مرور روزنامه‌های چهارشنبه ۱۴ اسفندماه؛
چرا تا این حد مردم ایران به سرزنش خود برمیآیند؟ /شروط گذر اقتصاد از بحران کرونا /پاداش به ثروت از جیب فقر
ردیابی کاسبان کرونا، توصیه‌های رهبر انقلاب در خصوص بیماری شایع‌شده، اضطرار برای بودجه، کلاف سردرگم تل‌آویو، حکم حکومتی رهبری برای بودجه ٩٩، نژادپرستی برنده سومین انتخابات اسرائیل، مصوبات سران قوا و شورای پول و اعتبار برای کسب و کارهای متضرر از کرونا، کرسی ریاست زیر تیغ فیفا، لیسیدن مجرمانه، اقتصاد در بحران و بزرگ‌ترین آزمون دموکرات‌ها در سه‌شنبه بزرگ، از مواردی است که موضوع گزارش‌های خبری و تحلیلی روزنامه‌های امروز شده است.
به گزارش «تابناک»؛ روزنامه‌های امروز چهارشنبه ۱۴ اسفندماه در حالی چاپ و منتشر شد که حکم حکومتی رهبری برای بودجه ۹۹ خط اصلی خبری صفحات نخست روزنامه‌های امروز محسوب میشود؛ موضوعی که علاوه بر اختصاص دادن تیتر یک بیشتر روزنامه ها به خود به محل نوشتن یادداشت‌ها و گزارش‌های مختلفی نیز شده است.
مشاغلی که با کرونا رونق گرفتند و اقتصادی که از کرونا آسیب دیده است نیز موضوع گزارش بعضی روزنامه‌ها شده است.
توصیه‌های رهبر انقلاب به رعایت اصول بهداشتی در رابطه با بیماری شایع کرونا پس از غرس نهال به مناسبت روز درختکاری نیز از مواردی است که با تیتر و تصویر مرتبط، بخش بزرگی از صفحات نخست تعدادی از روزنامه‌ها را به خود اختصاص داده است.
در ادامه تعدادی از یادداشت‌ها و سرمقاله‌های منتشره در روزنامه‌های امروز را مرور می‌کنیم؛
پاداش به ثروت از جیب فقر
هادی غلامحسینی طی یادداشتی با عنوان پاداش به ثروت از جیب فقر در شماره امروز جوان نوشت: وقتی رئیس‌جمهور ٦٠ میلیون ایرانی را نیازمند حمایت اقتصادی از سوی دولت معرفی میکند و آمار‌های دخل و خرج خانوار نشان می‌دهد دهک دهم و نهم ثروتمند کشور فاصله بسیاری زیادی با سایر دهک‌ها دارند باید گفت: انباشت فقر و ثروت در جامعه اتفاق افتاده‌است و به سرعت باید ابزار مالیات برای شناسایی کلیه دارایی‌ها و درآمد‌ها جهت مالیات‌ستانی از ثروتمندان به منظور پوشش هزینه‌های کشور یا باز توزیع بین دهک‌های پایین درآمدی فعال شود.
یکی از آسیب‌های جدی توزیع غیر منصفانه ثروت و امکانات در جوامع مداخله ثروتمندان در امور سیاستگذاری و قانونگذازی است به‌طور نمونه بعد از مدتی اینگونه احساس میشود که عمده روند‌ها و رویداد‌های اقتصادی به سود ثروتمندان و زیان طبقات پایین است. 
