در اقتصاد جهانی تبدیل به جزیره‌ای شده ایم که نه در زمین، بلکه در آسمان و فضا هم معلق و بلاتکلیف هستیم

جملات آخر مقاله بسیار صحیح و قابل پیگیری است .
نخبگان واقعی بایستی دوباره شنا سایی شوند .
نه اینکه یک عده ژن خوب به خود عنوان نخبه دهند بدون اینکه رزومه داشته باشند. فقط نمره معدل دانشگاهی نبایستی مبنا ی انتخاب نخبه باشد. کارهای انجام داده و پروژه های به ثمر نشسته بایستی بررسی شوند.
سیستم تصمیم گیری فعلی بسیار ضعیف است

کم کاری تاکی؟ همش ادعا میکنیم که اگر به ما ضربه بزنند بهشان ضربه میزنیم، به گفته مسئولین تمام تقصیر ها گردن آمریکاست الان وقتشه که ما هم مقابله به مثل کنیم و ارزش پول آمریکا را پایین بیاوریم و اقتصاد آمریکا را متزلزل کنیم ، چرا مسئولین در این مسیر خرکت نمیکنند؟ چرا دلار را بی ارزش نمیکنند و به اقتصاد آمریکا ضربه نمی زنند؟ کافیه چند تا حرکت گازانبری انجام بدهند و تلافی کنند، انفعال برای چیه؟

یک تغییر کلی در تمام سطوح به صورت کلان لازم است .

وگرنه همه میدانند که با این سیاستها این وضع درست شدنی نیست .

کشوری که تمام هم و غمش تار موی خانم ها باشد و بی آبی را نتیجه بیرون زدن موی خانما و سیلاب را نتیجه عدم مدیریت جهادی بداند میشه همین. چند روز پیش خانم محترمی را دیدم که در سطل آشغال کنار یک فست فودی دنبال غذای ته مانده می گشت و جگرم کباب شد. از آن زمان معنای عدالت برای من روشن شد.

آقای سید محمد بحرینیان ؛ شما هم خازج از دایره ایران و فضای حاکم بر کشور نیستید و با کمال تاسف نظریات در قالب کارشناسانه خود را با معیارهای شعاری و غیر قابل کاربردی ( مثل شعار های ارزشی ، که جذاب هستند و در عمل بی ثمر !) به پایان برده اید . و همچون کل سیستم که اعتقاد قلبی به معیار های ارزشی را از شرایط لازم انتخاب مدیران و مسئولان در رده های مختلف میداند اما به تخصص عینی بی اعتناست و نتیجه این شده که میبینیم و . .. . !
مطمئن باشید ( و نیک میدانید ) تا زمانی که ملاحظات رضایتمند سازی ( و اگر نگوئیم چابلوسانه ) بر نظرات کارشناسانه غالب هستند انتظار بهبود و تغییرات واقعی ؛ مانند چشم دوختن به غروب و انتظار تماشای طلوع خورشید است .

مردم ایران نه فقط اقتصادی در زمین و آسمان ندارند بلکه آخرتی در زیر زمین هم ندارند

اتاق فکر کشور با مشارکت نخبگان کشور واستراتژیستهای سیاسی واقتصادی کشور تشکیل شود وبا لحاظ اوتارکی حداکثری وشناسای مزیتهای نسبی داخلی وبازارهای منطقهای ویا مزیت استراتژیک شناسای شود همچنین پیمانهای دوجانبه وچند جانبه بین کشورهای هدف صورت گیرد باید اولویت اول کشور صادرات مواد باارزش افزوده بالای پتروشیمی وصنایع نظامی پیشرفته ازجمله راداره وصنایع مخابراتی نظامی باشدهمچنین ایران درخدمات مهندسی سازه چون سدونیروگاه وسازههای نظامی دارای مزیت نسبی بالای می باشد همچنین که صادرات همین اقلام گفته شده تاکنون نیز بسیارخوب مباشدوشایدبه مصلحتی زیادروی آن مانورداده نمی شود.

