تفسیری از سکوت معنادار مسکو در خصوص افزایش تنش میان آمریکا و ایران
در حالی که طی یک هفته گذشته تنشها به شکل کم سابقه میان دولت جدید آمریکا و ایران افزایش یافته است، مقامات مسکو و پوتین به شکلی معنادار در برابر این مسأله سکوت کرده اند. اهمیت این موضوع در آن است که تا پیش از این، سخن بر سر «اتحاد استراتژیک» میان ایران و روسیه بوده و اکنون سکوت روسیه، به نظر سکوتی معنادار و بسیار با اهمیت است و ماهیت اساسی روابط میان تهران و مسکو را مشخص می کند.

در حالی که طی یک هفته گذشته تنشها به شکل کم سابقه میان دولت جدید آمریکا و ایران افزایش یافته است، مقامات مسکو و پوتین به شکلی معنادار در برابر این مسأله سکوت کرده اند. اهمیت این موضوع در آن است که تا پیش از این، سخن بر سر «اتحاد استراتژیک» میان ایران و روسیه بوده و اکنون سکوت روسیه، به نظر سکوتی معنادار و بسیار با اهمیت است و ماهیت اساسی روابط میان تهران و مسکو را مشخص می کند.
به گزارش «تابناک»؛ مسأله اساسی از آنجایی ناشی میشود که کمی بیشتر در معنا و مفهوم اتحاد و یا رابطه «استراتژیک» دقیق شویم. زمانی که یک رابطه به مرحله «اتحاد استراتژیک» می رسد، این امر نخست به معنی همخوانی اساسی و عمیق میان اهداف و رویکردهای دو بازیگر در یک زمینه مشترک، به همراه توافق اساسی بر سر راهها و مسیرهای ممکن برای تعقیب و تحقق این اهداف است. اتحاد و همراهی استراتژیک مرحلهای از سیستمهای اتحاد و ائتلاف است که طی آن دو یا چند بازیگر به گونهای به هم پیوند خورده و همراه میشوند که در یک حوزه مشخص و تعیین شده از حالت بازیگران مستقل و منفرد به شکل یک کل انسجام یافته و یکپارچه تغییر شکل داده، و بر سر اهداف تعیین شده از منافع و تهدید های مشترکی برخودار می شوند.
این تعریف ساده و ابتدایی ـ و البته نا کامل ـ از رابطه استراتژیک به سرعت ذهن مخاطب را به این سمت هدایت می کند، که اساساً روابط میان ایران و روسیه تا چه اندازه از ماهیت استراتژیک برخوردار است؟ پیش از این بارها از زبان تحلیلگران مختلف داخلی و خارجی گزاره های اساسی در مورد عدم برخورداری روابط تهران و مسکو از ماهیت استراتژیک ـ چه در عمل و چه در نظر ـ بحث به میان آمده و این به رغم تأکید برخی مقامات در مسکو و تهران بر استراتژیک بودن این روابط است.

پرسشی که باید به سرعت به سؤال نخست مرتبط کرد و پاسخ به آن می تواند اساساً پاسخ دقیقی به سؤال نخست فراهم کند، این است که چرا روسیه در برابر افزایش تنش میان ایران و آمریکا سکوت کرده است؟
حسین ملائک، دیپلمات ارشد و سفیر سابق ایران در چین و اتریش، کارشناس مسائل اروپا و معاون سیاست خارجی مرکز تحقیقات استراتژیک در یادداشتی با نام «تنظيمی جديد برای سياست خارجی» در وب سایت اینترنشنال، به خوبی و با دقتی نظری، ماهیت واقعی روابط میان ایران و روسیه را مورد مداقه قرار داده است.