برای نمونه امروز باید دولت توضیح دهد آنچه در بازار سرمایه می‌گذرد و سود‌هایی که در این بازار تحصیل میشود تا چه اندازه وابسته به یارانه‌های انرژی، چون خوراک و برق ارزان به صنایع و بنگاه‌ها است و آیا این انرژی ارزان متعلق به ٨٠ میلیون ایرانی نیست و اگر هست، چرا مردم از سود این شرکت‌ها سهمی نمی‌برند و صرفاً دارندگان سهام در بازار سرمایه سود می‌برند؛ و در نمونه دیگر آیا بودجه‌ریزی غلط و بانکداری انحرافی در تولید تورم نقش دارند یاخیر؟
اگر آری چرا مالیات بر عایدی سرمایه عملیاتی نمی‌شود تا ارزش افزوده‌ای که صرفاً به دلیل تورم‌های بخشی نصیب دارندگان انواع ثروت شده‌است بین نیازمندان بازتوزیع شود. باید پذیرفت بخشی از سودی که بانکها به سپرده‌گذاران خود می‌دهند از محل خلق نقدینگی و کاهش ارزش ریال موجود در جامعه پرداخت میشود که این فرایند به زیان طبقات پایین جامعه است ویا دولت وقتی کسری بودجه‌های خود را از محل استقراض از بانک مرکزی تأمین میکند، این نیز به کاهش ارزش ریال منتج می‌شودکه به زیان طبقات محروم است.
باید پذیرفت عده زیادی اگر چه در جامعه با مصائب فقر دست و پنجه نرم میکنند، اما عده‌ای هم دارای ثروت زیادی در بازار بانک و سرمایه و سهام، زمین و ساختمان، ارز و طلا هستند که اگر قرار نیست این ثروت‌ها مهار شود، حداقل ارائه ارزش افزوده به این اشخاص از محل کاهش ریال و قدرت خرید مردم و کالاهای عمومی، چون انرژی متوقف شود و یا به دلیل آنکه این ارزش افزوده‌های افسانه‌ای در ایران به افراد ثروتمند تخصیص داده شده‌است در صورت خروج سرمایه از ایران مالیات توسعه عمومی از این اشخاص اخذ شود. در نهایت باید یک جایی مقوله انباشت فقر وثروت را با ابزار مالیات از بین برد تا حداقل سیاستگذاری اقتصادی اثر مناسبی بر عموم مردم جامعه داشته باشد، نه اینکه همچنان از جیب فقرا به ثروتمندان یارانه دهیم.
چرا تا این حد مردم ایران به سرزنش خود برمیآیند؟
ژوبین صفاری در سرمقاله امروز روزنامه ابتکار با عنوان اپیدمی منفی‌بافی نوشت: بار‌ها شده در محافل و شبکه‌های اجتماعی، رفتار اجتماعی مردم کشورهای توسعه‌یافته‌ای مانند ژاپن، آمریکا یا کشورهای اروپایی را به عنوان رفتاری متمدن مثال زده‌ایم و در مقابل به رفتار و فرهنگ خودمان به‌خصوص در حوادث و یا بحران‌ها تاخته‌ایم. هرچند در یک مقیاس کلی باید اعتراف کرد که به لحاظ فرهنگ اجتماعی ایران هنوز عقب‌ماندگی‌هایی دارد، اما درعین‌حال می‌توان مثال‌های نقضی هم در پیشرفت فرهنگ اجتماعی کشور نسبت به گذشته آورد. شاید کرونا را بتوان یک محک جدی برای نقض رفتار متمدنانه در همان کشورهای توسعه‌یافته دانست. آنجا که با انتشار خبر ویروس کرونا در آمریکا و کانادا نیز ماسک و ژل ضدعفونی‌کننده کمیاب میشود و در اقدامی بی‌سابقه تمام فروشگاه‌های موادغذایی آمریکا و ایتالیا از ترس بیماری خالی میشود و یا در ژاپن ویدئویی منتشر میشود که ۴ نفر بر سر ماسک، همدیگر را کتک می‌زنند و همین‌طور در کره‌جنوبی صف‌های طولانی برای ماسک ایجاد میشود.
این مسائل، اما نشان می‌دهد که رفتار‌های انسانی در همه‌جای دنیا کم‌وبیش در مواقع مواجهه با بحران‌های حساس شبیه هستند، اما در این بین هنوز هم در شبکه‌های اجتماعی گاه با شدیدترین لحن‌ها به فرهنگ خود می‌تازیم. هرچند بر کسی پوشیده نیست که ریختن ماسک و دستکش در خیابان یک ناهنجاری فرهنگی است که باید درباره آن آموزش داده شود، اما آیا این یک اپیدمی رایج است؟ سوال اینجاست که چرا تا این حد مردم ایران به سرزنش خود برمیآیند بی‌آنکه در کنار همه این ناهنجاری‌ها بسیاری از لحظات امیدبخش از رفتار‌های زیبای انسانی هم دیده میشود.
