رفتن به محتوای اصلی
آخرین خبرصبح برفی و تماشایی در کلیبر
14بازدید
۱۵

انتقال محرمانه تسلیحات روسیه به ایران

در شرایطی که سال ۲۰۲۶ میلادی با یک تحول بزرگ نظامی در جهان، یعنی حمله نظامی آمریکا به ونزوئلا و ربایش رئیس‌جمهور این کشور آغاز شد، با این حال حتی چنین رخداد مهمی نیز باعث نشد تا نسبت به وقوع یک رخداد مهم نظامی دیگر در آن سوی دنیا غفلت انجام گیرد؛ پرواز‌های مکرر هواپیما‌های غول‌پیکر ترابری و نظامی ایلیوشین روسی از مبدا روسیه به مقصد ایران.

انتقال محرمانه تسلیحات روسیه به ایران

به گزارش تابناک؛ روزنامه فرهیختگان نوشت: بر اساس رصدی که از جانب منابع اطلاعاتی به‌ویژه منابع غربی اعلام شده است این هواپیما‌های غول‌پیکر نظامی حداقل ۵ بار و در طی ۴۸ ساعت از روز‌های ابتدایی سال جدید میلادی، پرواز‌هایی به مقصد ایران انجام داده‌اند.

همان‌طور که کارشناسان نظامی تأکید دارند انجام ۵ سورتی پرواز در چنین بازه زمانی کوتاهی برای این مدل هواپیما‌های فوق‌سنگین نظامی را نمی‌توان رویدادی معمول در نظر گرفت، به‌ویژه آنکه انجام چنین کاری به هماهنگی قابل‌توجهی میان خدمه پرواز، مجوز‌های پروازی، امنیت عملیاتی و منطق تخلیه حفاظت‌شده نیاز دارد.

علاوه بر این ظرفیت ترابری فوق‌العاده این هواپیما‌ها در حمل ۵۰ تن بار نظامی و در کنار آن هزینه سنگین حدود ۴۰۰ تا ۵۰۰ هزار دلاری هر سورتی پرواز؛ همگی باعث شد تا این رخداد از سوی ناظران سیاسی و نظامی به‌شدت مورد توجه قرار گیرد. در همین راستا سایت مطالعات دفاعی آسیا مقالاتی را در تحلیل این رخداد و اهمیت آن منتشر کرده است که در اینجا کوشیده‌ایم تا به مهم‌ترین محور‌های ارائه‌شده از سوی این رسانه در رابطه با این تحول نظامی مهم بپردازیم.

ایلیوشین‌ها، محور کریدور ترابری نظامی جدید ایران و روسیه

تحلیلگران سایت مطالعات دفاعی آسیا در این مقالات ضمن بررسی روند پرواز ایلیوشین‌های نظامی در امتداد آسمان روسیه و ایران، به چند نکته مهم دراین‌رابطه اشاره کرده‌اند.

در وهله نخست این تحلیلگران به چگونگی انتخاب مسیر هوایی تردد ایلیوشین‌های ایل-۷۶ و ایل-۹۶ توجه نشان داده‌اند، در جایی که این هواپیما‌های غول‌پیکر پرواز‌های بدون توقف خود از روسیه به مقصد تهران را در مسیر دریای خزر انجام می‌دهند.

تمرکز، مسیر و سرعت این پرواز‌های ترابری نشانه‌ای قوی از فعال‌سازی آگاهانه یک کریدور باری هوایی از پیش برنامه‌ریزی شده است که برای دور زدن نقاط گلوگاه نظارتی غرب و در عین حال سریع‌ترین مسیر انتقال دارایی‌های حساس هوانوردی نظامی طراحی شده است. انتخاب این مسیر امکان حفاظت از پوشش راداری ناتو و در عین حال امکان جابه‌جایی مخفیانه تجهیزات نظامی بزرگ را بدون مواجهه با خطرات ناشی از رهگیری و یا اختلال دیپلماتیک ناشی از عدم پذیرش پرواز از جانب کشور‌های عبوری، فراهم می‌کند.

اما چرایی استفاده ایلیوشین‌ها برای انتقال این محموله‌های نظامی، دومین پرسش مهمی است که از سوی تحلیلگران نظامی مطرح شده است. به باور آنها ممکن است سه هدف در پس پرده این انتخاب وجود داشته باشد؛ اول نوعیت و ارزش تسلیحات انتقالی که لزوم استفاده از ایلیوشین‌ها را که اساساً برای انتقال چنین تجهیزاتی ساخته‌شده‌اند، توجیه می‌کند. دوم اوضاع پرآشوب خاورمیانه و به‌خصوص دریا‌های سیاه، سرخ و خلیج‌فارس و در پی آن مخاطرات بالقوه مسیر دریایی و در نهایت شاید از همه اینها مهم‌تر، ضرورت انتقال سریع تجهیزات به ایران که با دینامیک تشدید تنش در خاورمیانه، از جمله فعالیت‌های تهاجمی اسرائیل و جابه‌جایی مکرر در وضعیت نیرو‌های آمریکایی در سراسر منطقه سنتکام، در ارتباط مستقیم قرار دارد.

