ناراحتی كيهان از دستور دادستانی

گفت: ديروز در جلسه دادگاه متهمان آشوب ها چه خبر بود؟ مثل اين كه چيزي كف زمين افتاده و گم شده بود؟ مثلاً دسته كليدي؟ مدادي؟ خودكاري؟...

گفتم: نه بابا! چطور مگه؟!

گفت: آخه دوربين تلويزيون برخلاف دادگاههاي قبلي، به جاي جلسه دادگاه، يكسره از كف سالن دادگاه فيلم مي گرفت و تصوير متهمان رو هم از كمر به پائين نشون مي داد!

گفتم: تلويزيون تقصيري نداره، دستور دادستاني است و تازه اسامي متهمان هم به صورت اختصاري مطرح مي شود.

گفت: ولي 4 جلسه قبلي اينطوري نبود! اگر قانون ملاك است كه اين قانون قبلاً هم بوده و اگر سليقه ملاك است كه چرا اين سليقه ها عليه نظام و مردم و به نفع آشوبگران چرخيده؟!

گفتم: چه عرض كنم؟! معلوم نيست قرار است چه چيزي ناگفته بماند؟!... يارو دل و جگر كباب مي كرد ولي فرياد مي زد آي نخود لوبيا... رهگذري پرسيد؛ يعني تو فرق دل و جگر و نخود لوبيا را نمي داني؟ و يارو
گفت؛ هيس!! دارم رد گم مي كنم كه گربه متوجه نشه!