نکته قابل توجه این است که حتی در شرایطی که نمونه‌های خارجی ناهنجاری‌ها دیده میشود و یا حتی اقدامی مثبت از سوی فردی، مسئولی و یا جمعی صورت می‌گیرد؛ عموماً واکنش‌ها به آن منفی است. به بیان دیگر، جامعه ایران دچار نوعی از منفی‌بافی شده است که حتی اگر به او راستش را هم بگویید او فکر میکند حتماً کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه وجود دارد.
این بی‌اعتمادی به خود و جامعه هرچند قدمت چند دهه‌ای دارد، اما به واقع طی سال‌های گذشته شدت بیشتری گرفته است. چرا که در روان‌شناسی رابطه مستقیم بین افسردگی، ناامیدی به آینده و البته منفی‌بافی وجود دارد و این شدت گرفتن منفی‌بافی‌ها ناشی از افسرده‌ترشدن روان جمعی است که سیاستگذاران همواره به آن دامن زده‌اند. اما در این شرایط که به تجربه نمی‌توان چندان حسابی روی تغییر رفتار سیاستگذاران باز کرد، شاید باید گفت که این طبقه روشنفکر و البته آگاه جامعه از این اختلال جمعی است که میتواند به کمک جامعه خودسرزنشگر بیاید. طبقه‌ای که البته گاه متاسفانه خود به این اپیدمی دچار شده است. اما به راستی باید به جامعه نشان داد که حتی در سخت‌ترین شرایط مانند امروز، قرار نیست همه‌چیز را فاجعه‌بار محض و یا همه‌چیز را عالی دید. واقعیت آن است که تنها ذهن‌های آرام و منطق‌محور هستند که می‌توانند بین سیاهی و سفیدی مطلق، خاکستری ببینند و البته در شرایط بحرانی زیبایی‌ها را برای حال خوب جمعی برجسته‌تر کنند. این روز‌ها چالش‌های شادی‌بخش پرستاران و پزشکان و یا کنش‌هایی مشابه آن همان زیبایی‌هایی است که اگر با واکنش سرکوبی روبه‌رو نشود، میتواند در این روز‌های هراس و سختی به کمک روان جمعی بیاید. باید پذیرفت جامعه ایرانی، به واسطه بسیاری از سیاست‌های سختگیرانه، غمگین و افسرده و منفی‌باف شده است. او حتی به مثبت‌ترین اتفاقات با دیده تردید می‌نگرد، رفتاری که حالا باید خودمان با خودمان آن را اصلاح کنیم.
شروط گذر اقتصاد از بحران کرونا
وحید شقاقی‌شهری اقتصاددان طی یادداشتی در شماره امروز روزنامه جهان صنعت نوشت: گسترش ویروس کرونا آن هم در ماه پایانی سال، بدترین اتفاق ممکن برای صاحبان کسب‌وکار و بنگاه‌های تولیدی است. تولیدکنندگان، مشاغل توزیعی، اصناف و برخی صنایع از جمله صنعت گردشگری طبق سنت هر ساله برای فروش کالاهای تولیدی و ارائه خدمات به مشتریان در اسفند و فروردین، برنامه‌ریزی میکنند که شیوع ویروس کرونا این برنامه‌ریزی‌ها را به هم زده است. از آنجا که هزینه‌های مصرفی سهم ۷۰ درصدی را از حدود ۲۵۰۰ هزار هزار میلیارد تومان تولید ناخالص داخلی ایران دارد، می‌توان میانگین ماهانه هزینه‌های مصرفی واحدهای تولیدی را بیش از ۲۰۰ هزار میلیارد تومان تخمین زد که در شرایط کنونی امکان تامین این هزینه‌ها وجود ندارد. صاحبان مشاغل وکسب‌وکار‌های خرد بخش زیادی از کالاهایی که قرار است در اسفند و فروردین به بازار عرضه کنند را از ماه‌ها قبل خریداری و در انبار‌ها نگهداری میکنند.
