رفتن به محتوای اصلی 
آخرین خبرمرگ مشکوک پسر جوان در خانه مجردی
6بازدید
۱۶۰

خوانده می‌شوید

مهم‌ترین موانع در مسیر «جهش تولید» در ایران را چه می‌دانید؟

سال ۱۴۰۰ در حالی برای ایرانی‌ها آغاز شد که رهبر انقلاب، نام «تولید، پشتیبانی‌ها و مانع زدایی ها» را برای آن انتخاب کردند. این در حالی بود که پیشتر هم سال ۱۳۹۹ از سوی ایشان به عنوان سال «جهش تولید» نامگذاری شده بود. کنار هم قرار دادن این دو نام، نشان می‌دهد که مساله اقتصاد همچنان یکی از اولویت‌های اصلی زندگی ایرانیان در آستانه سده جدید است.

مهم‌ترین موانع در مسیر «جهش تولید» در ایران را چه می‌دانید؟

سال ۱۴۰۰ در حالی برای ایرانی‌ها آغاز شد که رهبر انقلاب، نام «تولید، پشتیبانی‌ها و مانع زدایی ها» را برای آن انتخاب کردند. این در حالی بود که پیشتر هم سال ۱۳۹۹ از سوی ایشان به عنوان سال «جهش تولید» نامگذاری شده بود. کنار هم قرار دادن این دو نام، نشان می‌دهد که مساله اقتصاد همچنان یکی از اولویت‌های اصلی زندگی ایرانیان در آستانه سده جدید است و راه حل برون رفت از این تنگنای اقتصادی هم تاکید بر «تولید» است؛ اما احتمالا تجربه یک ساله تلاش‌‌ها در جهت «جهش تولید» نشان داده که باید در این راه هم پشتیبانی‌های بیشتری صورت بگیرد و هم مانع‌زدایی‌هایی انجام شود.

پرسشی که مطرح می‌شود این است که چه عواملی در تحقق نیافتن فرمایش های مقام معظم رهبری مبنی بر جهش تولید نقش داشته‌اند؟ 

همچنین با اشاره به این مقدمه، اکنون می‌خواهیم درباره موانع موجود در راه تولید در ایران سخن بگوییم؛

* اگر شما تجربه فعالیت در بخش تولید را دارید، می‌توانید مهم‌ترین موانع موجود در عرصه تولید را بگویید؟
* چگونه می‌توان این موانع را برطرف کرد و در راه تولید گام برداشت؟
* آیا در ایران حمایت لازم از تولید، چه در بخش راه‌اندازی و حمایت از آن و چه در بخش مبارزه با قاچاق و سایر عوامل ضربه زننده صورت می‌گیرد؟

Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته:
۱۶۰
در انتظار بررسی:
۰
غیرقابل انتشار:
۰
ناشناس

قوانین قدیمی زمان عدم وجود کامپیوتر و اینترنت از عوامل اصلی مشکل ساز برای تولید کننده کوچک هست. یکیش قانون مسخره ای بنام چاپ در روزنامه رسمی!!! برای اخذ پروانه استاندارد (الزامی برای تولید) باید بعد از هفت خان اخذ مجوز (پروانه بهره برداری از صنایع / پروانه کسب از اتحادیه) که خودش مثنوی هفت من کاغذه، بری برند ثبت کنی، ثبت برند یه پروسه 2 ماهه هست حداقل با دو بار چاپ اگهی در روزنامه رسمی (هر بار 15 روز الکی) با هزینه 1 الی 3 میلیونی! بعد از انجام مراحل الکترونیک تازه باید کپی برابر اصل کنی مدارک رو ( هر کپی برابر اثل 20 هزار تومن درامد برا دفترخونه ها) ببری مدارک کاغذی!!!!! برابر اصل شده رو بدی اداره ثبت بزارن تو پرونده (آخه الان زمان پرونده کاغذی و بایگانی سنتی هست؟) بهت گواهی ثبت برند بدن!!! درحالی که میشد تو 1 روز الی 3 روز بصورت الکترونیکی برند ثبت کرد و مدارک رو الکترونیکی اعتبار سنجی کرد (همه پروانه ها کد دارن قابل استعلام هستن تو سامانه های اداره صنایع) ولی یه کار 3 روزه 2 الی 3 ماه طول میکشه! یه ثبت برند ساده!!!

ناشناس

فقدان دانش و تخصص ، مهارت ، کارایی ، نبود آموزشهای کاربردی ، بالا بودن هزینه های تأمین سرمایه ، نیروی کار و زمین و ساختمان ، نبود فضای رقابت اقتصادی سالم ، بروکراسی عریض و طویل اداری ، کاغذ بازی ، سستی و بی اعتنایی دستگاههای اجرایی از جمله موانع بخش تولید هستند .

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

مهمترین دلیل اینه که: هر چقدر تولید در ایران به صرفه نیست و سختی زیادی دارد ذلالی و واسطه گری راحت است و پرسود
متاسفانه آدمی بخصوص ایرانی اش هم راحت طلب است

فیروز

فقدان تمرکز در ارائه مجوز، اشغال جایگاه های شغلی توسط افراد غیر متخصص.

