به امید لبخند رضایت امام، خود را به آب و آتش می زد

خدا رحمت کند تمامی مجاهدان و تلاشگران این عرصه را . چندی پیش گذرم به یکی از ساختمانهای اصلی کمیته امداد افتاد هنوز داشتند از کارهایی داشتند برای بشاگرد می کردند و می خواستند بکنند تو پوسترهاشون تبلیغ میکردند. مگه یه روستا یا یه منطقه کوچیک که جمعیتی هم نداره آبادانیش 25 یا 30 سال باید طول بکشد؟

روحش شد و نامش زنده باد

توی قطعه 48 بهشت زهرا روی سنگ قبرش این شعر را نوشته:
وای که از دست ما مرد علی وارر رفت
ما همه در ماتمش یار به دیدار رفت
وای که نشناختیم گوهر والی عشق
ما همگی باختیم حضرت والی عشق
زندگیش درس بود ثروت و دنیا نبود
اسوه او هم به جز حضرت مولا نبود
حامی مظلوم بود عشق بشاگردیان
گشت دگر نام او مشق بشاگردیان

خدا رحمتش کند یک بسیجی به تمام معنا و یک مومن حقیقی بود. همه بشاگردیها در فراقش گریستند .

واقعاً مرد بزرگی بودی راهت پر رهرو

با سلام
چند وقت پیش من با یک بشا گردی صحبت کردم شما که نه اب دارین نه خاک برای کشاورزی پس چرا از این منطقه نمی رید شما که اونجا کاری ندارید (بشاگرد منطقه کوهستانی سنگلاخی هست) هیچی برا گفتن نداشت اگه شما دلیل داشتین بزارین خوشحال می شیم

دست شما درد نكند كه هر سال يادي از مرد راستين و سخت كوش مي كنيد.
من در فروردين سال 78 چند روزي در منطقه بشاگرد با حاج آقاي والي هم كلام بودم. عين واقعيت است كه بگويم از همه چيزش گذشته بود تا به دستور وليش با عزمي جهادي در راه خدمت به مردم آن منطقه ايستايي نمايد. خاطرم هست كه چند ماه قبل از حضور من در آنجا پزشك بشاگرد به واسطه ابتلا به ملاريا فوت كرده بود. اين را گفتم تا خوانندگان بدانند كه حاجي والي 20 و چند سال با سخت ترين و مهلك ترين خطرها زندگي كرد. اما ماند و در خاطره ها جاودان شد. خلقش نيكو بود و درويش مسلك.
همه بشاگرديها او را با نام حاجي مي شناختند هر نقطه از اون منطقه با چند ده روستا و ده فقط يه حاجي داشتند.
حاج عبداله والي
خداوند روحش را شاد و با اربابش حسين(ع) محشورش فرمايد.

خیلی جالبه....
در همین هفته در کلاس درس در مورد زاغه نشینی تدریس کردم.

بشاگرد را مثال زدم.همین مساله برای بچه ها بقدری جالب شد که در مورد حاج والی و بشاگرد یک کنفرانس خیلی پربار ارائه شد.

دانش آموزان از شخصیت حاج والی خیلی خوششان آمده بود.و تحت تاثیر قرار گرفتند.

الان دیدم که 8 اردیبهشت سالگرد حاج والی است.

باور کنید تصویر حاج والی با من حرف میزند.
باور کنید.

خدا خیرش بده ما تازه از طرف گروه جهادی عمار از بشاگرد،دهستان خمینی شهر برگشتیم،واقعا عوض شده، یه خدا قوت هم به برادران والی که هنوز دارن زحمت می کشند.

روحش شاد خدا غريق رحمتش كنيد انشاءالله در قيامت با شهدا وامام شهدا مشهور باشد حاج عبدالله مردي مومن وانساني پر تلاش وسخت پوش بود من خودم اهل بشاگرد هستم واقعاً بعد از مرگ حاج عبدالله بشاگرد ديگر آن بشاگردنيست خيلي براي بشاگرد زحمت كشيد اگر اسمي براي بشاگرد در ايران پيدا شد به همت حاج عبدالله بود شب وروز براي كار كردن نداشت هميشه در تلاش آباداني بشاگرد بود چنيين آدمي توي ايران كم پيدا ميشه كه از همه چيز خود بگذرد وبراي مرد م محروم كار و تلاش كند انشاء الله كه جايش توي بهشت باشد .

خدای رحمتش کند . اگرمی شد فرهنگ وادب و شخصیت وخود باوری ودین مداری بشاگردی سال 61 را با بشاگردی سال 86 مقایسه کرد ، آنگاه می توانستیم بفهمیم که می شود یک جامعه عقب مانده نگهداشته شده را با الگوی های شارع مقدس وبا همت مدیری خداترس ومردم دار و ولایت مدار چنان منقلب کرد که امروز قطعا می توانند برای خیلی ها الگو باشند . 23 سال با سیستم بوروکراسی دولتی که هرروز بیشتر برفعالیت های اومانع ایجاد می کرد ، مبارزه کرد تا توانست موفق شود . متاسفانه پس از مرگش کاغذ بازی دارد بر سیستم مردمی غلبه می کند و نمی دانیم در آینده چه خواهد شد ؟ . قطعا بشاگرد می تواند الگویی قابل لمس از یک جامعه اسلامی بشدت در حال پیشرفت جهت بررسی جامعه شناسان قرار گیرد و منکران توانائی اسلام را به توبه وادار نماید .

حاج عبداله سیمرغی بود که خود را به کوه قاف بشاگرد رساند. روحش شاد و راهش پر رهرو باد.

خواندن كتاب (حكايت يك سرباز ) كه سرگذشت اين اسوه اخلاص ، گمنامي و فداكاري است را به همه عزيزان توصيه مي‌كنم

روحش شاد ، او را سال 68 يا 69 در بشاگرد ديدم ، آن زمان نيز خدماتش در منطقه ديدني بود ، سختي زندگي و رفت و آمد به آن منطقه با آن كه تا آن زمان خدمات ارزنده اي انجام داده بودند براي عموم مردم قابل تصور نبود و نيست . باز هم خداوند متعال او را بهترين پاداش دهد ، نميدانستم مرحوم شده است .