شیوع ویروس کرونا، اما شوک بزرگی به بدنه فعالیت‌های تولیدی وارد آورده، به طوری که بخش زیادی از مشاغل به حالت نیمه‌تعطیل درآمده‌اند و از دو منظر دچار ضرر و زیان شده‌اند؛ نخست آنکه به دلیل فروش نرفتن کالاهایی که از ماه‌ها پیش انبار شده‌اند، درآمد صاحبان مشاغل رو به کاهش گذاشته است. دوم آنکه هزینه‌های خرید کالا، انبار کالا و توزیع کالا با دریافت وام و تسهیلات از نظام بانکی تامین شده است که موعد بازپرداخت بخش زیادی از آنها نیز تا پیش از پایان سال به اتمام میرسد. در حالی که کالاهای خریداری شده از سوی کسب‌وکار‌ها به فروش نرفته و برخی از تولیدکنندگان قادر به توزیع کالا به اصناف نبوده‌اند، امکان بازپرداخت این مطالبات به دلیل وقفه درآمدی صاحبان مشاغل وجود ندارد.
در این شرایط دولت برای آنکه بتواند حمایت‌های لازم را از صاحبان مشاغل به عمل آورد در وهله اول لازم است صاحبان مشاغلی که هدف مستقیم شیوع ویروس کرونا قرار گرفته‌اند را با برآورد میزان زیان‌های وارده بر آنها اولویت‌بندی کند. در عین حال نظام بانکی و مالیاتی نیز لازم است اقدامات حمایتی لازم را انجام دهند.
برای این منظور نظام مالیاتی میتواند با مدت‌دار کردن اقساط مالیاتی صاحبان مشاغل، امکان بازپرداخت این مطالبات را در بلندمدت فراهم کند. نظام بانکی نیز میتواند اقساط وام‌های دریافتی از سوی این کسب‌وکار‌ها را به ماه‌های آتی سرریز کند تا هم مشمول جریمه‌های ناشی از تاخیر در پرداخت نشوند و هم از برگشت چک‌های پاس‌نشده آنها جلوگیری شود. در همین حال نظام بانکی میتواند مطابق اولویت‌بندی دولت از میزان ضرر و زیان‌های وارده بر بدنه صاحبان مشاغل، اقدام به اعطای وام و تسهیلات ارزان‌قیمت به آنها کند تا امکان تامین برخی هزینه‌ها از جمله پرداخت حقوق و دستمزد کارکنان برای آنها فراهم شود و از زیان بیشتر این واحدهای تولیدی جلوگیری به عمل آید.
* اقتصاددان
14
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
آقای روحانی رییس جمهور عزیزمردم ایران.باعرض سلام. شما اسم دولت خودرا دولت تدبیروامیدگذاشته ایدخودحضرتعالی بحق انسانی بسیارفرهیخته ومدبرهستید ولی آیا این فردتاجرپیشه ای که ازسال گذشته به وزارت بهداشت منصوبش کرده اید وایشان هم بلافاصله وزارتخانه بهداشت را به تجارتخانه رفقاوشرکا تبدیل کرده کجایش نشان از امید وتدبیر دارد؟
اینجا توی امریکا الکل و مواد ضد عفونی ته کشیده پس فقط مشکل ایران نیست
دستی دستی خودمون نهادیم تو کاسه خودمون مبارکه
ایشان به عنوان مقام اول سیاسی کشور باید پاسخگو باشند نه توصیه کننده
چرا خود را سرزنش می کنیم؟
چون قوم ناسپاسی هستیم
مشخصا مردم بابت اشتباه سالها پیش همواره خود را سرزنش میکنند
فرمودند: بلا نعمت است و تهدید فرصت است!
