رفتن به محتوای اصلی 
آخرین خبردیدار پسر اردوغان و رونالدو
1بازدید
۷۳

روایت ناگفته ناطق نوری از نقش موثر رهبری در پیروزی انقلاب

شریعتی خیلی با آخوندها ارتباط نداشت و به آن‌ها بها نمی‌داد. یك مكتبی را قایل بود كه از آن به آخوندیسم تعبیر می‌كرد. ولی به نظرم، جزء معدود چهره‌ها یا تنها آخوندی كه قبول داشت، آقای خامنه‌ای بود/حادثه فیضیه كه رخ داد، شنیدم كه آقا احساس خطر كردند و بعد از این حادثه، سریع رفتند منزل امام. البته ارتباطشان با امام، زیاد بود. رفته بودند خدمت امام بگویند كه این‌ها، هدفشان این است كه به طلبه‌ها حمله كنند/آنچه سبب شد آنجا علاقه‌ من به ایشان بیشتر شود، یك نكته‌ای بود. واقعاً اینها ریزه‌كاری‌های اخلاقی است كه آدم الگو می‌گیرد. آن زمان بعضی‌ها عمل‌زده بودند؛ به معنای عمل انقلابی.

روایت ناگفته ناطق نوری از نقش موثر رهبری در پیروزی انقلاب
حجة الاسلام و المسلمین علی اکبر ناطق نوری، همان چهره‌ای که همگان تصویر او را در مراسم ورود و سخنرانی حضرت امام(ره) در روز پرشکوه و به یاد ماندنی 12 بهمن سال 57 در بهشت زهرا بارها و بارها دیده‌اند، این روزها هرچند به دلایلی سکوت کرده و موضع گیری خاصی در رابطه با فضای سیاسی کشور نمی کند، اما در دل خود ناگفته‌های بسیاری دارد که شنیدن آنها خالی از لطف نیست.

به گزارش «تابناک» رئیس کنونی بازرسی ویژه رهبری که سابقه مسئولیت وزارت کشور را در دهه 60 و 8 سال ریاست قوه مقننه را در دهه 70 در کارنامه درخشان خود دارد در گفت‌وگو با پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار مقام معظم رهبری درباره نقش موثر آیت‌الله خامنه ای در روند به ثمر رسیدن انقلاب اسلامی ملت شریف ایران نکات مهمی را یادآور شده است.

بنا بر این گزارش، وی در بخشی از این گفت‌وگو در پاسخ به این که غیر از هم‌حجره‌ای‌هایی كه اشاره كردید، چه افراد دیگری ارتباطات نزدیكی با آقا داشتند و ارتباطشان از چه موضوعاتی شكل گرفته بود، گفت:

آقای معزی و بعضی از دوستان، این‌ها بیشتر مشهد می‌رفتند. در واقع ارتباط، ارتباط طلبگی و گعده‌ای بود. آقا از خصوصیاتشان، این بود و هست. ضمن این‌كه آن اُبّهت و وقار را داشتند، خیلی دوست و رفیق هم بودند. اصلاً‌ از آن فضلایی بودند كه اهل رفاقت و اهل گعده و اهل ذوق بودند. آقا هر وقت در مشهد بودند و دوستان تهران ما مشهد می‌رفتند، با ایشان ارتباط داشتند. البته من به علت مسائل و شرایطی كه داشتم، كم‌تر به مشهد می‌رفتم. این‌ها تابستان كه می‌رفتند، بعضی‌شان با آقا ارتباط داشتند. یا در منزل ایشان گعده‌هایی را داشتند یا بیرون می‌رفتند و تفریح می‌كردند؛ تفریح طلبگی. می‌رفتند وكیل‌آباد. خود آقا یك موقعی می‌فرمودند كه گاهی دو‌ سه شب، وكیل‌آباد می‌ماندیم. مثل یك اردوگاه، چادر می‌زدیم و آنجا می‌ماندیم. این رفقای تهران ما مثل آقای معزی و محمد‌آقای خندق‌آبادی می‌رفتند.