مخاطب

بزرگترین موانع جهش تولید : 1- خود دولت که دست از بنگاه داری و رقابت نا برابر با بخش خصوصی بر نمی داره 2- بانکها که سر منشا نود درصد فسادهای اقتصادی در کشور هستن و تسهیلاتی که هم ه بخش تولید می دن به طمع عدم توان بازپرداخت اون واحد صنعتی بدبخت هست و فقط به فکر تصاحب زمین و ملک واحدهای صنعتی هستن

Soroush

نگاه امنیتی از سرمایه برداشته شود و خصوصی سازی واقعی انجام شود همه چیز درست می شود

ناشناس

همون اول گفته شد
رشوه ندهی هیچ کاری انچام نمیشه

ناشناس

کدام یک از فرمولهای اقتصادی رو رعایت کردیم که توقع پیشرفت داریم، مسئولان هر روز صبح از خواب بیدار می شوند یک دستورالعمل تازه و ناقض دستور دیروز می‌دهند

ناشناس

۱_ جذابیت وسودآوری سایر سرمایه گذاریها ودلالی ها
۲_ عدم کمک به تحقیق وتوسعه توسط دولت. از طریق هدایت پایان نامه ها و کمک‌های مالی در زمینه تحقیق وتوسعه
۳_ وجود نداشتن برنامه برای جلوگیری از واردات در مواقعی که جنس داخلی استاندارد در داخل هست.
۴_ نداشتن برنامه برای مشخص کردن مسیر توسعه محصولات مختلف و سرمایه گذاری برای ایجاد تکنولوژی بجای واردات تکنولوژی
۵- قوانین دست وپاگیر کار مثل پرداخت عیدی وبیمه و... درحالیکه در مراحل اولیه کسب وکار ممکن است سودی وجود نداشته باشد
۶_ گران بو دن زمین و ساختمان درحالیکه باید ساختمانهای آماده تیپ برای صنایع مختلف اجاره داده شود.
۷_ فقدان تصمیم گیران با گرایش نو آوری وایجاد ارزش در اختصاص وام و....
۸_ تخصیص آسان منابع ارزی جهت واردات تکنولوژی بدون بررسی ارز بری مواد اولیه

ناشناس

سیاست خارجی نادرست

ناشناس

ساختار نظام مالی، کارتل بانکی، انحصارات دولتی

غفاري

بعد از ١٠ سال توليد واقعي تجهيزات مخابراتي علارقم ميل باطني مجبور شديم به تركيه مهاجرت كنيم و تكنولوژي و دانش فني رو از ايران خارج كنيم اگر دست دزدها رو از بيت المال كوتاه كنند امثال من زياد هست ما عاشق ايران هستيم و حاضريم دوباره برگرديم و تو ايران توليد كنيم و درب كارخانه رو تو ايران باز كنيم فقط بدونيم به چند نفر و چقدر بايد رشوه بديم ؟ اگر رشوه منطقي هم بخوان بهشون ميديم

ناشناس

سلام
من تولید کننده لوازم تزیینی چوبی هستم در زمینه صنایع دستی. مهمترین مشکل من بازاریابی هست.
نه که مشتری نباشه، اتفاقا مشتری کارهایی مثل کار من زیاده ولی پیدا کردن مشتری و رسوندن تولیداتم به اونها مشکله.
چون آدمهایی مثل من مغازه که ندارن برای عرضه مستقیم، و کار کردن با مغازه ها هم راحت نیست یعنی دامنه سود من رو خیلی پایین میاره.
اگر بخش خصوصی یا سازمان صنایع دستی یا هر جای دیگه بتونه به شکلی تولیدات ماها رو به صورت متمرکز دریافت کنه و به مشتری برسونه، هم به نفع منه، هم به نفع مشتری و هم به نفع اون واسطه؛ ولی به دو شرط:
1. کالا رو از من بخره، نه اینکه امانت بگیره تا وقتی فروش بره.
2. دامنه سود من و سود واسطه گری رو پایین بیاره ولی تعداد رو بالا ببریم.
اونوقت این واسطه، هم در داخل بفروشه و هم توان صادرات داشته باشه با کمک سفارتها و رایزنی های فرهنگی.

ناشناس

امیدی نیست

ناشناس

بزرگترین مانع تولید، من هستم.

احسان

سلام
اولین مورد موارد تولید اینه که کشور را به حدود ۸۰تا۱۰۰ منطقه اقتصادی تقسیم کرد و تمرکز زدایی کرد.واین مناطق با هم رقابت سالم کنند.اگر مسولین باند بازی و رانت خواری نکنند.مشکل تولید حل میشه
اختیارات مراکز اقتصادی باید درون همان استان باشد.ایران پتانسیل ۲۵۰ میلیون نفر تامین غذا دارد.

