حوادث شوم روز گذشته تهران ثابت کرد؛
حتی تروریستها هم نمیتوانند دوربین به دستان ایرانی را فراری دهند!
هرچه علاقه مندی افراطی هموطنانمان برای تصویربرداری از حوادثی مانند آتش سوزی و فرو ریختن ساختمان پلاسکو و مزاحمت های گسترده ایشان در مسیر امدادرسانی و رفت و آمد نیروهای امدادی با نکوهش عمومی روبه رو شد و همگان را متوجه آسیب های فراوان این رفتار کرد، هنوز کافی است حادثه ای در کشورمان رخ دهد تا شاهد جمعیت بزرگی از دوربین به دستانی باشیم که فارغ از دنیا، تنها ثبت تصویر از محل حادثه برایشان اهمیت دارد.
به گزارش «تابناک»، هرچه علاقه مندی افراطی هموطنانمان برای تصویربرداری از حوادثی مانند آتش سوزی و فروریختن ساختمان پلاسکو و مزاحمت های گسترده ایشان در مسیر امدادرسانی و رفت و آمد نیروهای امدادی با نکوهش عمومی روبه رو شد و همگان را متوجه آسیب های فراوان این رفتار کرد، هنوز کافی است حادثه ای در کشورمان رخ دهد تا شاهد جمعیت بزرگی از دوربین به دستانی باشیم که فارغ از دنیا، تنها ثبت تصویر از محل حادثه برایشان اهمیت دارد.
مشتاقانی که حتی از خطر کردن هم دریغ نمیورزند. گویی میخواهند با ثبت تصویری بی همتا، برنده یک مسابقه بزرگ جهانی شده یا به واسطه حقوق معنوی عکس و فیلمی که تهیه میکنند، عمری را به آسودگی بگذرانند! این در حالی است که بخش عمده این تصاویر، حتی به درج و نشر در صفحات این افراد در دنیای مجازی نیز نمیرسند!
مشتاقانی که حتی از خطر کردن هم دریغ نمیورزند. گویی میخواهند با ثبت تصویری بی همتا، برنده یک مسابقه بزرگ جهانی شده یا به واسطه حقوق معنوی عکس و فیلمی که تهیه میکنند، عمری را به آسودگی بگذرانند! این در حالی است که بخش عمده این تصاویر، حتی به درج و نشر در صفحات این افراد در دنیای مجازی نیز نمیرسند!
نکته ای که شاید ناشی از کنجکاوی فراوان و البته لجام گسیخته برخی از ما یا ریشه در شهرت دوستی و میل به خودنمایی در بعضی مان داشته باشد؛ خصایصی که کم یا زیاد در اغلبمان وجود دارند و حوادث تنها بستری برای بروزشان فراهم میآورند. نکته ای مهم و کلیدی که ثابت میکند با نکوهش سلفی بگیران و دوربین به دستان نمیتوان با ظهور و بروز این پدیده در حاشیه حوادث مهم مقابله کرد.
اما آیا پذیرفته است در حاشیه یک حادثه تروریستی نیز شاهد پدیده دوربین به دستان باشیم و دور کردن این افرادِ فوق کنجکاو برای نیروهای امنیتی دغدغه باشد؟ نیم نگاهی به تصاویر حادثه های شوم تروریستی روز گذشته در تهران، به ویژه در مجلس شورای اسلامی که در بطن شهر و در منطقه ای پرتردد قرار دارد، ثابت خواهد کرد که پاسخ به این پرسش چندان ساده نیست!
این را تصاویری نشان میدهند که در بطنشان عده ای دوربین های تلفن همراهشان را به سمت ساختمان مجلس شورای اسلامی نشانه رفته اند و در حالی که ثبت جزئیات حادثه (به دلیل بعد مسافت) برای عکاسان حرفه ای که تجهیزات مفصلی نیز همراه دارند، دشوار و حتی غیر ممکن است، تلاش دارند تصاویر اختصاصی به ثبت برسانند. آن هم در شرایطی که تروریست ها در طبقات بالایی ساختمان هستند و بارها با آتش گشودن بر رهگذران و مردم عادی، ثابت کرده اند هدفی جز افزایش شمار قربانیانشان ندارند.
موضوعی که شاید شمار بسیاری از افراد کنجکاو حاضر در خیابان ها و کوچه های اطراف مجلس از آن خبر نداشتند و از سر این بی خبری می کوشیدند به محل حادثه نزدیک تر شوند. هرچند انبوه جمعیت حاضر پشت درهای تعبیه شده در کارگاه آواربرداری و امداد و نجات پلاسکو در روزهای فراوان پس از آن حادثه، پیشتر ثابت کرده اطلاع از زشتی های این رفتار تأثیری در ترک آن ندارد.