ملائک در این یادداشت که طی آن دو موضوعی که باید به سرعت در دستور کار سیاست خارجی ایران قرار بگیرد را مطرح کرده است – اول مدیریت روابط با روسیه و دوم مدیریت برخورد با اقدامات دولت جدید آمریکا – بیان می کند: اهداف روسیه و حضور در بحران سوریه با اهداف ایران در آن کشور همخوانی زیادی ندارد. تمایلات جهانی و منطقه ای روسیه در محورهایی قرار می گیرد که اهداف ایران در آن حوزه ها ناچیز و یا از اولویت برخوردار نیست.
به نظر ملائک در حال حاضر مهمترین هدف سیاست خارجی برای روسیه خروج از بحران و بی ثباتی در تعاریف و پروتکل های رفتاری با آمریکاست. وی تحولات جدید دولت در آمریکا از جمله رویکردهای شخص ترامپ به روسیه و همچین وزیر خارجه وی یعنی تیلرسون را دلیل اصلی وسوسه روسها در این زمینه می داند که بتواند در راهی منطقی تر از گذشته با آمریکا قرار گرفته و مدیریت جهانی را دوجانبه پیش ببرند. ملائک به صراحت بیان می کند: تا وقتی روسیه در بیم و امید تنظیم این رابطه با امریکا قرار داشته باشد، این هدف را پیگیری خواهد نمود و آن را تحت الشعاع هیچ موضوع دیگری قرار نخواهد داد. در این محیط و در این مسیر ایران برای روسیه بیشتر از آنکه یک سرمایه باشد یک ابزار با قابلیت نسبی محدود به شمار می آید.

حسین ملائک با اشاره به روابط میان ترکیه و روسیه و تلاشهای این کشور برای نگه داشتن ترکیه در مدار خود از یک سو و همچنین تلاشهای مشابه از سوی ناتو و غرب از سوی دیگر بیان میکند که روسیه اگر در موضع انتخاب بین ترکیه و ایران قرار گیرد، در بیشتر موارد اصولاً به طرف ترکیه گرایش خواهد داشت.
وی در نتیجهگیری از این مسائل بیان می کند که مدیریت روابط با روسیه بسیار ضروری بنظر میرسد و اگر آمریکا با طرح حفاظت از مناطق امن قصد برهمزدن روند «آستانه» را داشته و یا آن را وارد مسیر دیگری کند، همکاری ایران و روسیه و از همه مهمتر توافق در مورد باز تعریف شرایط جدید و نحوه برخورد با آن از اهمیت بالایی برخوردار خواهد شد.
با توجه به نظارت حسین ملائک، اکنون شاید بتوان به درکی درست از ماهیت اساسی روابط میان تهران و مسکو رسید. اینکه به هیچ عنوان و تحت هیچ شرایطی نباید و نمی توان روابط میان این دو را در حد یک رابطه و اتحاد استراتژیک تعریف کرد. با این تفاسیر، حتی همراهی ایران و روسیه در موضوع سوریه نیز ماهیتی استراتژیک نداشته و نیست. این مسأله ما را به مسأله دوم یعنی چرایی و معنای سکوت مسکو در برابر افزایش تنش میان ایران و آمریکا می رساند.
مسکو به گفته حسین ملائک اکنون در بیم و امید تنظیم روابط با آمریکای ترامپ قرار دارد و آن را تحت الشعاع هیچ موضوعی دیگر قرار نخواهد داد، به ویژه تحت الشعاع تنش ایران با آمریکا آن هم در حالی که تهران برای مسکو «ابزاری با قابلیت نسبی محدود» است و نه یک سرمایه.
حوزه های تماس میان آمریکا و روسیه اکنون بسیار گسترده است: از مسأله اوکراین و کریمه و ناتو گرفته تا مسأله سوریه و داعش و حتی تحولات مربوط به آسیا و چین. در این زمینه، هرچند ایران میتواند یکی از مسائل میان روسیه و آمریکا باشد، قطعاً و بدون هیچ شکی نه از اولویت و نه از اهمیت اساسی برخوردار است. این مسأله حتی می تواند منجر به یک شکاف در بین روسیه و ایران در مسأله سوریه نیز شود.
