!!!!!!
خیلی جالبه! شما به جای رسانه به جای اینکه از ممیزی انتقاد کنید از اینکه چرا عرصه را تنگتر نمیکنند گلایه می کنید!
و البته این پیام هم چاپ نمیکنید!
کاش میشد ده تا منفی به نویسنده بدم چون واقعا به هیچ کس ربطی نداره این قضیه و فوق العاده غلطه
ممیزی می شه در خیلی از کشور ها چون عرب ها
سلام هشدار : با شوخی با روحانیت ارزش آنها بین مردم احتملا کمتر و قدرت نفوذ دشمن بیشتر می شود وای وای وای ...........
سینمای ما که هیچ صحنه اروتیک یا مصرف مواد و مشروبات نداره دقیقا چی دارن که سانسوریسم ما از هالیوودم بیشتره ؟! واقعا تاسف آوره این حجم از سانسور و فضای بسته و سخت گیری و خط قرمزای الکی
تابناک جان تازگی ها با کمبود سوژه مواجه شدی ها ! به ما چه که طرف فیلمش رو تو آمریکا چطوری نمایش میده .
بله صد درصد میشوند با توجه به شایط سیاسی و فرهنگی خودشون
مگر وقتی بانوان ما در ایران مثلا مسابقه فوتبال دارند ایرانی ها اجازه دیدن مسابقه را دارند؟
ولی بقیه دنیا آزادند مسابقه بانوان ما در المیک جهانی و آسیایی را مشاهده کنند فقط دیدن مسابقه توشط ایرانی ها گناه آلود است
من نمیفهمم شما طرفدار دموکراسی هستین یا نه؟ سانسور قدیم یا ممیزی جدید یکی از بندهای نقض اطلاعات آزاد در جامعه مدنی تحت جریان دموکراسیه! حالا شما از یه طرف از دموکراسی دفاع میکنین از یه طرف میگین چرا این سانسور فقط در ایرانه و باید در خارج از مرزها هم اجرا بشه!!! شما نگاه کن چرا گرایش به بازی کردن فیلم در خارج از ایران زیاد شده! به علت خفقان و ممیزی شدید و تصنعی شدن کامل یک فیلم!!!
اینجا فیلم را سانسور میکنن چون وقت مردم طلاست! و باید زودتر به کار و زندگیشون برسن
مدیونید اگر فکر کنید صحنه های خاص را سانسور میکنن
در خارج چون همه وقتشون به بطالت میگذره و از صبح تا شب توی سینما فسق و فجور میکنن لذا سانسور مفهومی نداره
دمشون گرم. من با همین یه دونه عکسش هم کلی خندیدم...
سانسور یعنی محدودیت طبق قانون اساسی!!
قانون اساسی آمریکا و هر کشور دیگه به ما ربطی نداره پس نیازی به سانسور نیس
ببخشید یک سوال ! آیا به جز ایران در کشور های دیگر هم فیلم ها ممیزی می شوند ؟
بله. حتی در ایالات متحده امریکا. صحنه های خشن و صحنه های غیر اخلاقی در برخی موارد مورد ممیزی وافع می شوند. آن ها هم برای این موارد قواعد مشخصی دارند.
در کشورهای غربی ممیزی به سبک ایران وجود نداره. فقط ریتینگ دارن. به این معنی که کمیسیون مستقلی هست که تعیین میکنه نمایش فیلم برای کدوم رده سنی و در چه شرایطی مجازه.
نظرات این کمیسیون هم خیلی جدی و مهم تلقی میشه به طوریکه مثلن خود کارگردانها برای کسب ریتینگ مناسب اقدام به حذف بخشهایی از فیلم میکنن
بله می شوند
اگر نمی شوند لطفا یک فیلم فرانسوی یا آلمانی یا آمریکایی در رد هولوکاست یا حتی تشکیک یا کمتر از آن سوال در باره آن به ما معرفی نمایید.
آره ایران
چرا بشن؟
مگه اونجا هم جزو قلمرو ایران؟
کمیک به معنای کمدی نیست
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.