نکتهای که حضور انبوه دوربین به دستان در معابر منتهی به مجلس در روز گذشته، تکمیل ترش کرد تا بدانیم نه تنها زشتی های این رفتار، که خطرات ناشی از حادثه ای تروریستی نیز قادر به پایان دادن به این رفتارها نیست؛ واقعیتی نگران کننده که با وقوع حوادث شوم دیروز و تأمل در یکی از شگردهای تروریست ها در شکل دهی موج دوم حملات تروریستی در یک زمان در یک منطقه، هراس انگیز جلوه میکند!
اما آیا پذیرفته است در حاشیه یک حادثه تروریستی نیز شاهد پدیده دوربین به دستان باشیم و دور کردن این افرادِ فوق کنجکاو برای نیروهای امنیتی دغدغه باشد؟ نیم نگاهی به تصاویر حادثه های شوم تروریستی روز گذشته در تهران، به ویژه در مجلس شورای اسلامی که در بطن شهر و در منطقه ای پرتردد قرار دارد، ثابت خواهد کرد که پاسخ به این پرسش چندان ساده نیست!
این را تصاویری نشان میدهند که در بطنشان عده ای دوربین های تلفن همراهشان را به سمت ساختمان مجلس شورای اسلامی نشانه رفته اند و در حالی که ثبت جزئیات حادثه (به دلیل بعد مسافت) برای عکاسان حرفه ای که تجهیزات مفصلی نیز همراه دارند، دشوار و حتی غیر ممکن است، تلاش دارند تصاویر اختصاصی به ثبت برسانند. آن هم در شرایطی که تروریست ها در طبقات بالایی ساختمان هستند و بارها با آتش گشودن بر رهگذران و مردم عادی، ثابت کرده اند هدفی جز افزایش شمار قربانیانشان ندارند.
موضوعی که شاید شمار بسیاری از افراد کنجکاو حاضر در خیابان ها و کوچه های اطراف مجلس از آن خبر نداشتند و از سر این بی خبری می کوشیدند به محل حادثه نزدیک تر شوند. هرچند انبوه جمعیت حاضر پشت درهای تعبیه شده در کارگاه آواربرداری و امداد و نجات پلاسکو در روزهای فراوان پس از آن حادثه، پیشتر ثابت کرده اطلاع از زشتی های این رفتار تأثیری در ترک آن ندارد.
نکتهای که حضور انبوه دوربین به دستان در معابر منتهی به مجلس در روز گذشته، تکمیل ترش کرد تا بدانیم نه تنها زشتی های این رفتار، که خطرات ناشی از حادثه ای تروریستی نیز قادر به پایان دادن به این رفتارها نیست؛ واقعیتی نگران کننده که با وقوع حوادث شوم دیروز و تأمل در یکی از شگردهای تروریست ها در شکل دهی موج دوم حملات تروریستی در یک زمان در یک منطقه، هراس انگیز جلوه میکند!
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
شما تهرانیا منگولید بخدا....از شدت حرصی که به دیده شدن و پز دادن دارید خودتونو میکشید آخرش و یه ملتو راحت میکنید:)
بهترین و به موقع ترین تصاویر و از حوادث مختلف در جهان توسط همین به اصطلاح شهر و ند خبرنگاران گرفته شده است
این دوربین به دستان که می بینی، فرصت طلبانند گرد؟؟؟
تابناک عزیز این گوشی بدستان اصلا کارخوبی نمیکنند و این را شمابحساب شجاعتشان نذارید بذار بحساب بی دردان جامعه که درقبال حوادثی بجز امداد ونجات هرکاری میکنند تا بتوانند ازحادثه فیلمی ضبط کنند وبه دوستانشان بااب تاب قضیه را تعریف کنند واین یک نوع بی فرهنگی هست که بسرعت درکشورمارواج یافته واین حرکت زشت راباید ازسر اینطور افراد برداشته شود
چرا اینجوری نگاه نمیکنید که اینقدر زندگی مردم کسل کننده و غمبار شده که دیدن حادثه تروریستی براشون تفریح محسوب میشه
میل به خود نمایی رو خوب اومدی
کار عقلانی نیست و باید روش درمانی مناسب برای ان اخذ شود
شاید برای کمک باشند از این منظر نگاه کنی
عقل نباشد تن در عذاب است
هدف تروریست های داعش کشتار حداکثری است؛ آنان تحت فریب و تاثیر پیشوایان مغرض انسانیت و یا دستکم گمراه خود (که عموماً این پیشوایان و عزیزانشان از شهادت گریزانند اما وانمود می کنند که شیفتهی شهادت هستند،) دست از جان شسته و آمده اند تا افراد بیشتر، از پیر و جوان، مرد و زن و بچه را بکشند و خود به درک واصل شوند؛ آنان نیامده اند که زنده از مهلکه فرار کنند.
