ال کلاسیکو، ‌نماد مبارزه سیاسی

مادرید و بارسلونا بزرگترین شهرهای اسپانیا هستند، ‌اولی هویتی دولتی برای خود انتخاب کرده اما دومی به دنبال استقلال است. ‌تیم اول فوتبال هر دو منطقه از قدرتمندترین‌ها در اروپا و اسپانیا هستند و باید دربی شان را صدها میلیون نفر در سراسر جهان تماشا کنند. ‌

به نوشته جوان؛ اصطلاح کلاسیکو که به هر مسابقه فوتبال حساسی در آمریکای جنوبی اطلاق می‌شود چند سالی است که برای این دربی مورد استفاده قرار می‌گیرد و علت آن حضور بیش از پیش فوتبال اسپانیا در این قاره است.

از همان روزهای اول ورود فوتبال به اسپانیا، ‌این 2 باشگاه که از نظر فرهنگی، ‌زبانی، ‌سیاسی و اجتماعی با یکدیگر اختلاف داشتند، ‌به عنوان 2 قطب این رشته نوپا مطرح شدند. ‌رئال مادرید به دولت و خانواده سلطنتی تعلق داشت و به ویژه در دوران ژنرال فرانکو قدرت زیادی داشت، ‌بارسلونا اما در هنر حرف برای گفتن داشت. ‌به هر حال در دهه 50 و به دلیل درگیری 2 تیم برای خرید آلفردو دی استفانو، ‌آتش اختلافات شعله گرفت.

‌مهاجم آرژانتینی تبار با دخالت فدراسیون فوتبال اسپانیا راهی رئال شد و نقش بسزایی در 5 قهرمانی پیاپی این تیم در نخستین سال‌های برگزاری جام باشگاه‌های اروپا ایفا کرد. ‌در دهه 60 که رئال و بارسا در جام باشگاه‌ها 2 بار با هم دیدار کردند، ‌رقابت شان به سطح قاره رسید. ‌

داستان جذب ستاره‌های بارسا توسط رئال در دهه 80 با برند شوستر ادامه یافت و در دهه 90 میشل لادروپ آن را تکرار کرد، اما در سال 2000 که لوییز فیگو تصمیم گرفت نوکمپ را به مقصد سانتیاگوبرنابئو ترک کند، ‌تضاد میان 2 تیم به اوج خود رسید. ‌2 سال بعد رئال مادرید و بارسلونا در نیمه نهایی لیگ قهرمانان با هم رو به رو شدند و رئال در مجموع 2 بازی 3- یک پیروز شد و در نهایت به قهرمانی رسید، ‌رسانه‌های اسپانیا این بازی را مسابقه قرن توصیف کردند. ‌

بر اساس یک نظرسنجی در سال 2007 رئال مادرید با جذب 8/32 درصد هواداران فوتبال، ‌پرطرفدارترین تیم اسپانیا محسوب می‌شود و بارسلونا با 7/25 درصد در رده بعد قرار دارد. ‌تیم بعدی والنسیا بود که با 3/5 درصد اختلاف فاحشی با این 2 باشگاه داشت. ‌حاصل کار رئال مادرید در این رقابت پرهیجان 68 پیروزی، ‌30 تساوی و 60 باخت بوده، ‌این تیم 262 گل زده و 242 گل خورده است.