در نتیجه سکوت مسکو در قبال افزایش تنشهای ایران و آمریکا در زمینهای که روس ها اکنون در آن تفکر کرده و عمل میکنند، کاملاً منطقی به نظر میرسد. این مسأله به ما می گوید که روابط تهران با مسکو به هیچ وجه خاصیتی استراتژیک نداشته و ندارد و بنا به توصیه حسین ملائک تنظیم روابط با مسکو و مدیریت آن یکی از مهمترین دستورکارهای سیاست خارجی ایران در برهه فعلی است.
ملائک در همین یادداشت به مسأله ترامپ و ایران نیز اشاره کرده است. وی بیان می کند: دولت آقای ترامپ حداقل ظرف شش ماه تا یک سال آینده پتانسیل تصمیمهایی خلاف عرف، سرسخت و با تصمیمهایی یک جانبه و تحریککننده را دارد. دولت جدید آمریکا هم در سیاست داخلی با نوآوریهای خود جامعه این کشور را به طرف اغتشاش به پیش میبرد و هم در سیاست خارجی کشورها را وادار خواهد کرد به لاک محافظه کاری و بیتصمیمی و انفعال فرو بروند.
ملائک می نویسد: در این فضا دو مسأله باید برای ایران در اولویت قرار داشته باشد: یکی جلوگیری از اینکه موضوع ایران و تبلیغات حول آن توجه جامعه آمریکا را از بحران داخلی به «دشمن» خارجی معطوف کرده و ایران با توجه به اینکه ظرفیت نزدیک کردن دموکرات ها و جمهوریخواهان را دارد وجه المصالحه حل مسائل داخلی آقای ترامپ شود. دوم و مهمتر اینکه شرایطی به وجود نیاید که روسیه به آمریکا نزدیکتر شود.
به گزارش «تابناک»؛ مسأله اساسی از آنجایی ناشی میشود که کمی بیشتر در معنا و مفهوم اتحاد و یا رابطه «استراتژیک» دقیق شویم. زمانی که یک رابطه به مرحله «اتحاد استراتژیک» می رسد، این امر نخست به معنی همخوانی اساسی و عمیق میان اهداف و رویکردهای دو بازیگر در یک زمینه مشترک، به همراه توافق اساسی بر سر راهها و مسیرهای ممکن برای تعقیب و تحقق این اهداف است. اتحاد و همراهی استراتژیک مرحلهای از سیستمهای اتحاد و ائتلاف است که طی آن دو یا چند بازیگر به گونهای به هم پیوند خورده و همراه میشوند که در یک حوزه مشخص و تعیین شده از حالت بازیگران مستقل و منفرد به شکل یک کل انسجام یافته و یکپارچه تغییر شکل داده، و بر سر اهداف تعیین شده از منافع و تهدید های مشترکی برخودار می شوند.
این تعریف ساده و ابتدایی ـ و البته نا کامل ـ از رابطه استراتژیک به سرعت ذهن مخاطب را به این سمت هدایت می کند، که اساساً روابط میان ایران و روسیه تا چه اندازه از ماهیت استراتژیک برخوردار است؟ پیش از این بارها از زبان تحلیلگران مختلف داخلی و خارجی گزاره های اساسی در مورد عدم برخورداری روابط تهران و مسکو از ماهیت استراتژیک ـ چه در عمل و چه در نظر ـ بحث به میان آمده و این به رغم تأکید برخی مقامات در مسکو و تهران بر استراتژیک بودن این روابط است.

حسین ملائک، دیپلمات ارشد و سفیر سابق ایران در چین و اتریش، کارشناس مسائل اروپا و معاون سیاست خارجی مرکز تحقیقات استراتژیک در یادداشتی با نام «تنظيمی جديد برای سياست خارجی» در وب سایت اینترنشنال، به خوبی و با دقتی نظری، ماهیت واقعی روابط میان ایران و روسیه را مورد مداقه قرار داده است.