یكی از كسانی كه آقا خیلی به ایشان علاقه داشت و با هم ارتباط داشتند، مرحوم آقا نظام الهی قمشه‌ای بود. مرحوم آقا نظام، خیلی آدم عارف و فاضلی بود. در عین حال فوق‌العاده اخلاقی، مؤدب و اهل مراقبه. من در پرانتز می‌گویم: بعدها كه ایشان به تهران آمده بود، در خیابان غیاثی مسجدی داشت به نام باب‌الجنه. من آن‌جا منبر می‌رفتم. واقعاً گاهی كه مغرب می‌رفتم آن‌جا، ایشان نماز می‌خواند، من اقتدا می‌كردم، از حالات نمازش كیف می‌كردم. از قنوتی كه می‌خواند و حالت بكایی كه در قنوت داشت، لذت می‌بردم. آن وقت یك چنین آدمی كه بسیار خوش‌ ذوق و اهل شعر بود، از رفقای فوق‌العاده نزدیك آقا بود. وقتی می‌رفت مشهد، گعد‌ه‌‌شان به راه بود. احتمالاً با آقای پهلوانی هم بود. آقا نظام الهی قمشه‌ای حلقه‌ای نزدیك به آقا در جمع دوستان و اهل گعده داشت.

همچنین آن طوری كه من شنیده بودم، آقا از مشهد با شریعتی ارتباط داشتند. شریعتی خیلی با آخوندها ارتباط نداشت و به آن‌ها بها نمی‌داد. یك مكتبی را قائل بود كه از آن به آخوندیسم تعبیر می‌كرد. ولی به نظرم، جزء معدود چهره‌ها یا تنها آخوندی كه قبول داشت، آقای خامنه‌ای بود. ایشان را قبول داشت. هم در مشهد، هم در تهران كه آمده بودند. شنیده بودم اظهار هم می‌كرد كه آقای خامنه‌ای را به‌عنوان یك آخوند و روحانی روشنفكر پذیرفته‌ام.

وی در پاسخ به این پرسش که در همان سال‌ها، می‌رسیم به قضیه فیضیه. اولاً ارتباط آقا با قضیه‌ فیضیه چه جوری بود؟ هرچند كه ایشان در قضیه‌ 15 خرداد، تهران نبودند. كلاً ارتباط آقا با حضرت امام، در نقطه‌ اوج مبارزه در سال 42 چگونه بود؟ آیا خاطراتی در این خصوص دارید، افزود:

این مقدار به خاطر دارم كه ما در مدرسه حجتیه بودیم. اما فیضیه پاتوق بود. آقایان می‌آمدند فیضیه. رفقا هر كسی را می‌خواستند پیدا كنند، می‌آمدند آن‌جا. گاهی هم روی سكوهای آن‌جا می‌نشستیم. هر كس، از هر یك از سكوهای فیضیه، خاطره‌ای دارد. آقا هم همان‌طور كه گفتم، چون اهل معاشرت بود و رفیق‌دوست بود، با رفقایشان می‌آمدند. ماجرای فیضیه، روز دوم فروردین و مصادف با شهادت امام صادق علیه‌السلام رخ داد. از طرف آقای گلپایگانی روضه بود و همه‌ جا تعطیل بود. اما آن روز یك حركات مشكوكی در قم انجام شد. من روز قبل از آن، به قم رفتم. ولی در روز حادثه، تهران بودم. آن چیز مشكوك این بود كه ماشین‌های شركت واحد تهران، یك جمع زیادی‌شان در خیابان منتهی به فیضیه پارك كرده بودند. اصلاً برای ما هم مسئله شده بود كه این‌ها چیست؟ شاید در ابتدا به ذهنمان زده بود كه كارمندان شركت واحد برای تعطیلات عید آمده‌اند.‌ ایام شهادت است و آن‌ها را آورده‌اند زیارت. اما واقعاً مشكوك بود. برای آدم‌های سیاسی سؤال ‌برانگیز بود. ما كه طلبه‌های كوچكی بودیم. امّا حتماً برای آقا بیشتر حساسیت ایجاد كرده بود. رصد می‌كردند قصه را، ببینند كه چیست. بعد از این‌كه ماجرای فیضیه گذشت، دیگر بعدش فیضیه، به یك مخروبه‌ای تبدیل شده بود. درش را هم بسته بودند. گاهی باز می‌كردند. طلبه‌ها تك‌ توك می‌آمدند. بعضی‌ها هم جرأت نمی‌كردند بیایند. واقعاً‌ خیلی غم‌انگیز شده بود. درهای حجره‌ها شكسته بود. همین‌طوری وِل بود. بعضی‌ها یواشكی با ذغال به در و دیوار، شعارهایی نوشته بودند. بعضی‌ جاها خونی بود. بعضی‌ها هم به شوخی، یك چیزهایی نوشته بودند. یك موقع من رفتم تو. دیدم كه با ذغال، یكی نوشته است كه خون شهدای فیضیه می‌جوشد. خوب این شعار درستی بود. یكی هم آمده بود، بغل آن نوشته بود كه خوب، فتیله را بكشید پایین، نجوشد!