ایلیوشین‌های روسی چه نوع محموله نظامی را حمل می‌کنند؟

در مورد نوعیت محموله‌های نظامی حمل‌شده توسط ایلیوشین‌های غول‌پیکر روسی طیفی از گمانه‌زنی‌ها مطرح شده است. در نخستین فرضیات از احتمال انتقال محرمانه تجهیزات نظامی با ارزش بالا، یعنی ماژول‌های پشتیبانی پدافند هوایی تا زیرسامانه‌های جنگ الکترونیک، سخن به میان آمد. در این راستا گمانه‌زنی‌ها بر ارسال قطعات سامانه‌هایی مانند اس-۴۰۰ و سوخو-۳۵ تمرکز داشت. همچنین ظرفیت‌های ترابری ایلیوشین‌ها و استفاده از آنها برای جابه‌جایی تسلیحات سنگین، بحث احتمال ارسال قطعات موشکی را نیز مطرح کرد. البته دراین‌بین بعضی از گمانه‌زنی‌ها هم کاملاً مغرضانه به نظر می‌رسید؛ چنان‌که از ارسال سامانه‌های کنترل شورش و تجهیزات امنیتی و نظارتی از طریق این هواپیما‌ها خبر می‌دادند.

اما در نهایت در آخرین مقاله منتشرشده در سایت مطالعات دفاعی آسیا، تحلیلگران نظامی به این نتیجه رسیده‌اند که محموله اصلی ایلیوشین‌های روسی عازم ایران، قطعات مرتبط با بالگرد‌های پیشرفته تهاجمی Mi-۲۸ بوده است. این تحلیلگران توضیح دقیقی نداده‌اند که چه شواهد و قرائنی آنها را به‌سوی این نتیجه‌گیری سوق داده است. در این راستا نباید به استنادات آنها در مورد الگوی پروازی و یا پنجره فعال‌سازی نیرو‌ها در ایران، چندان اتکا کرد. احتمال دسترسی به ماهیت محموله‌ها از طریق درز اطلاعاتی و یا عوامل نفوذی بیش از همه در ذهن تداعی می‌کند، البته مشروط بر آن که اصل این ادعا را درست تلقی کنیم.

Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته:
۱۵
در انتظار بررسی:
۷۵
غیرقابل انتشار:
۱۶
محمود

به گواه تاریخ روسیه و چین قابل اعتماد نیستند چرا به گواه تاریخ آمریکا و اروپا رو مورد بررسی قرار نمیدیمم اگه قراره تاریخ بخونیم باید همه جاش رو بخونیم پس چرا انقدر هول می‌زنیم بریم تو بغل غرب

علی

روسیه چاره‌ای جز حمایت تمام قد از ایران را ندارد چون نمی‌خواهد در آینده گرفتار و در محاصره غرب و آمریکا باشد

ناشناس

واقعا فکر میکنید روسیه به ماسلاحی میده که بدرد بخور زمان جنگ باشه؟؟شما یک نمونه نشان بدید که روسیه و‌چین در رمان بحران به ماکمک‌کردن؟؟

ناشناس

کارشناسان نظر دیگه‌ای دارند

ناشناس

مزدوران آمریکا و صهیونیسم، تلاش مذبوحانه میکنند برای بر هم زدن روابط ایران با چین و روسیه تا ایران را تنها گیر بیاورند و راحتتر بزنند ولی زهی خیال باطل

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

نظر من هم همینه

ناشناس

رسماً ایران میدان جنگ شده

ناشناس

خبرهای نظامی را به هیچ عنوان نباید خبرگزاری‌ها دسترسی داشته و انتشار دهند

علی

اول اینکه مسبب اصلی گرفتاری های ما روسیه هست
دوم اینکه روس‌ها قبل از ارسال تجهیزات اطلاعاتش را به اسرائیل دادن
سوم اینکه دل خوش به روس ها نباشید

ناشناس

تحلیلگران دیگه چی گفتن

غفار

این چیزاوهرچیزی نمیتونه جای رضایت خدا و رضایت بنده خدارا جلب کنه
رضایت خدا و بندگان خدا با عدالت جلب میشه
عدالت

دنا اورمزد

.......به روسیه اعتماد نکنید

تاریخ می‌گوید

ناشناس
در پاسخ به دنا اورمزد

عجب! واقعا خودت تنهایی فکر به این نتیجه رسیدی؟

ناشناس
در پاسخ به دنا اورمزد

باشه به امریکا و اروپا اعتماد میکنیم

علی

وقتی من و شما فهمیدیم یعنی محرمانه نیست

دیدگاه خود را بنویسید

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

تابناک در صفحهٔ اصلی گوشی

با افزودن تابناک به صفحهٔ اصلی، همین نسخهٔ سایت را با یک لمس باز کنید.

  1. در مرورگر، دکمهٔ اشتراک‌گذاری را بزنید. این دکمه ممکن است داخل منوی مرورگر باشد.
  2. گزینهٔ افزودن به صفحهٔ اصلی (Add to Home Screen) را انتخاب کنید.
  3. اگر گزینهٔ Open as Web App نمایش داده شد، آن را روشن نگه دارید و افزودن (Add) را بزنید.

اگر این گزینه را نمی‌بینید، صفحه را در مرورگر Safari باز کنید.