تحلیل تابناک؛
۵ شرط تحقق «وفاق ملی» ؛ ایده اصلی دولت پزشکیان چقدر اجرایی است؟
دکتر مسعود پزشکیان،شخصا فردی است چندان سیاسی و جناحی محسوب نمی شود، پیاده سازی ایده وفاق سیاسی با محوریت چنین شخصی آیا اصولا قابل تحقق است؟
به گزارش سرویس سیاسی تابناک، مرسوم است هر دولت با عنوان مشخصی شناخته میشود؛ دولت اکبر هاشمی رفسنجانی به «دولت سازندگی» موسوم بود، بخاطر فعالیت های عمرانی و سیاست بازسازی بعد از جنگ و تنش زدایی از روابط خارجی، دولت سید محمد خاتمی «دولت اصلاحات» نام گرفت و تأکیداتش بر توسعه سیاسی و آزادی‌های اجتماعی مشهور است، دولت محمود احمدی نژاد «عدالت و مهرورزی» نام داشت، دولت حسن روحانی هم که بر اعتدال‌گرایی و بهبود روابط خارجی و حل پرونده هسته ای متمرکز بود ، دولت «تدبیر و امید» نام گرفت،
شعار و ایده دولت سه ساله سید ابراهیم رئیسی «دولت مردمی، ایران قوی» نامیده شد که بر "محرومیت زدایی" متمرکز بود و رئیس دولت ، سید محرومان معرفی می شد، اکنون نیز دولت چهاردهم تحت سکان‌داری مسعود پزشکیان شعار «وفاق ملی» را برای خود برگزیده است.
اینکه در شرایط فعلی بر روی انسجام و وحدت ملی تمرکز شود اقدامی مثبت و قابل تحسین است که پس از مطرح شدن، انتظار می‌رفت به مرور اثرات آن در جامعه نیز لمس شود، اما با گذشت زمان مشخص شد برای تحقق آن مسیر طولانی‌ای در پیش است.
نخستین و اصلی‌ترین ایرادی که به چنین شعاری وارد میشود بیش از حد انتزاعی بودن آن است! درواقع مشخص نیست مخاطب اصلی این وفاق و غایت آن چیست، وفاق که با که؟ مرز و خط قرمز این وفاق کجاست؟ شرایط حساس ؟
این انتزاعی بودن ایده اصلی دولت موجب خواهد شد با گذشت زمان صرفاً در همان مرحله شعار باقی مانده و به ایده‌ای پیاده‌سازی شده در سطح ملی منجر نشود. این ابهامات به قدری زیاد است که حتی در درون فعالان سیاسی موسوم به اصلاحات هم توافقی بر سر آن وجود ندارد و هر از گاهی یکی از آنها در مخالفت با وفاق سخن می‌گوید و از اساس آن را زیر سوال می‌برد؛ چنین روندی به منصوبین دولت نیز تسری پیدا کرده است و اخیراً استاندار مازندران به طور صریح گفته است: «من به وفاق ملی آن‌گونه که دکتر پزشکیان می‌فرمایند اعتقاد ندارم».
یکی از دلایل مخالفت هم‌طیفان رئیس‌جمهور با گفتمان او به این جهت است که در انتصابات از افراد جناح مقابل نیز استفاده شده است؛ برای مثال از هیئت وزرا ۲ وزیر از دولت سیزدهم هستند و حدود ۱۰ درصد استانداران انتصاب شده نیز از اصولگرایان‌اند؛ این نگاه، چون وفاق را صرفاً در انتصابات خلاصه میکند و ابعاد دیگری برایش قائل نیست، از اساس با آن مخالفت میکند.
دسته دیگر وفاق را محدود و محصور در تعاملات میان قوا می‌دانند و همینکه در تصمیم‌گیری‌ها هم‌راستا عمل کنند و سنگ‌اندازی‌ای هم صورت نگیرد را کافی می‌دانند؛ اما ابتدا باید دید همین نگاه نیز تا چه اندازه اجرایی شده است؟
نقطه آغازین این قسم از وفاق را می‌توان رأی اعتماد کامل مجلس دوازدهم به کابینه پیشنهادی دانست اقدامی که رهبری هم آن را مثبت ارزیابی کردند؛ این هم‌گرایی که با انتقادات جدی مواجه بود در ماجرای ظریف به نوعی دچار واگرایی شد و دور از ذهن نیست با این دست فرمان حتی این وجه از وفاق نیز به ثمر ننشیند و ماحصلش تنها همان رأی اعتماد کامل به کابینه، باقی بماند! هرچند در نشست مشترک روز گذشته دولت و مجلس، پزشکیان تأکید کرد سعی میکنند تا وفاق و وحدت را بعنوان میثاقی مشترک میان خودشان (مجلس و دولت) داشته باشند.