این‌ها گذشت. یعنی این‌ها مهم نبود. حادثه‌ی فیضیه كه رخ داد، آن چیز مهم این بود كه آقا در آن‌جا نقش داشتند. همان روز بود. وقتی زدند. شنیدم كه آقا احساس خطر كردند. كماندوها، با لباس شخصی بودند. پنجه‌بوكس داشتند. چاقو داشتند. زنجیر داشتند. چوب و چماق داشتند. ریخته بودند، طلبه‌ها را زده‌ بودند. مرحوم انصاری قمی هم منبر بود. وسط منبر او شلوغ كردند. دعوای تصنعی راه انداختند تا طلبه‌ها را بزنند. شنیدم كه آقا بعد از این حادثه، سریع رفتند منزل امام. البته ارتباطشان با امام، زیاد بود. خوب، شاگرد ایشان بودند. امام هم، برای این چهره‌ی برجسته، ارزش قائل بودند. آقا رفته بودند خدمت امام بگویند كه این‌ها، هدفشان این است كه به طلبه‌ها حمله كنند. به خانه‌ی شما نیز تعرّض می‌كنند. در را ببندید. ماجرایی دارد رخ می‌دهد. احتمال دارد بریزند این‌جا و بزنند. خبر را ایشان به امام داده بود. البته امام هم، نه از ایشان و نه از مرحوم عراقی، از هیچ كدام، نپذیرفته بود. فرموده بودند كه بگذارید در باز باشد. من هستم. اگر بیایند، با من كار دارند.

ناطق نوری در ادامه و در پاسخ به این سوال که ظاهراً شما حول و حوش سال 54 جلساتی با شهید بهشتی و آقای هاشمی و حاج آقای رسولی و شهید شاه‌آبادی داشتید؛ آیا این همان جلسات جامعه روحانیت بود یا جلسات دیگری است، گفت:

نه، همان بوده است؛ یعنی دورانی بوده كه زمینه برای تشكیل جامعه روحانیت فراهم می‌شده است. مرحوم مطهری، مرحوم بهشتی و آقا بودند. یك دوره جلسات را آن موقع‌ها خدمت آقا بودیم. یك دوره جلسات هم وقتی كه حزب تشكیل شد، سال 57، داشتیم. مرحوم شهید بهشتی، مرحوم شهید باهنر، حضرت آقا و آقای هاشمی بودند. ما هم جزء طلبه‌هایی بودیم كه در حزب خدمتشان بودیم. این دوره گردشی بود. یك روز منزل شهید شاه‌آبادی بود. یك روز منزل ما بود. یك روز منزل یكی دیگر از آقایان بود. منزل من هم الهیه بود؛ محله زرگنده كه روبه‌روی همین سفارت انگلیس بود. آن‌موقع بحث تشكیل و تأسیس شاخه‌ی روحانیت حزب مطرح بود. آقای معادیخواه و آقای روحانی هم بودند.

