حال و روز شیرزن گیلانغربی خوش نیست!
فرنگیس اکنون 48 سال دارد و با مرگ شوهرش به سختی مخارج خود و خانوادهاش را تأمین میکند. او همچنان در خطهای زندگی میکند که دهها میلیون خرج مجسمهاش شده، در حالی که حیدرپور با فقر و نداری کودکانش را بزرگ میکند.
شاید آدم های زیادی فرنگیس حیدرپور را نشناسند و برایشان دانستن در مورد یک اسم هم اهمیتی نداشته باشد، اما همه آنهایی که سفری به کرمانشاه داشته اند، و مجسمه زن تبر به دست را که در یکی از میادین این شهر قرار گرفته، دیده باشند حتما برایشان جالب است که بدانند سرگذشت این زن چیست؟
به گزارش جهان، فرنگیس حیدرپور متولد سال 41 از یکی از روستاهای گیلانغربی است که در جریان جنگ تحمیلی با رشادت و شجاعت خود حماسه ای را آفرید که بر اثر آن به شیرزن ایران شهرت یافت.
ماجرای فرنگیس به روزهای آشفتهحالی دختر جوانی برمیگردد که هنوز رخت عزای برادر شهیدش را به تن داشت که خبر شهادت اعضای خانواده اش را در حادثه اصابت گلوله توپ دشمن به اتومبیل حاملشان میشنود.
![]()
فرنگیس حیدرپور در این مورد می گوید: «سال ۵۹ بود و من ۱۸سال داشتم که آنها به روستای ما حمله کردند و ما خیلی شهید دادیم، مردم مجبور شدند فرار کنند و در دره مخفی شوند. در این جریان از اعضای خانواده من هشت نفر (برادر، دایی، عمو، پسردایی، دختر دایی، دختر عمو و ...) شهید شدند.»
حیدرپور به همراه پدر به مراسم ختم شهدا می رفتند و در بازگشت به روستای زادگاهش (اوازین) – از توابع گیلانغرب – متوجه میشود برخی از نیروهای عراقی وارد روستا شدهاند.
حیدرپور در خصوص حادثه آن روز اظهار میدارد: «همان روز که به دره رفتیم، نزدیکیهای غروب بود که تشنه و گرسنه شدیم؛ من با پدر و برادرم به روستا آمدیم تا غذا بیاوریم. آخر چیزی پیدا نمیشد. نزدیک رودخانه دو سربازی آمدند که آب بر داردند؛ ما از دست آنها خشمگین بودیم و به آنها حمله کردیم؛ من تبر به دست به سمت آنها حمله ور شدم که یکی از آنها کشته و دیگری تسلیم شد .»
آن روز فرنگیس حیدرپور یکی از دو سرباز کاملاً مسلح عراقی را هلاک میکند و با زخمی کردن نفر دوم او را به اسارت درمیآورد.
وی ادامه میدهد:« ۱۸ ماه آواره بودیم که عراقیها عقب نشینی کردند، مردم دوباره به روستاهای خودشان برگشتند.»
این شیرزن مبارز، بعد از گذشت سالها از جریان جنگ تحمیلی هنوز هم دست از روحیه مبارزه طلبی خود برنداشته و در گفتگویی که با خبرنگار فارس داشته در مورد جنایات رژیم صهیونیستی می گوید: با ديدن جنايات صهيونيستها در غزه آرزو ميكنم كاش در غزه بودم تا بار ديگر براي اسلام مبارزه كنم و اگر به من اجازه دهند، حاضرم به غزه بروم.
حیدرپور در مصاحبه دیگری که خبرنگاران دفاع مقدس از او می کنند در تعریف معنای ایثار می گوید: ايثار يعني انسان در راه آرمان ميهنش يا خانواده اش شجاعتي نشان دهد حتي اگر از بين رود.
حیدرپور سبب پيروزي در دوران دفاع مقدس را پيروي از امام(ره) و ولايت می داند و خطاب به دشمنان اسلام و ایران می گوید: دشمنان بدانند ما با اطاعت از رهبري معظم انقلاب، هرگاه لازم باشد براي دفاع از اسلام و كشور اسلاميمان جان خود را فدا ميكنيم.
![]()
این زن غیور مبارز خطاب به زنان و جوانان جامعه می گوید: از خواهرانم ميخواهم با حجاب خود پاسدار خون شهيدان باشند و جوانان اين آمادگي را داشته باشند كه اگر خداي ناكرده به خاك كشورشان حمله شد با غيرت دفاع كنند.