نقد روزنامه ابتکار را قبول ندارم... در واقع مردم ایران دو دسته هستند... عده ای که تصوری غیر واقع بینانه از دنیا دارند و دائما شعار داده و بقیه دنیا را شرور و دشمن می دانند.... اما در مقابل بقیه مردم ایران که خوشبختانه کم هم نیستند کاملاً منطقی و واقع بینانه به مسائل نگاه می کنند و به علت تندروی گروه بالا بعضی وقتها عمداً کمبودها را بزرگ کننند تا که گروه اول خیلی هم غره نشوند...
گرفتن مالیات برای اداره کشور یک موضوع عرف است ولی کجای دنیا یک وزارت خانه 3 میلیون کارمند داره
و درآمد حاصل از مالیات که باید خرج مردم بشه رو صرف حقوق کارمندان دولت به این بزرگی می کنن.
مسئولان از روز اول با شفافیت خبر رسانی کردند ؟ واقعا اینطور بود
البته اینکه رسانه های خارجی فارسی زبان هم تلاش زیادی می کنند تا به مردم القا کنند که از هر نظر بدترین وضعیت را دارند را نیز نباید نادیده گرفت جالبه به عنوان مثال در یکماه اخیر شبکه بی بی سی فارسی نسبت به بی بی سی های دیگر با فاصله بسیار زیادی بیشترین پست اینستاگرامی را داشته که تقریبا همگی در جهت القا ناامیدی به مخاطب ایرانی بوده اند
جواب اینکه چرا مردم ایران تا این حد به سرزنش خود بر می ایند؟ را باید تا حد زیادی در رسانه ملی جستوجو کرد. صدا و سیما چند سالی ست به شکل روشمندی در بسیاری از موارد ملت را مقصر خیلی از مسایل عنوان میکند ؛ احتکار ٬ انتخاب اشتباه ریاست جمهوری. و نمایندگان٬ گرانی دلار و سکه ٬ معضلات فرهنگی ٬....
ساخت داروی کرونا تکذیب شد روزنامه جوان خبر فیک منتشر نکن
اون ثروتمنده هم یا دستش تو جیب دولته یا کاسب و دلال بازاری با اضافه کردن مالیات اونا یا از خدمات عمومی دولت کم میشه یا قیمت اجناس تو بازار بالا میره. تهش از جیب 8 دهک پایین میره.
چرا تا این حد مردم ایران به سرزنش خود برمیآیند؟
---
یکی از دلایل این مساله آموزه‌های دینی ما است. در مساجد و در مجالس مذهبی اینطور تلقین میشد که همیشه باید مقابل درگاه خدا احساس گناه و شرمساری داشته باشیم. هر چه عبادت و کارهای نیک انجام دهیم، حق مطلب را بجا نیاورده‌ایم و بدهکار و گناهکاریم. پس باید گریه کنیم و طلب مغفرت کنیم. خلاصه اینکه ما هیچوقت نباید فکر کنیم آدم خوبی هستیم.
خالی شدن مغازه ها در شرایط بحرانی در همه کشورها پیش میاد ولی نمیدونم آیا احتکار و گرانفروشی هم در اونجا هست یا نیست
عامل شیوع کرونا جز مدیران هواپیمایی ماهان کیست؟
وقتی سود بانکی را کمتر از نصف تورم می کنند و دولت تمام کالاهای تولیدی خودش و خدمات دولتی را گران و از طرفی ارزش پول ملی را بشدت کاهش داد روز به روز ۹۶ درصد جامعه فقیر و فقیرتر می شوند. دلیل این است که تیم اقتصادی کشور واقعاً یا سواد ندارند و یا بر علیه مردم هستند. مگر درآمد و پول ملی ایران دلار است که دولت محترم خدمات خود را هر روز با دلار محاسبه و به مردم می فروشد!؟ تا زمانیکه دولت سود بانکی را به اندازه تورم نکند و از نقدینگی موجود یا بصورت اوراق مشارکت و یا روشی دیگر صنعت و عمران این کشور را رونق ندهد، این پول ها برای اینکه هر روز از ارزششان کاسته نشود، تبدیل به خودرو، ملک، دلار و سکه می شود. اما آیا اینها اثری در پیشرفت کشور دارد؟ دولت با التماس بدنبال فاینانس خارجی است که بعداً با ۲۰۰ درصد سود به آنها بر گرداند در حالیکه از پول نقد مردم در بانکها و یا کالاهایی که برای کاهش ارزش پول ملی به آن تبدیل شده است، می توانند استفاده کنند و رونق اقتصادی و بیکاری را حل کنند و از طرفی ارزش پول ملی کم نشود و مردم هم به جای خرید پراید و ارز و ملک و انباشته کردن در خانه ها نصف آن سودی که به فاینانس دهنده به ایران می دهند، به سود پول آنها بدهند. آنوقت است هم مشکل بیکاری حل می شود هم رونق اقتصادی ایجاد و هم ارزش پول ملی حفظ می شود.
