1بازدید
ورود بی‌فرهنگ‌ها به این برج ممنوع!
روزنامه ایران در گزارشی نوشت:
«برج‌های‌مان را فقط به فوق لیسانس به بالا می‌فروشیم، البته مشاوره روانی و ارزیابی کارشناس ساختمان هم هست. اگر در این مشاوره قبول شدید در خدمتتان هستیم. این برج محل زندگی با فرهنگ‌هاست!» اینها حرف‌های مشاور املاک است درباره فروش واحدهای برج معروفی در سعادت آباد تهران.
- مگر برج شما چه ویژگی‌هایی دارید؟ من و همسرم هر دو لیسانس داریم. براساس چه معیاری آدم‌ها را گزینش می‌کنید؟ یعنی فقط فوق لیسانس به بالاها با فرهنگ هستنند؟
- آقا! همسایه‌ها شرط گذاشته‌اند، بیشترشان باکلاسند، می‌خواهند ساختمان‌شان یکدست باشد. حقشان است، نیست؟ خیلی‌هایشان تا 10 میلیارد برای این واحدها پول داده‌اند، شما که واحد 80 متری می‌خواهید باید خودتان را کمی با معیارهای آنها هماهنگ کنید.
این گفت‌و‌گو میان مشتری و بنگاهدار، تنها شرط های خرید یا اجاره خانه در برخی برج‌های معروف مناطق شمالی تهران نیست، انگار این روزها ویژگی‌های ظاهری، عقیدتی و شغلی هم معیار انتخاب مشتری واحدهای گرانقیمت شده. اما اصلاً مبنای یکدست شدن فرهنگ و سطح زندگی برج‌ها چیست؟ همان فرهنگ آپارتمان نشینی یا یک فرهنگ من در آوردی جدید وعجیب و غریب مبتنی بر معیارهای جامعه سرمایه داری یا بهتر بگویم نوکیسگی؟
برای اینکه بیشتر از این شرط ها سر دربیاورید، بهتر است بنشینید پای حرف های یک برج ساز یا مشاور املاک در منطقه سعادت آباد تهران و ...
مشاور املاک در سعادت آباد تهران بلوز چهارخانه پوشیده با عینک دورمشکی. با ابهت تکیه زده به صندلی پشت چرمی بلندش. بیشتر شبیه پروفسورهاست تا مشاور املاک. همه برج سازهای معروف منطقه را به قول خودش مثل کف دست می‌شناسد.
- نه؟ مگرمی‌خواهیم دانشگاه راه بیندازیم؟ کسی که برای شما از این شرط ها گذاشته، سنگ قلاب‌تان کرده یا به قول ما قلاب سنگ. من خودم درهمان برج واحد فروخته‌ام. البته همه برج‌ها شرایطی دارند؛ خانم! بپذیرید بالاخره کسی که خانه دو سه میلیاردی یا 10 میلیاردی می‌خرد سطح زندگی و فرهنگش با کسی که واحد 400 میلیونی دارد یکسان نیست.
نه من خدمت شما جسارت نمی‌کنم، اما بالاخره قبول کنید از لحاظ نوع زندگی یکی نیستند. همین الان در بلوار 24 متری ساختمان پنج طبقه دارم. هر طبقه دو واحد؛ یکی 400 متری یکی 70 متری. 400 متری‌ها 10 میلیارد، 70 متری‌ها یک میلیارد. مسلماً کسی که 10 میلیارد پول دارد از نظر زندگی با آن یک میلیاردی در یک حد قرار نمی‌گیرد. این الان خودش شده یک معضل.
- بله بعضی‌ها شرط می‌گذارند که طرف آدم حسابی باشد یا یک جور دیگری مشکل را حل میکنند.
- معمولاً مالک 400 متری واحد 70متری را هم می‌خرد به‌عنوان سوئیت میهمان.
- بله دیگه. بعضی هم که این کار را نمی‌کنند از ما می‌خواهند مشتری خوب پیدا کنیم اما نه آنجور که به شما گفته‌اند. ممکن است یک کسی فوق لیسانس باشد اما فرهنگ نداشته باشد ولی یکی با مدرک سیکل هم با فرهنگ باشد!