اما آیا حقیقت وفاق ملی در همین‌ها خلاصه میشود؟ یا مقوله «وفاق میان احزاب» صرفاً در دیدار‌های متعدد رئیس‌جمهور با نمایندگان احزاب مختلف قابل تعریف است؟ به واقع وفاق همه‌ی اینهاست و هیچ‌کدام‌شان نیست!
در اینکه ترکیب به کارگیری افراد شایسته فارغ از جناح‌بندی سیاسی‌شان، هم‌گرایی قوا، هم‌فکری و مشورت با احزاب مختلف، همه و همه در ذیل وفاق ملی تعریف می‌شوند شکی نیست؛ اما رئیس‌جمهوری که مدام از آشتی ملی سخن گفته و بر لزوم گفتگو تأکید کرده است، تا چه اندازه فرآیند‌های مشخصی برای گفتگو با همه‌ی مردم و به طور خاص تحریم‌کنندگان انتخابات، تعریف و مشخص کرده است و چشم‌انداز او برای ارتقای مشارکت مردمی در تمام ابعاد و فارغ از مشارکت صرف در انتخابات، چیست؟
با توجه به اینکه دکتر پزشکیان،شخصا فردی است چندان سیاسی و جناحی محسوب نمی شود، پیاده سازی ایده وفاق سیاسی با محوریت چنین شخصی آیا اصولا قابل تحقق است؟
سوال اصلی دیگر این است که در حال حاضر مسئولیت پیش‌برد و تحقق گفتمان دولت با کدام معاونت یا شخص حقیقی و حقوقی است؟ اینها تنها بخش اندکی از دهها پرسشی است که پیرامون ایده وفاق ملی وجود دارد و تاکنون نیز بی‌پاسخ مانده‌اند؛ اگر بنا باشد اوضاع همین‌گونه ادامه یابد دور از ذهن نیست این ایده به مرور نه تنها شکست بخورد بلکه به ضد خود تبدیل شده و هزینه‌های زیادی را متحمل جامعه کند.
زهرا مظهری
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
علیرغم همه حربها من فکر می کنم یک جا وفاق حاصل شده است. وفاق در گران کردن همه کالاها توسط کالا دارن و وفاق در پذیرفتن هر گرانی توسط مردم . قدیما میگفتن با پنبه سر بریدن.
مردم مشاهده میکنند که بودجه مملکت چگونه به سازمانهای بی اثر داده میشود و می بینند که رئیس جمهور میفرماید به پیر و پیغمبر پول نداریم.
این بنده خدا پزشکیان باید یکبار قانون اساسی را مطالعه می کرد آنوقت اصلا وارد این معرکه نمی شد . الان فقط باید با این پست یاعشق و حالشو کنه یا بکل قیدشو بزنه .
شما باید با مردم وفاق داشته باشی ، نه با رانده شدگان ، در آن صورت بر فرض محال اگر وفاقی حاصل شود به جرگه رانده شدگان اضافه خواهید شد .
این همه در باب زبان فارسی صحبت شده قانون وضع شده باز دولت پزشکیان روز قانون اساسی پیامک پرزیدنت برا ملت میفرسته. رییس جمهور چشه!!!!؟
جناب پزشکیان همه چیز را درست گفت اما یک چیزی را نگفت و آن اینکه چگونه هزینه های سرسام اور دولت را کنترل و کم میکند و این حجم عظیم نیروی انسانی نا کار امد را چگونه میخواهد به کار وادار کند؟
کارکنانی که همه طلبکارند و پول دولت را هدر میدهند و به کس هم جواب نمیدهند ...
1- برنامه دولت 14 برای کاهش هزینه های نیروی انسانی؟
2-برنامه دولت 14 برای کاهش فساد گسترده در دستگاه های دولتی؟
عملکرد وزرا در یک کشور بسیار مهم وحیاتی میباشد.
یک موضوع بنویسم و دوستانه خواهش می کنم بررسی و تحلیل کنید
اول اینکه خود ناهنجاری و برهنگی در جامعه چیز خوبی نیست و باعث افول فرهنگی و اعتقادی جامعه می شود. باید چیزی که در عرف جامعه پسندیده می شود را رعایت کرد و یقینا باید راه حل منطقی و درست برای آن داشت.
