مدارس ما شادی آور نیست

در مدارس ما در دوره ی ابتدایی بچه را برای کنکور تربیت میکنند.
هیچ چیزی از زندگی در مدرسه وجود ندارد دختر دوم ابتدایی من واقعا بخاطر فشردگی درسها و تکالیف زیاد دوست ندارد به مدرسه برود در صورتی که اصلا تنبل هم نیست.
بچه هامون کسل و افسرده و بی خاصیت بار آوردند.

یکی ازجمله های که در این نوشته ویادداشت به چشم میخورد ایجاد نشاط در مدارس است (لطفا به عقب برگردید)ببینید چرا نیست واز کجا بی نشاطی پیداشده کارشناسان وطراحان بنشید وفکر کنید ؟ازخانواده است رفع معظل رااز منزل برطرف کنید ومعلمی که درفکر کسب پول باشد وگرفتاری خانواده اش چه گونه نشاط را درمدرسه به دانش آموز آموزش دهد نوشته اند ایجا

خلایق هرچی لایق!

وقتی نظارت صحیح درکارنباشدومسئولین مدارس فقط به فکرخودشان باشند وکادرآموزشی کم سواد وبی تجربه در مدارس مشغول باشند وبرنامه های هنری وفرهنگی درمدارس کم باشد مساما بچه ها اوقات خوشی درمدارس نخواهند داشت.

وقتی نظارت صحیح درکارنباشدومسئولین مدارس فقط به فکرخودشان باشند وکادرآموزشی کم سواد وبی تجربه در مدارس مشغول باشند وبرنامه های هنری وفرهنگی درمدارس کم باشد مساما بچه ها اوقات خوشی درمدارس نخواهند داشت.

اسلام هیچوقت با شادی وتفریح مخالف نیست بلکه این کارشناسان کپی پیستها ما را بیچاره کردند

کجای زندگی ما شادی آور است تلویزیون را در یک روز تعطیل یا جمعه یا حتی عید و روز شادی آنالیز کنید اصلا چیزی بنام شادی تعریف نشده اصلا بلد نیستند مثل اینکه بخشنامه دارند صحنه شاد نداشته باشند در عوض صحنه گورستان و مجلس ترحیم را با کلیه جزییات و به نحو کامل نشان می دهند در مدارس هم معلمین عبوس و کتابهای نچسب درسی و ساعات ملال آور ی را تجسم می کنند در شبکه های اجتماعی مدارس هلند و کانادا را نشان می داد اصلا قدر ما هم برنامه آموزشی ندارند و لی خروجی شان بهتر است چون بچه ها علاقمند هستند در کشور ما هر کسی می آید سر کار مطابق میل و عقیده اش چیزی می افزاید و دمار از روزگار دانش آموزان در می آورد عربی و دینی و ادبیات دهم تجربی را نگاه می کردم به اندازه رشته های تخصص دانشکاه از هر کدام مطلب دارند در سالهای بعد فکر نکنم دیگر مطلبی باقی مانده باشد بیچاره بچه درسهای تخصص خودش را هم می خواند دیگر ساعت 2 شب می شود انتظار دارید شاد هم باشد بااینکه مدرسه تیزهوشان می خواند ولی کم کم احساس می کنم دلزده شده است

در کجای این مملکت شاد زندگی میکنن که مدارس شاد داشته باشیم ؟صدا و سیمارو نگاه کنید همش از بد بختی وبیماری میگه آدم وقتی نگاه میکنه غم دنیا میاد بدلش اونوقت شما چه انتظاری از مدارس وبقیه جاها دارید .کلا غم مرگ و ناامیدی در فضای این مملکت پراگنده شده.

یامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
يا أباذَر، اَلدُّنْيا سِجْنُ مُؤْمِن وَ جَنَّةُ ْكافِرِ، وَ ما أصْبَحَ فيها مُؤْمِنٌ اّ وَ هُوَ حَزينٌ، وَ كَيْفَ لايَحْزُنُ ْمُؤْمِنُ وَ قَدْ أوَعَدَهُ لّهُ أنَّهُ وارِدٌ جَهَنَّمَ؛

اي ابوذر، دنيا زندان مؤمن و بهشت كافران است، مؤمن هميشه محزون و غمگين مي باشد، چرا چنين نباشد و حال آن كه خداوند به او - در مقابل گناهان و خطاهايش - وعده مجازات و دخول جهنّم را داده است. اینکه جدیدا اینقدر به مقوله شادی شاد بودن پرداخته میشود چیزی جر کپی برداری و تقلید از فرهنگ غربی نیست ! اگر بنا باشد به هر قیمتی همه شاد باشند باید به همه منکرات مجوز داده شود چون باعث شادی هستند ادم شاد در حال رقص است پایکوبی میکند می مینوشد تا غم فراموش کند و مست است کدومش در شرعیت حلال است؟؟ آیا بشر بهتر از خداوند میداند چه چیزی برای رستگاری اش خوب است ؟

برای ایجاد شور و نشاط در مدرسه ها و کاهش استرس درس و امتحان یک راهکار مهم کاهش دادن درسها بخصوص حجم درسها و مطالب تئوری است. تئوری تئوری تئوری . من 30 سال پیش دبیرستان بودم و الان عضو هیات علمی هستم ولی الان هم یاد اون حجم دروس به درد نخور غیرکاربردی می افتم دلم بحال پسرم میسوزه....

