حمله با مشت به «خط قرمز» وزیر و تجویز نسخه همیشگی!
برای بررسی این موضوع میشود از واکنش مشاور مدیرکل آموزش و پرورش به رویداد اخیر شروع کرد: آنجایی که به جای اظهار نظر درباره رفتار معلم، بر نوع رابطه سازمانی وی با آموزش و پرورش تاکید شده و عامل وارد آمدن آسیب به چشم دانش آموز، «نیروی شرکتی» نامیده شده است. ترکیبی عجیب و غریب که جایگزین «معلم» شده است.
به گزارش «تابناک»، این جملهای است که یکی دو ماه پیش بطحایی، وزیر آموزش و پرورش بر زبان آورد تا تاکید کند که مخالف تنبیه در مدارس است. رویدادی که در هر سال تحصیلی نمونههای پرشماری از آن در رسانهها بازتاب مییابد و به سرعت به فراموشی سپرده میشود.
اتفاقی تکراری که امروز نسخه جدید آن کلید خورد. نسخه جدیدی که خبرش را روزنامه ایران درج کرده و از این قرار است که دانش آموزی در یکی از دبیرستانهای تهران بر اثر مشت معلم روانه بیمارستان شده و بخشی از بینایی اش را از دست داده است.
رویدادی که پدر این دانش آموز دلیل وقوعش را ضربه مشت معلم به صورت و عینک پسرش ذکر کرده که ظاهرا نتوانسته به سوالی که معلم از وی پرسیده بود پاسخ بگوید و معلم را به این باور رسانده که حواسش به درس نبوده است. مشتی که فرم و شیشه عینک را در چشم دانش آموز فرو برده و به شبکیه، قرنیه و صلبیه چشم آسیب زده است.
اتفاقی شوم که به گفته مشاور مدیرکل آموزش و پرورش تهران، عامل رقم زدن آن «نیروی شرکتی» بوده است. توصیفی عجیب از معلمی که ترجیح داده به جای رجوع به قوانین تنبیهی در مدارس، خود شخصا دست به کار شده و دانش آموز خاطی را تنبیه نماید و نتیجه، آسیب بینایی به دانش آموز بوده است.

اکنون اگر به این نکات، ممنوع شدن ورود این «نیروی شرکتی» به همه مدارس و همچنین ارجاع پرونده مدیر مدرسه به هیات تخلفات اداری را اضافه کنیم، داستان تکمیل میشود. داستانی که طی چند روز به غایت داغ میشود و اوج میگیرد و در نهایت به همین سرعت که مطرح میشود، از یادها میرود و فراموش میشود تا وزیر به سادگی بگوید «تنبیه خط قرمز است» و «همه را زیر سوال نبرید»!
کدام خط قرمز؟ خط قرمزی که مدام زیر پا گذاشته میشود و هر بار رد شود، میشود تاکید کرد که یک مورد است و نباید به همه تعمیمش داد؟ مواردی که ظاهرا به باور امثال وزیر میبایست بر آنها چشم بست چراکه ممکن است همه زیر سوال بروند. اما کدام همه؟ شاید قابل تاملترین نکته ماجرا همین باشد؛ این که منظور وزیر از همه کیست و چه کسی از چشم بستن بر این موارد منتفع میشود؟
برای بررسی این موضوع میشود از واکنش مشاور مدیرکل آموزش و پرورش به رویداد اخیر شروع کرد: آنجایی که به جای اظهار نظر درباره رفتار معلم، بر نوع رابطه سازمانی وی با آموزش و پرورش تاکید شده و عامل وارد آمدن آسیب به چشم دانش آموز، «نیروی شرکتی» نامیده شده است. ترکیبی عجیب و غریب که جایگزین «معلم» شده است.
دستکاری کوچکی در ماجرا که میتواند ماجرای رخ داده را خاص کرده و از طرح این سوال جلوگیری به عمل آورد که چرا معلم ترجیح داده تنبیه دانش آموز را شخصا تعیین کرده و اجرایی نماید و به سراغ قوانین و مقررات ویژه تنبیه نرود؛ نادید گرفتن فصل ششم آیین نامه اجرایی مدارس، مصوب شورای عالی آموزش و پرورش در سال ۱۳۷۹ که به استناد ماده ۵ قانون تاسیس این شورای عالی در مجلس شورای اسلامی، معتبر و لازم الاجراست و در ماده ۷۷ آن تاکید شده که هرگونه تنبیه غیر از موارد مندرج در ماده ۷۶ ممنوع است.