- این دیگر به مالکش بستگی دارد؛ برخی دوست دارند طرف به قولی شیک و پیک باشد. مثلاً اگر میهمانی گرفتند، طرف لوش ندهد. می‌دانید سعادت آباد محله مهاجر نشین است. همه نوع آدمی پیدا می‌شود. آپارتمان از متری 5 میلیون هست تا 35 میلیون. خودتان دیگر حسابش را بکنید.
برج سازی در سعادت آباد تهران
نخستین عکس‌العمل محمد- الف، مهندس عمران و برج ساز سعادت آباد به برخی شرط‌های مشاوران املاک و سازنده‌ها برای فروش واحدهایشان، خندیدن با صدای بلند است. خودش، پدر و بستگانش سال هاست که در سعادت آباد برج‌سازی میکنند. او درباره شرط های عجیب و غریب می‌گوید:
- آنها که شرط می‌گذارند در برج‌شان همه فوق لیسانس به بالا باشند، حتماً ساختمان را خاص شغل‌های ممتاز ساخته‌اند. برخی برج‌ها هم مثلاً همه شان پزشکند، می‌خواهند، یکدست باشد.
- الان طرح‌های ما همه سونا، استخر و جیم دارند و حدوداً ماهی 500 – 400 تومان شارژ ماهانه‌شان است. قطعاً با این شرایط باید کسانی ساکن شوند که حاضرند این پول را بپردازند و سر ماه نگویند ما که از استخر و باشگاه استفاده نمی‌کنیم. در واقع یک جورغربال فرهنگی داریم.
- اینکه خریدار صرفاً پولدار نباشد؛ مثلاً پدر من اصلاً به این موضوع توجه نمی‌کند. همیشه به او میگویم از روی طرز صحبت و برخورد آدم‌ها هم می‌شود فرهنگ‌شان را حدس زد.
مثلاً کسی که می‌گوید «داش این خونه چند؟» یا «داش این خونه رو می‌خرم عددی نیست» قطعاً از همان پولدارهایی است که فقط پول دارند. برای همین بنگاه‌ها را توجیه میکنیم مشتری برایمان بیاورد که سرش به تنش بیارزد.
- برای ما مطمئناً ملاک ماشین مدل بالا و فوق لیسانس نیست. ما می‌خواهیم آدم هایی برج‌مان را بخرند که از نظر فرهنگی و خانوادگی شخصیت داشته باشند، همین.
خانه‌هایی با دستشویی طلا و کاخ‌های زمستانی
محمدرضا خندان، جامعه‌شناس چند باری از برج‌های شمال شهر تهران دیدن کرده. به قول او برج هایی با دستشویی‌های طلا و درهایی شبیه کاخ‌های زمستانی سن پترزبورگ.
«فروشنده این برج ها معمولاً سویه‌های فرهنگی مشخصی دارند و سعی میکنند آدم‌هایی را گزینش کنند که از نظر فرهنگی بیشتر به خودشان نزدیک باشند. مثلاً در برجی که من دیدم سویه‌های غربی داشتند و سعی می‌کردند آدم هایی را گزینش کنند که اصلاً مذهبی نیستند. آدم‌هایی با ظاهر مدرن و غربی. آنها در ذهن خودشان، ترس‌هایی از افراد مذهبی دارند که درست نیست. مثلاً فکر میکنند این آدم‌ها ممکن است برایشان دردسر درست کنند. این اتفاق فقط ویژه شمال شهر نیست و برخی مناطق جنوبی هم همین ویژگی‌ها را دارند. مثل خیابان ایران در جنوب شرقی تهران که آنها هم گزینش‌های خاص خود را دارند و فقط به آدم‌هایی که از دید آنها مذهبی هستند، خانه اجاره می‌دهند و درباره آدم هایی با ظاهر متفاوت از خودشان نگرش‌های قالبی نشان می‌دهند.» به عقیده او با این شیوه گزینش، تنها بحث حذف دیگری و دوپارگی جامعه، پررنگ تر می‌شود و آدم ها مدام از هم فاصله می‌گیرند؛ پدیده‌ای که اصلاً به نفع جامعه نیست.