علاوه بر این، تبعید ایشان به ایرانشهر، برای من خیلی جالب است. روزی كه ما آن‌جا بودیم، حادثه‌ای رخ داد. فروردین سال 57، ما برای دیدن ایشان رفتیم. یعنی برای دیدن همه تبعیدی‌ها رفتیم. با مرحوم شهید اخوی‌‌ام، عباس آقا و یكی‌ دو نفر از دوستان، با ماشین، به یزد رفتیم. از یزد هم رفتیم شهر بابك، بم، سیرجان و بعد هم ایرانشهر و چابهار و سراوان. در همه‌ی این‌جاها، تبعیدی‌ها بودند. در شهر بابك، رفتیم خدمت مرحوم آیت‌الله ربانی املشی. در سیرجان هم رفتیم خدمت جناب آقای غیوری، بعد هم آقا شیخ علی تهرانی. آن‌جا هم حادثه‌ای رخ داد. عیبی ندارد برایتان بگویم. خوب ما آقا شیخ علی را خیلی نمی‌شناختیم. با این كه تهرانی و در قم بود. آن موقع كه ما قم بودیم، ایشان خیلی در صحنه نبودند. به نظرم از آن‌جا رفته بودند، یا من با ایشان ارتباط نداشتم. خیلی او را نمی‌شناختم. ولی نامش را شنیده بودم. كتاب‌هایش هم بود. من "مدینه‌ی فاضله" را داشتم. یك چیز دیگری در ذهنم بود از ایشان. یعنی یك شخصیت درست و حسابی، متین و سنگین. آن شب نماز را رفتیم نزد آقای غیوری، در سیرجان. بعد گفتیم كه برای شام و خوابیدن، می‌رویم خانه‌ی آقای تهرانی. جمعی از دانشجوهای همدان هم برای دیدن تبعیدی‌ها آمده بودند و آن‌جا نشسته بودند. شیخ علی تهرانی با یكی از علمای سیرجان، به نام آقای رحمتی، دعوا و اختلاف شدیدی داشتند. آن شب پسر آقای رحمتی آمد آن‌جا كه بگوید: "شما چه اختلافی با پدر من دارید؟" همین كه آمد شروع كرد، یك دفعه ما دیدیم كه شیخ علی تهرانی پرید فحش داد و ناسزا گفت. انصافاً خیلی من خجالت كشیدم. گفتم این‌ دانشجوها آمدند علمای ما را ببینند! حالا می‌گویند نكند این‌ها همه‌‌شان همین‌طوری هستند. خیلی بد، بلند شد آن پسر را بزند. یكی از همراهان من بلند شد و پسر آقای رحمتی را بغل كرد و از خانه برد بیرون. صورت مسئله را پاك كرد تا دعوا ادامه پیدا نكند. آن شب خیلی به من سخت گذشت. پیش خودم گفتم این دانشجوها آمدند این‌جا، خیلی هم با آخوندها ارتباط نداشتند. اسم این‌جا را از دور شنیدند. بعداً هم شاید بگویند كه همه این‌طورند. آن شب به سختی گذشت.

بعد ما رفتیم به بم. در بم هم تاجری، از تبریز تبعید شده بود. به او هم یك سری زدیم و بلند شدیم رفتیم ایرانشهر، خدمت آقا. خوب ایشان از قبل من را می‌شناخت. به من لطف و محبت داشت. اخوی من عباس آقا را را هم می‌شناخت. آقای شیخ محمدجواد حجتی كرمانی هم با ایشان آن‌جا بودند. شب را خدمتشان بودیم. خوشبختانه، دانشجوها هم شب به آن‌جا آمدند. من خیلی خوش‌حال شدم كه این‌ها آن صحنه را دیدند. آقا را دیدند. دیگر این‌طور نبود كه فكر كنند همه آخوندها آن‌طوری هستند. آقا هم با این‌ها خیلی گرم گرفت. خیلی متین و سنگین برخورد كرد. اصلاً تیپ ایشان این طور بود ـ الآن هم هست ـ خیلی مؤدب و گرم بود. من خیلی آرام شدم كه الحمدلله آن ذهنیت پاك شد. شب را خدمت ایشان بودیم. صحنه برای من خیلی جالب بود و در عین حال غمبار. گریه هم كردم؛ یعنی اشك در چشمم حلقه زد. صبح یك وقت دیدم كه یك مُشت مأمور ـ اول هم نمی‌دانستم مأمورند‌ ـ با لباس شخصی ‌آمدند داخل. كتشان كنار رفت. دیدم كلت هم بسته‌اند. فهمیدم كه مأمورند. می‌روند و می‌آیند. نگران شدم كه چه حادثه‌ای رخ داده است. آیا آقا را باید از این‌جا، به جای دیگری ببرند؟ چه شده است؟ بعد معلوم شد كه همان روز، این مأموران آمدند، آقا شیخ محمدجواد حجتی را از آقا جدا كردند و به یك جای دیگر بردند. آن صحنه‌ای كه خیلی برای من غمبار بود، این بود كه در راهرو‌- منزل ایشان یك راهروی باریكی داشت- حضرت آقا و آقای حجتی، همدیگر را بغل كردند، برای خداحافظی. ما هم ایستاده بودیم و نگاه می‌كردیم. همدیگر را رها نمی‌كردند. چشم‌هایشان پر از اشك بود. ما خیلی منقلب شدیم. این صحنه را كه دیدیم، به اخوی‌ام گفتم: آدم به یاد ماجرای ابوذر و عمار می‌افتد؛ وقتی می‌خواستند از هم جدا بشوند. اصلاً تاریخ دارد برایمان تكرار می‌شود. بالاخره آقا شیخ محمدجواد را بردند...