تیتر روزنامه جوان خیلی واز مصادیق عوام فریبی است بهترین پزشکان در این بیمارستان خدمت میکنند وبه موازین علمی کاملا متعهدند یک دارو برای اثبات موفقیت باید مراحلی را طی کند وبعد از تایید مقامات مسول اعلام شود نه این که قبل از هر گونه تحقیق اعلام شود
تیترامروز روزنامه جهان صنعت :
شافعی : اقتصاد دراستانه بحران ناشی ازکرونا
این روزهاشاهدرقابت تنگاتنگ وشانه به شانه کرونا وبورس البته فقط در ایران هستیم !!!! کرونا میتازد بورس میتازد دلاربالامیرود بورس میتازد دلار کاهش میابد بورس بازهم میتازد همه کسب وکارها دراغماهستند بورس همچنان میتازد !!! هیچ چیز جلودار رشدبورس نیست نه تحریمها نه واردشدن به لیست سیاه اف ای تی اف نه کرونا ! فکرمیکنم باادامه روند رشد روزانه ۱۰-۲۰ هزارواحدی بورس بایدبزودی چشممان به جمال شاخص یک میلیون واحدی روشن شود !!!!!
عزیزدل برادر!
مگه عقلم کم بودکه بیام توبورس سرمایه گذاری کنم ؟ حتی اگرفرض شماهم درست باشه که باسرمایه گذاری دربورس سرمایه ام سه برابر میشه من دلار ۳۰۰۰ تومانی خریدم والان سرمایه ام ۵ برابرشده وقطعا بزودی بیشترازاین هم خواهدشد ضمناسرمایه من نقدا پیش خودمو نه مثل شماکه فقط یه کاغذپاره تودستتون هست
هیچ اقتصاددانی در دنیا نیست که بتواند بگوید در کشوری که تولیدش خوابیده و رکود مطلی گریبان اقتصادش را گرفته چطور میشود سهام جهش های چند صد درصدی بکند؟
خوب بشما چه؟از زمانی که شاخص کل۱۸۰هزار بود تا الان که بالای ۵۰۰هزار تاست هر روز اومدی گفتی بورس نابوده.بجاش میرفتی سهام میخریدی سرمایت ۳ برابر شده بود
شما كجا ديدي تو يك كشور پيشرفته يكی ٢٠٠ ميليون دستكش احتكار كنه و تازه اعلام كنه و قيمت بده ؟ چرا بي ربط ميگي ؟
پاداش به ثروت از جیب فقر یا چرا اینقدر ایرانیان به سرزنش خود برمیآیند و چرا افسردگی و چراهای از این دست :
در ادبیات کلمات مشابه و مترادف و نیز اشاره ، مضمون و... غیره درایم که البته هرچه خزانه لغت و مفهوم رسانی آن بیشتر باشد ناظر بر غنای آن است که در بستر زمان و گوناگونی شرایط و مصادیق ، بر آن افزوده شده است چه میخواهم بگویم :
عنوان مقاله دقیقا مترادف و مشابه و هم معنا است و مضمون و اشارت دارد به نزول و ربا خوری سراپائی اقتصاد ایران .
کسی از این مجمل تفصیلی !؟ حدیث مجمل کاربردی ( تفصیلی ) نخواند ، بر او متاسفیم.