حسام عقبایی، رئیس اتحادیه صنف مشاوران املاک تهران هم دراین باره می‌گوید: «قاعدتاً در حوزه اموال غیرمنقول چون طبق قانون «مالکیت» محترم است هر کس می‌تواند ملکش را با شرط‌های خودش بفروشد. دقیقاً مثل عقد نکاح که خانواده زوجه برای زوج شرایط خاص قرار می‌دهند و کسی هم نمی‌تواند مانع‌شان شود. اما از منظر اجتماعی چنین شرط‌هایی تبعیض و جدا کردن طبقات اجتماعی و در نهایت شکاف طبقاتی را به دنبال دارد و یک تهدید اجتماعی برای جامعه و همزیستی مسالمت‌آمیز فرهنگی آدم هاست. همین طور شرط های عجیب و غریب از این دست می‌تواند قیمت مسکن را به طور کاذب افزایش داده و سوداگری ایجاد کند.»
او حرف هایش را با ذکرخاطره‌ای از «کیم ووچونگ» مدیرعامل کارخانه «دوو» پایان می‌دهد مردی که میلیاردها ثروت دارد اما در خانه‌ای 70 متری زندگی می‌کند ووچونگ در کتاب خاطراتش با عنوان «سنگفرش هر خیابان از طلاست» می‌نویسد وقتی میهمان‌های زیادی به خانه‌اش می‌آیند او مجبور است ظرف‌هایش را در وان حمام بشوید.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظرات بینندگان
درست میگن.من هم اگر تمام دنیا رو بهم بدن حاظر نیستم یکروز با چنین آدم هایی زندگی کنم.آدم های شریف و نجیبی درمحله های پایین شهر زندگی می کنند که یک تار مویشان رو به تمام ساکنین این برج های کذایی نمیدم.برای این جماعت شرافت تن آدمی به لباس زیباست نه به تقوا و پاکدامنی.خدایا به عزتت قسمت میدم که هیچوقت از این ثروت ها به من نده،حیفه بگم عطا نکن.
من ازمطالب بالا چیزی نفهمیدم
فقط اینو فهمیدم هرکی پول داره شخصیت فرهنگ شعور و .... الان اسم این کشور رو چه میشه گذاشت!
من بازنشسته ماهی 800 تومان با 4سر عایله خوب معلومه که هیچ کدام از گزینه های بالا را ندارم ولی خدارا شکر هنوز ادم هستم
فرهنگ هیچ ربطی به میزان ثروت و سطح سواد ندارد سری به زندانها بزنید تا ببینید چه میگویم یک سر هم به کتابخانه ملی بزنید ببینید ایا کسانی که به انجا مراجعه میکنند همه ماشین پانصد میلیونی سوارند
با سلام بنظرم این موضوع درست است ولیکن ما در زبان فارسی شاید کلمات درست مورد نظر را برای ادای ان نداریم طبقات فرهنگی وجود دارد این خانم گزارشگر یا همه ما مگر اولین بار است با این جمله برخورد میکنیم؟ هم در دوست گرفتن در دوران مدرسه هم بعد ان هم در ازدواج مگر نه اینست که ادم غیر مذهبی یا ادم خیلی پولدار را در مقایسه با ادم مذهبی و کم پول در ازدواج میگیم همفکر یا هم سطح نیستند پس خوب نیست اینها با هم ازدواج کنند همین حالا مگر در جامعه حتی در پوشش ادما اختالاف زیاد ندارند؟ بنظرم این گزارش خیلی سطحی است من هم که منزل فعلیم 700 میلیون میارزد ترجیح میدم در برجی که حداقل قیمت ان بالای دو میلیارد هست زندگی نکنم چون اصلا امکان پرداخت شارژ انرا ندارم و سازنده ساختمان با واحد 400 متری اشتباه کرده که واحد 70 متری هم ساخته این خیلی طبیعی هست مکر من که ماشین 100 میلیونی دارم میتونم از هزینه های ماشین یک میلیاردی بر ایم؟ این یک واقعیت است به همون اندازه که یک استاد دانشگاه علی الاصول دخترش را به یک بازاری خیلی پولدار نمیدهد چون درک این ادما در محیط هایی که بزرگ شده اند باهم از بسیاری چیزا متفاوت است
در واقع کبوتر با کبوتر ، باز با باز ، کند همجنس با همجنس پرواز
هر دم از این باغ بری میرسد تازه تر از تازه تری می رسد.