آییننامهای که در ماده ۷۶ آن تاکید شده تنبیههای مجاز از این قرار هستند: «۱- تذکر و اخطار شفاهی به طور خصوصی، ۲- تذکر و اخطار شفاهی در حضور دانشآموزان کلاس مربوطه، ۳- تغییر کلاس در صورت وجود کلاسهای متعدد در پایه، با اطلاع اولیای دانشآموز، ۴- اخطار کتبی و اطلاع به، ولی دانشآموز، ۵- اخراج موقت از مدرسه با اطلاع قبلی، ولی دانشآموز حداکثر برای سه روز، ۶- انتقال به مدرسه دیگر»
تنبیههایی که به باور بسیاری، کارایی لازم را ندارند و زمینه ساز بسیاری از حوادثی هستند که در مدارس رخ میدهند. حوادثی که راه جلوگیری از بروزشان، کارآمد کردن قوانین تنبیهی است که کار کارشناسی و طی کردن پروسهای سخت را میطلبد و ظاهرا ترجیح مسئولان به جای آن، استثنا خواندن حوادث و سکوت در قبال آنهاست. اینکه جوری رفتار کنند که نه معلمها رنجیده خاطر گردند و نه دانش آموزان مقصر جلوه داده شوند.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
ببینید کارما به جایی خواهد کشید که معلمان و کادر بایستی هر صبح در خالیکه تا کمر خم شده اند دو سمت در ورودی مدارس خبردار بایستند و به دانش آموزان خیر مقدم بگویند و از آنها به خاطر اینکه مدرسه را به سایر مشغله های موجود ترجیح دادندتشکر کنند کنند.
ناهنجاری
امیدوارم منظورتان از دسپرین ، دیسیپلین باشه
آقای وزیر اطلاع دارند که همین حالا عده زیادی از نور چشمان در حال سپری کردن مراحل گزینش بی قید و بند و بی آزمونشان هستند و فردا روزی به جمع فرهنگیان می پیوندند ، آنها را هم میخواهید شرکتی بخوانید ، یا شراکتی؟؟؟؟
ممنون از شما بخاطر مطلب زیبایتان الحق چنین است
من معلم نیستم ولی ای کلش بالاترین حقوق و مزایا مربوط به معلمان میشد ای کاش نخبههای ما بجای شرکت نفت و پزشکی شغل معلمی را انتخاب میکردند ای کاش همه مسئولین ما که خودشان مدیون معلمان هستند کمی اندیشه میکردند.
معلمی شغل انبیاست و حقیقتا همه ما دست پروردگان معلمانی هستیم که بنده به عنوان یک پزشک برخی از این عزیزان را هرگز فراموش نخواهم کرد.یادم هست وقتی ابتدائی بودم مدتی بود هر چیزی پدرم می گفت ،در جواب می گفتم خانم معلم این جوری گفته،یا اقای مدیر گفت این گونه باشید،یک روز پدرم به مادرم گفت
انگار متعلق به مدرسه است و هر چیزی را در مدرسه می گویند یکی یکی الگو کرده و ما دو نفر دیگر هیچ.حال سعی کنیم همه چیزمان الگو باشد.اصلا هیچ چیز مانند کلام خوب در انسان ،بویژه بچه ها موثر نخواهد بود.امام حسن را الگو کنید با مرد فحاش شامی چه کرد و از او چه ساخت؟از همه مهمتر پیامبر بزرگ خدا با کودکان چگونه بود؟امام علی که شیعه او هستیم و حتی بسیاری از سایر مذاهب راه وروش وی را الگوی زندگی خویش کرده اند را الگو کنیم.با یتیمان و پیران و کودکان چگونه بود؟معلمین عزیز ما خود روزی بچه های شما بودیم و حال نیز بنده شمائیم و بچه هایمان نیز دوباره بچه های شما ،خود دانید
همه چیز با شماست.خدا نگهدار
همه مردم حق دارند نظر بدن،این که کافر همه را به کیش خود پندارد ،مصداق کلام شماست.