آنچه رخ داده بسیار فراگیرتر و خطرناکتر از بر بنیان اجتماعی ایران و جامعه و انقلاب اسلامی و به تبع آن به جمهوری اسلامی ضربه زده است و یکی از پیشروان و پرچمداران این عرصه بانکها و خموشی متولیان امور هستند و استقبال ناشی از غفلت !ز غفلت آحاد جامعه !؟
آقای ژوبین صفاری روزنامه اعتماد!
هجمه علیه کشور ما بسیار زیاد است از شبکه های ماهواره ای و فضای مجازی تا روزنامه های زنجیره ای داخلی ...
روزنامه ابتكار ! شما مثل اين كه داستان هواپيماي اوكرايني رو خيلي زود فراموش كردي .
چرا تا این حد مردم ایران به سرزنش خود برمیآیند؟
اینگونه افراد متاسفانه خود کم بین ها و خودباختگان در مقابل خارجی ها هستند
نباید در مقابل روس ها و جینی ها خود باخته ،باشیم.موافقم
مردم به اشتباهات بزرگ خود پی برده اند. این وجه مثبت قضیه است
از شما خود کم نبینها در خواست میکنم کارت ملی تکرار میکنم" ملی" حقیر را که یکسال و نیم است در نوبتم بمن برسانید که کارهایم معطل مانده.اخر کدام کشور دنیا کارت ملی مردمش را خودش نمیتواند تولید کند؟؟؟؟؟
البته مسئولین معتقد به ما نمی توانیم هم بسیار موثر بوده اند.
در دوران دوم خردادی ها و امیدی ها فرار مغزها هم بیشتر شده است.
نظرات آقای شقاقی شهری بسیار مفید و کارساز است. اما ای کاش ایشان و دیگر اساتید اقتصاددان به این مسئله نیز بپردازند که در شرایط وخیم اقتصادی کشور، که بعد از ورود ویروس کرونا وخیم تر هم شده، آیا اصولا اخذ مالیات از واحدهای کوچک تولیدی و تجاری کار صحیحی است؟ بله، همه میدانیم که تحریمهای آمریکا صادرات نفتی ما را که همیشه اساس بودجه کشور بوده به شدت کاهش داده، و دولت ناچار است بودجه اش را از منابع دیگری تامین کند و یکی از این منابع، اخذ مالیات است. اما مسئله اینجاست که وقتی شرایط کلی اقتصاد کشور به شدت افت کرده، قطعا قدرت خرید مردم نیز کاهش یافته و درنتیجه واحدهای تجاری کوچک مثل مغازه ها و... دیگر درآمد سابق را ندارند. و آیا رواست که بار تحریمهای ظالمانه آمریکا و متحدانش تنها بر دوش مردم باشد و کسری درآمدی که توسط آمریکا به وجود آمده، از مردم گرفته شود؟!!!
مطلب روزنامه جهان صنعت و ابتکار هر دو بسیار خوب بود و مطلب روزنامه جوان تا حدودی.اما انجا که بازار سرمایه را موشکافی میکند باید گفت در شرایط فعلی بهترین راه برای کنترل قیمت دلار و طلا که تمامی بازارها و دخل خرج مردم فقیر و متوسط از ان اثر میپذیرند همان بازار سرمایه است و زیر ذره بین بردن ان شاید وقتی دیگر مثلا سال اینده مناسبتر باشد
در آمریکا و... ماسک احتکار نمی کنند اما در اینجا....
آخه آمریکا شیطان بزرگ است
جز خودکشی هیچ راهی نمانده.
(
حتی این کار را هم نمیتوانیم بکنیم زیرا هزینه کفن و دفن آنقدربالاست که بازماندگان امکانش را ندارند
مردم واقع بین شده اند.
نسبت درآمد که حدودا صفر شده و عمده نیروی کار توانا بیکار هستند را با نرخ تورم و قیمت دلار و زمین مقایسه کنید.