من فکر می کنم ما بجای اینکه بنشینیم حجاب را آسیب شناسی کنیم باید قوانین مربوط به حجاب و کشور و قانون نویسان را آسیب شناسی کنیم!
اول اینکه وقتی شما یک قانونی بنویسید که اجرایی نباشد و در شبکه های مخالف به آن بخندند باعث می شود کل قوانین کشور سبک و بی اهمیت شود و عملا قانون گریزی تبدیل به یک فرهنگ شود که برای کشور خطرناک است.
دوم اینکه مشخص نیست این قانون با هدف انحراف افکار عمومی از مشکلات اقتصادی نوشته یا برای حجاب نوشته شده؟ و اگر برای انحراف افکار عمومی است در واقع از تکنیک فریب استفاده شده و تکنیک فریب یک تکنیک موقت است و هیچ گاه آن را بصورت قانون در نمی آورند ضمن اینکه با توجه به تورم مداوم و پیوسته که در کشور وجود دارد جواب نمی دهد و اگر تورم موقت بود شاید جواب می داد. اما اگر برای حجاب است باید بدانید که اجرای آن مثل گشت ارشاد است و فکر کنم به احتمال زیاد راه بجایی نمی برد.
سوم اینکه با این کارها شما رسما شبکه های مخالف و معاند را تقویت می کنید هم از لحاظ افزایش پهنای باند که دستاورد اقتصادی دارد و هم از لحاظ گرایش به سمت آنها و در واقع بهانه به دست آنها می دهید که شما را مورد تمسخر قرار دهند.
چهارم اینکه در اواخر زمان شاه مگر ما قوانینی بنام حجاب داشتیم؟ و اساسا نه تنها قوانین نبود بلکه حاکمیت همه چیز را آزاد و خودش تبلیغ بی حجابی می کرد اما می بینیم مردم در آن زمان بیشتر رعایت می کردند. اگر یادتان باشد کمتر کسی جرات می کرد در رادیو پخش ماشینش ترانه شاد برای دیگران بگذارد چه برسد فردی بی حجاب در انظار ظاهر شود. خود مردم ذاتا و جوشیده از درون مقابل آن جبهه گیری می کردند.
پنجم اینکه گیرم یک حداقل افراطی در مجلس این قوانین را نوشتند چرا بقیه تابع و مجاب این حداقل افراطی شدند بجای اینکه با عقلانیت همه چیز را حل کنند.
ششم اینکه تا وقتی یک عملکرد درستی در امورات کشور ندارید بنشینید سر جایتان و ببینید اشکال کار خودتان چیست و اول خودتان را درست کنید و بعد بیایید سراغ این مسائل که مشکلات اقتصاد کشور مهمتر از این مسائل است.
شما اگر بخواهید آن بی حجاب را نصیحت مشفقانه کنید اول چیزی که می گوید این است که قبر من با تو یکی نیست و برو اول کشور را درست کن بعد بیا به من گیر بده ...
وفاق در صورتی خوب است که از هر دو طرف اعمال شود.
دور قبل انتخابات مجلس عده‌ای اقلیت که به واقع حتی اقلیت هم نیستند-از روی تعداد رای ها معلوم است- وارد مجلس شدند و حالا همان ها دارند با تصویب قوانینی انحصاری در مقابل پزشکیان سدی ایجاد می کنند تا دولت او را از از پا بیندازند!
این چه وفاقی است که فقط یک طرف باید در آن گام بردارد و اقلیت تندرو با جسارت حتی آن را کمی برنتابد؟!
نه این طور وفاق کاری از پیش نمی برد که اکثریتی بخواهند به حرف اقلیت تمکین کنند!
دولت چهاردهم باید از دولت سیزدهم یاد بگیرد که سالی یک میلیون مسکن تحویل ملت ایران داد .
این داستان همیشگی دولت هاست!
در این میان فقط ملت است که تاوان ندانم کاری ها را پرداخت می کنند!
روایتگران روایت کنند: عطار هفت شهر عشق را گشت و آخر سر پشیمان گشت!
ما از طلا گشتن پشیمان گشته ایم لطف فرموده ما را مس کنید!
تمامی مشکلات کشور راه حل دارد!
اما تمام راه حلها نقش بر آب میشود!
کلاً مفهوم متن رو عوض کردید!
دولت و مجلس محترم صادرات گازوئیل را به کشور های همسایه را ممنوع کند با سپاس
اقای پزشکیان ظاهرا وفاق را صرفا راضی نگهداشتن پایداری چیها می داند
در حالیکه کسانی که رای ندادن و کسایی که به امید تغییر رای دادند خواهان برداشتن قدم های محکمتری هستند.