با حجم در حد صفر اقتصاد ایران در جهان و تحریمهایی که عده ای نا بلد اقتصادی انرا فرصت میدونن و اقتصاد منزوی و جدای از سیستم مالی دنیا اگر قطع کامل هم بشه که تقریباً شده ، کوچکترین اثری بر هیچ کشوری و در هیچ بخشی نخواهد گذاشت. چند ماه پیش که ترامپ به خاطر زندانی کردن یک کشیش امریکایی در ترکیه‌ ، اندکی ، فقط اندکی تحریم علیه بخشی از دولت و افراد ترکیه اعمال کرد علاوه بر اینکه نرخ برابری لیر افت کرد، در بعضی سهام و بازار سرمایه و مالی المان که قویترین اقتصاد اروپاست تأثیر منفی گذاشت. در حقیقت می‌توان اینطور نتیجه گیری کرد که در هم تنیدگی اقتصاد و سیستمهای مالی و بانکی کشورها عملاً نقش نوعی باز دارندگی در برابر اعمال تحریم ها را بازی می‌کند. حالا ما تو کشورمون از صدر تا ذیل مسئولین بگن اقا این فرصته . چه فرصتی، چه کشکی،؟ فقط ظرف ۷ یا ۸ سال گذشته نرخ برابری ارزمون بیش از ۹۰٪ افت کرده ، افراد داخل در قشر آسیب پذیرمون فقط از پارسال دو یا سه برابر شده ، با چند تا کشور باقیمانده که دشمن نبودن هم دشمن شدیم یا دشمنمون شدن( البته فرقی نمیکنه ) و عن قریب بودجه کمک به حزب الله و حماس و انصار یمن و سوریه هم ته بکشه و همین چند تا غیر دشمن هم برن تو صف دشمن‌ها دیگه میشیم عین و اند فرصت. بر فرض که همه سیاستهای شما برای اداره کشور درست و لازم باشد ولی کافی نیست. هیهات که کفایت آن هم جهت با الزامات آن نیست.

چرا مسوولینی که تحریم و هزینهای اونرا به مردم تحمیل کردن جوابگو یستن؟ این چه وضع مملکت داریه؟ بابا مردم بیچاره شدن

ﺩﺭ ﻋﻮﺽ اﻣﻨﻴﺖ ﺩاﺭﻳﻢ! !

مقاله ابعاد تحریم را خوب تشریح کرده ولی راه حل ها بسیار کلی گویی است.
واقعیت این است که نباید منافع ملی را به گونه ای طرح ریزی کرد که در تضاد با کشورهای دارای قدرت باشد. این حرف بنده به این معنی نیست که سر تعظیم فرود آوریم بلکه حمله زمان مناسب می طلبد.
پدرم همیشه میگفت جایی که زورت نرسید غیرت بازی درنیار. راهتو کج کن بیا. سر فرصت زورگو رو سر جاش می شونی. نویسنده اشاره درستی کردند، در اقتصاد دنیای امروز خودکفایی معنایی ندارد، جز محصولات دفاعی و تا حدودی امنیت غذایی.

حقوق نجومی بیگران را کم کنید همه چیز درست میشود وقتی مدیر یک بیمارستان ماهی 10 یا 15 میلیون حقوق میگیرد وقتی روسای امور مالی واداری بیمارستانها و مدیران کل و غیره و ذالک حقوقهای کلان میگیرند تحریم اثر خود را میکند

حرکت این کشور برای اقتصاد نیست در نتیجه پیاز بفرمایید

سوال : چرا گوسفند دزد دستش بریده می شود اما اختلاس گران که همگی آقازاده هستند یا محاکمه سوری می شوند یا به خارج از کشور فراری می شوند
دولت می گوید که در کنترل و مهار تورم تمام تلاش خود را می کند چرا هر روز قیمت ارز و طلا روند افزایشی دارد و چرا اونس جهانی طلا که در یک هفته گذشته ۳۰ دلار ارزان شده است اما در ایران قیمت ارز و طلا هر روز بالا می رود؟
آیا بانک مرکزی به دلالی بزرگ تبدیل شده است؟

اگر در همین وضعت که هستیم قانون ارزش افزوده دارایی منقول وغیرمنقول مالیات به مبلغ پنج ۵%ازکمترین پائینترین سطح تا بیشترین بالاترین اجراشودخیلی اوضاع احوال اقتصادی اکثریت مردم جامعه بهتر میشود اگه قرارباشه رشد روند گردش پول وکار به همین شکل گذشته باشه تاصد سال دیگه هم همین میشه وضعیت به همین شکله

بایدبپذیریم بعضی از دست اندرکاران نفعشان در این شرایط است و از این مطالب آگاهی کامل دارند. قطعا با وجود این افراد امکان بهبود وجود ندارد.

زمین راگرشوی مالک طمع برآسمان داری به وقت رفتنت انسان نه این داری نه آن داری

مسئولان فقط شعار ميدهند و واقعيتها را نمي بينند ، ظاهرا نه چشم بينايي است و نه گوش شنوايي ، اين وسط فقط مردم دارند بدبخت ميشوند ،

پس اوضاع خيلي خطرناك است مسئولان بايد اينو بفهمن

همینکه توپیاده روهادیوارکشیده نشده و زنهابه راحتی باحداقل پوشش سر وبدون هیچ مزاحمتی ازطرف مأموران قانون درخیابان هاترددمیکنندکافیست

سیاح نمایی نکنید آقااا

اقتصاد ما باید متحول شود و مدیران جوان وبا سواد و پرتحرک و غیر سیاسی سرکار بیایند. امثال نیلی و نوبخت ما ۴۰ سال قبل هستند، ولی متاسفانه در هر انتخابات با وعده و وعید و رد صلاحیت کاندیداهای جوان دوباره این ها جلو می افتند و این می شود که اقتصاد ما به توئیت ترامپ وابسته می شود. امروز در گزارشی می خواندم که چگونه تغییر نگاه مدیریتی در دانشگاه بریتیش کلمبیای کانادا آن را از دانشگاه ورشکسته به یک رودخانه طلا و سودآور تبدیل کرده است.