ملائک در این یادداشت که طی آن دو موضوعی که باید به سرعت در دستور کار سیاست خارجی ایران قرار بگیرد را مطرح کرده است – اول مدیریت روابط با روسیه و دوم مدیریت برخورد با اقدامات دولت جدید آمریکا – بیان می کند: اهداف روسیه و حضور در بحران سوریه با اهداف ایران در آن کشور همخوانی زیادی ندارد. تمایلات جهانی و منطقه ای روسیه در محورهایی قرار می گیرد که اهداف ایران در آن حوزه ها ناچیز و یا از اولویت برخوردار نیست.
به نظر ملائک در حال حاضر مهمترین هدف سیاست خارجی برای روسیه خروج از بحران و بی ثباتی در تعاریف و پروتکل های رفتاری با آمریکاست. وی تحولات جدید دولت در آمریکا از جمله رویکردهای شخص ترامپ به روسیه و همچین وزیر خارجه وی یعنی تیلرسون را دلیل اصلی وسوسه روسها در این زمینه می داند که بتواند در راهی منطقی تر از گذشته با آمریکا قرار گرفته و مدیریت جهانی را دوجانبه پیش ببرند. ملائک به صراحت بیان می کند: تا وقتی روسیه در بیم و امید تنظیم این رابطه با امریکا قرار داشته باشد، این هدف را پیگیری خواهد نمود و آن را تحت الشعاع هیچ موضوع دیگری قرار نخواهد داد. در این محیط و در این مسیر ایران برای روسیه بیشتر از آنکه یک سرمایه باشد یک ابزار با قابلیت نسبی محدود به شمار می آید.

وی در نتیجهگیری از این مسائل بیان می کند که مدیریت روابط با روسیه بسیار ضروری بنظر میرسد و اگر آمریکا با طرح حفاظت از مناطق امن قصد برهمزدن روند «آستانه» را داشته و یا آن را وارد مسیر دیگری کند، همکاری ایران و روسیه و از همه مهمتر توافق در مورد باز تعریف شرایط جدید و نحوه برخورد با آن از اهمیت بالایی برخوردار خواهد شد.
با توجه به نظارت حسین ملائک، اکنون شاید بتوان به درکی درست از ماهیت اساسی روابط میان تهران و مسکو رسید. اینکه به هیچ عنوان و تحت هیچ شرایطی نباید و نمی توان روابط میان این دو را در حد یک رابطه و اتحاد استراتژیک تعریف کرد. با این تفاسیر، حتی همراهی ایران و روسیه در موضوع سوریه نیز ماهیتی استراتژیک نداشته و نیست. این مسأله ما را به مسأله دوم یعنی چرایی و معنای سکوت مسکو در برابر افزایش تنش میان ایران و آمریکا می رساند.
مسکو به گفته حسین ملائک اکنون در بیم و امید تنظیم روابط با آمریکای ترامپ قرار دارد و آن را تحت الشعاع هیچ موضوعی دیگر قرار نخواهد داد، به ویژه تحت الشعاع تنش ایران با آمریکا آن هم در حالی که تهران برای مسکو «ابزاری با قابلیت نسبی محدود» است و نه یک سرمایه.
حوزه های تماس میان آمریکا و روسیه اکنون بسیار گسترده است: از مسأله اوکراین و کریمه و ناتو گرفته تا مسأله سوریه و داعش و حتی تحولات مربوط به آسیا و چین. در این زمینه، هرچند ایران میتواند یکی از مسائل میان روسیه و آمریکا باشد، قطعاً و بدون هیچ شکی نه از اولویت و نه از اهمیت اساسی برخوردار است. این مسأله حتی می تواند منجر به یک شکاف در بین روسیه و ایران در مسأله سوریه نیز شود.