محمد

تولید بدون فروش هیچ ارزشی ندارد. تمام کارخانه ها با داشتن مواد اولیه و انرژی امکان تولید به اندازه ظرفیت خود را دارند. مشکلات از نظر من به ترتیب اولویت موارد زیر هستند:
1- اسکیل اقتصادی تولید. مهمترین مشکل این است که تقاضا برای حداکثر تولید کارخانه های موجود وجود ندارد و با دلیل تولید کمتر هزینه سربار کارخانه ها به تعداد محصول کمتری تقسیم میشود و قیمت محصول بالا می رود.
به عنوان مثال در بخش خودرو اگر نگاه کنید خودروسازها درحال ادغام با هم هستند تا قیمت تمام شده پایین تری داشته باشند. یک ماشینی که با تیراژ بالای یک میلیون تولید میشود قیمت تمام شده بسیار کمتری از خودروی داخلی که با تیراژ چند هزار یا چند ده هزار تولید می شود دارد.
2- هزینه های مالی زیاد در کشور. به دلیل تورم بالا تأمین مالی در کشور در مقایسه با سایر کشورها بسیار گران است و باعث افزایش قیمت تمام شده محصول میشود.
3- قوانین نامناسب و عدم حمایت از تولید. علت پیشرفت کشور چین در بخش تولید حمایت واقعی این کشور از تولید کنندگان است. معافیت های مالیاتی، تسهیلات مناسب، همکاری با تولید کنندگان (این موارد در کشور تنها به صورت گزینشی، با فساد بسیار زیاد و برای بعضی تولید کنندگان بسیار بزرگ و وابسته به دولت و افراد و شخصیت های خاص انجام میشود).
4-رانت، تسهیلات و معافیت‌های مالیاتی و معافیت های خاص بعضی تولید کنندگان غیر خصوصی باعث میشود تا شرکت های خصوصی واقعی توان رقابت با آنها را نداشته باشند.
5- مشکل تأمین مواد اولیه. بسیاری از مواد اولیه تولید وارداتی هستند و قیمت تهیه این مواد برای تولید کنندگان حتی با قیمت فعلی ارز نسبت به قیمت های جهانی بسیار بالاتر است.

علی

تداخل مدیریت ها ، تحریم و عدم ارتباط با جهان و کشورهای دیگر و دعواهای سیاسی و سهم خواهی های گروهی

ناشناس

سلام
بزرگترین معضل کشور ما در شناخت موانع تولید،عدم شناخت و آشنایی اکثر مسولان کشور با معضلات و نداشتن تخصص جهت ارایه راهکار است.ضمن اینکه متاسفانه اینقدر جو بی اعتمادی و شکاف بین مسولین با بخش خصوصی ایجاد شده که وقتی معضلی مطرح و پیشنهاد یا راهکاری ارایه می شود، این جو بی اعتمادی اجازه اجرای زاهکار را نمی دهد.
من خودم سابقه بیست ساله مدیریت در صنعت نفت و پتروشیمی داشته و تخصص دانشگاهی خودم نیز در همین حوزه است.در دو سال قبل تصمیم به سرمایه گذاری و ایجاد یک کارخانه تولید تجهیزات نفتی در یکی از شهرهای محروم استان محروم کشورمان گرفتم.
در ابتدا شروع و ارایه طرح توجیهی تمامل مسوولین آن استان اعم از استاندار و نماینده مجلس و مدیران استان در جلسه اول با اشتیاق فراوان و به به و چه چه پای کار اومدن(البته فقط در حد یک یا دو جلسه) و بعد از اون و بعد از مدت دو سال نه تنها حاضر به برگزاری حتی یک جلسه جهت شنیدن مشکلات نشدند که حتی حاضر به پاسخگویی تلفن بنده نیز نشدند.
الان بعد از مدت دو سال ، من موندم و یک سرمایه بر باد رفته وسط کویر
در ضمن اگر کسی پیدا بشه به قیمت یک سوم هزینه ای رو که انجام شده از من خریداری کنه و من رو از این مهلکه نجات بده، من دستش رو هم میبوسم.
این اتفاقات پیش میاد که نخبه ها و سرمایه گذاران کشور ما فرار را بر قرار ترجیح می دهند.
نمیدونم مخاطب صحبت های من چه اشخاصی با چه سمت هایی هستند .

ناشناس
در پاسخ به محمد

شرق چی؟

دیدگاه خود را بنویسید

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

تابناک در صفحهٔ اصلی گوشی

با افزودن تابناک به صفحهٔ اصلی، همین نسخهٔ سایت را با یک لمس باز کنید.

  1. در مرورگر، دکمهٔ اشتراک‌گذاری را بزنید. این دکمه ممکن است داخل منوی مرورگر باشد.
  2. گزینهٔ افزودن به صفحهٔ اصلی (Add to Home Screen) را انتخاب کنید.
  3. اگر گزینهٔ Open as Web App نمایش داده شد، آن را روشن نگه دارید و افزودن (Add) را بزنید.

اگر این گزینه را نمی‌بینید، صفحه را در مرورگر Safari باز کنید.