فوق العاده بود.
بعد از مدتها باید از تابناک به دلیل این گزارش فوق العاده اش یک تشکر ویژه کرد.
به به از این مملکتی که درست شده اگر مملکت قانون داشت و حقوق شهروندی مشخص بود و ازادی های فردی رعایت میشد دیگر نیاز به این جور حرفا نبود
متاسفم برای خودم که چند سال تو اردوگاه رمادیه تو همون سطلی که ... مجبور بودیم اب هم بخوریم
دوست عزیز دنیا پپر است از این بی عدالتی ها
برادر آزاده. عجب کامنتی دادی. آدم نمی داند چه بگوید. همه معادلات را به هم ریختی. دمت گرم و تشکر از این که برای ما جنگیدی.
عجب مطلب جالبی بله تابناک کار درستی می کنند . وقتی همسایه توی زندگی دیگری فضولی می کنه .باید راه حلی پیدا کرد. اتفاقا یک شرط هم به شرطها که بنگاه داران باید در نظر بگیرند اضافه باید بشه !! (مدرک تحصیلی ملاک نیست. زیرا بسیار افراد فضول یک مدرکی هم دست کردند!!) باید بنگاه داران محترم یک تحقیق جدی از سابقه افراد داشته باشند. چرا که نه؟
البته همه حرف بنگاه دار. فروشنده . موافقان شرط . به یک نگاه سنگین و بی توجهیی به همسایه های معلوم حال نمی ارزد!!!
آخه کی میاد تو این شرایط فروش مسکن، این همه قر و فر داشته باشه، مثلا میخواد بگه پولدارهای ایران اینطورین
کار به این خونه ها و این مقاله ندارم. ولی واقعا فرهنگ مون نابود شده. مردم اکثرا بی اخلاق ، پرخاشگر ، طلبکار ، پر ادعا ، بی ملاحظه و .... شدن. رفتارمون با هم خیلی بده. متاسفانه به قول یه بنده خدایی فرهنگ ما مردم رو لولو برد.
اینهم نوعی فرهنگ داعشی مدرنیزه است !!!!!
منظور تفاوت فرهنگی است نه بالا و پایین بودن فرهنگ طرف .
قسمتی از مطلب منطقیه
صرفنظر از نوع گزینش، اینکه افراد در یک برج به لحاظ فرهنگی در یک سطح باشن بنظر چیز بدی نیست
اکثر پولدارها چه کسانی هستند کسانی که متولی ساخت اینچنین برج هایی چه کسانی هستند . جواب واضح است پس غصه نخورید .........
تابناک ! فرهنگ یعنی اینکه ماشینت رو تو پارکینگ همسایه نگذاری ! بچه هات تو راهرو ها بازی نکنند . بلد باشی آسانسور سوار بشی نه اینکه همه شستی ها از بالا و پایین رو بزنی ! موقع خداحافظی با مهمان ها تو راهرو جلسه نگذاری ! نظافت و زیبایی ساختمان رو رعایت کنی ! فرش و پتو نشوری از بالکن آویزون کنی ! کفش ها رو داخل خونه قرار بدی نه جلوی در ! مراعات ساعات استراحت همسایه ها را بکنی . صدای موسیقی برای شنیدن خودت باشه نه همسایه . از ساعت 10 شب به بعد روشن کردن ماشین لباسشویی ممنوع باشد ! آسانسور رو تو طبقه خودت معطل نکنی ! بچه ها داخل خانه فوتبال بازی نکنند . زندگی آپارتمانی ربطی به ضرب المثل چهار دیواری اختیاری ندارد .
منطقه سعادت اباد 72 ملته .فرهنگ کدوم فرهنگ. کرجی است در دل تهران
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.