آنچه درست یادم هست، ایشان كه به تهران می‌آمدند‌، جامعه‌ی روحانیت- كه از قبل هم تشكیل شده بود‌- جلسه‌ی فوق‌العاده می‌گذاشت كه حتماً ایشان باشند. به نظر من، ایشان آن‌گونه پیش آقایان مهدوی كنی، مرحوم بهشتی و مرحوم مطهری جایگاه داشتند؛ همه‌ی این آقایان وقتی می‌آمدند، این زمینه بود كه حتماً یك جلسه‌ای با ایشان داشته باشیم. منزل مرحوم شهید شاه آبادی در خیابان پیروزی بود. آقا آمدند. خوب برای من همان ذهنیت، مدرسه‌ حجتیه و خاطرات تداعی شده بود. جالب بود.

آن‌چه سبب شد آن‌جا علاقه‌ من به ایشان بیشتر شود، یك نكته‌ای بود. واقعاً این‌ها ریزه‌كاری‌های اخلاقی است كه آدم الگو می‌گیرد. آن زمان بعضی‌ها عمل‌زده بودند؛ به معنای عمل انقلابی. یعنی اگر نماز اول وقت نشد، نشد. فعلاً جلسه سیاسی داریم مهم‌تر است! انقلاب و سیاست مهم‌تر است. نماز را می‌شود آخر وقت هم خواند! حتی گاهی بعضی‌ها دیگر افراطی بودند. وقتی آدم به آن‌ها می‌گفت: التماس دعا، پاسخ می‌دادند كه الآن دیگر دعا گذشت؛ التماس عمل! این‌قدر افراطی بودند. در آن زمان برای من به عنوان یك طلبه‌ جوان، جالب بود كه آقا آمدند و جلسه تشكیل شد. بحث داغ سیاسی هم شروع شد. حالا موضوع بحث یادم نیست اما جدی بود. به محض این‌كه صدای اذان بلند شد، رهبر معظم انقلاب‌ یعنی آقای خامنه‌ای‌ فرمودند: "خوب، اذان را گفتند. بحث را تعطیل كنیم و نماز را بخوانیم، بعد بحث را ادامه بدهیم."

برای من این ریزه‌كاری‌ها خیلی قشنگ بود. ببینید، یك آدم انقلابی است؛ در اوج انقلابی بودن هم هست. اما در عین حال اهل مراقبه است. مراعات اول وقت، مراعات نماز جماعت. بعد هم ایشان را انداختند جلو. آقایان همه بودند. ایشان شد امام جماعت. با یك صلابتی نماز جماعت اول وقت را خواندند و بعداً نشستیم بحث سیاسی را ادامه دادیم. این هم یكی از نقاط عطف در نحوه‌ی ارتباط من با ایشان بود.

وی در رابطه با مقطع تارخی از 12 تا 22 بهمن 57 در فعالیت‌های شورای انقلاب و جریان ورود امام به مدرسه رفاه و علوی؛ و نحوه ارتباط با رهبری گفت:

آن موقع ایشان در واقع رهبری مشهد را داشتند و بعد آمدند تهران. در تصمیم‌گیری‌ها و شورای انقلاب، من نبودم. اما چون مركزش مدرسه‌ی رفاه بود، بعضاً جلسات را در آن‌جا تشكیل می‌دادند. پس از آن كه امام آمدند، بنده روز 12 بهمن، در خدمتشان بودم. این توفیق نصیب من شد. آن حادثه را هم، شاید لازم نباشد بگویم. در آن ده روز پس از 12 بهمن و قبلش خیلی اتفاق‌ها افتاد. ما در دانشگاه تحصن داشتیم. یعنی جامعه‌ی روحانیت مبارز تهران، در دانشگاه تهران اعلان تحصن كرد. به علّت این‌كه دولت بختیار نگذاشته بود امام تشریف بیاورند. بعد هم علمای بلاد به جامعه‌ روحانیت پیوستند. گروه‌های مردمی و نیروی هوایی آمدند؛ گروه اسلحه، یعنی مهمات‌سازی‌ آمدند؛ كم‌كم گروه‌های مختلف دانشجویی و دانشگاهی هم آمدند. در آن هفته هم آقا حضور و نقش فعالی را در اداره‌ تحصن داشتند. ایشان، مرحوم شهید مطهری و مرحوم شهید بهشتی در اداره‌ی این یك هفته تحصن در دانشگاه، نقش بسیار بالایی داشتند. ما آن‌جا جزء شاگرد پادوهای دم دست آقایان بودیم.