تا چند سال یک جوان میتواند خانه بخرد یا یک فرد به سن من ۵۶ ساله؟
کار کجا هست که درآمد وجود داشته باشد؟ مملکت در تحریم چه خبر خوشی دارد؟
خریدن خانه پیشکش حتی امکان اجاره هم در مناطق پایین دست وجود ندارد! آن وقت حسن روحانی مگوید وضع عادی است
اگر تندروی نباشد، رفتارها و گفتارهای تعصب آمیز نباشد که باعث تحریک و واکنش دیگران می شود، اگر به جای ترویج روحیه ی خشونت و قهرآمیز و کینه جویانه روحیه ی متعادل، صلح جویانه و خیرخواهانه حاکم باشد، اگر عقل و منطق را با علم و دانش با هم آمیخته شود و به عنوان محوریت کار قرار گیرد، البته مشکلات رفع خواهد شد و مسیر معقولانه انتخاب و پیموده خواهد شد، مردم وضع زندگیشان و اموراتشان رو به بهبودی خواهد گذاشت، در کارها گشای و گره ها باز و مشکلات برطرف خواهد شد، مردم روز ب روز امیدوارت و افسردگی از میان خواهد رفت.
اقتصاد در آستانه بحران
و مملکت در آستانه قحطی
اگر با این وضع پیش برویم تا خرداد تبدیل میشویم که بک کشور آفریقایی کنگو
۶۰ میلیون افرادی که مشمول دریافت یارانه معیشتی هستند آماری است رسمی از زبان دولتمردان که برای اثبات وجود فساد بزرگ اقتصادی در ایران کافیست
مسئولین هم طوری خودشان را به خواب زده اند که کرونا هم نتوانست بیدارشان کند !!!!!!!!!
فطرت انسان این هست که در حال فقر و استیصال چهره واقعی خودش رو نشون میده. اگه امروز چهره اصیل و شریفی رو در کشورهای پیشرفته شاهد هستیم به خاطر رفاه مادی بالنسبه بیشتر در این کشورهاست. حتی فیلم های سینمایی که بعد از جنگ جهانی دوم و در حال و هوای آن دوران ساخته شد تک مضراب هایی از این ددمنشی های بشر رو در استیصال و فقر نشون میده!
کسانی که دائم مدح و ثنای کشورهای غربی رو می کنن برای این هست که این کشورها و ملت هارو در زمان رفاه دیدن نه در زمان فقر.
فیلسوف معاصر خب هنرشون همینه که فقر رو کم کردن رفاه اوردن و رفتار انسانی تری باهم دارن
کسی مگه گفت معجزه کردن؟
حالا ما چه گلی بسر جامعه زده ایم
شرم بر محتکران کالا مخصوصا محتکران کرونایی .
احتکار کنندگان جنایتکاران اقتصادی اند که فقط ظاهر انسانی دارند ولی از حیوان هم پایین ترند .
تا بوده همین بوده توی این 40 سال ، قطعا" هیچ برخوردی هم انجام نخواهد شد ، یک مورد بگویید که با سرمایه دار برخورد انجام گرفته باشد . الان هم میرن میدون تجریش دو نفر رو میگیرندمیگن اینا بودند . ولی عجیب اینکه از مسئولین هرکدوم میگیرند خوب میشن ولی مردم عادی بیچاره ها جونشونو از دست میدن . داروهای ارسالی از خارج فقط برای مسئولین مصرف میشود .
نود درصد احتکارکنندگان وابستگان قدرت اند وگرنهچه کسی میتواند سی میلیون دستکش یا چند میلیون ماسک را بخرد و انبار کند؟ هیچ یک از اینها هم نه مجازات میشوند و نه کسی زورش به آنها میرسد! همان طور که نوانستند مفسدان اقتصادی را عادلانه مجازات کنند
لطظ احتکار فقط در خصوص برخی اقلام غذایی قابل استفاده است. بنابراین انبار کردن ماسک و دستکش و ضدعفونی کننده اصلا احتکار نیست. ولی در شرایطی قاضی مجاز است که مجازات احتکار را درباره این افراد نیز اعمال کند اما آنها محتکر نیستند و جرمشان هم احتکار نیست. صرفا مجازات آنها همان مجازات احتکار است
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.