در نتیجه سکوت مسکو در قبال افزایش تنشهای ایران و آمریکا در زمینهای که روس ها اکنون در آن تفکر کرده و عمل میکنند، کاملاً منطقی به نظر میرسد. این مسأله به ما می گوید که روابط تهران با مسکو به هیچ وجه خاصیتی استراتژیک نداشته و ندارد و بنا به توصیه حسین ملائک تنظیم روابط با مسکو و مدیریت آن یکی از مهمترین دستورکارهای سیاست خارجی ایران در برهه فعلی است.
ملائک در همین یادداشت به مسأله ترامپ و ایران نیز اشاره کرده است. وی بیان می کند: دولت آقای ترامپ حداقل ظرف شش ماه تا یک سال آینده پتانسیل تصمیمهایی خلاف عرف، سرسخت و با تصمیمهایی یک جانبه و تحریککننده را دارد. دولت جدید آمریکا هم در سیاست داخلی با نوآوریهای خود جامعه این کشور را به طرف اغتشاش به پیش میبرد و هم در سیاست خارجی کشورها را وادار خواهد کرد به لاک محافظه کاری و بیتصمیمی و انفعال فرو بروند.
ملائک می نویسد: در این فضا دو مسأله باید برای ایران در اولویت قرار داشته باشد: یکی جلوگیری از اینکه موضوع ایران و تبلیغات حول آن توجه جامعه آمریکا را از بحران داخلی به «دشمن» خارجی معطوف کرده و ایران با توجه به اینکه ظرفیت نزدیک کردن دموکرات ها و جمهوریخواهان را دارد وجه المصالحه حل مسائل داخلی آقای ترامپ شود. دوم و مهمتر اینکه شرایطی به وجود نیاید که روسیه به آمریکا نزدیکتر شود.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
ما نباید فکر کنیم شخصی مثل پوتین منافع کشورش را بخاطر ایران نا دیده میگرد ترامپ احتمالا به پوتین باج سنگینی میدهد تا پوتین در مقابل فشار امریکا به ایران سکوت کند در دوران ترامپ احتمالا با امریکا وارد رویارویی نظامی خواهیم شد
آمریکااز شوروی وشوروی از آمریکابدتراست،واسرایئل از همهبدتراست،دلواپسا همبدانند،اگر زمان شاه کلدرآمدما بجیبآمریکا وانگلیسمیرفت الآن صدبرابرش بجیب کشورهایی میره که که ازهرنامردی ،نامردتره مثل افغانستان صدها کشوردیگه که اگه روزی استقلال کامل پیدا کنند
تابناك عزيز اين يك نظر سنجي خوبيست اكثرا معتقد به عدم همكاري با روسيه هستند لطف كنيد مقاله اي هم در باره اين نظر سنجي بنويسيد تا شايد....
روسها و عربها دو دشمن قهار ایران هستند که تا ایران را ندوشند و بیچاره نکنند دست از سر ایران بر نمیدارند.
هر دولت و مقامی در دنیا به فکر رفاه و اسایش ملت خودش و پیشرفت مملکتش میباشد
شما نگاه کنید هر کشوری که با روسها رابطه به قولا گرم داره همشون دارای عقب ماندگیهای اقتصادی و نابسامانی هستند
چه زود فراموش کردیم؛ نه شرقی و نه غربی را ! تعامل باید باشد، ولی استقلال یعنی نه شرقی و نه غربی!
دو جناح آبکی ما در این مملکت اتحاد استراتژیک صرفا سر منافع شخصی ندارند(ملت اصلا به جهنم) شما چه انتظاری از روسیه ... دارید.
اعتماد کردن به پوتین اشتباه محض است
بسمه تعالی راستی دریای خزری که صاحب ۵۰ درصدش بودیم چی شد ......؟؟؟؟؟؟!!!!!