فرنگیس اکنون 48 سال دارد و با مرگ شوهرش به سختی مخارج خود و خانوادهاش را تأمین میکند. او همچنان در خطهای زندگی میکند که دهها میلیون خرج مجسمهاش شده، در حالی که حیدرپور با فقر و نداری کودکانش را بزرگ میکند.
کسی چه میداند، شاید همین کودکان محروم فرنگیس باشند که فردا روز در صف اول مبارزه با دشمنان انقلاب و کشور قرار گیرند اما خدا کند سهم آنها از این قهرمانی یک مجسمه و سالها فراموشی نباشد.
به گزارش جهان، فرنگیس حیدرپور متولد سال 41 از یکی از روستاهای گیلانغربی است که در جریان جنگ تحمیلی با رشادت و شجاعت خود حماسه ای را آفرید که بر اثر آن به شیرزن ایران شهرت یافت.
ماجرای فرنگیس به روزهای آشفتهحالی دختر جوانی برمیگردد که هنوز رخت عزای برادر شهیدش را به تن داشت که خبر شهادت اعضای خانواده اش را در حادثه اصابت گلوله توپ دشمن به اتومبیل حاملشان میشنود.
فرنگیس حیدرپور در این مورد می گوید: «سال ۵۹ بود و من ۱۸سال داشتم که آنها به روستای ما حمله کردند و ما خیلی شهید دادیم، مردم مجبور شدند فرار کنند و در دره مخفی شوند. در این جریان از اعضای خانواده من هشت نفر (برادر، دایی، عمو، پسردایی، دختر دایی، دختر عمو و ...) شهید شدند.»
حیدرپور به همراه پدر به مراسم ختم شهدا می رفتند و در بازگشت به روستای زادگاهش (اوازین) – از توابع گیلانغرب – متوجه میشود برخی از نیروهای عراقی وارد روستا شدهاند.
حیدرپور در خصوص حادثه آن روز اظهار میدارد: «همان روز که به دره رفتیم، نزدیکیهای غروب بود که تشنه و گرسنه شدیم؛ من با پدر و برادرم به روستا آمدیم تا غذا بیاوریم. آخر چیزی پیدا نمیشد. نزدیک رودخانه دو سربازی آمدند که آب بر داردند؛ ما از دست آنها خشمگین بودیم و به آنها حمله کردیم؛ من تبر به دست به سمت آنها حمله ور شدم که یکی از آنها کشته و دیگری تسلیم شد .»
آن روز فرنگیس حیدرپور یکی از دو سرباز کاملاً مسلح عراقی را هلاک میکند و با زخمی کردن نفر دوم او را به اسارت درمیآورد.
وی ادامه میدهد:« ۱۸ ماه آواره بودیم که عراقیها عقب نشینی کردند، مردم دوباره به روستاهای خودشان برگشتند.»
این شیرزن مبارز، بعد از گذشت سالها از جریان جنگ تحمیلی هنوز هم دست از روحیه مبارزه طلبی خود برنداشته و در گفتگویی که با خبرنگار فارس داشته در مورد جنایات رژیم صهیونیستی می گوید: با ديدن جنايات صهيونيستها در غزه آرزو ميكنم كاش در غزه بودم تا بار ديگر براي اسلام مبارزه كنم و اگر به من اجازه دهند، حاضرم به غزه بروم.
حیدرپور در مصاحبه دیگری که خبرنگاران دفاع مقدس از او می کنند در تعریف معنای ایثار می گوید: ايثار يعني انسان در راه آرمان ميهنش يا خانواده اش شجاعتي نشان دهد حتي اگر از بين رود.
حیدرپور سبب پيروزي در دوران دفاع مقدس را پيروي از امام(ره) و ولايت می داند و خطاب به دشمنان اسلام و ایران می گوید: دشمنان بدانند ما با اطاعت از رهبري معظم انقلاب، هرگاه لازم باشد براي دفاع از اسلام و كشور اسلاميمان جان خود را فدا ميكنيم.
این زن غیور مبارز خطاب به زنان و جوانان جامعه می گوید: از خواهرانم ميخواهم با حجاب خود پاسدار خون شهيدان باشند و جوانان اين آمادگي را داشته باشند كه اگر خداي ناكرده به خاك كشورشان حمله شد با غيرت دفاع كنند.