بنابراین مبایل را در کشیدن و فیلم برداری از تروریستهایی که کشتن هر چه بیشتر افراد بویژه در تجمعات جزء هدف اصلی اقدام تروریستی آنان است، چه معنی دارد !؟
آیا این احمقانه نیست !؟
آیا دیگران در عقل و درایت فیلمبرداران مبایلی نباید تردبد بکنند؟
اگر برای من و دیگر بیننده گان فیلمبرداری می کنید، من و دیگران ترجیح می دهیم شما زنده بمانید و سایه تان روی سر همسر و فرزندان و در کنار سایر عزیزان بویژه پدر و مادر تان باشد.
ما هم یک فیلم را به قیمت زنده بودن شما، یتم نشدن فرزندان تان، بیوه نشدن همسرتان، داغدار نشدن والدین تان و سایر خانوادههای بویژه شاهد اشک جانسور مادر و کودکان معصومتان نمی شویم.
دچار انواع گرفتاریها نشدن عزیزانتان از جمله داغدار نشدن آنان و متاثر و متأسف نشدن بینندگان احتمالی فیلم مبایلتان [اگر زنده بمانید تا بتوانید وقایع عملیات ترور را فیلمبرداری و آپلود بکنید] بسیار ارزشمندتر از یک فیلم است.
پس در مواجهه با تروریستها بسرعت از صحنه کاملاً دور شوید !
در این صورت هم خودت را نجات داده ای، هم حوزه عمل نیروهای امنیتی و امدادی را مناسب مقابله و امداد کرده ای، هم خانوادههائی را از انواع و اقسام مصیبت و گرفتاریها نجات داده ای، ... و هم مردم ایران و نیکان جهان را غمگین و متأسف نمی کنی.
این رو باید از آموزش های پر بار و به موقع صدا و سیما و دستگاه آموزشی کشور ممنون باشیم, که بعد از افتادن آب ها از آسیاب تازه شروع به اطلاع رسانی می کنند و دریغ از یک مستند و یک برنامه آموزشی که به رفتار مردم در مقابل این حوادث و همچنین تحلیل رفتار تروریست های احتمالی آینده بپردازه !
متاسفانه برنامه ی آموزشی و فرهنگی کاربردی از دید کل سیستم فقط هزینه هست و صرفه اقتصادی ندارد, به نوعی کل کشور و تشکلیات آن سالهاست که به چشم یک بنگاه اقتصادی دیده میشه! مثل طرح خودکفایی اماکنی چون مساجد!
اکثر مردم جهان هنگام حادثه تروریستی و رعب و وحشت ایجاد شده فورا میگریزند اما رخی از مردم ایران این تکنولوژی را دوست دارند و دوست دارند با تروریستهای به فنا رفته سلفی بگیرن
عشق و استعداد خبرنگاری دارن!
اگرچه این رفتار از این نظر که برای نیروهای امدادی و ... مزاحمت ایجاد می کند نادرست است اما از یک طرف هم بسیار خوب است چون باعث میشود همه همیشه در مقابل دید تمامی مردم کشور و بلکه جهان باشند و دیگر نمیتوان اعمال خلاف و نادرست و اشتباهات را پنهان کرد مخصوصا وقتی که در زمان رخداد حادثه تروریستی در مجلس کشور صدا و سیما خواب تشریف دارند!
یک دلیل بسیار ساده دارد
و آن اینست که شهروندان به طور شفاف و واضح به اخبار و اطلاعات دسترسی ندارند . نبود ژورنالیست های کاربلد ، کتمان اخبار و اطلاعات توسط مسئولین ، و ... اینها باعث میشود که هر یک از شهروندان بخواهد در ثبت و ضبط وقایع پیشی بگیرد ...
یک دلیل این مسئله رسانه ملی هست، اگر رسانه ملی پوشش لحظه به لحظه بده و از زوایای مختلف حادثه را پوشش بده اون شخص احساس نیاز نمی کنه که از اوج گرما بره به منطقه و با یک دوربین شروع به فیلم برداری کنه.
