غزلی تقدیم به بزرگمرد شهید مقاومت، اسماعیل هنیه

آرام بخواب!

مرد غیرت تبار، اسماعیل!

کوه بس استوار، اسماعیل!

روشنی بخش هر چه تاریکی

ماه شب‌های تار، اسماعیل!

فاتح قله رشادت ها

موج توفان سوار، اسماعیل!

جلوه های خلوص و ایمانت

از تو شد یادگار، اسماعیل!

از تو و همرهان تو دارد

این "حماس"، اعتبار ، اسماعیل!

ای تمام فرشته ها ماتِپ

آن دل بردبار، اسماعیل!

اشک‌های تو بود پنهان و

خنده ات آشکار، اسماعیل!

در غمت ای مجاهد نستوه

"غزه" شد، سوگوار، اسماعیل

رفتی و داغ رفتنت چه نکرد؟

با دل بی قرار ، اسماعیل!

تو و آرامشی ، کنار خدا

ما و جان در شرار ، اسماعیل!

"حاج قاسم"مگر شهید شده است

باز در کارزار، اسماعیل؟

که چنین خلق در خروش آمد

با دلی داغدار، اسماعیل!

"حاج قاسم" رسید و بُردت تا

گلشن کردگار، اسماعیل !

لطف کن زخم‌های مردم را

باز مرهم بیار، اسماعیل!

آه ای ابر با کرامت عشق

مثل باران ، ببار ، اسماعیل!

بعد از این خستگی، بخواب آرام

نزد پروردگار، اسماعیل!

--------------------------

سید حبیب حبیب پور دهم مرداد ۱۴۰۳

گزارش خطای خبر