حكايت غريب شهداي فوتباليست روستاي چوار

به گزارش سرویس ورزشی تابناک ؛ تماشگران زيادي هم در اطراف اين زمين فوتبال جمع شده اند و اصلا هم در سيماي آنها نشاني از ترس و نگراني از بابت غرش توپ هايي كه در چند كيلومتري آنها مي غرد نيست.

جوانان سخت كوش و پر شور و حرارت بعد از يك هفته كار و تلاش و البته مقاومت در برابر حملات بعثي ها حالا با شور و شوق فوتبال بازي كردن و البته فوتبال تماشاكردن در حالي كه ساك بر دوش گرفته اند خود را به زمين فوتبال روستاي چوار مي رسانند.

هوا در آن روز ۲۵ بهمن ماه كمي ابري بود و همه چيز براي يك مسابقه فوتبال جانانه و غيرتمندانه آماده بود. بحث و بررسي و كري خواندن هاي معمومل مسابقات فوتبال هم در بين تماشاگران قبل از شروع مسابقه آغاز شده بود و شور و هيجان در سيماي تماشاگران ساده دل و بي رياي چوار موج مي زد.

دقايقي از نيمه دوم بازي نگذشته بود كه صداي غرش هواپيماهاي دشمن فضا را آكنده از نفرت و البته هراس و نگراني كرد.اما اين جوانان دست بردار فوتبال نبودند تا غم انگيزترين لحظات يك مسابقه فوتبال در تاريخ بشريت رقم بخورد.

هواپيماهاي بعثي كه در ميدان مبارزه زورشان به دلير مردان ايران زمين نمي رسيد از راهي ناجوانمردانه وارد خانه ما شده بودند و جوانان و نوجوانان پاك و مخلص اين سرزمين را در زمين فوتبال به رگبار بستند.

لحظاتي سنگين و غير قابل باور بر زمين فوتبال كه با خون فوتباليست ها و البته تماشاگران رنگين شده بود حاكم شد و حالا به جاي توپ فوتبال گلوله و توپ نفرت دشمن بود كه در آن زمين و زمان باريدن گرفت تا عزيزاني شهيد و مجروح شوند.

بله،در تاریخ 23 بهمن سال 65 و به مناسبت دهه فجر انقلاب اسلامی و جهت ایجاد فضای نشاط و شادابی در بین مردم جنگ زده استان ایلام، تیم های فوتبال منتخب چوار و منتخب جوانان استان ایلام در ساعت 16آغازگر یک مسابقه رویایی و باور نکردنی بودند.

نیمه اول این مسابقه با پیروزی 2 بر1 تیم جوانان استان به پایان رسید.

در بین دو نیمه شهید حسین هزاوه مربی و بازیکن تیم منتخب چوار به بازیکنان گفت: فرض کنید در خط مقدم جبهه هستید. با شجاعت و شهامت بجنگید، گویی می دانست واقعه ای عظیم در راه است.

در حالی که حدود 10 دقیقه از نیمه دوم گذشته بود، هواپیماهای بی رحم دشمن بعثی با انواع و اقسام بمب ها،زمین فوتبال را تبدیل به خط مقدم واقعی کرند. شهید هزاوه که خودش یک پاسدار بود، لحظاتی قبل از بمباران سعی کرد با فریاد های خود همه را روی زمین بخواباند.

تعدادی از بازیکنان برروی زمین خوابیدند و در حالی که شهید هزاوه سعی می کرد بقیه بازیکنان را نیز مطلع کند، به سمت فرزند پنج ، شش ساله خود رفت و او را به بغل گرفت تا از بمباران در امان بماند. شاید شهید هزاوه می خواست این فرزند عزیزش را حفظ کند تا سالها بعد، این واقعه را به نسل های فعلی منتقل کند.

در این روز خونین یونس تلوکی، مجتبی ناصری، علی نجات کرمی، علی عباسی، محمد کمالوندی، جهانگیر کاوه، عبدالرزاق مهدیه، صید محمد زارعی ، حسین هزاوه( بازیکنان فوتبال)، حمیدرضا رضایتی ( داور مسابقه)، مراد آذرخش، خلیل مظفری، سجاد مظفری، محمدجواد مظفری، امجد حیدری(تماشاگران مسابقه) به شهادت رسیدند و علی قیطاس ، رحمت محمود ، الیاس گهرسودی، گل مرادفاضلی، فرمان فولادوند و سلمان کرد( بازیکنان فوتبال ) به افتخار جانبازی نائل شدند.

ياد شهداي گرانقدر اين مسابقه فوتبال يقينا هيچگاه از دل مردم ايران و به خصوص مردم ايلام نخواهد رفت و چه خوب است يك تورنمنت مطرح فوتبال همه ساله در همين روستا و يا در استان ايلام براي گراميداشت ياد و خاطره اين عزيزان برگزار شود.