رئیس بازرسی ویژه رهبری در رابطه با تحصن در دانشگاه و سخنرانی‌ آیت‌الله خامنه‌ای در آنجا عنوان کرد:

بله. این‌ها نوبتی همه‌شان سخنرانی داشتند. حتی مرحوم منتظری هم بود. در تحصن، ایشان و همین‌طور مرحوم بهشتی سخنرانی داشتند. هر روز صبح بعد از صبحانه، یكی از این آقایان برای افرادی كه تازه به ما می‌پیوستند و جمع می‌شدند، سخنرانی می‌كرد. بعد به صورت دسته‌جمعی با هیأت‌هایی كه بهشان می‌پیوستند در دانشگاه راهپیمایی می‌كردند. دور دانشگاه می‌رفتند و شعار می‌دادند. مثلاً این شعار معروف كه: «وای به حالت بختیار/ اگر خمینی دیر بیاد.» همین‌ها را می‌گفتند، دور دانشگاه و باز می‌آمدند مستقر می‌شدند. گاهی علمایی هم كه از استان‌ها می‌آمدند، سخنرانی می‌كردند. اما آقا، شهید بهشتی و مرحوم مطهری را من یادم است كه هر كدامشان یك روز آن‌جا سخنرانی داشتند.

وی ادامه داد: ایده‌ تحصن و نحوه‌ هدایت برنامه‌ها، چه از نظر برنامه‌های كوچك و چه از حیث كلان و بیرون دانشگاه‌- مثل شعار‌ها-  در جامعه‌ روحانیت تصمیم گرفته شده بود. جامعه مبتكر این كار بود. منتها چون آقا هم آمده بودند و آقایان دیگر هم بودند، در جمع تصمیم گرفته می‌شد.

ناطق نوری در پاسخ به این سوال که در این مقاطع، مهم‌ترین ویژگی‌های شخصیتی آقا در ابعاد مختلف، چه بود، گفت:

درباره حضرت امیر سلام‌الله علیه عبارتی هست از عدی ابن حاتم كه شیعه و پیرو امیرالمؤمنین است و از ایشان الگو می‌گیرد. وقتی عُدی خصوصیات امیرالمؤمنین را به معاویه می‌گوید، یكی از آن‌ها این است كه علی بین ما كه بود، «احدٍ منّا»؛ مثل یكی از خودمان بود. خیلی خودمانی و خاكی. اما در عین حال اُبّهت او چنان بود كه تا سخن نمی‌گفت، آدم اجازه و جرأت پیدا نمی‌كرد، یا به خودش اجازه نمی‌داد سخن بگوید. یعنی ضمن وقار و اُبّهت، متواضع و خاكی بود.

بعضی از شخصیت‌ها، آدم‌های خاكی هستند اما دیگر خیلی قاطی می‌شوند. یعنی منزلت‌ها حفظ نمی‌شد. بعضی‌ها هستند می‌خواهند حفظ منزلت كنند، آن وقت اما تافته‌ی جدابافته می‌شوند. یعنی جامعه نمی‌پذیرد و این برخورد را نمی‌پسندد. مثلاً شاید از آن بوی یك نوع تكبر بیاید. در حالی كه ممكن است فرد آن قصد را نداشته باشد. می‌خواهد آن شؤون را حفظ كند. هنر این است كه یك كسی هم شؤون را حفظ كند، هم در عین حال متواضع و خاكی باشد. از خصوصیات رهبر معظم انقلاب از اول همین بود. به نظر من همین الآن هم ایشان یكی از خصوصیاتشان این است كه آن وقار و آن اُبّهتی را كه باید یك روحانی یك مبلغ، باید یك راهنما‌ و یك رهبر باید داشته باشد،‌ خداوند به ایشان تفضل كرده است. در عین حال واقعاً رفیق است. ایشان هیچ منزلتی در مسایل خلقی، اخلاقی و شخصی برای خودش قائل نیست. ضمن این‌كه آن اُبّهت هم هست؛ طوری‌‌ كه هر مرجعی هم به ایشان برسد، احساس می‌كند باید حریم را نگه دارد. این از ویژگی‌های ایشان است كه كمتر آدم‌ها دارند. ولی الحمدلله خدا به ایشان عنایت كرده است.