روسیه هنوز هویت فرهنگی ندارد که بتواند روابط استراتژیک داشته باشد. دلیل جدایی اکراین هم همین است که چیزی در روسیه نمی بیند که در اروپا و غرب پیدا نکند. ایران هم همین طور. ما در نهایت مجبوریم با همسایه ها دوست و اتحادیه بسازیم. درباره ترکیه هم تنها راه ما حمایت از کردها ارمنی ها و یونانی هاست. روسیه در صورت حمایت ایران از یونان و ارمنی ها رابطه اش با ترکیه به هم می خورد. ساده است، همیشه جوری بازی کن که هر دو دوست یکی دوست تو شود و دیگری دشمن دیگری. به این شکل تو قدرت می گیری. خلاص
اخرچقدرساده لوحی تاریخ رانگاه کنیدبیشترین زیان وضرر راروسیه به ایران زده /مااصلاهمسایه دوستی نداریم/اگرمیخواهیم ایران سربلند باشدفقط دراولویت ملت ایران باشه چون همیشه این ملت بوده که ازخاک ایران دفاع کرده /داخل ایران تقویت شود هیچ کشوری جرات نمیکند نگاه چپ کند.زنده باد ایران
بیشترین دشمنی رو تو طول تاریخ روسیه با ایران داشته. منتهی توی استعمار با سیاست تر از آمریکا بوده. وگرنه ما باید تو راهپیمایی 22 بهمن قبل از مرگ بر آمریکا، مرگ بر روسیه بگیم
اکثر تفسیر های تابناک اینجوریه
فکر میکنم مسئولین ما سعی کردن خودشون رو به روسیه و چین نزدیک کنند تا بلعکسش، در ضمن روسیه و هم چین و هم هرکشور دیگر از جمله همین ترکیه که بخاطر مذهبی بودنش سرکار اومد و مسئولین ما کف و هورا میکشیدند
روسیه در طول تاریخ به بهانههای مختلف همواره از ایران دزدیده،از نفوس بگیرید تا منابع...
پیش بینی من این است که امریکا به بهانه مداخله و درگیری ایران با کشورهاز منطقه به ایران حمله خواهد کرد
ملت خردمند مسئولین.....
روسای عوضی
خیلی واضح هست
سکوت معنادار ؟
برای گفتن از روسیه همین بس که روس ها پیمانی نحس را بر کشورم تحمیل کردند که نامش با نام محل زندگیم شهر ترکمانچای پیوند خورده است.
اعتماد و انتظار پشتیبانی از. روسیه مثل اعتماد و انتظار از حباب روی آبه
یک جنگ سخت در راه است
روابط ما با روسیه باید تاسطحی باشد که منجر به قطع رابطه نشود .نباید غرق روابط با آنها شویم چون ممکن است روزی ازپشت به ما خنجر بزنند
طبق پیش بینی نوستراداموس ابتدا تزار روس با ایران متحد شده سپس به ایران پشت کرده و متحد غرب میشه علیه ایران و جنگ سختی صورت خواهد گرفت
کم فیلم ببین
همین اظهار نظرات مردمی که مشت نمونه خروار است را کارشناسلن سیاسی روس هم مطالعه میکنند و از دیدگاه غالب در ایران آگاه می شوند. اما ما علیرغم رفتارهای منفعت طلبانه یکسویه روسها هنوز روی این کشور حساب باز می کنیم.
چرا؟ یکدلیلش شاید منفعت طلبی کوتاه مدت به حای راهبرد های واقعی در سیاستهای نظام باشد.
چقدر مفسر و تاریخ دان اینجا زیاد شده!!!