اولین قدم بحث فیلترینگ هست چون فقط باید یه دکمه رو فشار بده و هیچ هزینه ای نداره ولی وفاق پزشکیان داره با اون جریان گفتگو میکنه در حالیکه اونا گفتگو حالیشون نیست. باید مثل ترامپ بولدوزری بره جلو
در ایران وفاق ملی رخ نخواهد داد دلایل مشخصی هم دارد.
منتهی اگر مسائل اقتصادی حل شود ممکن است اون گروه های ساکت و به اصطلاح قشر خاکستری سکوت پیشه کند
وفاق ملی؟؟؟؟ جوک تلخی بود.
دکتر پزشکیان میخواد کشور رو با وفاق و همدلی به سمت ثبات ببره ولی عده ای همه جا هستند اجازه اینکار رو نمیدن .
ایشان فقط دم از ناترازی می زند ، کمی هم دم از پایین بودن حقوقها و حق مردم بزند، تورم بالاتر از مقدار افزایش حقوق ناچیز در ای دولت نیز است.
چنین سطحی از فرهنگ بخصوص در طیف اکثر اصولگراها و بالاخص پایداری ها وجود ندارد تا بشه وفاق مد نظر پزشکیان را اجرایی کرد. پایداری ها و عمده ی اصولگراها و بخشی از اصلاح طلب ها ظاهر و باطن شان یکی نیست.
شما جلوی لجاجت مجلس و قوه قضائیه با مردم رو بگیر
وفاق ملی خود به خود اتفاق میوفته
وفاق خروجی یک سیستم سیاسی توسعه یافته است.
آیا سیستم سیاسی ما به این بلوغ رسیده که موضوع وفاق در اون مطرح شده؟
باسلام یادمان نرود ما همان ملتی هستیم که در 8 سال دفاع مقدس با بچه های مدرسه توانستیم بزرگترین عملیات ها را در تاریخ جنگ انجام دهیم
ناترازی معنی ندارد
فقط اعتماد به نفس و سپردن مدیریت به نخبگان کشور باید به سمت توسعه پرشتاب حرکت کنیم
سپردن امور به بخش خصوصی راهکار بسیار موثری در این مسیر خواهد بود
... مردم از این وضعیت خسته و درمانده اند.
دولت خیال میکنه ما خیلی نون می خوریم!
می ریم دم نونوایی میگیم دو تا بربری ساده بده رو دستگاه ش میزنه چارتا!
تازه این خوبه شه اونایی که دو تا کنجدی میخان میزنه هفت تا!!
هیچکدام ازوعده های ایشان عملی نشد وتورم وگرانی هم که بیداد میکند که عاملش خود دولته
با لایحه حجاب حتما وفاق ملی در راه
وفاق ملی یعنی چه مگر ما باهم دعوا داریم مگر نداریم
بله ممگن است ،حطمن دست یافتنی است،اما زمان بر است،مثلا ،شما ک وارد تر هستید بگویید،
آقا مسکن ملی ماهانه چهل میلیون واریزی طلب می کند . بروید فاتحه وزیر و وکیل و دولت را بخواندی مملکت رسما ول شده
برای وفاق ملی برای بهبود وضعیت کشور و پیشرفت آن برای رفاه مردم و .... فقط و فقط لازم است که اولویت اول و آخر مسئولان کشور و مردم باشد نه .....
وفاق ملی یعنی انتخابات آزاد و رفدانم
جناب پزشکیان همه این مشکلاتی که شما گفتید فقط راهکار داخلی دارد .
شما همه چیز را رها کرده اید از قیمت ارز گرفته چه نیمایی و چه آزاد .
اقتصاد را به شخصی مانند همتی سپرده اید که هیچ برنامه خاصی جز افزایش قیمت ارز نیمایی و آزاد در دستور کار ندارد .
کاری که فقط به نفع شرکت هایی مانند مس و فولاد و پتروشیمی ها میباشد.
شما اگر روی قیمت ارز تمرکز نمایید و اجازه گرانفروشی را در هیچ حوزه ای ندهید تا حدودی میتوانید بر مشکلات غلبه کنید .
دقیقاً . اگر باند‌بازی ها وسهم خواهی های جناحی و تحمیل نظرات اعمال شود وفاق معنای خود را از می دهد
پزشکیان قبل از هر چیز باید مردم وفاق می کرد بعنوان مثال می گویم استان اصفهان یک دست در اختیار پایداریچیها است پس آن بخش از مردم که به او رای دادند چه شد .؟
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.