کشوری که گروه اندک بجای اگثریت حرف بزنند،تصمیم بگیرند بهتر از این نمیشه،انتظار اقتصاد شکوفا،کشوری آباد و توسعه یافته با شرایط موجود انتظار بیهوده ایست،
کجایی دنیا دیده اید مردم یک کشور گروهی مهاجرت کنند!؟ جز ایران، دلیل همان است که همه میدانند،نبود امنیت اجتماعی،شغلی و آزادیهای فردیست... البته که میلیونها بار این سخنان از دهن میلیونها هموطن تکرار شده اما کو گوش شنوا؟!دریغ دریغ دریغ که ایران روی کنج است اما مردمانش از درد بخود میپیچند،و این تنها بدلیل .....بی لیاقت و بی درد است!!

بدبختانه ما نه نخبگان دانشگاهی داریم و نه مدیران اجرائی با تجربه و معتقد به منافع ملی، این موضوع را همه می دانیم اما .......

شعار دادن و عمل نکردن به خصیصه اصلی بسیاری از مسئولین کشور ما تبدیل شده است! دست کم در این سه دهه، مردم ایران شعارهایی از قبیل لزوم (قطع وابستگی به درآمدهای نفتی) و (تقویت تولید داخلی) و (رواج روحیه ساده زیستی) و (بسترسازی برای سرمایه گذاری امن) و... را بارها و بارها از دهان آقایان شنیده اند، اما حتی اندک قدمی در راه تحقق آنها از ایشان ندیده اند. تنها با شعار نمیتوان اقتصاد قدرتمند داشت.

داریم به سمت یک کره‌شمالی جدیدی حرکت می‌کنیم.البته کره‌شمالی اسلامی!

این را به آنهایی بگویید که در حالی که با آیفونهاشون با بوی فرنداشون پشت فرمان شاسی بلندهاشون در مسیر ویلاهای لواسانشون در حال چت هستند تحریم برای آنها برکت است ولی برای بقیه مردم نکبت و گوی و زنجیر.

قبل از اینکه نفت و مبادلات جهانی داشته باشیم اقتصاد کشور چطور اداره میشد؟
این یک مبادله دو طرفه است
وقتی نفتمان را تخریم میکنند باید کالاهای وارداتی را تحریم کنیم

تشبیه اقتصاد ما به جزیره
بر اساس گزارش Foreign Policy (فارن پلیسی - سیاست خارجی) اقتصاد ایران متاسفانه در سراشیب زوال قرار دارد. هر کسی به خودش اجازه دخالت و صدور دستور می دهد که لازم الاجرا است. در یک بازه زمانی خیلی کوتاه مدت روند افزایش تورم و رکود را ملاحظه کنید. با همه چیز نمی شود دستوری برخورد کرد.
برنامه ریزی توسط متخصصان به فوریت لازم است منتهی ابتدا باید «خون ریزی» را «بَند» آورد، و سپس پای شکسته را گچ گرفت!

جناب تابناک ما همه سالها است این را میدانیم بهتره به سیاستگذاران این را یاداور شوید.سیاستهای ما دچار سلیقه افراد شده است جای نگاه علمی به مدیریت کشور خالی است

کو گوش شنوا

همش قراره تو گام دوم درست بشه

یک مثال خیلی ساده میزنم: فرض کنید شما یک کارگاه فرش دارید، میخواهید 10 تخته فرش دستباف صادر کنید، خریدار هم در خارج مثلا در همین کشورهای اطراف خودمان یا در اروپا پیدا کرده اید. خب، دو راه برای دریافت پول از خریدار دارید، یا پول نقد بگیرید، که تقریبا هیچ خریداری ریسک نمیکند و پول نقدی تحویل نمیده چون قوانین آن کشور اجازه حمل مقادیر زیادی اسکناس نمیدهد، و یا به صورت حواله دریافت کنید که البته شیوه معمول همه تجارت های خارجی است. مشکل همینجاست، که باید بانک یا صرافی پیدا کنید که بتواند پول شما را در ایران دریافت کند. صرافی خودش ریسک دارد و شیوه معمول تجارت خارجی نیست، بانک هم تحریم است. مشکل تجارت خارجی دقیقا از همین نقطه شروع میشه.

تقریباً همه مردم اینو می دونن غیر از اونایی که باید بدونن. البته شایدم می دونن و همین شرایط بیشتر به نفعشونه

بلی

مثل یه جزیره ی متروک هستیم اقتصادما یعنی بستن درهای کشور واین یعنی تکثیر وتولید بابک زنجانی ها وفساد