علمشو ندارید نیازی به بحث نیست..از کلمات کلیشه دوری کنید
هیچ کشوری مثل بریتانیا در تاریخ گذشته به ایران خیانت نکرده است
روسیه هم اگر کاری صورت داده در گذشته...متهم را باید از حاکمان سست ان روزگار جستجو کرد
روسیع ترکمن چای و گلستان به ما تحمیل کرد .. چون از ضعف ایران در ان دوره نهایت استفاده را برد
پس مقصر حاکمان ان زمان خودمان بودند که با نابلدی در اداره امور ؛ هر کشوری که میتوانست چنگی بر صورت این ملت میکشید
در ضمن تاریخ را ک بخوانیم. ما خودمان نیز علیه دیگر کشورها مثل هرات هند و همسایگان شمال غربی
دست به لشگر کشی و عهد شکنی زده ایم!
کلام اخر
یک عده 200 سال گدشته و تجاوزات روسیه را بخاطر دارند اما خیانت دخالت و جنایت چند دهه اخیر تا به امروز امریکا را نه!
به فکر منفعت ملیتان باشید...و تا میتوانید از ان استفاده کنید بجای دشمن تراشی..روسیع اگر متحد ما نماند اما علیه ما نیز یکی نمیشود
چون جنگ در اروپا شکل خواهد گرفت...
دوستدار و منتقد تابناک
در روسيه باران بياد شما در ايران چتر به سر ميگيريد.!
خوشبختانه در داخل کشور انبوهی از تحلیگر مسایل سیاسی داریم و دست ریس جمهور آینده برای انتخاب وزیر خارجه وکادر دیپلماسی پر است.
به نام خدا
اگر در روابط و معادلات بين المللي مان همواره منافع ملي كشورمان مد نظر باشد يقينا سود مي بريم .
اما متاسفانه بارها در سنوات گذشته منافع ملي ما فداي رسيدن به اهداف واهي شده كه هيچگونه سودي براي ملت ايران نداشته و حتي خسارات جبران ناپذير مادي و معنوي برايمان داشته است .
من به عنوان يك ايراني خواهش مي كنم منافع ملي را فدا نكنيد ، تنها ما ملت ايران هستيم كه بايد در هر مقام و مسلكي هستيم دست به هم داده و ايراني بهتر براي خود و آيندگانمان بسازيم
خدايا ايران و ملت ايران را حفظ بفرما
منافع عده ای در داخل کشور در ادامه دادن شعار مرگ بر امریکاست حتی در صورت وارد شدن هرگونه خسارت به کشور ومنافع ملی در یک کلام همینه که هست
منافع همان عده همسوی منافع ملی ایران نیست. بلکه همسوی منافع ملی کرملین است.
مسئولان تمامي كشورها به فكر منافع كشور خود و مردمشون هستند مگر مسئولين
از کوزه برون تراود هر چه دروست.
برای بازی در سیاست باید مهره های مختلف داشت ولی ایران مهره های خود را با افکار تند وبدون فکر از دست داده اگر ارتباط ایران با کشور امریکا قطع نبود الان خیلی قوی تر می توانست در دنیا بازی کند ارتباط داشتن و سفارت داشتن در کشور ها به منزله خوب بودن با ان کشور نیست ولی می توانست نقش ایران را در منطقه پررنگ تر کند قطع ارتباط یعنی قطع منافع روسیه با امریکا تا پای جنگ هسته ای رفتند اما سفارت هایشان باز است ترکیه با اسرائیل درگیر شد ولی سفارت ها را نبستند و از دیوار ان بالا نرفتند فرق ایران با همسایه هایش در این است که مهره ها و پل های پشت سرش را خراب کرده و فقط مجبور است با کشور های بلوک شرق (روسیه و چین)تصمیم گیری کند
در این حد بگم که برای بیرون اومدن از چاه به ماکارونی بیشتر میشه اعتماد کرد تا به ظاهر طناب پوسیده روسیه و چین
تامین نیازهای دفاعی منجمله جنگنده های مورد نیاز و درخواست ایران در کوتاهترین زمان ممکن بدون وقت کشی و بهانه گیری و توجه به شانتاژ غرب مخصوصا امریکای ترامپ شاید آخرین آزمون صداقت پوتین و روسیه از دیدگاه مردم ایران با توجه به سابقه نه چندان مطلوب این همسایه قدرتمند شمالی ما در مودت ،دوستی و همکاری باشد.