ما چی مون شادی آور است که مدارسمون باشد؟! خدا می داند تا کی باید خبر خودکشی کودکان را بخوانیم...

تو این مملکت برای عزاداری بیشتر از شاد بودن ارزش قائل هستند، یه نگاهی به برنامه ها و تبلیغات رسانه ها بکنید متوجه میشید، البته اسلام دین غم نیست و بر دوری از افراط و تفریط تاکید کرده.

بچه های امروزی از مدرسه گریزان هستند از طرفی هم وضعیت فرهنگی خیلی از مدارس چندان تعریفی نداره، گاهی وقتها بچه های مدرسه ای تو خیابون با هم دعوا می کنند و چه فحش هایی می دن که آدم حیران می مونه!

مدارس ما بیشتر شبیه باغ وحش است نه مدرسه

در جامعه ما از همان ابتدا ریشه خوشحالی و نشاط در کودک سوزانیده میشود و این فقط مختص مدارس نیست .

شادی پیش کش غم بار است وقتی به خاطر الودگی تعطیل می شود بچه شش متر می پره بالا...

اتفاقا در مدارس خوب کار میکنند به بچه ها انواع مرگ بر همه جا رو یاد میدهند انهم با خشم .پس بچه تهاجمی بار میاد کلی در مورد ممالک دیگه چیز یاد میگیره ، با معلم هایی که یکی باید به خودشون اداب نزاکت یاد بده ،وقتی حرف میزنه بوی دهنش فضا رو پر میکنه ، بچه راغب نمیشه بسراغش بره شادی در مدرسه که سهله در جامعه هم وجود نداره .شب و روز واسه چندر غاز باید کار کنی تا چیزی رو که میخوای بخری تازه وقتی پولت جور شد قیمت اون جنس سر به فلک کشیده پس فقط باید نانی خرید تا زنده ماند کیفیت این زندگی بماند.

بسمه تعالی

هیچ گونه پخش سرود اهنگ در مدرسه پخش نمی شود ورزش ضعیف است مسابقات ورزشی وغیره که باعث اجتماعی شدن دانش آموزان وانسجام و هماهنگی به وجود بیاورد ضعیف است ساعت درسی زیاد است به خصوص در ابتدایی بیشتر در کارهای گروهی وفرهنگی تشویق شوند

بهتر است بچه را به جای مدرسه به صنعت فرستاد تا در آینده حداقل بتواند در خارج از کشور در کار های صنعتی با دوره های کوتاه مدت کار کند .نه که برود فوق لیسانس عمران بگیرد و تا 35 سالگی از مادر پول تو جیبی بگیرد و بشود انگل خوانواده و جامعه

ما مسئولینی داریم که سیاست و کارشان فقط بسط بدبختی و گرفتاری برای مردم در همه سطوح است از شادی مردم بسیار ناراحت و نالان میشوند و وجود گرفتاری و ایجاد آن را برای مردم یک فرض الهی میدانند لذا تمام فعالیتهایشان در عرصه مدیریت اجتماعی از مدرسه و آموزش گرفته تا اقتصاد و امور اجتماعی و سیاسی و... و این موضوع کاملا" در عملکردشان مشهود است.

تازه مدارس ما هم اکنون نسبت به گذشته از نظر شادابی محیط وضعیت خیلی بهتری دارند. اگر فضای حاکم بر مدارس در سالهای کودکی ما، یعنی دهه شصت را به یاد بیاوریم، قدر امروز را می دانیم!!!

تکلیف مدارس که روشن من از معلم دخترم که بیست سال سابقه کار داره و کلاس سومی ابتدایی درس می ده پرسیدم چرا تمام سوالات ریاضی توی کلاس حل نمی شه
جواب داده همین که بچه ها تون نصف روز نگه می داریم کافیه می گه اگر پرستار می گرفتید برای نگهداری بچه ها چقدر هزینه می شد که مجانی بچه هاتون نگهداشتیم وقتی معلم ها طرز فکرشون اینه وای به حال آینده مملکت ، معلم هیا دوران که که مثل مادر دلسوز بودن از جون و دل برای ما زحمت می کشیدن با این به ظاهر معلم ها مقایسه می کنم به خدا پناه می برم

بسمه تعالی
مدارس ما استانداردهای لازم را جهت تعلیم و تربیت و رشد دانش آموزان را ندارند.
متأسفانه در این گونه تعالیم تحصیلکرده های جامعه بجای اینکه به کمک مردم و جامعه بشتابند بلعکس در صدد فخر فروشی و گرفتن بهره کشی و استثمار جامعه خود هستند و خود را تافته جدا بافته قلمداد میکنند.

اگر بدنبال یک ایران شاد هستیم این شادی را بعنوان یک متخصص اموزش که سالها با سه مقطع کار کردم باید این شادی را از مدارس شروع کنیم و لازمه ان بازگشت قدرت و شروع بکار مجدد واقعی و نه اسمی امورتربیتی به مدارس است نه الان که هر کسی با هر مدرکی رفته مربی شده یا در مدارس غیر انتفاعی ما اصلا مربی نداریم

بجاش تلویزیونمون هست موقع عزاداری تا 3رو قبل وبعد اداممممممممه میدن اما شادی خبردار هم نمیشیم ولادت است
خدایا خودت حقمونو اووووووووووووون دنیا بگیر ما که زورمون نرسید

اعتیاد در مدارس.اینها فاجعه است پس مدیران خدوم چه میکنند؟