خداوند اخر و عاقبت شمارا به خیر کند.البته کو گوش شنوا؟
مدرسه را 1:24 ساخته و بچه هامون مدرسه ایشون دیگه نمیرن!!!!!! اخه مشت و لگد زیاده
ادبیات داعشی چگونه ادبیاتی ست ؟می پسندید؟سر می برند ،ادم می کشند و رحم و مروت ندارند،به هیچ منطقی نیز پایبند نیستند،این ادبیات چگونه است؟می پسندیدهموطنان عزیز یا هموطن 8/23
وزارت آموزش و پرورش هیچ نشانی از آموزش درست و پرورش روح و جسم فرزندان این آب و خاک با خود ندارد از مردم پول می گیرند تا مدرسه ها را اداره کنند بعد یا به بچه های مردم تجاوز میشه یا با کتک کاری به جسمشان آسیب می زنند . این نتیجه سیاست های غلطی است که از چند دهه پیش برای جذب نیرو در آموزش و پرورش اجرا شد . به استثنای چند درصد معلم دلسوز و متعهد بقیه آموزش و پرورش کسانی هستند که از همه جا رانده و مانده بوده اند و جذب آموزش و پرورش شده اند باند بازی و فامیل بازی هم که همه مملکت را ویران کرده است و هیچ کسی هم نظارتی بر هیچ جایی نمی کند
سلام
آموزش و پرورش هیچ برنامه بلند مدت واقعی ندارد.
۲. انواع و اقسام نیرو و انواع و اقسلم مدارس وجود دارد.
۳. وزارت آموزش و پرورش شکل یافته از تعدادی افرار که هیچ وقت سرکلاس نرفتن و درد معلم و دانش آموز را نمیدونن.
۴.تغییرات زیاد و بدون برنامه در نظام و سیستم آموزشی
۵. حقوق کم و کم انگیزکی معلمان.
۶. حجم سنگین کلاسها بعضا تا ۴۰نفر و کنترل سخت کلاس
۷. حجم سنگین کتابها و عدم تطابق با نیازهای روز دنیا کشور
۸. نبود روحیه فداکاری و بی انگیزگی معلمان
۹. جذب معلمان که فقط بیکار بوده و از سر بیکاری به معلمی روی آوردن.
ناشناس(1) اسمشو نگاه كن .. نوشته نوشين بعد ميگي آقاي عزيز فلان و بهمان!!!!!!! ..
بنده دبیر هستم در مقطع دبیرستان ، با نسل امروز نمیتوان کنار آمد بیشتر دانش آموزان علاقه به درس ندارند و از طرف مسئولین هم گفته می شود شما فقط نمره بدهید و نمودار آموزشی در ردیف بالا باشد نتیجه ی این نمره دادن ها این می شود که همین دانش آموز مهندس می شود و در مناطقی چون لرستان پل می سازد و مسئولین هم افتتاح میکنند و چند روز بعد از افتتاح ، سیل پل را تخریب میکند و حالا مسئولین می گویند ( پرتقال فروش را پیدا کنید )
0
اگر نظرات را کامل بخونید می بینید روحیه خشونت در جامعه بیداد میکنه .
سوء مدیریت در آموزش و پرورش بیداد میکنه و یکی از دلایل این مشکلات عدم پرورش صحیح افراد در آموزش و پرورش است
ولی باید منصف بود از حدود 18 میلیون دانش آموز و یک میلیون معلم این تعداد برخورد در مدرسه، به این موارد می تواند شرایط کاری بد و سوئ مدیریت مسئولین رو هم اضافه کرد
«نیروی شرکتی» ترکیبی عجیب و غریب که جایگزین «معلم» شده است.
واقعا جایگاه قوانین استخدامی کجاست!!!
مسئله فرزندان این سرزمین هست . اعصاب نداری نرید سر کلاس . شاید دستفروشی کنید به مراتب بهتره تا با این وضعیت واین برخورد غیر انسانی با بچه های مردم برخورد کنید . شما در برابر بچه ها صددرصد مسئولید .
من قبلا معلم بودم آيا به نظر شما آيا تنبيهات گفته شده براي يك دانش آموز كه با خود گاز اشك آور و گاز فلفل آورده و در كلاس استفاده كرده و همه دانش آموزن و معلمان يك مدرسه رو با مشكل مواجه كرده كافيه؟ لازم به ذكره چون رشته هنرستاني كه درس ميخوند در جاي ديگه نبود نهايتا تونستيم سه روز اخراجش كنيم كه طي اون سه روز هم مي اومد و مدرسه رو بهم ميريخت. اين تازه يكي از موارد معمولي بود كه تعريف كردم.
یاد خاطره ی از سال های دور خودم افتادم که معلمم به خاطر مشکلات خانوادگی خودش من رو وقتی سوال رو جواب ندادم با دست صورتم رو به تخته کوبید و پیشنایم تا چند روز متورم بود اما یادم هم نرفته تو همون دوران دبستان معلم های بسیار مهربانی داشتیم که هنوز فراموششون نکردم
23/11 خدا کنه شما فرزندی به مدرسه نفرستی با این ادبیاتت
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.