آقاجان خیال خودمونوراحت کنیم باید به تنهایی آنچنان قدرتمند باشیم که منتظر کمک از هیچ کشور یا همپیمانی نباشیم در هیچ زمینه ای حالا این وسط اگر کشوری سمت ما نزدیک شد هم چه بهتر فقط باید فکر قدرتمندتر شدن و منافع ملّی کشور خودمون باشیم
باید به درستی اندیشید و به درستی تصمیم گرفت روسیه هیچ وقت متحد ما نبوده و نخواهد بود هر چه که تلاش کنیم روسیه رفتارش را در قبال ایران عوض نخواهد کرد و راه های پیش رو تغییر در سیاست های در قبال مسائل موجود هست و اینکه نباید در قبال آمریکا وارد فاز بی تفاوتی و تهاجمی شویم و شاید بهتر این باشد که با آمریکای دوران ترامپ هم دیداری داشته باشیم و نه از سر ضعف و استیصال بلکه از موضع قدرت و نه بر سر مسئله بر جام و باید بر سر چیزی دیگر گفت و گو کرد و نباید آرمان هایمان با مذاکره و مذاکره نکردم تضعیف شود در شرایط موجود
ای خدا
از یک سوراخ چندبار گزیده شدن
روسیه روسیاه
مرگ بر روسیه
امريكا و روسيه هردو سر انگشت اسرائيل ميگردن
اسرائيل هم كه با ما بخاطر طرفدارى از فلسطينيهاى حامى ( خليج ع$$$ ) دشمن شده
ايا كسى ميتونه اين معادله يك مجهولى رو حل كنه؟
ترامپ این چیزی که به ما معرفی میکنند نیست،روسیه حتی به اخراج دیپلماتهای خودش هم از امریکا اعتراض نکرد،و دست بعمل متقاب نزد.با سه ماه نرفتن به امریکا نرفتن چیزی نمیشود پس منتظر اقدامات بعدی ترامپ باشیم و کار هایش رو خوب رصد کنیم،ببینیم واقعا طبق گفته خودش از خاورمیانه میرود یا نه
روسیه همیشه متحدان خودش را قربانی میکند اما آمریکا متحدانش در برابر هر خطری پشتیبانی میکند مثل کره ژاپن عربستان ... همه متحدان امریکا در جهان
ما هم گشتیم روسیه را پیدا کردیم و باهاش اتحاد استراتژیک بستیم و این هوش سیاسی سرشاز ما را میرساند
روس ها دقیقاً مثل گریه سانان، بی وفا و منفعت طلب هستند، فقط و فقط در راستای بهره وری و سوء استفاده دست دوستی دراز می کنند و به محض احساس خطر، در جبهه مقابل قرار می گیرند.
بسمه تعالی
با نگاهی اجمالی به تاریخ می توان متوجه شد که روسیه کشور قابل اعتمادی نبوده و یک کشور معامله گر است.
روس ها در اوایل انقلاب با یک حرکت هوشمندانه مارا باغرب رودرو قرار دادند وتا حال حاضر داریم هزینه اش را می پردازیم
ا ما مفهوم استراتژیک را همانگونه که ما بکار میبریم اونها هم قبول دارند .ما یک عالمه مدرک تحصیلی که این کلمه را در خود دارد چاپ کرده ایم و برای واجد شرایط شدن افراد مورد اطمینان استفاده می کنیم اونا هم با این کلمه چنین برخوردی دارند
اینقدر امریکا و روسیه نگید یعنی میخواین بگید شما از امام بیشتر بلدین
نه شرقی نه غربی فقط جمهوری اسلامی تابناک منتشر کن
تحلیل ارائه شده منطقی به نظر می رسد.
با تشکر از تابناک برای انتشار این تحلیل
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.