متن کامل این گفت‌وگو را اینجا بخوانید.
Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته:
۷۳
در انتظار بررسی:
۰
غیرقابل انتشار:
۰
ناشناس

همه مردم بایددرسایه رهبری حرکت کنیم وازآقای ناطق بسیارممنونم

حسین عطایی اردبیل

بیعت با خامنه ای - بیعت با حسین (ع) است

عطایی اردبیلی

آقای ناطق به ندای این عمارلبیک گفت تادیگران شرمنده شوند ! !

ناشناس

هر كس خير اين اين كشور را میخواهد نباید برای این مجادلات میدان فراهم کند.بالاخره در انتخابات ودر منظرات که سه کاندیدای مقابل احمدی نژاد با هم داشتند اسم افراد زیادی به میان آمد.آیا آنها بی آبرو بودند؟

یه نفر

ما سرباز ولایتیم و گوش به فرمان آقا سید علی هستیم به کوری چشم دشمنان

ناشناس

اگر میخواهید حرفهای امام زمان را بشنوید گوشهایتان به حرفهای آقای خامنه ای باشد
حتی دشمنان هم بر یگانه بودن مدیریت آقا تاکید دارند

الیاس محمدی

سلام تابناک جان مادرت نظر مارو بزار فقط میخوام بگم هیچکس حق نداره بگه که یار رهبر منظورم از هیچکس همین آقایون ناطق نوری احمدی نژاد هاشمی و... میدونی چرا ؟چون وقتی کلیپ أین عمارهارو میبینم برای تنهایی آقای خامنه ایی گریم میگیره.کدوم از این آقایون عمار آقا هستن؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

سید مجمد علی موسوی

با عرض سلام و تبریک ایام الله بابارکت دهه قجر طلوع خورشید با عظمت انقلاب اسلامی ایران.
از مسئولین محترم سایت فعال وارزشی تابناک برای اعلام این روایت ناگفته از یاور واقعی رهبر عزیز انقلاب حجة الاسلام و المسلمین علی اکبر ناطق نوری، تشکر نموده وامیدوارم با روشنگریهای دیگری نیز که موجبات شناخت جامعه امروز از سایر یاران انقلاب که با جو سازیهای عده ای از کوتوله های سیاسی شناخته شده وناشناخته تازه از راه رسیده برعلیه خدمت گذاران انقلاب خصوصا برجسته های زوحانی آنان که یاوران حقیقی امام راحل امت و مقام معظم رهبری در به ثمر رسیدن انقلاب شکوهمند اسلامی بوده اند کمی ملتهب شده است انجام شود .
1- همانگونه که برادر عزیز و خدمتگذار جناب آقای احمدی نژاد ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران در اخرین مصاحبه تلویزیونی خود بسیار منصفانه برای برپایی راه پیمایی روز 22 بهمن سخن گفته و این روز را روز ملی کشور و نه محل بهره جویی گروه های سیاسی قلمداد فرموده اند از ایشان تقاضا دارم برای مهار کوتوله های سیاسی که با حیل مختلف سعی در انتصاب خود به ایشان که میدانم هیچ دل خوشی از آنان ندارند مینمایند با همان روحیات ولایت مداری که از ایشان سراغ داریم ترتیبی اتخاذ فرمایند طبل تفرقه را از دست آنان بگیرند تا انشاالله فرامین مقام رهبری برای اتحاد ملی بیش از بیش محقق شود .
2- هرچند مردم عزیز ایران اسلامی در تمام صحنه های انقلاب دین خود به نظام و رهبری خود را ادا کرده و مینمایند با شناخت نقش کوتو له ها دست به دست هم داده و از تجدید مشزوطیت جلوگیری نماییم و به قول آن محقق غربی که گفته است ایرانیان تیز هوشترین مردم جهانند اما از حافظه تاریخی خود استفاده نمیکنند - سعی کنیم برای استحکام موقعیت خود در سرتاسر جهان از اثرات نقش تفرقه آمیز کو تو له ها جلو گیری نماییم انشاالله.
3 - از آقای شریعتمداری عزیز نیز میخواهم به روح امام که میدانم مرید ایشان هستی این قلم زحرماریتون را چند روز غلاف کنید تا خدایی نکرده با ادامه کارهایی که کرده اید شماهم متهم به توپخانه کوتوله های سیاسی نشوید .
والسلام

ناشناس

تا آن زمان كه ولايت فقيه زمان مصلح باشد كه در حال حاضر به حمدالله اينچنين هست و بهتر از ايشان سراغ نداريم بايد مواظب گفتار خود باشيم تا آسيبي به ستون اصلي اسلام وارد نشود. كوچكترين حركت من و تو (نوشتن همين نظرها) ميتواند خسارت سنگين و بار عظيمي را به اسلام وارد كند. در آخرت چگونه جواب بايد جواب برخي نوشته ها و صحبتهاي پوچ و هيجاني خود را بدهيم. ببخشيد كه فقط نصيحت كردم.