یک دلیل حضور این اشخاص این هست که فکر می کنند اگر در خانه بشینند چیزی از دست می دهند و خبر کامل به دستشون نمیرسه
امان ازدست ندیده ها و نداشته ها
وقتی تلویزیون با افتخار اعلام میکند که در حین درگیری با تروریست ها نمایندگان مشغول جلسه عادی بودند و یا تلویزیون اعلام میکند که در هنگام این نوع حوادث در اروپا شیرازه آنها بهم میریزد ولی در ایران آب از آب تکان نمیخورد در این صورت از مردم نباید انتظار داشت که فرار کنند.. در ایران متاسفانه مساله امنیت و حفظ جان انسانها نه از طرف مردم که نزد مسؤلان هنوز جا نیفتاده است.. اینکه در اروپا شیرازه از هم میپاشد بخاطر این است که آنها در هنگام خطر مسآله را بسیار جدی میگیرند .. امیدواریم مسؤلین عزیز ما از این نوع تبلیغات که حاکی از خود شیفتگی بیش از حد و بعضا کج سلیقگی است دست بردارند تا مردم نیز هنگام خطر اینچنین با جان خود بازی نکنند.
قبل از اومدن دوربین هم همین بود . ملت هیجان دوست و البته شجاع هستند
تو این مملکت 80 درصد تفریحات جرمه 20 درصد باقیمونده سرطانزا !
تنها فرصت برای تفریح همین میشه که چند ثانیه فیلم بگیرن تو خونه با اب و تاب نشون بدن ....
اینم البته غیر فرهنگیه
نبود هیجان ،تفریحات سالم وسرگرمی باعث میشه ،این حوادث برای آنها جالب باشه.
امروز توی تاکسی بودم و چند نفر چنان با هیجان از حوادث تروریستی صحبت میکردند ،که به نظر می رسید براشون بیشترجالب بوده تا ترسناک
با هیجان ابعاد حادثه رو خیلی وسعتر از اون چیزی که بود تعریف میکردن
و میگفتن اگه میرفتن تو صحن نماینده ها رو میکشتن چی میشد؟اون یکی میگفت فک کنم نفرات بعدی رو جایگزینشون میکردن و.....
حتی درمورد تیرخوردها و تروریست با هیجان و ذوق تمام میگفتن که اصلا مغزش ترکیده بود،روده هاش زده بود بیرون،سرش جدا شده بود
و خیلی با هیجان برای هم تعریف میکردن البته ابراز ناراحتی هم میکردن ولی از رفتارشون پیدا بود که بیشتر هیجان زده ان تا ناراحت.
مشکل مردم زندگی عادی و روزمرگی و نداشتن تفریحات سالمه
اقايان تابناك انشالله كه خودتان مي خوانيد
لطفا فرهنگ سازي كنيد يعني اين مقالات و ازين دست رو نگذاريد زمان اتفاقات رونمايي كنيد در طول سال مابين مقالات و اخبار ازين دست مقالات قرار دهيد كم مخاطب كه نداريد به مرور بين مردم جا خواهد افتاد
یک بار که دچار حادثه بشوند ، برای همیشه ادب می شوند .
من فکر کردم عکسی که گذاشتی خبرنگار هستند
امان از دست این مردم
تقصیر خودمونه
از زمان خلقت، به مردم ایران گفتند و القا کردند: "ملت همیشه در صحنه"
ولی نگفتند کی و کجا
فقط گفتند حضور داشته باشید
اگر یکبار اینهایی که فیلم می گیرند و به گزارشگر من و تو می فرستند را دستگیر کنند و با چهره شطرنجی شده در تلویزیون نشان دهند از این کار دست بر می دارند.
خب امت هیشه در صحنه و انقلابی اند دیگه! مگه بده؟؟
حالا اگه مثل کشورهای اروپایی مردم می رفتند فرار می کردن، یه جور دیگه شماتت می کردین!
این تحلیل ها درست.
سلام.ازتولیدکنندگان.موبایل ّبخواهید یا دوربین را حذف یا حداقل کیفیت رو گوشی بگذارند خلاص دیگه کسی هوس عکاسی نمیکند
این یه نوع بیماری روانیه.
نرود میخ آهنین در سنگ
وقتش شده مسئولان آموزشی به کتابهای همه مقاطع تحصیلی کتاب یا واحد با نام " آموزش فرهنگ استفاده از تکنولوژی " را اضافه کنند.
واقعا کمبود فرهنگ در این مقوله مشهود و باعث خجالت و آبروریزی است.
از " برخی " از مردم نابخرد که به آمبولانس حامل بیمار و خودروی آتش نشانی اجازه عبور نمیدهند کار عاقلانه و انسانی نباید انتظار داشت.
یه دلیل ساده داره واسه اینکه فرهنگ استفادشو نداریم. به همین سادگی...
از ۳ حال خارج نیست :
- فرهنگ استفاده از گوشی نداشتند
- حوادث را ولو بزرگ و خطرناک کوچک می شمارند
- دچار نوعی بیماری روانی هستند و میخواهند با استفاده ابزاری ازاین وسیله (گوشی) خودشان را به دیگران نشان دهند.
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.