فرنگیس اکنون 48 سال دارد و با مرگ شوهرش به سختی مخارج خود و خانوادهاش را تأمین میکند. او همچنان در خطهای زندگی میکند که دهها میلیون خرج مجسمهاش شده، در حالی که حیدرپور با فقر و نداری کودکانش را بزرگ میکند.
کسی چه میداند، شاید همین کودکان محروم فرنگیس باشند که فردا روز در صف اول مبارزه با دشمنان انقلاب و کشور قرار گیرند اما خدا کند سهم آنها از این قهرمانی یک مجسمه و سالها فراموشی نباشد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
اولا تیتر رادرست انتخاب کنید ثانیارسیدگی بزندگی این شیرزن باکدام نهاد ویاتشکیلات است ثالثا صبرکنید باتنگدستی بمیرد انموقع از اویکقهرمان بزرکتربسازیدوعده ای هم ازاین گذردلی ازعزادربیاورندوچهارتاجیبشان راپرکنندنمیدانم بایدبخندم یاگریه کنم خودش راتحویل نمیگیرند ولی ازاومجسمه میسازندوتجلیل میکنندیقینا درامدش بیشتراست!!!!!!{یاعلی}
سلام
خداييش خيلي كارش درست بوده و هست
متاسفم در كشوري كه چنين گوهرهايي را در دامن خود پرورده است به چنين سرمايه هايي بي توجهي ميشود
درودخدابرمجاهدین راهش
مگر با جانبازان چكار كردند تا برسد به اين زن
خیلی ها در مملکت ما با فقر و نداری زندگی میکنند. شاید هم پیشبینی شما به گونه برعکس در بیاید. اصلا مگه شما پیشگو هستید
خط آخر یعنی چه؟
مگه می خواد جنگ بشه؟
قابل توجه خانم هاي امروزي
درود بر این شیر زن
وظیفه دولت رسیدگی به آحاد ملت است. پول نفت را بر سر سفرهای مردم بردید یا نه؟
اگر مجسمه اش برنزی است خوب شبانه برش داره و بره بفروشدش و بگوید برید برای خودتان یک سمبل و اسطوره دیگر پیدا کنید.
من به کرمانشاه رفتم و این مجسمه رو هم دیدم.برام سوال پیش اومد که این مجسمه ی کیه!
امیدوارم کاری که ایشون انجام دادند،درسی برای ما بشه که در برابر تمام هجوم های بیگانه هوشیار باشیم.
وجوداین زنان ومردان نعمت های خداوند هستند واین برخوردمدیران جامعه کفران نعمت
ببینید.... یکی از اصول ابتدایی خبر نویسی حرفه ای توجه به مسائل حاشیه ی اون خبره...... ای تندیس در یک پاک، معروف به پارک شیرین کرمانشاه نصب شده و نه در میدان !!!!!!! وقتی خبر اینطوری نقل میشه، خواننده به بقیه ی جزئیات خبر هم بدگمان میشه..... امیدوارم مد نظر قرار بگیره.
یا حق
خوب چرا این خانم مثل خانم حسینی خاطراتش را چاپ نمی کنه ؟ نکنه دا فقط مورد حمایت و به چاپ 11 میرسه ؟ ما که سر در نمیاریم یکی با خاطرات مشهور میشه در حد تیم ملی یکی با این همه شهرت گمنام می ماند؟
شماره حساب اعلام کنید که به این شیر زن ایرانی کمک کنیم
که نیاز به کمک برادران عراقی همسایه نکند
مسئولين غرق در سياست و ...شده اند ديگر كمتر يادي ازشيرزنان شير مردان دوران جنگ ميشود.آسايش امروز همه ما نتيجه رشادت اين شير مردان وشيرزنان است وشايد هم بخاطر اينهاست كه دشمنان جرات تعدي به سرزمين ماراندارند. وقتي به يك مربي وفوتباليست سالي 500ميليون ازبيت المال وازپول همين شيرزنان داده ميشود تاكارهاي آنچناني بكنندويا باجوانان دختر نما نميشود جلو دشمن منم منم كرد.آري مسئولين به اين شير زنان وشير مردان فعلا نيازي ندارند چون ... شان ازپل گذشته است.چون فعلا براي پست ومقام مي جنگند.چون اينان يا فقيرند ويا جانبازند ويا بي نشان.ولي يكي هميشه با اينهاست ومي بيند وميداند اينان كيانند وآن خداي عليم است.ياحق
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.