ازهري

چرا نسل هاي بعدي را رها كرده ايم خدا شاهد است ازغفلت نسل هاي بعدي حسرت مي خورم رهبرمان را عزيز بداريم قبل از انكه دير شود

فاطمه

گعده در اصل قعده و واژه ای عربی است که به معنای نشستن، دوره گرفتن و دور هم نشستن است. تابناك جون خودت اين يكي رو نشون بده .

ناشناس

به نظرم این افراد برای انقلاب زحمت کشیدن ممنونشان هستیم اما لطفا خط و خطوط خود را مشخص کنید چون در این مدت دل آقا خون شد حداقل از آقا دفاع می کردید چون در منزل آقا نون آقا را می خورید و از ایشان دفاع نمی کنید با قاطعیت دفاع کنید

ناشناس

متاسفانه دومين نظر رافرستادم .بدون برخورد وتوهين به كاربر اول تذكر دادم ولي نميدانم چرا درج نشد. اين چندمين بار است !.از شما نيز بايد مايوس شد؟

ناشناس

بنظر من اقاي خامنه اي نيازي به اين تعريف وتمجيدها ندارند.به حرف ايشان عمل بشه خيلي از مشكلات حل ميشه نميخواد برا خودشيريني دم از تعريف وتمجيد بزنيد.ايشان اينهمه بر وحدت ودوري از افراط وتفريط تاكيد دارند اما كو عمل به حرفاي ايشان.در عوض همه دم از خاطرات با رهبري و اين حرفا ميزنن.اقا به حرفاشون گوش بدن خيلي كاره خودش بهترين تعريف وتمجيد از ايشانه.حالا اگه بگيم مقام معظم وپنجاتا لقب تشريفاتي ديگه اما به اصل حرفاشون توجه نشود چه ارزشي دارد.ايشان فعلا بر وحدت جامعه ودوري از افراط وتفريط تاكيد دارند پس به اينا عمل بشه تعرف وتمجيد نميخوان

mohsen

از نظر دهنده ی اول فقط 1سوال دارام:
اگر بجای مقام معظم رهبری بودی آخرین ملجا و پناهگاه محل رسیدگی به تظلم های مردم که از همه جا بریدن را به چه کسی میسبردی؟به 1دزد منافق یا کسی که به او نهایت اعتماد را داری؟
این دوستمون یا از علاقه مندان غافل هست نسبت به رهبری یا 1منافق خائن.
به نظر من این هرف توهین مستقیم به رهبری است زیرا بنده یقین دارم ولی امر مسلمین 1 شخص منافق را بازرس ویژ ه ی خود قرار نمیدهد.

ناشناس

خداوند بر توفیقات ایشان بیفزاید

ناشناس

چرا همه نظرات رامنتشر نمي كنيد.
شما مگر به آزادي انديشه وتفكر اعتقاد نداريد.
چرا فقط مي خواهيد صداي خودتان تنها درصحنه باشد وديگران را انكار كنيد.

ناشناس

خداوند حافظ رهبر معظم انقلاب و ولی امر مسلمانان جهان باشد

ali@ziba.net

تابناک با درج نظراتی مثل نظر اول ثابت می کند که هیچ مرام حرفه ای در خبر رسانی ندارد. آخر این نظر است که درج کرده اید؟

ناشناس

زنده باد رهبری

دیدگاه خود را بنویسید

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

تابناک در صفحهٔ اصلی گوشی

با افزودن تابناک به صفحهٔ اصلی، همین نسخهٔ سایت را با یک لمس باز کنید.

  1. در مرورگر، دکمهٔ اشتراک‌گذاری را بزنید. این دکمه ممکن است داخل منوی مرورگر باشد.
  2. گزینهٔ افزودن به صفحهٔ اصلی (Add to Home Screen) را انتخاب کنید.
  3. اگر گزینهٔ Open as Web App نمایش داده شد، آن را روشن نگه دارید و افزودن (Add) را بزنید.

اگر این گزینه را نمی‌بینید، صفحه را در مرورگر Safari باز کنید.